schoonmoeder zijn..........

27-01-2012 12:37 29 berichten
Alle reacties Link kopieren
Sinds een paar jaar hebben wij er een schoondochter bij gekregen. Ik vind het fijn dat mijn zoon gelukkig is en ik vind het ook leuk dat er een vrouw bij is gekomen in ons gezin. Mijn schoondochter is een echte kletskous en ik klets enthousiast gezellig, je zou zeggen niks aan de hand, maar naderhand herkauwd mijn schoondochter elk woord wat tijdens zo'n bezoek gezegd is en wordt het negatief verdraaid. Ik voorkom het altijd om mezelf met de zaken van de kinderen te bemoeien. Bovendien vind ik dat ze het kei goed doen en dat zeg ik ook maar het lijkt wel of ze dat nooit hoort. Maar inmiddels is mijn schoondochter zo negatief ten opzichte van ons gestemd dat ze ons niet meer wil zien. Gelukkig denkt onze zoon daar anders over en bezoekt hij ons regelmatig met de kleinkinderen. Maar het is een rare situatie, en ik ben bang dat de kleinkinderen binnenkort doorkrijgen dat hun moeder niets met hun Oma en opa te maken wil hebben en dat ze daardoor schade oplopen. Kortom Help! ik weet het niet meer.
Mijn vrijgezelle zus riep altijd bij gesprekken over schoonmoeder perikelen, dat zij eerst haar schoonouders uit zou zoeken én dan zou kijken of die nog een leuke vent in de aanbieding hadden. Is helaas mislukt.



Schoonmoeder/schoondochter perikelen zijn van alle tijden. Het is een soort strijd wie nu de beste vrouw in het leven van zoonlief is. Een strijd die nooit te winnen is, door niemand niet.



Mijn schoonmoeder is ook mijn vriendin niet en ik niet de hare. We respecteren elkaar wel: zij respecteerd mij als de vrouw van haar zoon. Ik respecteer haar als de moeder van mijn man.



Bij andere dingen gaat het goed tot op bepaalde hoogte, en ik leer er steeds beter mee omgaan.

Mijn schoonmoeder kletst graag vanalles de familie door. Ik weet dat, en vertel haar heel bewust iets wel of iets niet.

Zij mag van mij vinden dat mobieltjes niet aan haar besteed zijn. Ik vind dan weer niet leuk dat ze een negatieve mening heeft over het feit dat onze kinderen al mobieltjes hebben. (vanaf twaalf jaar) En dat zeg ik dan ook met respect. Ze mag van mij wel zeggen dat het onzin is tegen mij, ze heeft recht op haar eigen mening. Zodra ze dat mobieltje echter belachelijk gaat maken tegenover mijn zoon (die het mobieltje net een paar uur heeft) dan zeg ik daar iets van.



Ik lust haar ouderwetse Hollandse doorgekookte pot niet graag, en zij mijn moderne gerechten niet. (Zonder aardappels is het geen eten) We eten gewoon zelden bij elkaar. Werkt prima!



In de afgelopen 25 jaar hebben we tegen over elkaar wel een soort werkende modus gevonden, gelukkig.



Met vriendinnen kunnen we wel vaak even lekker ons hart luchten over alle schoonmoeder perikelen en er lekker even om lachen. Ik hoop ook dat zij dat doet over mij.
Alle reacties Link kopieren
Is dit niet wat je wilde horen To? Dan denk ik dat de meeste mensen hier gelijk hebben, dat je je eigen aandeel niet kunt/wil zien.
Alle reacties Link kopieren
Schoonmoeder, mogen het ook schoonouders zijn? Ik heb ook perioden gekend dat ik ze liever niet dan wel zag. Ben ook wel eens bewust een periode weggebleven van bezoekjes, omdat ik me zo groen en geel ergerde en er steevast ruzie dreigde (tussen man en zijn ouders), dat er ook echt geen plezier uit te halen viel.



Inmiddels heb ik me neergelegd bij wie ze zijn, zien we ze op regelmatige basis (deels ook omdat we een kind hebben en dat toch vaak de banden aanhaalt). Maar mijn schoonouders vind ik er in principe geen leukere mensen op geworden. Ik heb slechts manieren gevonden om er mee om te gaan. En als je ze zou confronteren met de makken die ik over hen te melden heb, zou dat alleen maar ruzie brengen, want ze hebben het inzicht van een blinde dromedaris. Maar goed, die fase heb ik gehad, dat hoeft ook niet meer. Zij gelukkig, wij gelukkig.
Alle reacties Link kopieren
TO, jammer dat je niet meer reageert.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven