Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie
zaterdag 7 januari 2012 om 18:14
Hey! Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken.
Ik heb bijna drie jaar een relatie met mijn huidige vriend. Ik ben dol op hem, we hebben elkaar helemaal gevonden. Ik ben 20 (over twee weken 21) en mijn vriend is 23.
Het probleem is dat mijn vriend zijn ouders (en zijn hele familie) hier anders over denken. Zijn ouders mogen mij niet en hebben mij ook nooit de kans gegeven. Vanaf het begin was het mis. Ze laten geen gelegenheid voorbij gaan om mij duidelijk te maken dat mijn vriend een ander verdiend die beter is en beter bij hun past.
Hij komt uit een rijke familie waarbij uiterlijk en vermogen een hele grote rol spelen, erg gefixeerd zijn op geld en de uiterlijke vertoning. Zijn vader is meer van huis dan dat hij thuis is om geld te verdienen en zijn moeder voert niets uit, behalve het geld opmaken. Ik kom uit een ''normaal'' gezin, we zijn nooit arm geweest maar absoluut niet rijk.
Ik weet dat zijn ouders liever een Nederlands meisje als schoondochter willen hebben, blond met blauwe ogen, intelligent, studerend aan een universiteit en het liefst dezelfde achtergrond. Zo ben ik niet en zo word ik nooit. Mijn vader komt uit Afrika waardoor ik lichtgetint ben en een bos wilde krullen heb. Ik ben niet heel zelfverzekerd, leuk, lief, ik ben niet super intelligent, ik heb mbo gedaan (nu hbo) en ik heb ook nog eens een lichte vorm van autisme waardoor ik soms helemaal niet weet hoe ik moet reageren op bepaalde situaties.
Ik heb geprobeerd om in de smaak te vallen maar zijn ouders blijven koud en kil tegen mij. Het maakt me onzeker. Ik vind het totaal niet fijn om bij deze mensen over de vloer te komen omdat ik altijd vervelende opmerkingen te horen krijg. Ik voel me heel ongemakkelijk bij deze mensen en ook heb ik soms het idee dat ik niet goed genoeg voor mijn vriend ben.
Mijn vriend is heel knap, erg sociaal, spontaan en lief. Ik ben gemiddeld, misschien zelfs onder het gemiddelde qua uiterlijk en steeds vaker vraag ik me af wat hij nou in mij ziet. Ik ben onhandig, raar, moeilijk en sociaal niet heel sterk door mijn autisme. Natuurlijk hoor ik wel eens dat ik mooi, knap, lief en leuk ben maar zelf zie ik dat niet zo.
Ik heb geen idee wat ik moet met dit probleem. Het houdt me bezig en ik heb hier veel discussies met mijn vriend over. Mijn moeder en vrienden vinden dat ik met zijn ouders moet praten, mijn vriend zegt weer dat dit geen zin heeft. En eigenlijk vermoed ik zelf ook dat het geen zin heeft. Een ruzie wil ik niet veroorzaken maar op deze manier doorgaan wil ik ook niet terwijl ik mijn vriend niet kwijt wil en ook niet het contact met zijn ouders wil verbreken.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Ik heb bijna drie jaar een relatie met mijn huidige vriend. Ik ben dol op hem, we hebben elkaar helemaal gevonden. Ik ben 20 (over twee weken 21) en mijn vriend is 23.
Het probleem is dat mijn vriend zijn ouders (en zijn hele familie) hier anders over denken. Zijn ouders mogen mij niet en hebben mij ook nooit de kans gegeven. Vanaf het begin was het mis. Ze laten geen gelegenheid voorbij gaan om mij duidelijk te maken dat mijn vriend een ander verdiend die beter is en beter bij hun past.
Hij komt uit een rijke familie waarbij uiterlijk en vermogen een hele grote rol spelen, erg gefixeerd zijn op geld en de uiterlijke vertoning. Zijn vader is meer van huis dan dat hij thuis is om geld te verdienen en zijn moeder voert niets uit, behalve het geld opmaken. Ik kom uit een ''normaal'' gezin, we zijn nooit arm geweest maar absoluut niet rijk.
Ik weet dat zijn ouders liever een Nederlands meisje als schoondochter willen hebben, blond met blauwe ogen, intelligent, studerend aan een universiteit en het liefst dezelfde achtergrond. Zo ben ik niet en zo word ik nooit. Mijn vader komt uit Afrika waardoor ik lichtgetint ben en een bos wilde krullen heb. Ik ben niet heel zelfverzekerd, leuk, lief, ik ben niet super intelligent, ik heb mbo gedaan (nu hbo) en ik heb ook nog eens een lichte vorm van autisme waardoor ik soms helemaal niet weet hoe ik moet reageren op bepaalde situaties.
Ik heb geprobeerd om in de smaak te vallen maar zijn ouders blijven koud en kil tegen mij. Het maakt me onzeker. Ik vind het totaal niet fijn om bij deze mensen over de vloer te komen omdat ik altijd vervelende opmerkingen te horen krijg. Ik voel me heel ongemakkelijk bij deze mensen en ook heb ik soms het idee dat ik niet goed genoeg voor mijn vriend ben.
Mijn vriend is heel knap, erg sociaal, spontaan en lief. Ik ben gemiddeld, misschien zelfs onder het gemiddelde qua uiterlijk en steeds vaker vraag ik me af wat hij nou in mij ziet. Ik ben onhandig, raar, moeilijk en sociaal niet heel sterk door mijn autisme. Natuurlijk hoor ik wel eens dat ik mooi, knap, lief en leuk ben maar zelf zie ik dat niet zo.
Ik heb geen idee wat ik moet met dit probleem. Het houdt me bezig en ik heb hier veel discussies met mijn vriend over. Mijn moeder en vrienden vinden dat ik met zijn ouders moet praten, mijn vriend zegt weer dat dit geen zin heeft. En eigenlijk vermoed ik zelf ook dat het geen zin heeft. Een ruzie wil ik niet veroorzaken maar op deze manier doorgaan wil ik ook niet terwijl ik mijn vriend niet kwijt wil en ook niet het contact met zijn ouders wil verbreken.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:21
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Je bent nog zo jong, waarom zou je per se intensief contact met zijn familie willen hebben? Je hebt een relatie met hém, niet met zijn ouders. Ik zou ze zoveel mogelijk proberen te ontlopen. Bij verjaardagen en andere gelegenheden waarbij je ze wel moet ontmoeten beleefd opzitten en pootjes geven, en daarna weer je eigen leven leiden.
Je bent nog zo jong, waarom zou je per se intensief contact met zijn familie willen hebben? Je hebt een relatie met hém, niet met zijn ouders. Ik zou ze zoveel mogelijk proberen te ontlopen. Bij verjaardagen en andere gelegenheden waarbij je ze wel moet ontmoeten beleefd opzitten en pootjes geven, en daarna weer je eigen leven leiden.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:21
Heb je wel eens op de man af gevraagd wat nu precies het probleem is, als ze raar tegen je deden? Hun zoon is gek op je, jullie zijn al 3 jaar samen, het wordt toch wel een keer tijd dat ze je eindelijk accepteren? Hoe is de band tussen ouders en zoon? Kan hij met ze praten? Misschien samen met jou?
zaterdag 7 januari 2012 om 18:24
zaterdag 7 januari 2012 om 18:26
Ik denk dat je de houding van jouw schoonouders te persoonlijk opvat. Hoe zij jou behandelen zegt echt veel meer over hen dan over jou. Namelijk dat ze naast rijk ook erg bekrompen zijn, onfatsoenlijk, snobs en dus feitelijk erg arm in zowel IQ als EQ. Denk je zelf ook niet dat het vele malen belangrijker is om gewaardeerd te worden om wie jij bent door de mensen die jou lief hebben, dan wat jouw schoonouders van jou vinden? Probeer wat meer naar je ouders en vrienden te luisteren en hecht veel meer waarde aan wat zij zeggen. Je doet jezelf tekort!
zaterdag 7 januari 2012 om 18:27
quote:groenteboerin schreef op 07 januari 2012 @ 18:21:
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Je bent nog zo jong, waarom zou je per se intensief contact met zijn familie willen hebben? Je hebt een relatie met hém, niet met zijn ouders. Ik zou ze zoveel mogelijk proberen te ontlopen. Bij verjaardagen en andere gelegenheden waarbij je ze wel moet ontmoeten beleefd opzitten en pootjes geven, en daarna weer je eigen leven leiden.
Ze wijzen mij ook af. Zijn moeder heeft vaak negatief over mij gepraat tegen mijn vriend en ook haar houding en opmerkingen zijn duidelijk tegenover mij. Ik heb heel erg mijn best proberen te doen om bij zijn familie in de smaak te vallen maar de familie staat daar niet voor open.
Ik ontloop zijn ouders ook zoveel mogelijk maar af en toe kom ik er niet onderuit en moet ik wel. Het zit me over het algemeen ook gewoon dwars dat die mensen zo negatief over mij zijn.
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Je bent nog zo jong, waarom zou je per se intensief contact met zijn familie willen hebben? Je hebt een relatie met hém, niet met zijn ouders. Ik zou ze zoveel mogelijk proberen te ontlopen. Bij verjaardagen en andere gelegenheden waarbij je ze wel moet ontmoeten beleefd opzitten en pootjes geven, en daarna weer je eigen leven leiden.
Ze wijzen mij ook af. Zijn moeder heeft vaak negatief over mij gepraat tegen mijn vriend en ook haar houding en opmerkingen zijn duidelijk tegenover mij. Ik heb heel erg mijn best proberen te doen om bij zijn familie in de smaak te vallen maar de familie staat daar niet voor open.
Ik ontloop zijn ouders ook zoveel mogelijk maar af en toe kom ik er niet onderuit en moet ik wel. Het zit me over het algemeen ook gewoon dwars dat die mensen zo negatief over mij zijn.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:31
zaterdag 7 januari 2012 om 18:33
quote:groenteboerin schreef op 07 januari 2012 @ 18:21:
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Als mensen structureel kil tegen je zijn en je het gevoel geven dat je niet welkom bent en niet goed genoeg voor je vriend dan lijkt het mij logisch dat dat je mening negatief beïnvloedt. Ik vind jouw reactie nogal een dooddoener.
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Als mensen structureel kil tegen je zijn en je het gevoel geven dat je niet welkom bent en niet goed genoeg voor je vriend dan lijkt het mij logisch dat dat je mening negatief beïnvloedt. Ik vind jouw reactie nogal een dooddoener.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:34
quote:carpedieme11 schreef op 07 januari 2012 @ 18:27:
[...]
Ze wijzen mij ook af. Zijn moeder heeft vaak negatief over mij gepraat tegen mijn vriend en ook haar houding en opmerkingen zijn duidelijk tegenover mij. Ik heb heel erg mijn best proberen te doen om bij zijn familie in de smaak te vallen maar de familie staat daar niet voor open.
Ik ontloop zijn ouders ook zoveel mogelijk maar af en toe kom ik er niet onderuit en moet ik wel. Het zit me over het algemeen ook gewoon dwars dat die mensen zo negatief over mij zijn.
Misschien zit het die mensen ook wel dwars dat ze merken hoe negatief jij tegen hen aankijkt. Je vindt ze immers erg gefixeerd op uiterlijk vertoon en geld, je vindt dat zijn vader er niet genoeg is voor zijn gezin en dat zijn moeder weinig uitvreet behalve geld opmaken. Met andere woorden: je kijkt behoorlijk op ze neer, gelukkig kom jij wél uit een normaal gezin...
Dus wat ik probeerde te zeggen is: tussen jou en je schoonouders gaat het nooit wat worden, jullie liggen elkaar gewoon niet. Of jullie/zij nou je best doen of niet. Probeer ze dan die paar keer per jaar dat je er niet onderuit komt beleefd te benaderen en laat alles wat ze zeggen van je afglijden. Je kunt niet met de hele wereld goed bevriend zijn, steek je energie in mensen waarmee je wél een klik hebt (zoals hun zoon).
[...]
Ze wijzen mij ook af. Zijn moeder heeft vaak negatief over mij gepraat tegen mijn vriend en ook haar houding en opmerkingen zijn duidelijk tegenover mij. Ik heb heel erg mijn best proberen te doen om bij zijn familie in de smaak te vallen maar de familie staat daar niet voor open.
Ik ontloop zijn ouders ook zoveel mogelijk maar af en toe kom ik er niet onderuit en moet ik wel. Het zit me over het algemeen ook gewoon dwars dat die mensen zo negatief over mij zijn.
Misschien zit het die mensen ook wel dwars dat ze merken hoe negatief jij tegen hen aankijkt. Je vindt ze immers erg gefixeerd op uiterlijk vertoon en geld, je vindt dat zijn vader er niet genoeg is voor zijn gezin en dat zijn moeder weinig uitvreet behalve geld opmaken. Met andere woorden: je kijkt behoorlijk op ze neer, gelukkig kom jij wél uit een normaal gezin...
Dus wat ik probeerde te zeggen is: tussen jou en je schoonouders gaat het nooit wat worden, jullie liggen elkaar gewoon niet. Of jullie/zij nou je best doen of niet. Probeer ze dan die paar keer per jaar dat je er niet onderuit komt beleefd te benaderen en laat alles wat ze zeggen van je afglijden. Je kunt niet met de hele wereld goed bevriend zijn, steek je energie in mensen waarmee je wél een klik hebt (zoals hun zoon).
zaterdag 7 januari 2012 om 18:37
quote:groenteboerin schreef op 07 januari 2012 @ 18:21:
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Je bent nog zo jong, waarom zou je per se intensief contact met zijn familie willen hebben? Je hebt een relatie met hém, niet met zijn ouders. Ik zou ze zoveel mogelijk proberen te ontlopen. Bij verjaardagen en andere gelegenheden waarbij je ze wel moet ontmoeten beleefd opzitten en pootjes geven, en daarna weer je eigen leven leiden.
TO,
Je praat ook niet erg aardig over jezelf. Alsof je jezelf ook niet de moeite waard vindt. Het lijkt mij niet fijn en goed om jezelf zo naar beneden te halen.
Jij denkt dat ze jou afwijzen, maar zelf praat je ook behoorlijk veroordelend over hen. Iets met de pot en de ketel dus.
Je bent nog zo jong, waarom zou je per se intensief contact met zijn familie willen hebben? Je hebt een relatie met hém, niet met zijn ouders. Ik zou ze zoveel mogelijk proberen te ontlopen. Bij verjaardagen en andere gelegenheden waarbij je ze wel moet ontmoeten beleefd opzitten en pootjes geven, en daarna weer je eigen leven leiden.
TO,
Je praat ook niet erg aardig over jezelf. Alsof je jezelf ook niet de moeite waard vindt. Het lijkt mij niet fijn en goed om jezelf zo naar beneden te halen.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:52
quote:groenteboerin schreef op 07 januari 2012 @ 18:34:
[...]
Misschien zit het die mensen ook wel dwars dat ze merken hoe negatief jij tegen hen aankijkt. Je vindt ze immers erg gefixeerd op uiterlijk vertoon en geld, je vindt dat zijn vader er niet genoeg is voor zijn gezin en dat zijn moeder weinig uitvreet behalve geld opmaken. Met andere woorden: je kijkt behoorlijk op ze neer, gelukkig kom jij wél uit een normaal gezin...
Dus wat ik probeerde te zeggen is: tussen jou en je schoonouders gaat het nooit wat worden, jullie liggen elkaar gewoon niet. Of jullie/zij nou je best doen of niet. Probeer ze dan die paar keer per jaar dat je er niet onderuit komt beleefd te benaderen en laat alles wat ze zeggen van je afglijden. Je kunt niet met de hele wereld goed bevriend zijn, steek je energie in mensen waarmee je wél een klik hebt (zoals hun zoon).Nee. Ik kijk niet op ze neer maar wat ik beschrijf is zo. Dat zegt mijn vriend zelf ook over zijn ouders. Ik had dat oordeel ook nooit totdat ik zijn ouders heb leren kennen. Meteen de eerste dag waren ze kil tegen mij. Ik heb een vriendin die uit precies uit zo'n gezin komt, waar ze ook erg gefixeerd zijn op geld en vermogen maar waar ik wel heel vaak kom en waar ik ook welkom ben. Daar heeft het dus (nogmaals) niets mee te maken.
[...]
Misschien zit het die mensen ook wel dwars dat ze merken hoe negatief jij tegen hen aankijkt. Je vindt ze immers erg gefixeerd op uiterlijk vertoon en geld, je vindt dat zijn vader er niet genoeg is voor zijn gezin en dat zijn moeder weinig uitvreet behalve geld opmaken. Met andere woorden: je kijkt behoorlijk op ze neer, gelukkig kom jij wél uit een normaal gezin...
Dus wat ik probeerde te zeggen is: tussen jou en je schoonouders gaat het nooit wat worden, jullie liggen elkaar gewoon niet. Of jullie/zij nou je best doen of niet. Probeer ze dan die paar keer per jaar dat je er niet onderuit komt beleefd te benaderen en laat alles wat ze zeggen van je afglijden. Je kunt niet met de hele wereld goed bevriend zijn, steek je energie in mensen waarmee je wél een klik hebt (zoals hun zoon).Nee. Ik kijk niet op ze neer maar wat ik beschrijf is zo. Dat zegt mijn vriend zelf ook over zijn ouders. Ik had dat oordeel ook nooit totdat ik zijn ouders heb leren kennen. Meteen de eerste dag waren ze kil tegen mij. Ik heb een vriendin die uit precies uit zo'n gezin komt, waar ze ook erg gefixeerd zijn op geld en vermogen maar waar ik wel heel vaak kom en waar ik ook welkom ben. Daar heeft het dus (nogmaals) niets mee te maken.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:54
quote:slempie schreef op 07 januari 2012 @ 18:21:
Ik ben ook benieuwd hoe je vriend op dit alles reageert. Heeft hij het met zijn ouders over jou? Kiest hij jouw kant?Hij vindt het ook niet fijn en hij heeft zijn ouders ook duidelijk gemaakt dat hij echt voor mij wil gaan. Hij kiest geen kant en dat hoeft ook niet. Het is namelijk wel familie.
Ik ben ook benieuwd hoe je vriend op dit alles reageert. Heeft hij het met zijn ouders over jou? Kiest hij jouw kant?Hij vindt het ook niet fijn en hij heeft zijn ouders ook duidelijk gemaakt dat hij echt voor mij wil gaan. Hij kiest geen kant en dat hoeft ook niet. Het is namelijk wel familie.
zaterdag 7 januari 2012 om 19:02
Je schoonouders willen dan misschien wel een nederlands meisje als schoondochter, je vriend wil jou en jij hem en daar gaat het om.
Hou de bezoekjes aan die ouders beperkt tot de hoogst nodige.
Als ik je OP zo lees, dan laat jij je door die ouders negatieve dingen over jezelf aan praten @carpedieme, komop meid neus omhoog hoor,
je mag er zijn.
Misschien kun je het in een soort brief schrijven, wat hun houding naar jou toe met je doet, oa. dat je er verdrietig door wordt (wat ik me heel goed kan voorstellen) Van wat ik zo van ze lees, dan komen ze op mij niet als echte hartelijke mensen over, waar jij je welkom voelt.
Op wat voor manier maken ze je duidelijk dat je vriend beter verdiend en die beter bij hun past? Is je vriend er op die momenten ook bij?
Hou de bezoekjes aan die ouders beperkt tot de hoogst nodige.
Als ik je OP zo lees, dan laat jij je door die ouders negatieve dingen over jezelf aan praten @carpedieme, komop meid neus omhoog hoor,
je mag er zijn.
Misschien kun je het in een soort brief schrijven, wat hun houding naar jou toe met je doet, oa. dat je er verdrietig door wordt (wat ik me heel goed kan voorstellen) Van wat ik zo van ze lees, dan komen ze op mij niet als echte hartelijke mensen over, waar jij je welkom voelt.
Op wat voor manier maken ze je duidelijk dat je vriend beter verdiend en die beter bij hun past? Is je vriend er op die momenten ook bij?
zaterdag 7 januari 2012 om 19:29
De keus van kinderen is vaak anders dan wat de ouders gedacht, gehoopt, gedroomd hadden. Dat is toch niet zo gek? Jij zou toch ook je kind het allerbeste gunnen?
Maar hun zoon houdt nu eenmaal van jou, dat is voor jou en hem het belangrijkste. Er komt nu eenmaal een tijd dat kinderen voor zichzelf gaan beslissen.
Maar hun zoon houdt nu eenmaal van jou, dat is voor jou en hem het belangrijkste. Er komt nu eenmaal een tijd dat kinderen voor zichzelf gaan beslissen.
zaterdag 7 januari 2012 om 20:13
zaterdag 7 januari 2012 om 21:08
Ik weet wat je doormaakt. Ik ben nu 22, en ga al 7 jaar met mijn huidige vriend (gaan dit jaar trouwen) en mijn schoonouders hebben mij nooit gemogen. Ik heb daar zelf erg veel last van gehad, want ze kwetste mij heel erg. Ze hebben veel te veel geflikt en dat kunnen ze nooit helemaal goed maken. Maar het heeft gelukkig nooit tussen onze relatie gezeten, en mijn vriend ziet nu zelf in wat voor een vreselijke moeder ze kan zijn. Ben blij dat we nu samenwonen en zien we ze niet al te vaak, en zo gaat het goed (we moeten ze niet te vaak en te lang zien) maar kop op, jii bent hartstikke leuk op je eige manier, en je vriend houd van je! Laat die ouders lekker links liggen. Kwam bij ons ook goed uiteindelijk dus bij jullie ook!
