Relaties
alle pijlers
Relatie verbroken
dinsdag 28 augustus 2018 om 19:59
Na 2 jaar en 2 maand is mijn relatie uit.
Voor velen misschien niet lang.
Ik dacht natuurlijk ook dat ik de ware had gevonden na wat ik heb meegemaakt in het leven.
7
Maar de laatste tijd liep het echt niet lekker tussen ons. Veel stress en spanningen en soms ging het weer goed.
Voornamelijk over van alles en nog wat, hij deed nooit iets uit zichzelf, zoals koken of spontaniteit. Ik deed veel, zoals altijd koken, maar hij wou altijd maar ongezond eten, omdat hij aardappels niet lekker vondt etc. Daar sprak ik hem op aan, en dat mondde weer uit in ruzie.
zagen mekaar ook weinig omdat hij ook een kind heeft uit een eerder relatie en tijdelijk bij zijn ouders woonde en daar ook wat moest doen. Zijn ex wou nog niet dat ik hun dochter zag. En zo zijn er nog wel meer dingen.
Door al die stress kreeg ik ook meer lichamelijke klachten. Omdat ik soms echt op mijn tenen liep. En het leeftijdsverschil was groot. Hij bijna 40, ik bijna 31 en hij had een andere kant op het leven, ik had een kinderwens, hij niet perse.
Maar natuurlijk zitten er ook wel leuke dingen aan. En ik weet dat dit de beste keuze is, samen in overleg gedaan. Zijn niet met ruzie uit elkaar gegaan. Doordat we elkaar weinig zagen raakte ik er wel aan gewend. Periodes dat ik hem weinig zag, voelde ik mij redelijk goed.
En ik weet dit is een goede keuze, ik kom hier sterker uit, maar alleen het voelt zo onwerkelijk... dat ik hem nooit meer zal zien, nooit meer berichtjes, nooit meer leuke dingen doen, want dat deden we soms wel.
Het beseft komt nu, en toch doet het pijn en dan denk ik bij mijzelf? Had ik het anders moeten aanpakken? Maar moet mezelf geen dingen verwijten, dit was een goede keuze van ons en toch voelt het vreemd...
Ik moet gewoon nu mijn verhaal kwijt, omdat ik het.nog niet kan beseffen...
Voor velen misschien niet lang.
Ik dacht natuurlijk ook dat ik de ware had gevonden na wat ik heb meegemaakt in het leven.
7
Maar de laatste tijd liep het echt niet lekker tussen ons. Veel stress en spanningen en soms ging het weer goed.
Voornamelijk over van alles en nog wat, hij deed nooit iets uit zichzelf, zoals koken of spontaniteit. Ik deed veel, zoals altijd koken, maar hij wou altijd maar ongezond eten, omdat hij aardappels niet lekker vondt etc. Daar sprak ik hem op aan, en dat mondde weer uit in ruzie.
zagen mekaar ook weinig omdat hij ook een kind heeft uit een eerder relatie en tijdelijk bij zijn ouders woonde en daar ook wat moest doen. Zijn ex wou nog niet dat ik hun dochter zag. En zo zijn er nog wel meer dingen.
Door al die stress kreeg ik ook meer lichamelijke klachten. Omdat ik soms echt op mijn tenen liep. En het leeftijdsverschil was groot. Hij bijna 40, ik bijna 31 en hij had een andere kant op het leven, ik had een kinderwens, hij niet perse.
Maar natuurlijk zitten er ook wel leuke dingen aan. En ik weet dat dit de beste keuze is, samen in overleg gedaan. Zijn niet met ruzie uit elkaar gegaan. Doordat we elkaar weinig zagen raakte ik er wel aan gewend. Periodes dat ik hem weinig zag, voelde ik mij redelijk goed.
En ik weet dit is een goede keuze, ik kom hier sterker uit, maar alleen het voelt zo onwerkelijk... dat ik hem nooit meer zal zien, nooit meer berichtjes, nooit meer leuke dingen doen, want dat deden we soms wel.
Het beseft komt nu, en toch doet het pijn en dan denk ik bij mijzelf? Had ik het anders moeten aanpakken? Maar moet mezelf geen dingen verwijten, dit was een goede keuze van ons en toch voelt het vreemd...
Ik moet gewoon nu mijn verhaal kwijt, omdat ik het.nog niet kan beseffen...
woensdag 29 augustus 2018 om 09:12
Lieve TO, er komt echt een dag dat je opgelucht bent om geen ruzie meer te hoeven maken over aardappels voor avondeten.
Ik denk dat het je een hoop zorgen heeft bespaard om deze man te laten gaan. Hij klinkt onzelfstandig en onaardig.
Je bent een vrouw in de bloei van je leven, kijk vooruit en wie weet waar je over drie jaar staat!
Ik denk dat het je een hoop zorgen heeft bespaard om deze man te laten gaan. Hij klinkt onzelfstandig en onaardig.
Je bent een vrouw in de bloei van je leven, kijk vooruit en wie weet waar je over drie jaar staat!
Hips, hopsakee en pierlala.
zaterdag 1 september 2018 om 09:27
Hij was best onzelfstandig. Hij was 39, en ik ben bijna 31. We hebben wel samen de beslissing genomen.
Ook omdat hij bij zijn ouders woont, tijdelijk, ik nog een kinderwens heb, maar hij deze week liet weten dat hij er toch tegen op zag, en eerst sprak hij er vol lof over, en hij mocht graag nog af en toe op stap gaan. Laatste tijd was hij altijd moe, en zat hij te zeuren en negatief te zijn. Waardoor we bijna niks meer samen deden. En altijd zeggen van het komt goed, we gaan dat echt doen, maar nee....
Tot afgelopen donderdag toen ik een berichtje kreeg van zullen we binnenkort nog een keer goed praten? Er zit nog veel gevoel en ik mis je gewoon. Ik heb toen duidelijk gemaakt, dat dat echt niet gaat werken omdat wij al vaak hebben gepraat en even gaat het goed. Even later zag hij dat ook in. Ook omdat hij bepaalde dingen niet kon accepteren, en al helemaal als ik een keer nee zei over het eten. Ik plan vaak het eten, koop van alles, en meneer wil dan weer iets van non food eten.. terwijl hij het bij zijn ouders wel gewoon eet. En dan noemt hij mij dat ik streng ben en pittig.. en hem alles verbied omdat ik een keer gezond wil eten. Geef ik.hem aan dan ga je toch alleen dat eten maar dan wil hij het niet..
Maar hij wil dus wel vrienden blijven. Heb hem ook gezegd, dat we eerst maar géén contact moesten hebben...
Maar ook ik moet nog even wennen aan het alleen zijn, nou ja was de laatste tijd toch wel vaak alleen, moest mij dan ook zien te vermaken...
Ook omdat hij bij zijn ouders woont, tijdelijk, ik nog een kinderwens heb, maar hij deze week liet weten dat hij er toch tegen op zag, en eerst sprak hij er vol lof over, en hij mocht graag nog af en toe op stap gaan. Laatste tijd was hij altijd moe, en zat hij te zeuren en negatief te zijn. Waardoor we bijna niks meer samen deden. En altijd zeggen van het komt goed, we gaan dat echt doen, maar nee....
Tot afgelopen donderdag toen ik een berichtje kreeg van zullen we binnenkort nog een keer goed praten? Er zit nog veel gevoel en ik mis je gewoon. Ik heb toen duidelijk gemaakt, dat dat echt niet gaat werken omdat wij al vaak hebben gepraat en even gaat het goed. Even later zag hij dat ook in. Ook omdat hij bepaalde dingen niet kon accepteren, en al helemaal als ik een keer nee zei over het eten. Ik plan vaak het eten, koop van alles, en meneer wil dan weer iets van non food eten.. terwijl hij het bij zijn ouders wel gewoon eet. En dan noemt hij mij dat ik streng ben en pittig.. en hem alles verbied omdat ik een keer gezond wil eten. Geef ik.hem aan dan ga je toch alleen dat eten maar dan wil hij het niet..
Maar hij wil dus wel vrienden blijven. Heb hem ook gezegd, dat we eerst maar géén contact moesten hebben...
Maar ook ik moet nog even wennen aan het alleen zijn, nou ja was de laatste tijd toch wel vaak alleen, moest mij dan ook zien te vermaken...
zaterdag 1 september 2018 om 11:16
Meid , je hebt een verstandige beslissing genomen.Kies voor jezelf.
Vrienden blijven wordt erg lastig als er van beide kanten nog gevoelens zijn.
Dan ziet de een toch weer een opening om het weer te proberen terwijl je weet dat een relatie samen niet gaat lukken ,en krijg je een knipperlicht relatie. Been there done that. Echt daar wordt je nog ongelukkiger van.
Dikke knuffel
Vrienden blijven wordt erg lastig als er van beide kanten nog gevoelens zijn.
Dan ziet de een toch weer een opening om het weer te proberen terwijl je weet dat een relatie samen niet gaat lukken ,en krijg je een knipperlicht relatie. Been there done that. Echt daar wordt je nog ongelukkiger van.
Dikke knuffel
Leer van gisteren , droom van morgen, maar leef vandaag
zaterdag 1 september 2018 om 11:20
Ja dat weet ik. Ik heb sws geen gevoelens meer voor hem. En erger me soms echt aan hem. Hij moet alleen nog zijn laatste spullen nog ophalen bij mij en dan is het echt klaar. Ook geen vriendschap etcelviva schreef: ↑01-09-2018 11:16Meid , je hebt een verstandige beslissing genomen.Kies voor jezelf.
Vrienden blijven wordt erg lastig als er van beide kanten nog gevoelens zijn.
Dan ziet de een toch weer een opening om het weer te proberen terwijl je weet dat een relatie samen niet gaat lukken ,en krijg je een knipperlicht relatie. Been there done that. Echt daar wordt je nog ongelukkiger van.
Dikke knuffel
