Relaties
alle pijlers
samenwonen met ex, wie ook?
dinsdag 6 november 2007 om 19:12
Hoi allemaal,
Sinds 8 weken is de relatie tussen mij en mn vriend uit. We hadden 5.5 jr een relatie en op het laatst (afgelopen 3 mnd) zat ik niet goed in mijn vel en hij verloor zijn gevoelens voor mij.
Ik ben 8 weken bij mn ouders geweest omdat hij rust wilde. Na deze rustperiode zei hij echt te willen stoppen want zijn gevoel was niet teruggekomen. Toen heb ik tegen hem gezegd dat hij zelf maar moest weten wat hij deed, maar dat ik in elk geval weer in mijn (ons) eigen huis wilde zijn, bij mijn huisdieren totdat ik een eigen woning gevonden had.
Nu woon ik dus sinds deze week weer samen met hem. In principe nemen we beide wat afstand, maar we koken wel samen en/of voor elkaar en doen samen de huishouding. Ik vroeg me af of er hier meer mensen zijn die samenwonen of hebben gewoond (tijdelijk) nadat de relatie uit ging en kregen jullie geen ruzie, of kwam het juist weer goed? Ik ben zelf nl bang voor ruzies, omdat hij zich op t laatst aan me irriteerde.
Sinds 8 weken is de relatie tussen mij en mn vriend uit. We hadden 5.5 jr een relatie en op het laatst (afgelopen 3 mnd) zat ik niet goed in mijn vel en hij verloor zijn gevoelens voor mij.
Ik ben 8 weken bij mn ouders geweest omdat hij rust wilde. Na deze rustperiode zei hij echt te willen stoppen want zijn gevoel was niet teruggekomen. Toen heb ik tegen hem gezegd dat hij zelf maar moest weten wat hij deed, maar dat ik in elk geval weer in mijn (ons) eigen huis wilde zijn, bij mijn huisdieren totdat ik een eigen woning gevonden had.
Nu woon ik dus sinds deze week weer samen met hem. In principe nemen we beide wat afstand, maar we koken wel samen en/of voor elkaar en doen samen de huishouding. Ik vroeg me af of er hier meer mensen zijn die samenwonen of hebben gewoond (tijdelijk) nadat de relatie uit ging en kregen jullie geen ruzie, of kwam het juist weer goed? Ik ben zelf nl bang voor ruzies, omdat hij zich op t laatst aan me irriteerde.
dinsdag 6 november 2007 om 19:27
hai, om te beginnen vind ik het dapper dat je met je ex samenwoont. Ik weet niet of ik dat wel zou kunnen/willen; samenwonen met iemand die mij niet meer wil. Ik denk wel dat het belangrijk is dat degene die uit het huis moet, dit snel in werking zet. Stel dat 1 van de 2 met een lover thuis komt?! Zolang er iid geen ruzies zijn is het misschien best gezellig maar het lijkt me niet de bedoeling dat er valse hoop gewekt gaat worden. Of hoop je erop dat het goedkomt?
dinsdag 6 november 2007 om 19:58
Mijn man en ik zijn 6 jaar getrouwd en in februari van dit jaar hebben we naar elkaar uitgesproken dat er eigenlijk geen sprake meer is van liefdesgevoelens. We houden niet meer van elkaar, zoals een getrouwd stel eigenlijk van elkaar zou moeten houden. Echter zijn we nog wel gek op elkaar als vrienden. We communiceren goed, hebben veel lol samen, respecteren elkaar en maken geen ruzie. Dus op die manier houden we nog wél van elkaar. We hebben lang zitten tobben hoe we dit nu het beste konden oppakken. Scheiden? Nee, want eigenlijk willen we niet apart gaan wonen, we hebben ook nog een kindje. Uiteindelijk hebben we heel goed besproken wat we allebei nodig hebben om de situatie waar we in zitten vol te houden en zolang we ons daar aan houden en een beetje moeite voor elkaar doen, gaat dit hartstikke goed! Het is jammer dat dit zo gelopen is, het is tenslotte niet wat je voor ogen hebt als je trouwt, maar gevoelens veranderen nu eenmaal. En ik vind een bijzondere vriendschap heel wat waard, dat gooi ik niet zomaar weg. En ook voor ons kindje ben ik blij dat hij nog steeds beide ouders bij zich heeft en in een warm nest thuiskomt.
Dus wat ik je eigenlijk wil zeggen, zolang je er voor kiest om samen in één huis te blijven wonen (al is het maar tijdelijk), maak goede afspraken over wat je van elkaar verwacht. En doe moeite om dit voor elkaar over te hebben, dan zal het allemaal prima in orde komen.
Veel sterkte!
Dus wat ik je eigenlijk wil zeggen, zolang je er voor kiest om samen in één huis te blijven wonen (al is het maar tijdelijk), maak goede afspraken over wat je van elkaar verwacht. En doe moeite om dit voor elkaar over te hebben, dan zal het allemaal prima in orde komen.
Veel sterkte!
dinsdag 6 november 2007 om 20:06
Ja heb ik gedaan. Ik heb het toen in November uit gemaakt en ben toen ongeveer in Februari op kamers gaan wonen.
Haha was wel raar heb je eerst een huis en daarna een kamertje leek een beetje op de omgekeerde wereld.
Maar even terug naar jou vraag, het was raar en het was moeilijk.
Je woont nog in het huis alleen je slaapt op een andere kamer, de keuze van mij om het uit te maken was omdat het gewoon op was voor mij. Niet omdat ik niet meer van hem hield, tja het was dubbel. Ik kreeg van hem niet het gevoel dat ik de moeite waard enz.
Het is een hele emotinele tijd geweest voor ons beide, tuurlijk hebben we ook ruzie's gehad, maar ook goede gesprekken en veel onbegrip.
De relatie was dus ook pas echt over toen ik vertrok naar mijn kamertje.
Toen kwam pas de afsluiting voor ons beide en kon het "nieuwe" leven beginnen.
Ik heb er geen spijt van gehad dat ik tot die tijd nog samen gewoond heb met hem terwijl de relatie over was.
Ik weet niet of iets aan dit verhaal hebt?
Maar ik wens je wel sterkte !!!
Zon
Haha was wel raar heb je eerst een huis en daarna een kamertje leek een beetje op de omgekeerde wereld.
Maar even terug naar jou vraag, het was raar en het was moeilijk.
Je woont nog in het huis alleen je slaapt op een andere kamer, de keuze van mij om het uit te maken was omdat het gewoon op was voor mij. Niet omdat ik niet meer van hem hield, tja het was dubbel. Ik kreeg van hem niet het gevoel dat ik de moeite waard enz.
Het is een hele emotinele tijd geweest voor ons beide, tuurlijk hebben we ook ruzie's gehad, maar ook goede gesprekken en veel onbegrip.
De relatie was dus ook pas echt over toen ik vertrok naar mijn kamertje.
Toen kwam pas de afsluiting voor ons beide en kon het "nieuwe" leven beginnen.
Ik heb er geen spijt van gehad dat ik tot die tijd nog samen gewoond heb met hem terwijl de relatie over was.
Ik weet niet of iets aan dit verhaal hebt?
Maar ik wens je wel sterkte !!!
Zon
woensdag 7 november 2007 om 11:10
Maar Stien, dat is heel bewonderenswaardig,maar zoeken jullie intimiteit en sex nu buiten de deur?
Het lijkt me heelmoeilijk met je ex samen te wonen, het is helemaal verwarrend dingen gewoon als vanouds samen te doen.
Ik heb zelfs in mijn auto gewoond om niet bij mijn ex te hoeven wonen (terwijl het mijn koopwoning was...) terwijl hij nog niets anders had...
Het lijkt me heelmoeilijk met je ex samen te wonen, het is helemaal verwarrend dingen gewoon als vanouds samen te doen.
Ik heb zelfs in mijn auto gewoond om niet bij mijn ex te hoeven wonen (terwijl het mijn koopwoning was...) terwijl hij nog niets anders had...
woensdag 7 november 2007 om 11:44
@ Stien,
lijkt me erg lastig. hoe ga je ermee om als een van beide een neiuwe partner krijgt? ik zou het als nieuwe partner trouwens ook niet echt een prettige situatie vinden.
Ik heb zelf nog ruim een half jaar samengewoond nadat we hadden besloten om uitelkaar te gaan. omdat we niet uitelkaar gingen omdat de liefde op was, maar omdat we allebei andere toekomstverwachtingen hadden, was het alsof er van ons beiden een last was afgevallen en konden we juist weerheel relaxed en open met elkaar omgaan. Wel is het idd zo dat het afsluiten en verwerken en verdergaan pas begon op de dag dat ik verhuisde.
lijkt me erg lastig. hoe ga je ermee om als een van beide een neiuwe partner krijgt? ik zou het als nieuwe partner trouwens ook niet echt een prettige situatie vinden.
Ik heb zelf nog ruim een half jaar samengewoond nadat we hadden besloten om uitelkaar te gaan. omdat we niet uitelkaar gingen omdat de liefde op was, maar omdat we allebei andere toekomstverwachtingen hadden, was het alsof er van ons beiden een last was afgevallen en konden we juist weerheel relaxed en open met elkaar omgaan. Wel is het idd zo dat het afsluiten en verwerken en verdergaan pas begon op de dag dat ik verhuisde.
woensdag 7 november 2007 om 17:49
Hoi allemaal,
Bedankt in elk geval voor de reacties!! Ik ben wel bang dat ik een ontzettende klap zal krijgen als het echt voorbij is. Daar zie ik nu echt tegenop.
Mn ex gaat in het weekend weer bij zijn ouders logeren, we hebben wel afgesproken dat we geen nieuwe partners meenemen naar 'ons' huis.
Een paar maanden geleden was ik zelf best depri en oa daarom gingen zijn gevoelens voor mij weg. Nu ben ik een ander mens geworden sinds ik 8 weken bij mn ouders ben wezen wonen, heb een baan gezocht en zit nu beter in mn vel. Toch ben ik echt bang voor de klap als het écht afgelopen zal zijn.....
Bedankt in elk geval voor de reacties!! Ik ben wel bang dat ik een ontzettende klap zal krijgen als het echt voorbij is. Daar zie ik nu echt tegenop.
Mn ex gaat in het weekend weer bij zijn ouders logeren, we hebben wel afgesproken dat we geen nieuwe partners meenemen naar 'ons' huis.
Een paar maanden geleden was ik zelf best depri en oa daarom gingen zijn gevoelens voor mij weg. Nu ben ik een ander mens geworden sinds ik 8 weken bij mn ouders ben wezen wonen, heb een baan gezocht en zit nu beter in mn vel. Toch ben ik echt bang voor de klap als het écht afgelopen zal zijn.....
woensdag 7 november 2007 om 18:14
Als je allebei achter de beslissing stond om te stoppen met de relatie omdat je bijv uit elkaar gegroeid bent valt het denk ik nog wel te doen om tijdelijk in 1 huis te zitten. Maar ik heb het idee dat jij liever niet had gehad dat de relatie over ging, of vergis ik me? En ik ben bang dat het dan toch wel een moeilijke situatie gaat worden waarin jij op je tenen gaat lopen in de hoop dat het misschien nog goed komt.
woensdag 7 november 2007 om 18:28
Hoi allemaal,
Ja klopt, ik houd nog wel van hem..maar ik ben ook erg gehecht aan mijn huis en de dieren die ik strax moet missen.
Aan de ene kant weet ik dat ik het mezelf erg moeilijk maak zo, maar aan de andere kant kán ik (nog) geen afscheid nemen van vooral mijn huis, omgeving en huisdieren. Ik vind het echt zo moeilijk.
Ja klopt, ik houd nog wel van hem..maar ik ben ook erg gehecht aan mijn huis en de dieren die ik strax moet missen.
Aan de ene kant weet ik dat ik het mezelf erg moeilijk maak zo, maar aan de andere kant kán ik (nog) geen afscheid nemen van vooral mijn huis, omgeving en huisdieren. Ik vind het echt zo moeilijk.
woensdag 7 november 2007 om 19:09
Oef, ik zou het dus echt niet doen! Toen mijn ex en ik vorig jaar uit elkaar gingen (we woonden samen in mijn huis) ben ik bij een vriendin gaan logeren en heb hem twee maanden gegeven om te verhuizen.
Dat klinkt misschien heel hard, maar mijn ex is niet het doortastende type en ik weet zeker dat als ik geen datum had gezet, hij hier nu nog zou rondhangen.
Ik vond dat wel echt beter, uit is uit en daarover ben ik graag duidelijk. Maar dat komt misschien ook door de redenen dat het uit ging; een van de redenen was het ontbreken van passie. Wat gebeurt er dan als je samen blijft wonen, dan lijkt het wel alsof er niets veranderd is!
Hoe doen jullie dat met privacy; slaap je in hetzelfde bed? Kan je nog naakt door je eigen huis lopen? Blijf je uit de buurt van de badkamer als hij staat te douchen? Weet hij wanneer jij thuis bent of uit gaat en met wie? Dat lijkt me praktisch toch wel allemaal heel erg lastig...
Dat klinkt misschien heel hard, maar mijn ex is niet het doortastende type en ik weet zeker dat als ik geen datum had gezet, hij hier nu nog zou rondhangen.
Ik vond dat wel echt beter, uit is uit en daarover ben ik graag duidelijk. Maar dat komt misschien ook door de redenen dat het uit ging; een van de redenen was het ontbreken van passie. Wat gebeurt er dan als je samen blijft wonen, dan lijkt het wel alsof er niets veranderd is!
Hoe doen jullie dat met privacy; slaap je in hetzelfde bed? Kan je nog naakt door je eigen huis lopen? Blijf je uit de buurt van de badkamer als hij staat te douchen? Weet hij wanneer jij thuis bent of uit gaat en met wie? Dat lijkt me praktisch toch wel allemaal heel erg lastig...
woensdag 7 november 2007 om 19:14
Hej
Ik ben 2 maanden hiervoor bij mn ouders geweest en hield het daar niet meer vol; verlangde naar een eigen plekkie en naar mn huisdieren. Nu ik hier ben voel ik me wel wat rustiger, hoewel natuurlijk met een dubbel gevoel omdat ik weet dat ik binnenkort voorgoed weg moet.
We hebben wel afspraken gemaakt en ook dat we nog gewoon samen eten en koken als dat zo uitkomt en hij gaat gewoon elk weekend naar zijn ouders. Ik slaap op de logeerkamer en hij gaat ervan uit dat ik niet meer in het grote bed( zijn bed in principe) slaap.
Ik ben 2 maanden hiervoor bij mn ouders geweest en hield het daar niet meer vol; verlangde naar een eigen plekkie en naar mn huisdieren. Nu ik hier ben voel ik me wel wat rustiger, hoewel natuurlijk met een dubbel gevoel omdat ik weet dat ik binnenkort voorgoed weg moet.
We hebben wel afspraken gemaakt en ook dat we nog gewoon samen eten en koken als dat zo uitkomt en hij gaat gewoon elk weekend naar zijn ouders. Ik slaap op de logeerkamer en hij gaat ervan uit dat ik niet meer in het grote bed( zijn bed in principe) slaap.
woensdag 7 november 2007 om 19:59
Yep, na een huwelijk van 13 jaar besloten te scheiden omdat we niet meer voor elkaar voelde wat we wilde voelen in een relatie. De laatste jaren leefde we als broer/zus/vrienden. Ook besloten na veel dubben over onze situatie om bij elkaar te blijven wonen, mede om de verzorging van ons gehandicapt kind, en haar broertje.Het blijft een rare situatie, net zo zeer voor ons maar de buitenwereld vind het maar een moeilijk verhaal. Als 1 van de eerste reacties komt altijd: wat als je een ander treft? Wij hebben nu de keus gemaakt vanuit een bestaande situatie, wat de toekomst brengt, dat zien we dan wel weer, voor alles een oplossing denk ik dan maar. We doen dit nu een half jaar, wat moeilijk blijft is in roerige tijden de goede steun bij elkaar te zoeken. Ik merk dat als ik kwetsbaar ben heel vlug bij hem een troost wil vinden, en dan wordt de grens dunnetjes. Steeds maar weer de verwachtingen, grenzen bij elkaar polsen, de grens is soms vlug gevonden samen in een huis en een gedeeld verleden.
Als jij deze relatie eigenlijk nog graag zou willen weet ik niet of het een goed idee is. Denk na wat je niet zou willen, wat voor een gedrag of situaties in huis, kijk of hier overeenstemming in te vinden valt.
Stien: hoe reageren andere op jullie situatie ( offtoppic, heel nieuwschierig)
Als jij deze relatie eigenlijk nog graag zou willen weet ik niet of het een goed idee is. Denk na wat je niet zou willen, wat voor een gedrag of situaties in huis, kijk of hier overeenstemming in te vinden valt.
Stien: hoe reageren andere op jullie situatie ( offtoppic, heel nieuwschierig)
woensdag 7 november 2007 om 21:05
Echt vervelend voor je deze situatie, Maar zoals ik het begrijp is het zijn huis en blijft hij er wonen. De huisdieren gaan die met jou mee of blijven die bij hem, want anders is het alleen maar uitstel waar je nu mee bezig bent, dan kun je beter nu afscheid nemen, want afscheid blijft moeilijk en extra moeilijk als je met iemand in een huis woont die je eigenlijk niet wil verliezen, en misschien ook daarom het afscheid uit wil stellen. Dus praat er goed over met hem dat voorkomt je een hoop teleurstellingen. Als het voorf hem nu echt over is dan kun je beter ergens anders gaan wonen dan heb je nog meer kans dat het goedkomt dan dat je bij hem blijft wonen. Nu weet hij nog niet wat hij mist en loop je de kans dat je je aan elkaar gaat irriteren, maar als je echt weg bent kan hij je wel gaan missen. Ik heb destijds nog 2 maanden met mijn ex samengewoond, ik had er een punt achter gezet, en ging me enorm irriteren omdat hij ook boos was dat het voor mij over was. Ik denk dat als ik toen weggegaan was ik hem wel gemist zou hebben, je bent toch aan elkaar gehecht en zou het misschien toch nog goedgekomen zijn. In die 8 weken dat je bij je ouders zat heb je toen wel regelmatog contact met hem gehad?
woensdag 7 november 2007 om 21:09
zaterdag 10 november 2007 om 07:17
Hier ook een 'leuke' situatie. We zijn bijna drie jaar getrouwd, hebben negen jaar een relatie en onze zoon is net 1 jaar geworden. Toen hij nog geen tien maanden was kreeg ik te horen dat hij niet meer van me houd. Ik en de omgeving denken dat hij moet wennen aan het vaderschap, inleveren van vrijheid.....maar zo verder sukkelen is ook niks.
Ik hou nog van hem maar heb me lang genoeg weggecijferd. We wonen in koopwoning die ideaal is voor kind...geen overwaarde.....we hebben ook geen ruzie.....voelen ons allebei rot hierover.
Ik weet ook niet wat wijsheid is. Wel dat er iets moet gebeuren. Maar ik ben wel van mening dat een huwelijk ups en downs mag hebben. Heb gisteravond al voorgesteld dat ie misschien maar een maandje bij zijn zus ofzo moet logeren, maarja het is ook zijn huis en kind. IKzelf zou niet wegwillen zeg ik heel eerlijk. Lastig is ook dat ik zoon twee dagen naar creche breng en hij hem ophaalt omdat ik nog werk s avonds, Klinkt allemaal niet belangrijk maar het idee om alles te moeten gaan regelen en omgooien, die energie heb ik niet. Ben blij dat ik de afgelopen maanden gewoon heb kunnen werken, want ik heb ook heel wat afgejankt.....en ben daar voorlopig nog niet klaar mee ook. Voel me enorm alleen.
Ik hou nog van hem maar heb me lang genoeg weggecijferd. We wonen in koopwoning die ideaal is voor kind...geen overwaarde.....we hebben ook geen ruzie.....voelen ons allebei rot hierover.
Ik weet ook niet wat wijsheid is. Wel dat er iets moet gebeuren. Maar ik ben wel van mening dat een huwelijk ups en downs mag hebben. Heb gisteravond al voorgesteld dat ie misschien maar een maandje bij zijn zus ofzo moet logeren, maarja het is ook zijn huis en kind. IKzelf zou niet wegwillen zeg ik heel eerlijk. Lastig is ook dat ik zoon twee dagen naar creche breng en hij hem ophaalt omdat ik nog werk s avonds, Klinkt allemaal niet belangrijk maar het idee om alles te moeten gaan regelen en omgooien, die energie heb ik niet. Ben blij dat ik de afgelopen maanden gewoon heb kunnen werken, want ik heb ook heel wat afgejankt.....en ben daar voorlopig nog niet klaar mee ook. Voel me enorm alleen.
zaterdag 10 november 2007 om 11:25
zaterdag 10 november 2007 om 11:43
Na 15 jaar huwelijk, heeft mijn man voor een ander gekozen, hij heeft nog een aantal maanden bij mij en de kinderen gewoond, maar dat ging echt niet.
Wij sliepen nog samen in ons bed, met alle gevolgen van dien.... en dat was heel verwarrend.
De nieuwe vriendin van hem pikte het ook echt niet, en heeft behoorlijk zitten pushen dat hij weg ging, maar hij kon eigenlijk ook niet echt afscheid van ons leven nemen.
Dus in mij geval werkte het zeker niet.
Maar ik moet ook uit ons huis, wat ik echt afschuwelijk vind, maar nu de situatie al wat langer duurt, kan ik er wel aan wennen en langzaam aan afscheid nemen van mijn oude leven.
Ik kan ook pas echt doorgaan zodra ik verhuids ben voor mijn gevoel, zonder alle herinneringen die er in dit huis hangen.
Ik wens je veel sterkte.
Wij sliepen nog samen in ons bed, met alle gevolgen van dien.... en dat was heel verwarrend.
De nieuwe vriendin van hem pikte het ook echt niet, en heeft behoorlijk zitten pushen dat hij weg ging, maar hij kon eigenlijk ook niet echt afscheid van ons leven nemen.
Dus in mij geval werkte het zeker niet.
Maar ik moet ook uit ons huis, wat ik echt afschuwelijk vind, maar nu de situatie al wat langer duurt, kan ik er wel aan wennen en langzaam aan afscheid nemen van mijn oude leven.
Ik kan ook pas echt doorgaan zodra ik verhuids ben voor mijn gevoel, zonder alle herinneringen die er in dit huis hangen.
Ik wens je veel sterkte.
zaterdag 10 november 2007 om 12:20
Ik heb het ook gedaan, maar ik werd toch echt gillend gek
Was opzich wel een goeie ervaring, want als je dan alleen gaat wonen weet je zeker dat je geen relatie meer wilt met diegene.
Ik had vrij snel een ander huis, snel klussen daar en gaan.
Was wel even wennen de overstap, maar nu ik eenmaal hier zit alleen heerlijk.
Dit is overgens wel al bijna een jaar geleden allemaal, we zijn nu gewoon vrienden (beide met een nieuwe partner) het gaat nu goed het contact tussen elkaar.
Was opzich wel een goeie ervaring, want als je dan alleen gaat wonen weet je zeker dat je geen relatie meer wilt met diegene.
Ik had vrij snel een ander huis, snel klussen daar en gaan.
Was wel even wennen de overstap, maar nu ik eenmaal hier zit alleen heerlijk.
Dit is overgens wel al bijna een jaar geleden allemaal, we zijn nu gewoon vrienden (beide met een nieuwe partner) het gaat nu goed het contact tussen elkaar.
donderdag 21 april 2011 om 13:38
Mijn ex en ik wonen sinds het verbreken van onze relatie ook nog samen.
De eerste weken was dat fijn omdat hij er nog was om mij te troosten als ik het er moeilijk mee had (hier ook in goed overleg, de liefde is er wel, maar de relatie "op"). Maar merk nu dat ik toch wel uitkijk naar de dag dat hij een andere woning vindt! Helaas is het mijn huis en zijn woningen dun gezaaid..
Als het andersom was geweest moet ik eerlijk zeggen dat ik op het eerste, beste huurkamertje had gaan zitten. Je zit nu tenslotte toch vast. Je eet samen, leeft samen.. Het is zo erg verwarrend allemaal.
Hoe moeilijk het ook is, ik zou heel snel op zoek gaan naar wat anders, want zo kan je de breuk niet verwerken en ook niet verder met je leven.
De eerste weken was dat fijn omdat hij er nog was om mij te troosten als ik het er moeilijk mee had (hier ook in goed overleg, de liefde is er wel, maar de relatie "op"). Maar merk nu dat ik toch wel uitkijk naar de dag dat hij een andere woning vindt! Helaas is het mijn huis en zijn woningen dun gezaaid..
Als het andersom was geweest moet ik eerlijk zeggen dat ik op het eerste, beste huurkamertje had gaan zitten. Je zit nu tenslotte toch vast. Je eet samen, leeft samen.. Het is zo erg verwarrend allemaal.
Hoe moeilijk het ook is, ik zou heel snel op zoek gaan naar wat anders, want zo kan je de breuk niet verwerken en ook niet verder met je leven.
donderdag 21 april 2011 om 13:56
Het scheelt wel dat het mijn huis was, maar hier was het woensdag uit en zaterdag was hij weg. Ondanks dat het uit was heb ik als een huilende zombie door het huis gelopen en desondanks de katten ben ik toch die dagen even naar mijn ouders gegaan.
Aan de ene kant ben ik als het ware gevlucht omdat ik niet naast hem wilde liggen, samen nog iets in het huishouden te doen enz. Ik wist niet of ik dat echt 'aankon', want na maanden van allerlei eigen persoonlijk problemen wilde ik dat er niet nog bij.
Aan de andere kant was het wel moeilijk thuiskomen toen hij eenmaal weg was. Soms denk ik wel eens: het was dan gemakkelijker geweest als ik gewoon gebleven was. Ik heb hem wel geholpen zijn spullen in te pakken en in te laden, de hulp vond hij wel fijn en ik merk nu nog wel dat we daarom nu nog goed met elkaar op kunnen schieten.
Aan de ene kant ben ik als het ware gevlucht omdat ik niet naast hem wilde liggen, samen nog iets in het huishouden te doen enz. Ik wist niet of ik dat echt 'aankon', want na maanden van allerlei eigen persoonlijk problemen wilde ik dat er niet nog bij.
Aan de andere kant was het wel moeilijk thuiskomen toen hij eenmaal weg was. Soms denk ik wel eens: het was dan gemakkelijker geweest als ik gewoon gebleven was. Ik heb hem wel geholpen zijn spullen in te pakken en in te laden, de hulp vond hij wel fijn en ik merk nu nog wel dat we daarom nu nog goed met elkaar op kunnen schieten.
donderdag 21 april 2011 om 14:03
Ik eb ook nog een paar maanden bij mijn ex gewoond toen we besloten uit elkaar te gaan, maar wij gingen uit elkaar vanwee een verschil in toekomstvisie en niet omdat de liefde op was. Dat lijkt mij een heel verschil. We woonden op dat moment in een huurhuis ( want hij wilde absoluut nooit een huis kopen, of een vaste baan, dat was ook de reden waarom ik wegging). Ik heb toen een huis gekocht en tot het moment van oplevering nog samengewoond. We hadden al allebei een eigen slaapkamer wegens uiteenlopende levensritmes, dus eigenlijk veranderde er niet zo heel erg veel. daten waren we allebei nog niet aan toe, en ook voor mij was de relatie pas echt over toen ik mijn eigen plekje kon betrekken. Ex heeft zelfs nog meegeholpen met schilderen en verbouwen aldaar, en we hebben nu, 6 jaar later nog steeds vriendschappelijk contact.
Ik zou er zelf niet zo snel voor kiezen om voor onbepaalde tijd te blijven samenwonen met een ex, juist omdat je leven pas eigenlijk echt weer beging als je niet meer dat huis deelt, dus ik zou wel een einddatum proberen te stellen.
Ik zou er zelf niet zo snel voor kiezen om voor onbepaalde tijd te blijven samenwonen met een ex, juist omdat je leven pas eigenlijk echt weer beging als je niet meer dat huis deelt, dus ik zou wel een einddatum proberen te stellen.
