Relaties
alle pijlers
Scheiden na 1,5 maand?
dinsdag 8 november 2011 om 14:13
quote:kimkardashian schreef op 08 november 2011 @ 13:19:
Hij is passief, lui, rookt te veel, maakt mijn zinnen af als ik aan het woord, allemaal kleine zaken die gecombineerd met de grote zaken ervoor zorgen dat ik soms erg weinig respect voor mijn man heb.Als je aan het woord bent, bedoel je? Ik krijg ook de neiging je zinnen af te maken als je het zelf niet doet. Tsja, toen je verliefd was vond je het waarschijnlijk romantisch dat hij je zinnen kon afmaken, twee zielen een gedachte enzo, maar nu je roze bril afgevallen is stoor je je eraan. Wijze les voor de toekomst: langer wachten voor je ooit weer gaat trouwen. En zéker langer wachten voor je aan een beebietje denkt, je wilt tenslotte niet dat eventuele toekomstige kinderen de dupe worden van jouw twijfelarij.
Hij is passief, lui, rookt te veel, maakt mijn zinnen af als ik aan het woord, allemaal kleine zaken die gecombineerd met de grote zaken ervoor zorgen dat ik soms erg weinig respect voor mijn man heb.Als je aan het woord bent, bedoel je? Ik krijg ook de neiging je zinnen af te maken als je het zelf niet doet. Tsja, toen je verliefd was vond je het waarschijnlijk romantisch dat hij je zinnen kon afmaken, twee zielen een gedachte enzo, maar nu je roze bril afgevallen is stoor je je eraan. Wijze les voor de toekomst: langer wachten voor je ooit weer gaat trouwen. En zéker langer wachten voor je aan een beebietje denkt, je wilt tenslotte niet dat eventuele toekomstige kinderen de dupe worden van jouw twijfelarij.
dinsdag 8 november 2011 om 14:17
quote:yvonjaspers schreef op 08 november 2011 @ 14:13:
[...]
Als je aan het woord bent, bedoel je? Ik krijg ook de neiging je zinnen af te maken als je het zelf niet doet. Tsja, toen je verliefd was vond je het waarschijnlijk romantisch dat hij je zinnen kon afmaken, twee zielen een gedachte enzo, maar nu je roze bril afgevallen is stoor je je eraan.
Inderdaad, dat is zo'n leuke bij prille geliefden. "We maken elkaars zinnen af'.
[...]
Als je aan het woord bent, bedoel je? Ik krijg ook de neiging je zinnen af te maken als je het zelf niet doet. Tsja, toen je verliefd was vond je het waarschijnlijk romantisch dat hij je zinnen kon afmaken, twee zielen een gedachte enzo, maar nu je roze bril afgevallen is stoor je je eraan.
Inderdaad, dat is zo'n leuke bij prille geliefden. "We maken elkaars zinnen af'.
dinsdag 8 november 2011 om 14:27
Beste dames, ik hoop dat jullie mij van advies kunnen voorzien. Ik weet niet meer waar ik het zoeken moet.
Ik ben 1,5 maand geleden getrouwd met de man waar ik al 4 jaar bij ben, we wonen 3 jaar samen. Eerst in een huurwoning, 2 jaar geleden heeft hij een huis voor ons gekocht. wat lief dat hij dat heeft gedaan
Eén van de problemen is, ik haat het huis waarin we wonen. De opkomende wijk bleek een achterstandswijk. Het opknapappartmentje bleek verborgen gebreken te hebben, de VvE (waarin ik zelf bestuurslid ben geworden) traag als dikke poep, er wordt continu ingebroken. De verbouwing duurde te lang, was te duur, en nog steeds niet af maar mijn man doet niks meer om de woning te verbeteren. En wat doe jij om de woning te verbeteren? Ik kan eindeloos uit wijden over alle problemen die we omtrent het kopen/verhuizing/verbouwing/onderhoud het huis hebben gehad, maar de conclusie is dat een grote aanslag op ons geluk heeft gehad.
Daarnaast baal ik dat ik hem zijn zin heb gegeven (hij kocht immers het huis) om een 2 kamerwoning te kopen. We hebben geen plek voor het babietje dat ik graag wilde. We kunnen niet van ons huis af, dan blijven we met een te grote restschuld zitten. Wees maar blij dat je geen 'babietje" hebt, zou erg zielig zijn in deze situatie, en dan doel ik niet op het huis
Ook heb ik mijn man betrapt op het uitgeven van ons spaargeld aan zijn rijlessen. Het had alleen aan jou uitgegeven moeten worden? Hij bespaarde op een annuleringsverzekering op onze huwelijksreis wat uitkwam toen mijn oma overleed.
Hij is passief, lui, rookt te veel, maakt mijn zinnen af als ik aan het woord, allemaal kleine zaken die gecombineerd met de grote zaken ervoor zorgen dat ik soms erg weinig respect voor mijn man heb. Als hij weer een oeps-moment heeft beantwoord ik dat met een panische woedeaanval omdat ik zo mijn buik vol van hem en zijn gezeik heb. Ondertussen is zijn zelfvertrouwen minimaal omdat ik steeds op hem zeik. wat een leuk mens lijk je me
We zijn samen sinds ik student was en ik ben hem qua carriere, social circle voorbij aan het schieten, wat hem ook erg onzeker maakt. En ik heb het gevoel dat ik onder mijn niveau getrouwd ben. Ik denk dat het andersom is
Ik heb nu de mogelijkheid om in het appartement van mijn stiefmoeder te zitten. Ik kan bij mijn man weg zonder dakloos te raken of Amsterdam uit te moeten. Ik heb eerder dit jaar al een week bij mijn moeder gezeten omdat ik zijn passiviteit niet trok. Evengoed zijn we net getrouwd en ik merk steeds meer dat ik misschien mijn moeder en trouwens te hard hebben laten meebesluiten. Ik kom zelf uit een verscheurd gezin en heb altijd gedroomd van mijn eigen familie.
Sorry voor het epistel, maar was is jullie advies? Moeten we in therapie, moeten we accepteren dat ons relatie niet meer levensvatbaar is? Zijn we het aan elkaar verplicht om door te gaan? Of kunnen we een Kim Kardashian doen en binnen 2 maanden ons verlies nemen en scheiden
voor je man lijkt het me beter om direct te scheiden, dan heeft hij in ieder geval de kans om een relatie met een leuke vrouw te krijgen
Ik ben 1,5 maand geleden getrouwd met de man waar ik al 4 jaar bij ben, we wonen 3 jaar samen. Eerst in een huurwoning, 2 jaar geleden heeft hij een huis voor ons gekocht. wat lief dat hij dat heeft gedaan
Eén van de problemen is, ik haat het huis waarin we wonen. De opkomende wijk bleek een achterstandswijk. Het opknapappartmentje bleek verborgen gebreken te hebben, de VvE (waarin ik zelf bestuurslid ben geworden) traag als dikke poep, er wordt continu ingebroken. De verbouwing duurde te lang, was te duur, en nog steeds niet af maar mijn man doet niks meer om de woning te verbeteren. En wat doe jij om de woning te verbeteren? Ik kan eindeloos uit wijden over alle problemen die we omtrent het kopen/verhuizing/verbouwing/onderhoud het huis hebben gehad, maar de conclusie is dat een grote aanslag op ons geluk heeft gehad.
Daarnaast baal ik dat ik hem zijn zin heb gegeven (hij kocht immers het huis) om een 2 kamerwoning te kopen. We hebben geen plek voor het babietje dat ik graag wilde. We kunnen niet van ons huis af, dan blijven we met een te grote restschuld zitten. Wees maar blij dat je geen 'babietje" hebt, zou erg zielig zijn in deze situatie, en dan doel ik niet op het huis
Ook heb ik mijn man betrapt op het uitgeven van ons spaargeld aan zijn rijlessen. Het had alleen aan jou uitgegeven moeten worden? Hij bespaarde op een annuleringsverzekering op onze huwelijksreis wat uitkwam toen mijn oma overleed.
Hij is passief, lui, rookt te veel, maakt mijn zinnen af als ik aan het woord, allemaal kleine zaken die gecombineerd met de grote zaken ervoor zorgen dat ik soms erg weinig respect voor mijn man heb. Als hij weer een oeps-moment heeft beantwoord ik dat met een panische woedeaanval omdat ik zo mijn buik vol van hem en zijn gezeik heb. Ondertussen is zijn zelfvertrouwen minimaal omdat ik steeds op hem zeik. wat een leuk mens lijk je me
We zijn samen sinds ik student was en ik ben hem qua carriere, social circle voorbij aan het schieten, wat hem ook erg onzeker maakt. En ik heb het gevoel dat ik onder mijn niveau getrouwd ben. Ik denk dat het andersom is
Ik heb nu de mogelijkheid om in het appartement van mijn stiefmoeder te zitten. Ik kan bij mijn man weg zonder dakloos te raken of Amsterdam uit te moeten. Ik heb eerder dit jaar al een week bij mijn moeder gezeten omdat ik zijn passiviteit niet trok. Evengoed zijn we net getrouwd en ik merk steeds meer dat ik misschien mijn moeder en trouwens te hard hebben laten meebesluiten. Ik kom zelf uit een verscheurd gezin en heb altijd gedroomd van mijn eigen familie.
Sorry voor het epistel, maar was is jullie advies? Moeten we in therapie, moeten we accepteren dat ons relatie niet meer levensvatbaar is? Zijn we het aan elkaar verplicht om door te gaan? Of kunnen we een Kim Kardashian doen en binnen 2 maanden ons verlies nemen en scheiden
voor je man lijkt het me beter om direct te scheiden, dan heeft hij in ieder geval de kans om een relatie met een leuke vrouw te krijgen
