Scheiden de enigste oplossing?

08-03-2017 11:59 79 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Nog redelijk nieuw hier maar een enorme behoefte om mijn verhaal te delen. Enerzijds om het kwijt te zijn, anderzijds om hopelijk dames te vinden die hetzelfde meegemaakt hebben en mij hierin kunnen helpen.



Dit jaar ben ik 10 jaar samen met mijn man. We zijn einde van dit jaar alweer 5 jaar getrouwd en wonen dan al een jaar of 7 samen.

Ik leerde hem kennen na een hele wilde tijd in mijn leven waarin ik constant aan het feesten was, vaak one night stands had, en de chase leuker vond dan de "catch." Hij bracht mij rust en veiligheid na een hele roerige tijd. Daarnaast was het zo'n lieve jongen en had die een onwijs goed hart. Ik raakte verliefd en samen hebben we hele mooie momenten gehad; mooie reizen over de wereld, leuke herinneringen en samen ook door veel drama gegaan. Maar nooit drama tussen ons. Sterker nog; wij hebben nog nooit (ja dit lees je goed) ruzie gehad. Omdat wij zo verschillend zijn hebben we altijd een middenweg moeten vinden. In huis b.v. ... hij wilde een paars/oranje muur. ik wilde alles wit. We zijn gegaan voor grijs met paarse accessoires in huis.



In de laatste jaren heb ik persoonlijk een aantal dieptepunten gehad waarvan mijn burnout 2 jaar geleden de meest heftige was. Ik zat een half jaar thuis en gaf mijn drukke baan de schuld van alles ondanks de twijfel over mijn relatie en al het andere in het leven. Ik krabbelde er langzaam bovenop en ben er sterker uitgekomen. Ik heb mijzelf veel beter leren kennen en kan in de praktijk nu veel beter omgaan met druk e.d.... tenminste dat dacht ik.

Een half jaar geleden leerde ik per toeval een man kennen. Vanaf ons eerste "hallo" was er een klik; een echte sparkle die ook te voelen was voor de mensen om ons heen. Vanaf dat moment hebben we dagelijks contact gehad, elkaar meerdere keren gezien, en zelfs dagen met elkaar weggeweest (en hotel gepakt). Ja, ik ben dus vreemdgegaan.

Ik merkte in de eerste dagen dat ik hem leerde kennen al dat hij mij iets liet voelen wat ik jaren gemist had. Niet zo zeer verliefdheid, of passie, maar mijn zelfvertrouwen steeg naar ongekende hoogte. Ik vond motivatie om weer te gaan sporten en deed dit met volle overgave om mezelf niet alleen goed te voelen maar er ook goed uit te zien. Ik viel bijna 15 kilo af in de afgelopen maanden en ben onwijs fit en vitaal.

Ik merkte ook dat mijn eigen relatie in een enorme sleur zat en heb ook al vanaf juli verleden jaar geen sex meer gehad met mijn man. De behoefte aan sex (met hem) is bij mij ook helemaal weg en als we samen zijn is het echt een broer-zus relatie. We delen veel maar intiem zijn we niet - op de kusjes op de mond na. Ik zocht steeds meer mijn "minnaar" op en we kregen serieuze gevoelens voor elkaar.

Mijn leven stond totaal op zijn kop toen ik dat besefte. Wat nu? Voelt hij dit ook? Wil ik weg bij mijn man? Is dit tijdelijk? Er waren 100 vragen die dagelijks door mijn hoofd gingen en het maakte mij gek. Met mijn man kon ik er niet over praten, met mijn minnaar wel. Hij begreep mij in alles en voelde dezelfde twijfel in zijn relatie.



Nu, 6 maanden na onze eerste kennismaking, heb ik ondertussen 2 heftige gesprekken met mijn man gevoerd. De eerste een waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden. Na ons eerste gesprek hadden we zoveel plannen om te werken aan de relatie; wekelijks daten, wekelijks sex inplannen en ik zou naar mijn therapeut gaan waar ik ook voor mijn burnout liep. Maar één ding besefte ik mij al te goed: wil je zoiets natuurlijks wel forceren? Sex als verplichting zit ik niet op te wachten en die bleef dan ook uit. Dates... ja we gaan wel eens uit eten, of naar de bioscoop. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.

Kortom: in mijn gedachten is scheiden de oplossing. Als het niet voor mij is, dan is het op zijn minst het eerlijkst naar hem toe. Maar in mijn hart kan ik die knoop niet doorhakken.

Ik ben bijna 30... er zijn zoveel "wat als-vragen" die door mij heen gaan. Wat als ik nog kinderen wil? Wat als ik nooit meer iemand tegen kom? en mijn grootste vraag: wat als ik over een jaar besef dat ik een fout heb gemaakt?



De afgelopen dagen heb ik in een hotel moeten verblijven omdat ik de druk thuis niet aan kan. Lichamelijke klachten gaan er nu inhakken en dagelijks met hoofdpijn lopen werd mij teveel.

Heeft iemand hier ervaring mee of tips hoe ik hier het best mee om kan gaan?
Alle reacties Link kopieren
Wat had je nu verwacht. Bah wat ben jij een onaardig, egoïstisch mens. Die man van jou verdient zoveel meer. Jij gaat vreemd jij hebt niets meer te eisen. Laat die man gaan, zodat hij een vrouw kan vinden die wel volledig voor hem gaat. Bah ik walg van mensen zoals jij.
Alle reacties Link kopieren
Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.Weet hij dan dat je vreemd bent gegaan? Ik gok van niet en ik denk dat als hij dit te weten komt, zijn motivatie om eraan te werken opeens helemaal weg is.
Alle reacties Link kopieren
Denk je dat hij ook nog bereid is om aan de relatie te werken als hij weet dat je bent vreemdgegaan??? Wees eerlijk naar hem toe!
Alle reacties Link kopieren
TO weet hij dat je al een half jaar een affaire hebt? Met een gebonden man nota bene?
Ook ik vind dit een egotrip van jewelste.

Wat goed zeg, je partner de schuld geven van je scheefloperij omwille van je eigen jeukende onderstel

Helemaal eens met degene die hier schreef dat je niet zeker genoeg bent over je minnaar want anders was je allang weg bij je man.

Ik stel me serieus de vraag welke raad je eigenlijk zoekt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 12:08:

En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.

Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.

Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.



Ik wou precies hetzelfde zeggen.

Zo gemeen om opeens verwijten en ruzie te gaan maken als je een nieuw liefje hebt.

Vertel je man de waarheid en bespaar hem de moeite om te trekken aan een dood paard.
Alle reacties Link kopieren
Scheiden zeg ik. Je man zal het waarschijnlijk eerst erg vinden, maar als hij later een vrouw ontmoet die hem waardeert, zullen zijn ogen opengaan!
Alle reacties Link kopieren
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.Hij is nog bereid te werken aan jullie relatie terwijl hij weet van die maandenlange affaire? Of heb je dat voor de makkelijkheid maar even achterwege gelaten?
Alle reacties Link kopieren
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.DE standaard smoezenlijst voor mensen die een excuus zoeken om hun partner te dumpen voor iemand die hun poes/ piemel weer laat druppelen.
Alle reacties Link kopieren
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.



Bijzondere redenering heb je......



Misschien overheen gelezen, maar is je scharrel ook gebonden? Jullie verdienen elkaar.

En natuurlijk kan je er niet meer aan werken, want je bent met je hoofd (en andere dingen) bij je scharrel. Weet je man dat ook?
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
Alle reacties Link kopieren
Jouw minnaar heeft ook een relatie? Of niet?

Nu ja, op zich doet dat helemaal niet terzake want jij bent wél getrouwd en da's het enige dat telt. Jij bent het aan je man verschuldigd om volledig eerlijk te zijn. Ga je echt je huwelijk en alles wat jullie samen hebben opgebouwd laten vallen voor een verliefdheid? Natuurlijk lijkt alles leuker en spannender bij je minnaar...



De eerlijkste oplossing is om alle contact met je minnaar te verbreken, om volledig eerlijk te zijn tegenover je partner en om eventueel relatietherapie te volgen. Pas als je over die verliefdheid bent, kan je een weloverwogen beslissing nemen over je huwelijk.

Ik ben er 200% zeker van dat als je je man nu laat vallen voor die scharrel dat je dan binnen x aantal maanden met hangende pootjes terug wil...
Alle reacties Link kopieren
Weet jouw man het nou van jouw verraad?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het niet vertellen van die ander, daar doe je iemand onnodig zeer mee. Zou je ook weg willen gaan als je die ander niet had leren kennen? Al die tijd was vrienden-zijn en zijn nukken 'genoeg', waarom nu niet meer? Die ander heeft ook nukken en ook daarmee kom je in een sleur, wat mis je nu wezelijk dat je bij een ander hoopt te vinden?

Ik denk dat je te jong bent om als vrienden de komende 60 jr te blijven zitten. Gun hem ook het geluk dat jij nu niet meer hebt. Het is een misverstand dat je alleen uit elkaar mag wanneer de ander een eikel is, soms is het gevoel verandert en heb je niemands toestemming nodig om voor jezelf te kiezen. Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb in dezelfde situatie gezeten als jij. Ik ben weggegaan, en heb spijt als haren op mijn hoofd. Daar kan ik nu niks mee, ik zit op de blaren. Het schuldgevoel gaat je (ook na jaren uit elkaar) opbreken.
Ik denk dat jouw man helemaal niet meer aan de relatie wil werken als jij opbiecht waar jij mee bezig bent.

Alsjeblieft, gun die lieve kerel een leuke vrouw!

Hoe kún je eisen stellen aan hem, terwijl jij al zo lang bezig bent de hele fundering van jullie relatie te ruïneren?! Híj hoeft helemaal niets meer voor jou.



Het werd je wat saai, dus kroop je er maar op bij een ander?

En dan je man de schuld geven.



Alle reacties Link kopieren
TO geef eens antwoord op de vraag of je man weet dat je al 6 maanden een minnaar hebt.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.Deze post snap ik niet en helemaal de eerste zin niet. Er is hier werkelijk niemand die jouw man ergens de schuld van geeft. Alle verantwoordelijkheid wordt juist bij jou gelegd dus hoezo "mijn man is niet de enige met schuld en jammer dat dat zo overkomt"?
quote:Elle87 schreef op 08 maart 2017 @ 14:45:

Jouw minnaar heeft ook een relatie? Of niet?

Nu ja, op zich doet dat helemaal niet terzake want jij bent wél getrouwd en da's het enige dat telt. Jij bent het aan je man verschuldigd om volledig eerlijk te zijn. Ga je echt je huwelijk en alles wat jullie samen hebben opgebouwd laten vallen voor een verliefdheid? Natuurlijk lijkt alles leuker en spannender bij je minnaar...



De eerlijkste oplossing is om alle contact met je minnaar te verbreken, om volledig eerlijk te zijn tegenover je partner en om eventueel relatietherapie te volgen. Pas als je over die verliefdheid bent, kan je een weloverwogen beslissing nemen over je huwelijk.

Ik ben er 200% zeker van dat als je je man nu laat vallen voor die scharrel dat je dan binnen x aantal maanden met hangende pootjes terug wil...De minnaar heeft ook een relatie waaraan hij twijfelt. Daarom begrijpen ze elkaar zo goed. Hoe cliché.
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.Hij is bereid om eraan te werken ja, nadat jij dat van hem eiste want anders zou je weggaan. Waarschijnlijk zonder de wetenschap wat jij allemaal uitvreet. En je bent eigenlijk al weggegaan uit de relatie. Zie je niet in dat dit een beetje scheef is allemaal?
Alle reacties Link kopieren
Het enige wat TO wil is uit de scheiding komen met de faam dat zij er alles, maar dan ook alles aan gedaan heeft om deze te vermijden. En hoe sterk ze wel is en hoe goed dat ze het aanpakt. Dat ze daarvoor de man waar ze ooit van gehouden heeft naar de krochten trapt, zijn reputatie schaadt en zijn zelfvertrouwen onderuit haalt, hem in totale ontwetenheid en onbegrip achterlaat, dat maakt haar niet uit. Zolang haar ontzettend naaistreek maar niet uitkomt en niemand te weten komt hoe 'lelijk' ze is fluit TO vrolijk door en dwingt ze haar man op de knieën door het stof.

Iemand poste dat man niets hoeft te weten van het vreemdgaan want dat is onnodig kwetsend? Nee gedumpt worden met de drogreden dat het aan zijn gedrag/houding/inzet ligt is zeker minder kwetsend/verwarrend? Wat een bullshit zeg. Als hij van de hoed en de rand weet dan weet hij tenminste ook waarom hij beter af is zonder deze mevrouw en kan hij zichzelf in de spiegel aankijken en zelf bepalen wat hij doet.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 18:19:

Het enige wat TO wil is uit de scheiding komen met de faam dat zij er alles, maar dan ook alles aan gedaan heeft om deze te vermijden. En hoe sterk ze wel is en hoe goed dat ze het aanpakt. Dat ze daarvoor de man waar ze ooit van gehouden heeft naar de krochten trapt, zijn reputatie schaadt en zijn zelfvertrouwen onderuit haalt, hem in totale ontwetenheid en onbegrip achterlaat, dat maakt haar niet uit. Zolang haar ontzettend naaistreek maar niet uitkomt en niemand te weten komt hoe 'lelijk' ze is fluit TO vrolijk door en dwingt ze haar man op de knieën door het stof.

Iemand poste dat man niets hoeft te weten van het vreemdgaan want dat is onnodig kwetsend? Nee gedumpt worden met de drogreden dat het aan zijn gedrag/houding/inzet ligt is zeker minder kwetsend/verwarrend? Wat een bullshit zeg. Als hij van de hoed en de rand weet dan weet hij tenminste ook waarom hij beter af is zonder deze mevrouw en kan hij zichzelf in de spiegel aankijken en zelf bepalen wat hij doet.Helemaal mee eens!
Alle reacties Link kopieren
Maar het antwoord op de vraag...JA!
die ik wilde bestaat al...
Alle reacties Link kopieren
quote:mm4 schreef op 08 maart 2017 @ 13:55:

Mijn man is absoluut niet de enigste met schuld in dit verhaal, en ik vind het jammer dat dit zo overkomt op jullie. Tuurlijk zijn er in het verleden zaken geweest die niet top waren vanuit zijn kant, maar net zo vanuit mijn kant, en die hebben we altijd weten te overwinnen. Als de sleur erin gaat... en ook die is niet van de een op de andere dag komen kijken... moesten we daar samen aan werken en dat hebben we samen ook niet gedaan. Tuurlijk ben ik fout door vreemd te gaan! En ik snap ook dat hij beter verdiend. Maar hij is nog wel bereid om te werken aan ons... en ik ben bang dat dit niet meer kan.Volgens mij lees je de antwoorden niet goed, de meesten zijn op de hand van je man. Ik zou ook zeggen: trek de pleister er in een keer af en laat die man gaan. Je doet hem er geen plezier mee door te blijven, want hij leeft nu al in een leugen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 18:19:

Het enige wat TO wil is uit de scheiding komen met de faam dat zij er alles, maar dan ook alles aan gedaan heeft om deze te vermijden. En hoe sterk ze wel is en hoe goed dat ze het aanpakt. Dat ze daarvoor de man waar ze ooit van gehouden heeft naar de krochten trapt, zijn reputatie schaadt en zijn zelfvertrouwen onderuit haalt, hem in totale ontwetenheid en onbegrip achterlaat, dat maakt haar niet uit. Zolang haar ontzettend naaistreek maar niet uitkomt en niemand te weten komt hoe 'lelijk' ze is fluit TO vrolijk door en dwingt ze haar man op de knieën door het stof.

Iemand poste dat man niets hoeft te weten van het vreemdgaan want dat is onnodig kwetsend? Nee gedumpt worden met de drogreden dat het aan zijn gedrag/houding/inzet ligt is zeker minder kwetsend/verwarrend? Wat een bullshit zeg. Als hij van de hoed en de rand weet dan weet hij tenminste ook waarom hij beter af is zonder deze mevrouw en kan hij zichzelf in de spiegel aankijken en zelf bepalen wat hij doet.Dat dus.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven