Ruzie met vriend
dinsdag 20 december 2011 om 22:59
Ik heb de laatste tijd alleen maar domme ruzies met mijn vriend.
Ons grote pijnpunt is dat ik niet een erg sterke mening heb over veel dingen. Mijn vriend heeft dat wel. Dus waar het op neerkomt is dat ik meestal meega in wat mijn vriend wil.
Nu ben ik dat zat, want heb het gevoel mezelf te verliezen. Ik heb niet het gevoel dat ik mijzelf kan zijn. Ik weet wat mijn vriend wil en geef graag toe, omdat ik het leuk vindt als hij het naar zijn zin heeft. Hij deed hetzelfde voor mij. Maar nu lijkt het alsof hij het wel prima vindt dat ik nooit mijn zin krijg. Hij vraagt me wel om mijn mening maar is niet echt geinteresseerd. Dus als ik nee zeg, dan komt hij met argumenten waarom het toch ja moet zijn. Als ik doorkrijg dat hij gewoon zijn zin wil doordrijven dan geef ik het gevecht op.
Nu vanavond had mijn vriend wat slecht nieuws betreft zijn werk; hij was bang dat ik hem nu een mislukkeling zou vinden. Ik vind het jammer voor hem dat het niet ging zoals hij hoopte maar zelf vind ik het niet erg. Maar nu begint hij me daarna aan te vallen op allerlei kleine dingen die ik in zijn ogen fout doe. Ik vind dat oneerlijk, vooral gezien alle problemen waar ik wel mee opgescheept wordt, bijvoorbeeld die mislukking met zijn werk.
Aangezien ik steeds voel alsof er over mij heen wordt gelopen, schiet ik snel in de aanval. Zo ook nu: ik heb mijn vriend gezegd dat hij mij alleen maar aanvalt omdat ik zo aardig en lief reageerde op zijn slechte nieuws. Als ik meer een bitch was geweest dan zou hij mijn in mijn ogen meer respecteren. Althans dat is hoe ik het voel. Maar nu is mijn vriend weer boos.
Ik wordt er moe van dat ik steeds de zwarte piet krijg toegespeeld en dat ik het steeds moet goedmaken. Iemand hier ervaring mee? Of overdrijf ik nu en heb ik mijn vriend pijn gedaan?
Ons grote pijnpunt is dat ik niet een erg sterke mening heb over veel dingen. Mijn vriend heeft dat wel. Dus waar het op neerkomt is dat ik meestal meega in wat mijn vriend wil.
Nu ben ik dat zat, want heb het gevoel mezelf te verliezen. Ik heb niet het gevoel dat ik mijzelf kan zijn. Ik weet wat mijn vriend wil en geef graag toe, omdat ik het leuk vindt als hij het naar zijn zin heeft. Hij deed hetzelfde voor mij. Maar nu lijkt het alsof hij het wel prima vindt dat ik nooit mijn zin krijg. Hij vraagt me wel om mijn mening maar is niet echt geinteresseerd. Dus als ik nee zeg, dan komt hij met argumenten waarom het toch ja moet zijn. Als ik doorkrijg dat hij gewoon zijn zin wil doordrijven dan geef ik het gevecht op.
Nu vanavond had mijn vriend wat slecht nieuws betreft zijn werk; hij was bang dat ik hem nu een mislukkeling zou vinden. Ik vind het jammer voor hem dat het niet ging zoals hij hoopte maar zelf vind ik het niet erg. Maar nu begint hij me daarna aan te vallen op allerlei kleine dingen die ik in zijn ogen fout doe. Ik vind dat oneerlijk, vooral gezien alle problemen waar ik wel mee opgescheept wordt, bijvoorbeeld die mislukking met zijn werk.
Aangezien ik steeds voel alsof er over mij heen wordt gelopen, schiet ik snel in de aanval. Zo ook nu: ik heb mijn vriend gezegd dat hij mij alleen maar aanvalt omdat ik zo aardig en lief reageerde op zijn slechte nieuws. Als ik meer een bitch was geweest dan zou hij mijn in mijn ogen meer respecteren. Althans dat is hoe ik het voel. Maar nu is mijn vriend weer boos.
Ik wordt er moe van dat ik steeds de zwarte piet krijg toegespeeld en dat ik het steeds moet goedmaken. Iemand hier ervaring mee? Of overdrijf ik nu en heb ik mijn vriend pijn gedaan?
dinsdag 20 december 2011 om 23:12
Zijn jullie nog erg jong? Zoals ik het lees weet hij niet hoe hij op een goede manier zijn frustraties moet uiten (sporten bijv) en weet jij niet hoe jij je grenzen aan moet geven zonder verwijten te maken. De manier waarop jullie communiceren en ruzie maken, is verre van constructief. Als jullie daar een oplossing voor kunnen vinden, dan denk ik dat jullie het veel leuker kunnen hebben.
dinsdag 20 december 2011 om 23:17
@nummerzoveel: nee we zijn niet jong, in de 20 en 30! Het irritante is dat mijn vriend eerder wel wilde praten. Nu sluit hij zich op. Alles wat ik zeg dat niet in zijn beeld past van hoe het hoort of wat ik mag zeggen, is niet goed en 'achterljk'. Ik ben het za dat hij mijn gevoelens als achterlijk bestempelt. Prima als hij zegt dat het hem raakt of dat hj het er niet mee eens is, maar hij wil mij alleen 'straffen' voor het feit dat ik kritisch ben. Zo voelt het. Net een klen kind pffffff.
dinsdag 20 december 2011 om 23:21
@ rozenstruikje:
Ik heb hem gesteund bij zijn slechte nieuws. Maar omdat hij mij aanvalt om drie kee niks, geef ik even aan dat ik dat ook bij hem zou kunnen doen en dat ik daar veel mee reden voor heb. Niet echt lief en probleem is dat hij nu denkt da ik hem alleen maar steun om aardig gevonden te worden of als wisselgeld ok tegen hem te kunnen gebruiken. Maar ik vind het echt niet erg (voor mij dan)! Ik zou alleen willen dat hij ook zo toegeeflijk was naar mij toe als ik naar hem.
Ik heb hem gesteund bij zijn slechte nieuws. Maar omdat hij mij aanvalt om drie kee niks, geef ik even aan dat ik dat ook bij hem zou kunnen doen en dat ik daar veel mee reden voor heb. Niet echt lief en probleem is dat hij nu denkt da ik hem alleen maar steun om aardig gevonden te worden of als wisselgeld ok tegen hem te kunnen gebruiken. Maar ik vind het echt niet erg (voor mij dan)! Ik zou alleen willen dat hij ook zo toegeeflijk was naar mij toe als ik naar hem.
dinsdag 20 december 2011 om 23:28
dinsdag 20 december 2011 om 23:37
Ook dit was 1 van mijn relatie problemen.
Hij loopt idd over je heen en eens dat is kan je dat moeilijk of niet meer terug draaien.
Waarschijnlijk ben je een beetje als mij..lief en aardig..waardoor wij dit probleem hebben.
Daar sta je dan met je goed fatsoen.
Doe als mij, weg met die gast er zijn er meer dan hem alleen.
Er zijn er die wel respect hebben waar je gewoon dingen rustig mee kunt uitpraten.
Veel strekte
Hij loopt idd over je heen en eens dat is kan je dat moeilijk of niet meer terug draaien.
Waarschijnlijk ben je een beetje als mij..lief en aardig..waardoor wij dit probleem hebben.
Daar sta je dan met je goed fatsoen.
Doe als mij, weg met die gast er zijn er meer dan hem alleen.
Er zijn er die wel respect hebben waar je gewoon dingen rustig mee kunt uitpraten.
Veel strekte
dinsdag 20 december 2011 om 23:42
Tsja, we kunnen wel allemaal de schuld bij de vriend van TO leggen, maar als zij zich niet bewust is van haar eigen rol in het geheel dan zal er in deze - en mogelijk ook een volgende - relatie weinig veranderen.
Grenzen aangeven betekent toch niet dat je de ander hoeft aan te vallen. Dat kun je ook prima op een andere manier doen. Altijd toegeven is niet goed, maar als iemand net rotnieuws heeft gekregen dan kun je hem misschien maar beter even laten betijen.
En ik wil hiermee geenzins zeggen dat het allemaal TO haar schuld is. Ongetwijfeld heeft vriend zich als een hork gedragen en dat hoeft zij zeker niet te accepteren. Maar ik denk dat haar rol, obv wat ze hier schrijft, ook weinig constructief is.
Grenzen aangeven betekent toch niet dat je de ander hoeft aan te vallen. Dat kun je ook prima op een andere manier doen. Altijd toegeven is niet goed, maar als iemand net rotnieuws heeft gekregen dan kun je hem misschien maar beter even laten betijen.
En ik wil hiermee geenzins zeggen dat het allemaal TO haar schuld is. Ongetwijfeld heeft vriend zich als een hork gedragen en dat hoeft zij zeker niet te accepteren. Maar ik denk dat haar rol, obv wat ze hier schrijft, ook weinig constructief is.
dinsdag 20 december 2011 om 23:46
@kenau: wanhopig is het goede woord! Ik ben zo gefrustreerd... Ik kan huilen, praten, proberen bij elkaar te komen en nits helpt. Hij doet zijn mond niet open en ik zie ook niet dat hij om me geeft 
Als ik iets wil toelichten over hoe aardige meisjes niet gerespecteerd worden en dat ik het gevoel heb dat dit bij ons speelt, dan wordt hij boos, zegt hij dat het achterlijk is, dat ik pervers ben etc etc. Maar waarom dat wil hij niet uitleggen.
Als ik iets wil toelichten over hoe aardige meisjes niet gerespecteerd worden en dat ik het gevoel heb dat dit bij ons speelt, dan wordt hij boos, zegt hij dat het achterlijk is, dat ik pervers ben etc etc. Maar waarom dat wil hij niet uitleggen.
woensdag 21 december 2011 om 00:11