Relaties
alle pijlers
Samenwonen
zondag 25 maart 2012 om 07:40
Het is denk ik vooral even wennen, ik moest ook even slikken toen ik mijn kamer op ging zeggen om te gaan samenwonen. Je verliest toch een stukje van 'jezelf' dan, je eigen stekje. En je sluit er ook meteen een periode mee af: single met eigen huisje.
Bij mij is het ook goedgekomen:) Probeer anders in 'jullie' huis een ruimte te maken voor jezelf, dan kan je langzaam wennen aan het feit dat alles nu gedeeld is:)
Bij mij is het ook goedgekomen:) Probeer anders in 'jullie' huis een ruimte te maken voor jezelf, dan kan je langzaam wennen aan het feit dat alles nu gedeeld is:)
zondag 25 maart 2012 om 08:58
Wat de andere zeggen, het is denk heel eng en allemaal nieuw. Ik herken het ook wel hoor. Mijn vriend en ik willen ook over een tijdje gaan samenwonen en aan de ene kant heb ik er heel veel zin in maar vind het aan de andere kant ook heel eng. Praat erover met je vriend. Misschien heeft hij ook wel een beetje hetzelfde. Alles komt goed als je er aan gewend bent
zondag 25 maart 2012 om 09:55
Waarom heb je al meteen je huur opgezegd? Het was misschien niet zo gek geweest om nog even 2 maandjes te wachten?
Als alles gaat zoals je hoopt en verwacht, is er niets aan de hand. Mocht het toch anders uitpakken (of waar je dan ook kriebels over hebt) dan heb je niet al je schepen achter je verbrand.
Andersom heb ik ooit de fout gemaakt om dit niet te doen (m'n vorige woning nog even aanhouden bedoel ik, terwijl dat makkelijk had gekund) omdat m'n toenmalige vriendin dat "niet romantisch" vond, en "alsof ik niet echt voor haar ging". Had het beter wel kunnen doen.
Als alles gaat zoals je hoopt en verwacht, is er niets aan de hand. Mocht het toch anders uitpakken (of waar je dan ook kriebels over hebt) dan heb je niet al je schepen achter je verbrand.
Andersom heb ik ooit de fout gemaakt om dit niet te doen (m'n vorige woning nog even aanhouden bedoel ik, terwijl dat makkelijk had gekund) omdat m'n toenmalige vriendin dat "niet romantisch" vond, en "alsof ik niet echt voor haar ging". Had het beter wel kunnen doen.
zondag 25 maart 2012 om 09:55
Zoo herkenbaar! Ik ga binnenkort samenwonen met mijn vriend. Ik wacht alleen nog op groen licht voor mijn overplaatsing van mijn werk, aangezien ik in een andere provincie ga wonen. Maar ik heb er ook echt om gehuild, waardoor er weer twijfels kwamen, omdat ik niet goed wist waarom ik huilde. Maar het zijn dus gewoon spanningen en het is allemaal eng en nieuw.
Gelukkig is mijn vriend een goede steun en weet me er wel doorheen te slepen.
Gelukkig is mijn vriend een goede steun en weet me er wel doorheen te slepen.
zondag 25 maart 2012 om 10:24
quote:pokkewijf schreef op 25 maart 2012 @ 10:21:
In Amsterdam mag je met een sociale huurwoning huisbewaring aanvragen om een jaar te gaan "proefsamenwonen". Misschien geeft dat wat rust in je hoofd?Wat valt daar eigenlijk aan aan te vragen trouwens, je kunt toch gewoon je huur nog even niet opzeggen?
In Amsterdam mag je met een sociale huurwoning huisbewaring aanvragen om een jaar te gaan "proefsamenwonen". Misschien geeft dat wat rust in je hoofd?Wat valt daar eigenlijk aan aan te vragen trouwens, je kunt toch gewoon je huur nog even niet opzeggen?
zondag 25 maart 2012 om 11:20
Ik ben recent gaan samenwonen (officeel, offiecieus woonden we al maanden samen) ik had verwacht hetzelfde te voelen als jij. Dit was mijn eerste eigen plekje waar ik hard voor heb moeten knokken. En toch heb ik geen traan gelaten. Omdat ik me beseft heb wat ik er voor terug krijg. Daarentegen begrijp ik heel goed dat jij er wel om hebt gehuild. Dat lijkt me niet meer dan normaal. Probeer gewoon te genieten van de tijd samen en kijk naar de toekomst die je met hem op gaat bouwen! Wens jullie heel veel geluk samen.
zondag 25 maart 2012 om 11:38
Been there, done that.
Wij wonen inmiddels 3 jaar samen en het is leuk en gezellig Maar ik heb het ook heerlijk naar mijn zin gehad toen ik nog alleen woonde! Het was mijn eerste echte eigen appartement en heb er zo'n 8 jaar gewoond, vanaf m'n 26ste.
Mijn appartement was 100% ik. Nu ik samenwoon is dat anders.
Ik ben niet zo romantisch dat ik kan zeggen dat vanaf het moment van samenwonen, alles op z'n plek viel. Nee... ik heb er écht aan moeten wennen. Natuurlijk was het vanaf dag 1 leuk, spannend en gezellig. Maar ik ben ook altijd al heel erg gesteld geweest op mijn eigen ruimte, tijd en wel of niet koken als ik daar gewoon geen zin in had, ik ben een ochtendmens, hij een avondmens. (ik noem maar een paar dingen)...
Hoe maken wij het samenwonen tot een succes? Net zoals je een relatie hebt - communiceren, rekening houden met elkaar, elkaar niet beschouwen als een vanzelfsprekendheid, niet voor de ander denken en dingen 'aannemen omdat iets voor jou heel logisch is', etc.
Inmiddels ben ik dus helemaal gewend aan het samenwonen, maar dat neemt niet weg dat ik soms nog terugdenk aan 'vroeger'. Het is een tijd die niet meer terug zal komen (als het goed is ) en zoals met heel veel dingen, vind ik dat niet makkelijk. Maar het hoort erbij - deuren sluiten, deuren openen.
Succes en veel samenwoonplezier
Wij wonen inmiddels 3 jaar samen en het is leuk en gezellig Maar ik heb het ook heerlijk naar mijn zin gehad toen ik nog alleen woonde! Het was mijn eerste echte eigen appartement en heb er zo'n 8 jaar gewoond, vanaf m'n 26ste.
Mijn appartement was 100% ik. Nu ik samenwoon is dat anders.
Ik ben niet zo romantisch dat ik kan zeggen dat vanaf het moment van samenwonen, alles op z'n plek viel. Nee... ik heb er écht aan moeten wennen. Natuurlijk was het vanaf dag 1 leuk, spannend en gezellig. Maar ik ben ook altijd al heel erg gesteld geweest op mijn eigen ruimte, tijd en wel of niet koken als ik daar gewoon geen zin in had, ik ben een ochtendmens, hij een avondmens. (ik noem maar een paar dingen)...
Hoe maken wij het samenwonen tot een succes? Net zoals je een relatie hebt - communiceren, rekening houden met elkaar, elkaar niet beschouwen als een vanzelfsprekendheid, niet voor de ander denken en dingen 'aannemen omdat iets voor jou heel logisch is', etc.
Inmiddels ben ik dus helemaal gewend aan het samenwonen, maar dat neemt niet weg dat ik soms nog terugdenk aan 'vroeger'. Het is een tijd die niet meer terug zal komen (als het goed is ) en zoals met heel veel dingen, vind ik dat niet makkelijk. Maar het hoort erbij - deuren sluiten, deuren openen.
Succes en veel samenwoonplezier
zondag 25 maart 2012 om 12:36
quote:joop_2000 schreef op 25 maart 2012 @ 09:55:
Waarom heb je al meteen je huur opgezegd? Het was misschien niet zo gek geweest om nog even 2 maandjes te wachten?
Als alles gaat zoals je hoopt en verwacht, is er niets aan de hand. Mocht het toch anders uitpakken (of waar je dan ook kriebels over hebt) dan heb je niet al je schepen achter je verbrand.
Andersom heb ik ooit de fout gemaakt om dit niet te doen (m'n vorige woning nog even aanhouden bedoel ik, terwijl dat makkelijk had gekund) omdat m'n toenmalige vriendin dat "niet romantisch" vond, en "alsof ik niet echt voor haar ging". Had het beter wel kunnen doen.
Eens, bij een kennis van me ook.
Heel jammer.
Ze had het best een jaartje aan kunnen houden.
Een huurwoning krijg je niet 1-2-3 (zeker niet welke je wilt) en kost je ook weer veel geld.
Waarom heb je al meteen je huur opgezegd? Het was misschien niet zo gek geweest om nog even 2 maandjes te wachten?
Als alles gaat zoals je hoopt en verwacht, is er niets aan de hand. Mocht het toch anders uitpakken (of waar je dan ook kriebels over hebt) dan heb je niet al je schepen achter je verbrand.
Andersom heb ik ooit de fout gemaakt om dit niet te doen (m'n vorige woning nog even aanhouden bedoel ik, terwijl dat makkelijk had gekund) omdat m'n toenmalige vriendin dat "niet romantisch" vond, en "alsof ik niet echt voor haar ging". Had het beter wel kunnen doen.
Eens, bij een kennis van me ook.
Heel jammer.
Ze had het best een jaartje aan kunnen houden.
Een huurwoning krijg je niet 1-2-3 (zeker niet welke je wilt) en kost je ook weer veel geld.
zondag 25 maart 2012 om 12:37
quote:pokkewijf schreef op 25 maart 2012 @ 10:54:
Een sociale huurwoning mag je hier niet leeg laten staan, je moet er je hoofdverblijf hebben. Een maand of drie, vier zou nog net kunnen maar dan kun je je nog niet op je nieuwe adres inschrijven...hij staat toch niet leeg als je bij een ander woont?
Een sociale huurwoning mag je hier niet leeg laten staan, je moet er je hoofdverblijf hebben. Een maand of drie, vier zou nog net kunnen maar dan kun je je nog niet op je nieuwe adres inschrijven...hij staat toch niet leeg als je bij een ander woont?
zondag 25 maart 2012 om 12:40
quote:Lizzl schreef op 25 maart 2012 @ 11:38:
Been there, done that.
Wij wonen inmiddels 3 jaar samen en het is leuk en gezellig Maar ik heb het ook heerlijk naar mijn zin gehad toen ik nog alleen woonde! Het was mijn eerste echte eigen appartement en heb er zo'n 8 jaar gewoond, vanaf m'n 26ste.
Mijn appartement was 100% ik. Nu ik samenwoon is dat anders.
Ik ben niet zo romantisch dat ik kan zeggen dat vanaf het moment van samenwonen, alles op z'n plek viel. Nee... ik heb er écht aan moeten wennen. Natuurlijk was het vanaf dag 1 leuk, spannend en gezellig. Maar ik ben ook altijd al heel erg gesteld geweest op mijn eigen ruimte, tijd en wel of niet koken als ik daar gewoon geen zin in had, ik ben een ochtendmens, hij een avondmens. (ik noem maar een paar dingen)...
Hoe maken wij het samenwonen tot een succes? Net zoals je een relatie hebt - communiceren, rekening houden met elkaar, elkaar niet beschouwen als een vanzelfsprekendheid, niet voor de ander denken en dingen 'aannemen omdat iets voor jou heel logisch is', etc.
Inmiddels ben ik dus helemaal gewend aan het samenwonen, maar dat neemt niet weg dat ik soms nog terugdenk aan 'vroeger'. Het is een tijd die niet meer terug zal komen (als het goed is ) en zoals met heel veel dingen, vind ik dat niet makkelijk. Maar het hoort erbij - deuren sluiten, deuren openen.
Succes en veel samenwoonplezier vin ik een leuke tekst
Been there, done that.
Wij wonen inmiddels 3 jaar samen en het is leuk en gezellig Maar ik heb het ook heerlijk naar mijn zin gehad toen ik nog alleen woonde! Het was mijn eerste echte eigen appartement en heb er zo'n 8 jaar gewoond, vanaf m'n 26ste.
Mijn appartement was 100% ik. Nu ik samenwoon is dat anders.
Ik ben niet zo romantisch dat ik kan zeggen dat vanaf het moment van samenwonen, alles op z'n plek viel. Nee... ik heb er écht aan moeten wennen. Natuurlijk was het vanaf dag 1 leuk, spannend en gezellig. Maar ik ben ook altijd al heel erg gesteld geweest op mijn eigen ruimte, tijd en wel of niet koken als ik daar gewoon geen zin in had, ik ben een ochtendmens, hij een avondmens. (ik noem maar een paar dingen)...
Hoe maken wij het samenwonen tot een succes? Net zoals je een relatie hebt - communiceren, rekening houden met elkaar, elkaar niet beschouwen als een vanzelfsprekendheid, niet voor de ander denken en dingen 'aannemen omdat iets voor jou heel logisch is', etc.
Inmiddels ben ik dus helemaal gewend aan het samenwonen, maar dat neemt niet weg dat ik soms nog terugdenk aan 'vroeger'. Het is een tijd die niet meer terug zal komen (als het goed is ) en zoals met heel veel dingen, vind ik dat niet makkelijk. Maar het hoort erbij - deuren sluiten, deuren openen.
Succes en veel samenwoonplezier vin ik een leuke tekst
dinsdag 27 maart 2012 om 21:34
quote:Ksenija schreef op 25 maart 2012 @ 12:37:
[...]
hij staat toch niet leeg als je bij een ander woont?bedoel niet leeg in de zin dat er geen meubels in staan, maar leeg in de zin dat er niemand woont. In Amsterdam is een wachtlijst van rond de tien jaar en dan mag/kun je geen woning onbewoond laten staan... dat vind ik ook niet erg sociaal
[...]
hij staat toch niet leeg als je bij een ander woont?bedoel niet leeg in de zin dat er geen meubels in staan, maar leeg in de zin dat er niemand woont. In Amsterdam is een wachtlijst van rond de tien jaar en dan mag/kun je geen woning onbewoond laten staan... dat vind ik ook niet erg sociaal