Relaties
alle pijlers
samenwonen met ex, wie ook?
dinsdag 6 november 2007 om 19:12
Hoi allemaal,
Sinds 8 weken is de relatie tussen mij en mn vriend uit. We hadden 5.5 jr een relatie en op het laatst (afgelopen 3 mnd) zat ik niet goed in mijn vel en hij verloor zijn gevoelens voor mij.
Ik ben 8 weken bij mn ouders geweest omdat hij rust wilde. Na deze rustperiode zei hij echt te willen stoppen want zijn gevoel was niet teruggekomen. Toen heb ik tegen hem gezegd dat hij zelf maar moest weten wat hij deed, maar dat ik in elk geval weer in mijn (ons) eigen huis wilde zijn, bij mijn huisdieren totdat ik een eigen woning gevonden had.
Nu woon ik dus sinds deze week weer samen met hem. In principe nemen we beide wat afstand, maar we koken wel samen en/of voor elkaar en doen samen de huishouding. Ik vroeg me af of er hier meer mensen zijn die samenwonen of hebben gewoond (tijdelijk) nadat de relatie uit ging en kregen jullie geen ruzie, of kwam het juist weer goed? Ik ben zelf nl bang voor ruzies, omdat hij zich op t laatst aan me irriteerde.
Sinds 8 weken is de relatie tussen mij en mn vriend uit. We hadden 5.5 jr een relatie en op het laatst (afgelopen 3 mnd) zat ik niet goed in mijn vel en hij verloor zijn gevoelens voor mij.
Ik ben 8 weken bij mn ouders geweest omdat hij rust wilde. Na deze rustperiode zei hij echt te willen stoppen want zijn gevoel was niet teruggekomen. Toen heb ik tegen hem gezegd dat hij zelf maar moest weten wat hij deed, maar dat ik in elk geval weer in mijn (ons) eigen huis wilde zijn, bij mijn huisdieren totdat ik een eigen woning gevonden had.
Nu woon ik dus sinds deze week weer samen met hem. In principe nemen we beide wat afstand, maar we koken wel samen en/of voor elkaar en doen samen de huishouding. Ik vroeg me af of er hier meer mensen zijn die samenwonen of hebben gewoond (tijdelijk) nadat de relatie uit ging en kregen jullie geen ruzie, of kwam het juist weer goed? Ik ben zelf nl bang voor ruzies, omdat hij zich op t laatst aan me irriteerde.
donderdag 21 april 2011 om 15:08
Ik heb het ook een aantal maanden gedaan nadat de beslissing gevallen was dat er gescheiden zou worden. (Intussen heel veel jaren geleden). Dat kwam doordat noch hij noch ik al andere woonruimte gevonden had. We hadden drie kinderen.
Ik sliep toen op een matras op zolder. Niet omdat ik bang was dat hij nog seks met me zou willen (dat was er al een jaar of tien nauwelijks meer, had hij geen zin meer in) maar omdat ik het heel ongemakkelijk vond om hem in mijn nabijheid te hebben (ofwel was er doodse stilte, ofwel maakte hij me voortdurend verwijten).
Het was een rare periode, maar eigenlijk was er nauwelijks verschil met hoe het de laatste jaren van dat huwelijk gegaan was: volkomen langs elkaar heen leven ( ik vermeed hem al jaren omdat hij voortdurend kritiek op me had en ik niet wilde dat de kinderen de hele tijd moesten lijden onder de ruzies van hun ouders. )
P.S. TO, wat de ruzies betreft: die waren er niet meer nadat besloten was om te scheiden.
Sterkte!
Ik sliep toen op een matras op zolder. Niet omdat ik bang was dat hij nog seks met me zou willen (dat was er al een jaar of tien nauwelijks meer, had hij geen zin meer in) maar omdat ik het heel ongemakkelijk vond om hem in mijn nabijheid te hebben (ofwel was er doodse stilte, ofwel maakte hij me voortdurend verwijten).
Het was een rare periode, maar eigenlijk was er nauwelijks verschil met hoe het de laatste jaren van dat huwelijk gegaan was: volkomen langs elkaar heen leven ( ik vermeed hem al jaren omdat hij voortdurend kritiek op me had en ik niet wilde dat de kinderen de hele tijd moesten lijden onder de ruzies van hun ouders. )
P.S. TO, wat de ruzies betreft: die waren er niet meer nadat besloten was om te scheiden.
Sterkte!
donderdag 21 april 2011 om 15:24
quote:pikkie009 schreef op 07 november 2007 @ 18:28:
Hoi allemaal,
Ja klopt, ik houd nog wel van hem..maar ik ben ook erg gehecht aan mijn huis en de dieren die ik strax moet missen.
Aan de ene kant weet ik dat ik het mezelf erg moeilijk maak zo, maar aan de andere kant kán ik (nog) geen afscheid nemen van vooral mijn huis, omgeving en huisdieren. Ik vind het echt zo moeilijk.
Ik weet hoe je je voelt. Heb in eenzelfde situatie gezeten. Was ook bang voor de definitieve stap om uit huis te gaan, mijn "thuis" verliezen, de beesten die ik achter zou moeten laten. Ik moet eerlijk zeggen dat het op het moment dat ik de deur na 4 maanden (zolang hebben wij nog samengewoond) achter me dicht deed, ik mijn ogen uit mijn kop heb gejankt (voornamelijk om de 2 poezen die ik noodgedwongen achter moest laten). Het was, ondanks dat het mijn keuze was om uit elkaar te gaan, een van de moeilijkste dingen in mijn leven tot dan toe.
Ik ben nu een jaar verder en ik moet zeggen dat het met mij, dat zal natuurlijk per persoon verschillen, al snel een stuk beter ging. Ik mis mijn beesten nog steeds hoor, maar ook dat wordt toch steeds minder...
Het is een lastig proces waar je straks doorheen moet en ik zal absoluut niet zeggen dat het niet moeilijk is, maar het wordt echt beter!
In ieder geval veel sterkte!
Hoi allemaal,
Ja klopt, ik houd nog wel van hem..maar ik ben ook erg gehecht aan mijn huis en de dieren die ik strax moet missen.
Aan de ene kant weet ik dat ik het mezelf erg moeilijk maak zo, maar aan de andere kant kán ik (nog) geen afscheid nemen van vooral mijn huis, omgeving en huisdieren. Ik vind het echt zo moeilijk.
Ik weet hoe je je voelt. Heb in eenzelfde situatie gezeten. Was ook bang voor de definitieve stap om uit huis te gaan, mijn "thuis" verliezen, de beesten die ik achter zou moeten laten. Ik moet eerlijk zeggen dat het op het moment dat ik de deur na 4 maanden (zolang hebben wij nog samengewoond) achter me dicht deed, ik mijn ogen uit mijn kop heb gejankt (voornamelijk om de 2 poezen die ik noodgedwongen achter moest laten). Het was, ondanks dat het mijn keuze was om uit elkaar te gaan, een van de moeilijkste dingen in mijn leven tot dan toe.
Ik ben nu een jaar verder en ik moet zeggen dat het met mij, dat zal natuurlijk per persoon verschillen, al snel een stuk beter ging. Ik mis mijn beesten nog steeds hoor, maar ook dat wordt toch steeds minder...
Het is een lastig proces waar je straks doorheen moet en ik zal absoluut niet zeggen dat het niet moeilijk is, maar het wordt echt beter!
In ieder geval veel sterkte!
zondag 24 april 2011 om 00:03
zondag 24 april 2011 om 10:27
Ik ben na mijn scheiding nog zo'n 5 maanden samenwonend geweest met mijn ex omdat ik vond dat ik hem niet zomaar op de keien kon dumpen.
Op zich was die periode een hele leuke. De stress was weg omdat duidelijk was dat ik niet door wilde gaan en daarnaast kwam het respect ook weer terug.
Na 5 maanden was ik wel blij dat hij iets anders gevonden had om te wonen want zolang je samenwoont met je ex, kun je eigenlijk niet beginnen aan je eigen leven.
Op zich was die periode een hele leuke. De stress was weg omdat duidelijk was dat ik niet door wilde gaan en daarnaast kwam het respect ook weer terug.
Na 5 maanden was ik wel blij dat hij iets anders gevonden had om te wonen want zolang je samenwoont met je ex, kun je eigenlijk niet beginnen aan je eigen leven.
