Schoonouder dilemma
donderdag 5 november 2009 om 12:58
Mijn man en ik hebben geen relatie meer met zijn ouders. Nu is opa pas overleden en zijn wij naar de crematie gegaan en hebben daar onze condoleances gegeven. Daarbij hebben we de handen geschud met elkaar maar daar is ook alles mee gezegd. Ook was daar een tante van mijn man. Die schijnt nadat wij weer weg waren gegaan, een week of wat later een gesprek te hebben gehad met zijn ouders, met als resultaat dat ik nu een mailtje heb ontvangen waarin zij aangeeft dat zijn moeder graag ons adres wilt hebben om zodoende een eerste stap te maken. Ik ben in de veronderstelling dat ze een brief wilt sturen (kan dit niet per mail?). Nu is het volgende geval dat wij volgens zijn kant van de familie, nog woonachtig zijn in Ierland terwijl we terug zijn sinds april van dit jaar. Vanwege alle drama dat is voorgevallen hebben we dit als zodanig gelaten omdat we dan zeker wisten met rust te worden gelaten. Ook al weet ik nog niet exact welke informatie er onze kant op komt, heb ik gemengde gevoelens over het hele geval. Ik maak me ook erg zorgen omdat ik niet weer wil gaan door alle ellende dat destijds is voorgevallen. Mijn man en ik zijn gekwetst maar wel in staat om "agree to disagree" toe te passen. We zullen het nooit eens worden met elkaar dus heeft het geen zin om alles weer te proberen uit te spreken, we zullen daar ongetwijfeld weer erge ruzie om krijgen. Ook zal ik mijn schoonmoeder nooit meer vertrouwen, vriendinnen zullen we dus nooit meer worden. Maar hoe moeten we dit nu oplossen? We wonen niet meer in Ierland (spijtig genoeg).... Waarheid is dat ik zijn ouders echt nooit meer hoef te zien, maar het zijn mijn man's ouders dus mag en kan ik dit niet van hem vragen, sterker nog, ik zou het niet eens willen. Ik laat dit ook geheel aan hem over, het is zijn familie.
donderdag 5 november 2009 om 13:02
Hi NoYo. Goed van je dat jullie toch naar de begrafenis zijn gegaan. Hoe ging dat?
Verder, zoals je zelf ook zei, zou ik het volledig van mijn man af laten hangen als ik jou was, zijn familie, zijn beslissing. Ik weet natuurlijk niet wat er voorgevallen is en dat is iets tussen jullie, maar ik kan me zo voorstellen dat zij vooral graag af en toe hun kleinkinderen willen zien. Wie weet zijn je kinderen juist wel net dat wat nodig is om eventueel contact wat makkelijker te laten verlopen (je hebt altijd een gespreksonderwerp).
Verder, zoals je zelf ook zei, zou ik het volledig van mijn man af laten hangen als ik jou was, zijn familie, zijn beslissing. Ik weet natuurlijk niet wat er voorgevallen is en dat is iets tussen jullie, maar ik kan me zo voorstellen dat zij vooral graag af en toe hun kleinkinderen willen zien. Wie weet zijn je kinderen juist wel net dat wat nodig is om eventueel contact wat makkelijker te laten verlopen (je hebt altijd een gespreksonderwerp).
donderdag 5 november 2009 om 13:09
donderdag 5 november 2009 om 13:13
Ik vind niet dat het alleen de beslissing is van jouw man, maar ook die van jou. Ook jij bent gekwetst door deze mensen en ook jij hebt hier wat over te zeggen.
Praat erover met je man en geef aan die tante door dat de brief eventueel ook via de mail verstuurd kan worden omdat jullie nog niet jullie adres kenbaar willen maken.
Praat erover met je man en geef aan die tante door dat de brief eventueel ook via de mail verstuurd kan worden omdat jullie nog niet jullie adres kenbaar willen maken.
"ik ben het, Barbabelladingdong"
donderdag 5 november 2009 om 13:15
Ik heb ook inderdaad de mail verzonden naar hem met de mededeling "dit is voor jou". Waarop hij antwoorde; "we praten hier nog over, uiteraard". Het liefste zou ik zeggen dat ik ze never nooit meer hoef te zien, maar dat kan natuurlijk niet. Als hij contact wilt met ze, is dat voor hem en niet voor mij en daarin is hij helemaal vrij in om te beslissen. Ik zal hem nooit verbieden met zijn ouders om te gaan, dwingen keuzes te maken laat ik wel aan z'n ouders over.
Aan de ene kant denk ik, we proberen het weer, leuk gezellig wellicht, ooit! Maar omdat er zoveel streken zijn geleverd en leugens kan ik vooral mijn schoonmoeder niet meer vertrouwen. Zijn tante kan doen alsof ze zogenaamd neutraal is in het hele verhaal maar die staat natuurlijk aan haar zus kant, wat ik wel begrijp, maar ik kan zo slecht tegen dat gemanipuleer en daar zijn ze in zijn familie zo ontzettend goed in. Ik ben eerlijk gezegd bang dat mijn man zich weer helemaal laat manipuleren door zijn moeder. Mijn huwelijk stond op springen door alle ellende 6 jaar geleden, en dat heeft bij mij zo'n litteken achter gelaten dat ik bijzonder op mijn hoede ben.
Ik maak me gewoon nu alweer enorme zorgen.
Het praktische probleem is dat ze een adres willen maar we wonen helemaal niet meer in Ierland!!!
Aan de ene kant denk ik, we proberen het weer, leuk gezellig wellicht, ooit! Maar omdat er zoveel streken zijn geleverd en leugens kan ik vooral mijn schoonmoeder niet meer vertrouwen. Zijn tante kan doen alsof ze zogenaamd neutraal is in het hele verhaal maar die staat natuurlijk aan haar zus kant, wat ik wel begrijp, maar ik kan zo slecht tegen dat gemanipuleer en daar zijn ze in zijn familie zo ontzettend goed in. Ik ben eerlijk gezegd bang dat mijn man zich weer helemaal laat manipuleren door zijn moeder. Mijn huwelijk stond op springen door alle ellende 6 jaar geleden, en dat heeft bij mij zo'n litteken achter gelaten dat ik bijzonder op mijn hoede ben.
Ik maak me gewoon nu alweer enorme zorgen.
Het praktische probleem is dat ze een adres willen maar we wonen helemaal niet meer in Ierland!!!
donderdag 5 november 2009 om 13:19
Misschien kan je man via mail laten weten dat ie het contact voorlopig via internet wil houden om te kijken of er mogelijkheden zijn voor de toekomst. Als het mailcontact dan goed verloopt kan ie altijd in 'n later stadium besluiten het adres te geven. Maar waarom zijn jullie zo bang voor het geven van je adres? Stalkten ze jullie? Telefoonnummer zou ik in dat geval uiteraard gewoon geheim houden.
donderdag 5 november 2009 om 13:19
Noyo, ik begrijp je zorgen maar ik zeg ffkes "Ho stop" zover is het nog lang niet. Mocht het die kant oplopen doorloop je enkele fases. De eerste is dat je man wel contact wil (wat nog de vraag is) daarna zal dat gebeuren, daarna komt hij terug met verhalen waaruit jij gaat bepalen of jij een keer op bezoek wilt. Als daar een ja uit komt dan krijg je weer een indruk en bepaal je of je zelf daarmee verder wilt ja of nee. Zo ja dan bouw je dat langzaam op.. enz.
Hou het nu maar even op "Bah, geen zin in" en kijk eerst even of je man het wel of niet wil.
Hou het nu maar even op "Bah, geen zin in" en kijk eerst even of je man het wel of niet wil.
donderdag 5 november 2009 om 13:20
quote:NoYo schreef op 05 november 2009 @ 13:18:
Maar ik wil helemaal niet dat mijn kinderen ooit meegaan met hem naar zijn ouders!! Ik zie dat als precies datgeen wat ze willen, hun zoon met zijn kinderen zonder mij.Als jouw man dat zou willen heeft ie gewoon dat recht. Het zijn ook zijn kinderen en zijn ouders.
Maar ik wil helemaal niet dat mijn kinderen ooit meegaan met hem naar zijn ouders!! Ik zie dat als precies datgeen wat ze willen, hun zoon met zijn kinderen zonder mij.Als jouw man dat zou willen heeft ie gewoon dat recht. Het zijn ook zijn kinderen en zijn ouders.
donderdag 5 november 2009 om 13:20
quote:NoYo schreef op 05 november 2009 @ 13:18:
Maar ik wil helemaal niet dat mijn kinderen ooit meegaan met hem naar zijn ouders!! Ik zie dat als precies datgeen wat ze willen, hun zoon met zijn kinderen zonder mij.
Indien je man wel contact wil en je kinderen ook, dan is er een optie dat ze daar inderdaad alleen naar toegaan zonder jou..
Je bedoelt waarschijnlijk wat anders.
Daar is je man zelf ook nog bij
Maar ik wil helemaal niet dat mijn kinderen ooit meegaan met hem naar zijn ouders!! Ik zie dat als precies datgeen wat ze willen, hun zoon met zijn kinderen zonder mij.
Indien je man wel contact wil en je kinderen ook, dan is er een optie dat ze daar inderdaad alleen naar toegaan zonder jou..
Je bedoelt waarschijnlijk wat anders.
Daar is je man zelf ook nog bij
donderdag 5 november 2009 om 13:21
quote:elninjoo schreef op 05 november 2009 @ 13:19:
Misschien kan je man via mail laten weten dat ie het contact voorlopig via internet wil houden om te kijken of er mogelijkheden zijn voor de toekomst. Als het mailcontact dan goed verloopt kan ie altijd in 'n later stadium besluiten het adres te geven. Dat lijkt me een prima idee inderdaad
Misschien kan je man via mail laten weten dat ie het contact voorlopig via internet wil houden om te kijken of er mogelijkheden zijn voor de toekomst. Als het mailcontact dan goed verloopt kan ie altijd in 'n later stadium besluiten het adres te geven. Dat lijkt me een prima idee inderdaad
donderdag 5 november 2009 om 13:25
Ik weet het, ik moet ook even diep ademhalen en het laten voor wat het is. Elninjo ik ga inderdaad voorstellen dat hij eerst via de mail contact wilt om zodoende te kunnen bepalen of het zin heeft om meteen adressen uit te gaan wisselen. Een brief kan je ook prima sturen per mail (mijn intuitie zegt dat ze namelijk ergens anders het adres voor willen hebben). En ja, mijn schoonouders hebben het gepresteerd in mijn huis te komen toen we nog in Nederland woonden, terwijl we ruzie hadden. De sleutel hebben ze nooit terug gegeven. Dit zijn geen nette mensen en daarnaast ook niet bijster intelligent.
donderdag 5 november 2009 om 13:25
Ook al zou er contact komen, dan is er niets mis mee om je schoonouders voorlopig te wantrouwen. Het is natuurlijk niet de meest ideale situatie, maar ik denk niet dat het anders zou kunnen.
Je kan niet iemand van het ene op het andere moment weer vertrouwen omdat zij dat graag (of jij) willen.
Wat betreft jouw kinderen, daar heb jij in principe niet alleen wat over te zeggen. Als jouw man graag zijn kinderen mee wil nemen naar zijn ouders, dan is dat zijn goed recht. Net zoals dat jouw kinderen het recht hebben om contact met je schoonouders te willen hebben, en andersom.
Maar misschien wel juist een reden om mee te gaan, dan kan je de boel in de gaten houden en zodra ze over de grens gaan, kan jij ingrijpen.
Je kan niet iemand van het ene op het andere moment weer vertrouwen omdat zij dat graag (of jij) willen.
Wat betreft jouw kinderen, daar heb jij in principe niet alleen wat over te zeggen. Als jouw man graag zijn kinderen mee wil nemen naar zijn ouders, dan is dat zijn goed recht. Net zoals dat jouw kinderen het recht hebben om contact met je schoonouders te willen hebben, en andersom.
Maar misschien wel juist een reden om mee te gaan, dan kan je de boel in de gaten houden en zodra ze over de grens gaan, kan jij ingrijpen.
"ik ben het, Barbabelladingdong"
donderdag 5 november 2009 om 13:26
niet je adres geven! een emailadres is prima en als er afgesproken moet worden doe dat dan liefst op een neutrale plaats... niet bij iemand thuis dus....
jouw prioriteit is je huwelijk beschermen en dat is ook in het belang van je man, zijn relatie met zijn ouders is een probleem van zijn ouders en je hoeft daarin helemaal niemand tegemoet te komen door informatie te verstrekken. Ik lees dat je het helemaal inziet en terecht op je hoede bent maar het moeilijk vind om je hard op te stellen maar het is echt het allerbeste wat je kunt doen.
jouw prioriteit is je huwelijk beschermen en dat is ook in het belang van je man, zijn relatie met zijn ouders is een probleem van zijn ouders en je hoeft daarin helemaal niemand tegemoet te komen door informatie te verstrekken. Ik lees dat je het helemaal inziet en terecht op je hoede bent maar het moeilijk vind om je hard op te stellen maar het is echt het allerbeste wat je kunt doen.
donderdag 5 november 2009 om 13:27
Ik ga even ervan uit dat je man destijds ook heeft gekozen om het contact te laten voor wat het is, toch? Praat erover met hem, want het kunnen dan wel zijn ouders zijn, het zijn júllie kinderen, dus wat dat betreft is jouw mening ook van belang, vind ik. Het enige dat je niet kunt en mag controleren, is zijn behoefte om als zoon in te gaan op deze handreiking. Sterkte ermee, ik heb weliswaar geen kinderen, maar ik weet hoe verdomd lastig zoiets kan zijn...
donderdag 5 november 2009 om 13:28
Heel herkenbaar
Ik ben het niet eens met de mensen die zeggen dat dit een zaak is van alleen je man. Met mijn ex heb ik dit soort trammelant bijna tien jaar gehad. Iedere keer als ze weer opdoken wisten ze wéér iets te flikken waardoor hij heel erg geraakt werd. Dat had verschrikkelijk zijn weerslag op ons en onze relatie. Die uiteindelijk ook voor een significant deel door dingen die zij teweeg hebben gebracht op de klippen is gelopen.
NoYo, ik zou als ik jou was om tafel gaan met je man en praten over hoe jullie beiden naar de situatie kijken. Wat jullie beiden willen, en waar jullie beider grenzen liggen. Als ik je zo woorden zo lees dan kan ik me bijvoorbeeld voorstellen dat als jullie vooraf overeen kunnen komen dat julie kind(eren) de eerste tig jaar off limits zijn dit voor jou al heel veel rust kan brengen.
Als je man graag ruimte wil bieden aan zijn moeder, dan zou hij ook zijn e-mailadres aan zijn tante kunnen geven. Daarmee is de link gelegd, en jullie huisadres nog gewoon privé.
Ik ben het niet eens met de mensen die zeggen dat dit een zaak is van alleen je man. Met mijn ex heb ik dit soort trammelant bijna tien jaar gehad. Iedere keer als ze weer opdoken wisten ze wéér iets te flikken waardoor hij heel erg geraakt werd. Dat had verschrikkelijk zijn weerslag op ons en onze relatie. Die uiteindelijk ook voor een significant deel door dingen die zij teweeg hebben gebracht op de klippen is gelopen.
NoYo, ik zou als ik jou was om tafel gaan met je man en praten over hoe jullie beiden naar de situatie kijken. Wat jullie beiden willen, en waar jullie beider grenzen liggen. Als ik je zo woorden zo lees dan kan ik me bijvoorbeeld voorstellen dat als jullie vooraf overeen kunnen komen dat julie kind(eren) de eerste tig jaar off limits zijn dit voor jou al heel veel rust kan brengen.
Als je man graag ruimte wil bieden aan zijn moeder, dan zou hij ook zijn e-mailadres aan zijn tante kunnen geven. Daarmee is de link gelegd, en jullie huisadres nog gewoon privé.
donderdag 5 november 2009 om 13:38
Je hebt gelijk Bar ba Bella!
De mailsuggestie is echt top! Dit heb ik net verzonden per mail (!):
"Hey man!
Je kan ook aangeven aan "M" dat je contact voorlopig via internet wilt houden om te kijken of er mogelijkheden zijn voor de toekomst. Als het mailcontact dan goed verloopt kan je altijd in 'n later stadium besluiten "het adres" te geven.
Een adres heb je nodig om een brief te willen sturen, dit kan prima per mail.
Dan heeft "M" in ieder geval alvast een antwoord. Ze heeft je emailadres toch? ............com, die kan ze dus prima aan je moeder doorgeven, net als ons adres destijds;0)
Een andere optie is er trouwens niet want we hebben geen adres in Ierland.
Laat me weten wat je hiervan vindt.
Kus"
De mailsuggestie is echt top! Dit heb ik net verzonden per mail (!):
"Hey man!
Je kan ook aangeven aan "M" dat je contact voorlopig via internet wilt houden om te kijken of er mogelijkheden zijn voor de toekomst. Als het mailcontact dan goed verloopt kan je altijd in 'n later stadium besluiten "het adres" te geven.
Een adres heb je nodig om een brief te willen sturen, dit kan prima per mail.
Dan heeft "M" in ieder geval alvast een antwoord. Ze heeft je emailadres toch? ............com, die kan ze dus prima aan je moeder doorgeven, net als ons adres destijds;0)
Een andere optie is er trouwens niet want we hebben geen adres in Ierland.
Laat me weten wat je hiervan vindt.
Kus"
donderdag 5 november 2009 om 13:49