scheiden...en hoe nu?

15-10-2011 18:10 23 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo iedereen,

Ik een vrolijke man van begin 40, heb te horen gekregen van mij vrouw, na 20 jaren van een in mijn ogen super relatie ,dat zij haar vleugels wil uitslaan!.

En daar zit je dan!....twee kinderen ( meisje 13 ,jongen 16) , weg toekomst beeld,verstoord verleden!, en alles heeft de kleur grijs!.

We hadden in mijn ogen dus een perfect huwelijk!,deden veel samen,waren super klef,en hadden eigenlijk nooit ruzie!.

Maar door te experimenteren met partner ruil e.d. ,kwam mijn vrouw er achter dat dat de vrijheid inhield waar ze in haar huwelijk zo naar verlangde...totdat?, ik het niet meer trok , en wou stoppen met dat dubbel leventje!.

En toen ging het dus mis!.begin van discussies,enz enz.

Maar dat is niet het item wat ik hier wil bespreken!, verlang ernaar om mijn hart uit te storten ,en dat iemand die hetzelfde heeft meegemaakt, mij uit ervaringen kan zeggen!, dat de spreuk 'naar regen komt zonneschijn', ook van toepassing is op een scheiding!.

Ben nu in de fase, dat ik denk dat het leven nooit meer wat wordt!, en gemis van mijn maatje er voor zorgt dat ik het gewoon even niet meer zie zitten!.

Iedereen zegt: je moet leren alleen lopen ,en kop op!, maar je gevoel zegt!: ik wil helemaal niet alleen lopen!,genoot zo van samen lopen!..

Is er dus iemand ,die kan zeggen, dat het leven echt weer beter gaat worden??...hoor het graag namelijk..

grt Harrie
Alle reacties Link kopieren
Het wordt écht weer beter. Sterkte.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
Alle reacties Link kopieren
Harrie, helaas kan ik je niet zeggen dat dat het beter gaat worden of hoe snel. Ik wilde je alleen zeggen dat ik in hetzelfde schuitje zitten; gisteren hebben mijn man en ik besloten te gaan scheiden omdat hij dingen 'mist' in ons huwelijk (dat en verliefdheid/vreemdgaan met een collega).

Ik weet hoe je je voelt. Heb de hele dag als verdoofd rondgelopen met mijn kids, hele nacht alleen maar gejankt. Wil hem bellen, maar mag het niet van mezelf....

Ik hou mezelf overein dmet mijn mantra; ik kan het ook alleen! Ik kan je niet helpen (kan mezelf niet eens helpen), wil je alleen een hele dikke virtuele knuffel geven...
Alle reacties Link kopieren
Het wordt zeker beter.



Ik heb mezelf na de scheiding eigenlijk pas goed ontwikkeld, durf veel meer voor mezelf op te komen, mijn vriendenkring is nieuw, deze mensen passen veel beter bij me dan de oude vriendenkring. Dat waren vaak vrienden van ex waar ik dan bij was gekomen. Mis die mensen geen moment.

Heb nog wel wat oude vriendinnen van vroeger, maar ook een paar waar het contact mee verwaterd is.

Ik ben verder gegaan (klinkt misschien arrogant maar is echt niet zo bedoeld) met mijn leven, terwijl zij nog steeds hetzelfde leventje leiden. Niks mis mee, ik was vroeger ook zo, wonend op een klein dorp, snel oordeel klaar hebben, alles wat onbekend was vreemd en gek vinden.



Je kunt zeggen dat ik ben gegroeid, en dat komt omdat je wel moet, je moet dingen ondernemen en zelf regelen. Je moet voor jezelf opkomen

Ik ga volgend jaar alleen een aantal weken op vakantie, goh 5 jaar geleden had ik dat nooit gedurfd, had ik eng gevonden.



Met mijn ex ging ik nooit uit, vond hij niet nodig, een film kon je thuis ook zien en eten kon je thuis ook....en ook mijn schuld, ik accepteerde dat. Ik cijferde me weg. Had ik niet moeten doen



In zijn ogen hadden we een goed huwelijk, mij ging het steeds meer benauwen.



Ik kan niet anders zeggen dat mijn leven nu een stuk fijner en leuker is.

Ik geniet van elke dag. Ik heb mijn ex nooit gemist, ik ben in mijn hoofd lang bezig geweest met de scheiding. Op het moment dat ik alles in gang zette, was ik er ook klaar mee.

Had nog wel eens nachtmerries in het begin dat hij terug kwam, werd ik badend in het zweet wakker.....



Ik wil wel zeggen dat mijn kinderen al wat ouder waren toen we gingen scheiden, en voor hun was het natuurlijk niet leuk.



Maar ze doen het prima nu.
Alle reacties Link kopieren
Alle reacties Link kopieren
Hai Hova, Ik weet het al een paar week!, en jij dus nog maar 1 dag!, vindt het dan ook knap , dat je nu al in staat bent om een ander een bij te willen staan , terwijl je zoals je zelf al zegt!, jezelf nog niet eens kan helpen!...

Wens je dan bij deze ook veel sterkte! en eenzelfde virtuele knuffel terug!.....
Alle reacties Link kopieren
Hier vanaf de 'andere' kant. Ik kan je vertellen, ook de beslissing nemen dat je niet meer samen wil zijn met je partner is heel moeilijk en doet pijn. Maar het is wel een weloverwogen keuze, zeker wanneer er sprake is van een langdurige relatie met kinderen, wordt deze keuze niet zomaar gemaakt.



Sterkte.
Geen 20 jaar relatie gehad, wel kind samen en nu half jaar uit elkaar. De downs worden wat minder down en de ups wat meer up. Maar het verlies van gedeeld verleden en een toekomst blijft, net als het gemis aan een maatje.

Iedereen zegt dat het beter wordt met de tijd. Ik denk zelf eigenlijk dat als er een nieuwe partner komt, het gemis/verlies pas echt weg is...



Wens je in ieder geval veel sterkte toe. Want het is gewoon ontzettend ingrijpend. Het moet slijten en dat kan veel tijd kosten. En verdriet, eenzaamheid en alleen voelen en dat is gewoon rot. Lichtpuntjes komen wel weer, alleen dat kost dus tijd.
Alle reacties Link kopieren
Harrie heel veel sterkte, je kunt het maar dat zie je pas als alles weer een beetje op zijn plek valt.



Lieve hoof wat erg! Heb zoveel aan je gedacht. Zo'n uithoudingsvermogen, zo sterk, zo vastberaden en dan alsnog.. :(

Zet hem op sterke Hoof!!



Voor jullie beiden een hele grote virtuele knuffel!!



Tara
Alle reacties Link kopieren
Het verdriet en pijn worden idd minder, maar gun dat tijd!

Wees lief voor jezelf





Sterkte
Er is licht aan het einde van de tunnel . . . . . .



Alle reacties Link kopieren
@Tara: dank je. Inderdaad; alsnog... na een jaar zo hard er tegenaan gaan (van mijn kant dan). Maar ik kon het niet meer alleen, heb zelf de knoop doorgehakt. Hij kon het (nog steeds) niet. Weet nog niet of ik blij ben dat ik dat heb gedaan, pijn en verdriet overheersen. Ogen opgezwollen van het huilen. Voel me zo verschrikkelijk alleen.



Harrie, dankjewel. Ik kan alleen maar, voor jou en voor mijzelf, hopen dat het snel een beetje beter gaat voelen, want wat doet dit een pijn zeg... Sterkte...
Alle reacties Link kopieren
Ja hoor, het is een lange weg maar je zal er sterker uitkomen. Als ik het kan, kan jij het ook! Gewoon stapje voor stapje en gun het tijd.



Sterkte
Hova, ik heb je topic destijds gevolgd. Wat verdrietig dat het toch niet werkte... Je hebt er in ieder geval alles aan gedaan wat menselijkerwijs mogelijk was. Sterkte!



Ook sterkte voor jou, Harrie.
Alle reacties Link kopieren
Als deze scheiding tegen je zin is ga je een harde dobber krijgen.

Het gemis is eindeloos.

Maar het is uiteindelijk van voorbijgaande aard. Dit gevoel gaat over.

Is echt waar, jij komt dit te boven en vindt andere leuke dingen in het leven die je met haar niet had meegemaakt.

Stap voor stap jezelf weer terug vinden.

Sterkte.
Harrie, sterkte je gaat hier hoe dan ook uitkomenn.

Hova, jou heb ik ook gevolgd, na al die inzet van jou... maar ook jij gaat het redden! voor allebei.
Alle reacties Link kopieren
quote:TheEmpress schreef op 15 oktober 2011 @ 18:27:

Hier vanaf de 'andere' kant. Ik kan je vertellen, ook de beslissing nemen dat je niet meer samen wil zijn met je partner is heel moeilijk en doet pijn. Maar het is wel een weloverwogen keuze, zeker wanneer er sprake is van een langdurige relatie met kinderen, wordt deze keuze niet zomaar gemaakt.



Sterkte.



Soms word die keuze wel zomaar gemaakt en uit puur egoistische redenen. (Daarmee bedoel ik niet jou Empress )



@Harrie en Hova: er is licht aan het eind van de tunnel. Nu is het overleven. Zorg goed voor jezelf en evt. kinderen en probeer alles zo goed mogelijk te regelen. Ooit komt er weer een dag dat de pijn lichter is en uiteindelijk wordt het iets wat je altijd bij je draagt als een litteken en wat soms nog pijn doet. Ik kan zeggen dat ik na 2 jaar weer ontzettend gelukkig ben in de liefde.



Ik wens jullie heel veel kracht en moed om dit te dragen.
Alle reacties Link kopieren
Het wordt inderdaad beter, maar dat gevoel is nu ver weg en vast niet te bewatten nu.

Heel veel sterkte. Geef het de tijd!
Alle reacties Link kopieren
quote:Yvonne77 schreef op 15 oktober 2011 @ 20:50:

[...]





Soms word die keuze wel zomaar gemaakt en uit puur egoistische redenen. (Daarmee bedoel ik niet jou Empress )



@Harrie en Hova: er is licht aan het eind van de tunnel. Nu is het overleven. Zorg goed voor jezelf en evt. kinderen en probeer alles zo goed mogelijk te regelen. Ooit komt er weer een dag dat de pijn lichter is en uiteindelijk wordt het iets wat je altijd bij je draagt als een litteken en wat soms nog pijn doet. Ik kan zeggen dat ik na 2 jaar weer ontzettend gelukkig ben in de liefde.



Ik wens jullie heel veel kracht en moed om dit te dragen.



Op dit moment , zou ik niet kunnen indenken, dat ooit iemand de plaats in kan nemen van mijn ex!....Zowel qau karakter,als uiterlijk!, want heb 20 jaar mogen horen....zo wat een mooie vrouw heb jij zeg!..

Maar besef ook heel goed , dat zij misschien zichzelf wel voor een groot deel heeft weg gecijferd , om er voor te zorgen dat ik haar zo hoog op een voet stuk heb staan!.., en juist daardoor nu haar vleugels wil uitslaan!, om te ontdekken wat het leven nog meer in petto heeft voor haar!...
Alle reacties Link kopieren
Tijd, heel veel tijd, het eerste jaar is het moeilijkste...



Is een langzaam proces waar je stap voor stap door heen moet.

Sterkte
Alle reacties Link kopieren
Na regen komt zonneschijn, echt waar. Hoe donker de wolken nu ook lijken.



De eerste stap na die wolken richting zonnestralen is weer te leren aan jezelf te denken (en je kinderen natuurlijk).
Alle reacties Link kopieren
Het zal ongetwijfeld beter worden dan het nu is. Maar ik ken geen enkel voorbeeld waar het na een zo lange relatie en dan een scheiding nog ooit werd zoals het was of had kunnen zijn



Partnerruil, ja, het zal vast reuze spannend zijn, maar ik denk eerlijk gezegd dat het alleen de allersterkste relaties, en d oppervlakkigste relaties, gegeven is.



Vergeef haar, vergeef jezelf, zorg voor je kinderen en oo jezlf, en ga verder met je leven. Sterkte.
quote:hova schreef op 15 oktober 2011 @ 19:35:

@Tara: dank je. Inderdaad; alsnog... na een jaar zo hard er tegenaan gaan (van mijn kant dan). Maar ik kon het niet meer alleen, heb zelf de knoop doorgehakt. Hij kon het (nog steeds) niet. Weet nog niet of ik blij ben dat ik dat heb gedaan, pijn en verdriet overheersen. Ogen opgezwollen van het huilen. Voel me zo verschrikkelijk alleen.







Hova, wat erg voor je....

Ik ben er hoor. Op mail of hier.

Wil je niet weer zelf een topic?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven