Relaties
alle pijlers
speciale vriendin
zaterdag 26 februari 2011 om 21:45
Hoi allemaal,
Ik heb een hele goede vriendin, al een jaar of 12. Vroeger waren we heel close maar dat veranderd in de loop der jaren ivm ouder worden, verhuizingen werk enz. Ik heb ook andere vriendinnen maar ik zie haar wel als mn beste vriendin.
Vorige week had ik een gesprek met haar en vroeg ik of zij mij ook zo ziet. Ze zei dat al haar vriendschappen belangrijk voor haar zijn en dat wij elkaar al heel lang kennen maar dat ik niet belangrijker voor haar ben dan andere vriendinnen. Ze had het gevoel dat ze een weegschaal moest toepassen.
Ik ben bang dat zij niet hetzelfde voelt. Zij zegt dat elke vriendschap weer anders voor haar is maar dat dat niet betekent dat de een belangrijker is dan de andere.
Misschien wou ik dat stiekem wel horen, dat ik de belangrijkste ben...ik weet dat dat stom is
Ik zie haar wel als mijn speciale vriendin, maar ik denk dat zij het anders voelt. Ik voel me bij haar op mn gemakkelijkst en kan alles tegen haar zeggen. Zij heeft meer vriendinnen waar ze dat kan.
Weet niet zo goed wat ik moet.
Ik heb een hele goede vriendin, al een jaar of 12. Vroeger waren we heel close maar dat veranderd in de loop der jaren ivm ouder worden, verhuizingen werk enz. Ik heb ook andere vriendinnen maar ik zie haar wel als mn beste vriendin.
Vorige week had ik een gesprek met haar en vroeg ik of zij mij ook zo ziet. Ze zei dat al haar vriendschappen belangrijk voor haar zijn en dat wij elkaar al heel lang kennen maar dat ik niet belangrijker voor haar ben dan andere vriendinnen. Ze had het gevoel dat ze een weegschaal moest toepassen.
Ik ben bang dat zij niet hetzelfde voelt. Zij zegt dat elke vriendschap weer anders voor haar is maar dat dat niet betekent dat de een belangrijker is dan de andere.
Misschien wou ik dat stiekem wel horen, dat ik de belangrijkste ben...ik weet dat dat stom is
Ik zie haar wel als mijn speciale vriendin, maar ik denk dat zij het anders voelt. Ik voel me bij haar op mn gemakkelijkst en kan alles tegen haar zeggen. Zij heeft meer vriendinnen waar ze dat kan.
Weet niet zo goed wat ik moet.
zaterdag 26 februari 2011 om 22:50
quote:track schreef op 26 februari 2011 @ 22:48:
Wat me dwars zit is dat ik voor mijn gevoel minder voor haar beteken als zij voor mij.
Al heeft ze dat niet zo gezegd. Ze zegt dat dat ik niet belangrijker ben dan andere vriendinnen voor haar.
Maar ik voelde het wel zo en dat doet pijnJe gevoel is dus nergens op gebaseerd. Wat moet zij nog meer doen dan zeggen dat jij net zo belangrijk voor haar bent als haar andere vriendinnen? Zij kan niet meer doen.
Wat me dwars zit is dat ik voor mijn gevoel minder voor haar beteken als zij voor mij.
Al heeft ze dat niet zo gezegd. Ze zegt dat dat ik niet belangrijker ben dan andere vriendinnen voor haar.
Maar ik voelde het wel zo en dat doet pijnJe gevoel is dus nergens op gebaseerd. Wat moet zij nog meer doen dan zeggen dat jij net zo belangrijk voor haar bent als haar andere vriendinnen? Zij kan niet meer doen.
zaterdag 26 februari 2011 om 23:11
zondag 27 februari 2011 om 01:56
zondag 27 februari 2011 om 02:17
Vervelend dat je je zo voelt TO. Maar ik denk dat je het je echt niet persoonlijk moet opvatten. Dat zij meerdere belangrijke vriendinnen heeft wil niet zeggen dat zij belangrijker voor jou is dan jij voor haar. Ik denk zelfs dat jij even belangrijk bent voor haar als andersom. Alleen met het verschil dat ze ditzelfde gevoel ook met andere vriendinnen deelt.
Ik heb ook een vriendin die vaak dit gesprek met mij heeft gevoerd. Dat ik haar allerbelangrijkste vriendin ben. Maar ik heb, net als jou vriendin, ook meerdere vriendinnen die enorm belangrijk voor me zijn. Ik hou ontzettend veel van allemaal en zou echt niet kunnen kiezen. (Zo voelt dat namelijk, wie is het belangrijkst? Wie kies je? Van wie hou je meer, je papa of je mama? Dat idee)
Ik vond het daarom ook ontzettend moeilijk om dat tegen haar te zeggen, deed me ook pijn! Want het voelde net alsof ik haar heel erg teleurstelde. En dat wou ik helemaal niet, want ook al heb ik wat meer vriendinnen, dat doet niets af aan hoe belangrijk zij voor mij is.
Dat je vriendin geïrriteerd raakte toen je er over door bleef vragen kan ik me ook wel voorstellen. Ik zelf vond het ook helemaal niet leuk om het er steeds over te hebben, omdat ze me het gevoel gaf dat ik haar zwaar teleurstelde.
Dus mijn tip voor jou is om het niet meer met haar over te hebben, maar gewoon deze gevoelens voor jezelf te houden. Zij kan er namelijk niets mee. Ik vind dat je er op moet vertrouwen dat ze superveel om jou geeft en jij ook erg belangrijk voor haar bent.
Ik heb ook een vriendin die vaak dit gesprek met mij heeft gevoerd. Dat ik haar allerbelangrijkste vriendin ben. Maar ik heb, net als jou vriendin, ook meerdere vriendinnen die enorm belangrijk voor me zijn. Ik hou ontzettend veel van allemaal en zou echt niet kunnen kiezen. (Zo voelt dat namelijk, wie is het belangrijkst? Wie kies je? Van wie hou je meer, je papa of je mama? Dat idee)
Ik vond het daarom ook ontzettend moeilijk om dat tegen haar te zeggen, deed me ook pijn! Want het voelde net alsof ik haar heel erg teleurstelde. En dat wou ik helemaal niet, want ook al heb ik wat meer vriendinnen, dat doet niets af aan hoe belangrijk zij voor mij is.
Dat je vriendin geïrriteerd raakte toen je er over door bleef vragen kan ik me ook wel voorstellen. Ik zelf vond het ook helemaal niet leuk om het er steeds over te hebben, omdat ze me het gevoel gaf dat ik haar zwaar teleurstelde.
Dus mijn tip voor jou is om het niet meer met haar over te hebben, maar gewoon deze gevoelens voor jezelf te houden. Zij kan er namelijk niets mee. Ik vind dat je er op moet vertrouwen dat ze superveel om jou geeft en jij ook erg belangrijk voor haar bent.
zondag 27 februari 2011 om 09:35
Ik begrijp TO wel. Heb zelf pas ook zo'n gesprek gehad met mijn vriendin. Ze woont ook ver weg en we hebben niet veel contact. Af en toe ga ik twijfelen, baal ervan dat ze zover weg woont. Even langs wippen voor een borrel is er niet bij en dat heeft ze met andere vriendinnen wel. Tijdens ons gesprek realiseerde ik mij zelf ook dat mijn onzekerheid op meer vlakken speelt (werk, relaties) en dat ik daarmee aan het werk moet en ga. Dat kun en mag je niet bij haar neerleggen. Ik hoop dat je dat gaat inzien, want dan pas kun je verder komen. Blijf wel praten met je vriendin, ook de minder mooie karaktereigenschappen of dingen van het leven moeten benoemd kunnen worden.
zondag 27 februari 2011 om 09:43
Mijn beste vriendin heeft van haar kant meer beste vriendinnen (twee geloof ik). Ze voelt voor ons allemeaal even veel. En ik kan daar echt geen seconde van wakker liggen. Ik vind het fijn voor haar en hoef me niet zo nodig specialer te voelen dan een ander. Uiteraard wel in een liefdesrelatie, maar bij vriendinnen niet. Ik ben juist blij dat zij haar dingen ook met anderen kan delen.
@ TO: is het misschien een optie dat je hier eens over praat met iemand (anders dan je vriendin). En dan bedoel ik niet dat je gelijk maar hardcore in therapie moet of een psych moet zoeken. Maar meer dat je door zo'n gesprek er van een andere manier naar kunt kijken?
@ TO: is het misschien een optie dat je hier eens over praat met iemand (anders dan je vriendin). En dan bedoel ik niet dat je gelijk maar hardcore in therapie moet of een psych moet zoeken. Maar meer dat je door zo'n gesprek er van een andere manier naar kunt kijken?
zondag 27 februari 2011 om 10:09
Hoi Track, je gevoelens zijn heel normaal hoor. Ik had voor mijn huwelijk 00k 3 hele goede vaste vriendinnen. Maar je gaat trouwen en krijgt kinderen en zo leer je weer nieuwe mensen kennen, die je vriendin kunnen worden.
Mijn ervaring is dat als je ouder wordt je geen beste vriendin meer hebt. Wel leuke contacten met vrouwen, maar niet meer die ene vriendin.
Doordat wij laat in ons huwelijk kinderen kregen en mijn vriendinnen al moeder waren, heb ik ook veel vriendschappen verloren.
En inderdaad als je ouder wordt zijn je vriendinnen geen echte vriendinnen meer, maar meer voor de gezelligheid.
OOk is het lastiger om op latere leeftijd vriendinnen te maken.
Ik had ook 1 hele vertrouwelijke vriendin, maar sinds haar kinderen pubers zijn en de mijne nog niet, heeft zij toch andere dingen dan ik en is de vertrouwelijkheid over die zij nu deelt met moeders van kinderen die ook puber zijn. En bij haar in de buurt wonen. Schoolpleinmoeders zeg maar. Ik mis die dingen ook heel erg en wil haar ook steeds vragen hoe het met ons is. Maar ik doe dit niet en ga nu ook verder kijken naar andere kennissen en vriendinnen. Maar het blijft moeilijk hoor.
Succes
Mijn ervaring is dat als je ouder wordt je geen beste vriendin meer hebt. Wel leuke contacten met vrouwen, maar niet meer die ene vriendin.
Doordat wij laat in ons huwelijk kinderen kregen en mijn vriendinnen al moeder waren, heb ik ook veel vriendschappen verloren.
En inderdaad als je ouder wordt zijn je vriendinnen geen echte vriendinnen meer, maar meer voor de gezelligheid.
OOk is het lastiger om op latere leeftijd vriendinnen te maken.
Ik had ook 1 hele vertrouwelijke vriendin, maar sinds haar kinderen pubers zijn en de mijne nog niet, heeft zij toch andere dingen dan ik en is de vertrouwelijkheid over die zij nu deelt met moeders van kinderen die ook puber zijn. En bij haar in de buurt wonen. Schoolpleinmoeders zeg maar. Ik mis die dingen ook heel erg en wil haar ook steeds vragen hoe het met ons is. Maar ik doe dit niet en ga nu ook verder kijken naar andere kennissen en vriendinnen. Maar het blijft moeilijk hoor.
Succes
zondag 27 februari 2011 om 10:56
Ik heb hetzelfde, maar dan van de andere kant. Ik heb drie goede vriendinnen die ik bijna dagelijks spreek, waar ik lief en leed mee deel. Daarnaast ook drie goede vriendinnen die ik minder vaak spreek, ze wonen ook elders. Ze zijn nog van 'vroeger'. Met hen deel ik niet het dagelijks leven, maar wel de grote gebeurtenissen, en zo nu en dan een avond wijn, en ze voelen dierbaar.
Eén van hen ken ik het langst van al deze vrouwen. Zij vraagt mij vaak om bevestiging "wij kennen elkaar natuurlijk het langst he" of 'wie zou je bellen als er iets was en je kon maar één persoon bellen?" (ik: mijn zus ) en ze spreekt ook wel uit dat ze niet blij is met mijn contact met de drie eerstgenoemden. Bijvoorbeeld toen dezen als eerste aan mijn kraambed stonden, en zij een tijdje later, toen was dat één van de eerste dingen die ze zei, of 'zij' al waren geweest?
Op feesten waar iedereen tegelijk is voel ik ook dat ze een zekere rivaliteit ofzo voelt.
Als ik heel eerlijk ben, dat irriteert me. Ik vind het iets waar we als 30-plussers ons toch niet mee bezig hoeven houden- iedereen leidt haar eigen bestaan, met wie je daar ook in hebt, en ik vind dat vergelijken totaal niet boeiend. Mijn 'zie ik het meest vriendinnen' hebben ook weer andere vriendinnen en dat heb ik nog nooit op mezelf betrokken.
Begrijp me goed, ik vind niet 'vriendschappen komen en gaan nu eenmaal', ik vind ze heel belangrijk, maar vriendschappen evolueren op een bepaalde manier dor je leven, en er ontstaan ook nieuwe. Vriendschappen zijn in soorten en maten.
Ik hou van haar, ik wil haar nooit kwijt, ik ben blij met wat we delen, maar dat voel ik ook voor anderen, dat is m.i. niet exclusief. Dat is géén afwijzing van haar, wél een 'toewijzing' van anderen. En dat wordt haar maar niet duidelijk.
Eén van hen ken ik het langst van al deze vrouwen. Zij vraagt mij vaak om bevestiging "wij kennen elkaar natuurlijk het langst he" of 'wie zou je bellen als er iets was en je kon maar één persoon bellen?" (ik: mijn zus ) en ze spreekt ook wel uit dat ze niet blij is met mijn contact met de drie eerstgenoemden. Bijvoorbeeld toen dezen als eerste aan mijn kraambed stonden, en zij een tijdje later, toen was dat één van de eerste dingen die ze zei, of 'zij' al waren geweest?
Op feesten waar iedereen tegelijk is voel ik ook dat ze een zekere rivaliteit ofzo voelt.
Als ik heel eerlijk ben, dat irriteert me. Ik vind het iets waar we als 30-plussers ons toch niet mee bezig hoeven houden- iedereen leidt haar eigen bestaan, met wie je daar ook in hebt, en ik vind dat vergelijken totaal niet boeiend. Mijn 'zie ik het meest vriendinnen' hebben ook weer andere vriendinnen en dat heb ik nog nooit op mezelf betrokken.
Begrijp me goed, ik vind niet 'vriendschappen komen en gaan nu eenmaal', ik vind ze heel belangrijk, maar vriendschappen evolueren op een bepaalde manier dor je leven, en er ontstaan ook nieuwe. Vriendschappen zijn in soorten en maten.
Ik hou van haar, ik wil haar nooit kwijt, ik ben blij met wat we delen, maar dat voel ik ook voor anderen, dat is m.i. niet exclusief. Dat is géén afwijzing van haar, wél een 'toewijzing' van anderen. En dat wordt haar maar niet duidelijk.
zondag 27 februari 2011 om 11:02
Ik schrijf 'irriteert' maar nu ik het nalees, het is alsof ik me aan haar irriteer, en dat klopt eigenlijk niet. Ik vind het vervelend voor haar, maar ik kán haar er niet mee helpen, ik zou niet weten hoe. En het is al jaren hetzelfde. Dát irrititeert me. Zij is op zich een schat, voor haar is dit moeilijk, en voor mij niet. Ik zou voor haar willen dat ze wat zelfverzekerder en relaxter was.
zondag 27 februari 2011 om 11:13
Bedankt voor al jullie reacties. Dat doet me echt goed, fijn om mijn gevoel uit te kunnen spreken. Heb vannacht heel slecht geslapen door dit gedoe. Ik zit er gewoon erg mee en het voelt idd of ik afgewezen ben.
Mijn vriendin vindt het heel vervelend dat ze telkens moet bevestigen dat we vriendinnen zijn. Ze zegt dat ik haar niet hoor. Omdat het steeds terugkomt.
Ik besef ook dat ik me door die vragen niet gewilder maak, maar ze heeft me nog nooit laten vallen.
Ze heeft met iedereen weer een ander soort vriendschap zegt ze maar ze zijn haar allen even belangrijk.
Vroeger waren we beste vriendinnen maar toen ze ging verhuizen kreeg ze idd een paar hele goeie vriendinnen erbij en dat vind ik soms best moeilijk.
Ze zegt dat ik wil horen dat ik het belangrijkste voor haar ben, en stiekem wou ik dat ook maar dat kan ik toch niet vragen?
Bah ik wil van dat gevoel af...was ik er maar nooit over begonnen
Mijn vriendin vindt het heel vervelend dat ze telkens moet bevestigen dat we vriendinnen zijn. Ze zegt dat ik haar niet hoor. Omdat het steeds terugkomt.
Ik besef ook dat ik me door die vragen niet gewilder maak, maar ze heeft me nog nooit laten vallen.
Ze heeft met iedereen weer een ander soort vriendschap zegt ze maar ze zijn haar allen even belangrijk.
Vroeger waren we beste vriendinnen maar toen ze ging verhuizen kreeg ze idd een paar hele goeie vriendinnen erbij en dat vind ik soms best moeilijk.
Ze zegt dat ik wil horen dat ik het belangrijkste voor haar ben, en stiekem wou ik dat ook maar dat kan ik toch niet vragen?
Bah ik wil van dat gevoel af...was ik er maar nooit over begonnen
zondag 27 februari 2011 om 11:21
Sorry, maar je komt over als een dreinend kind: ik wil de belangrijkste zijhijhijhijn. Op deze manier jaag je haar weg, ik zou er tenminste gek van worden.
Je zegt: bedankt voor de reacties. Maar volgens mij heb je ze niet eens gelezen want je gaat op dezelfde toon verder en blijft jezelf herhalen. Lees de reacties nu eens even echt en doe er wat mee.
Je zegt: bedankt voor de reacties. Maar volgens mij heb je ze niet eens gelezen want je gaat op dezelfde toon verder en blijft jezelf herhalen. Lees de reacties nu eens even echt en doe er wat mee.
zondag 27 februari 2011 om 11:29
Eigenlijk ben ik het helemaal eens met Dolphin. Ik wilde het alleen iets liever typen.
Je zegt dat je je afgewezen voelt en dat snap ik niet. Ze zegt toch dat ze je bijzonder vindt. Net als haar andere vriendinnen.
Ik heb zelf een handje vol vriendinnen, en één daarvan ken ik al zo'n 23 jaar. Ze heeft een speciaal plekje in mijn hart, maar mijn andere vriendinnen zijn me net zo dierbaar.
Ik zou er niet aan moeten denken dat ik continu tegen haar zou moeten zeggen dat zij de belangrijkste is, en de leukste, en, en..
Dat zou gewoon niet eerlijk zijn tegenover mijn andere vriendinnen. En ik zou er doodmoe van worden.
Je zegt dat je je afgewezen voelt en dat snap ik niet. Ze zegt toch dat ze je bijzonder vindt. Net als haar andere vriendinnen.
Ik heb zelf een handje vol vriendinnen, en één daarvan ken ik al zo'n 23 jaar. Ze heeft een speciaal plekje in mijn hart, maar mijn andere vriendinnen zijn me net zo dierbaar.
Ik zou er niet aan moeten denken dat ik continu tegen haar zou moeten zeggen dat zij de belangrijkste is, en de leukste, en, en..
Dat zou gewoon niet eerlijk zijn tegenover mijn andere vriendinnen. En ik zou er doodmoe van worden.
zondag 27 februari 2011 om 11:32
quote:track schreef op 26 februari 2011 @ 22:48:
Wat me dwars zit is dat ik voor mijn gevoel minder voor haar beteken als zij voor mij.
Al heeft ze dat niet zo gezegd. Ze zegt dat dat ik niet belangrijker ben dan andere vriendinnen voor haar.
Maar ik voelde het wel zo en dat doet pijnKan me voorstellen dat je dat pijn doet. Die pijn moet je ook mogen voelen vind ik. Ik zou het er alleen niet meer met de vriendin over hebben. Je weet nu hoe het zit, en zij kan hier denk ik verder weinig mee.
Wat me dwars zit is dat ik voor mijn gevoel minder voor haar beteken als zij voor mij.
Al heeft ze dat niet zo gezegd. Ze zegt dat dat ik niet belangrijker ben dan andere vriendinnen voor haar.
Maar ik voelde het wel zo en dat doet pijnKan me voorstellen dat je dat pijn doet. Die pijn moet je ook mogen voelen vind ik. Ik zou het er alleen niet meer met de vriendin over hebben. Je weet nu hoe het zit, en zij kan hier denk ik verder weinig mee.
zondag 27 februari 2011 om 11:34
Ik heb de reacties zeker wel gelezen! Misschien komt het zo over en het is slechte gewoonte dat ik dingen herhaal 
Wat ik me nog wel voor mezelf overweeg is wat ik nu moet doen. Ik heb haar dus beloofd om het niet weer te vragen. Maar ik dacht misschien kan ik gewoon toegeven aan haar dat ik inderdaad wou horen dat ik de belangrijkste ben en dat ik het moeilijk vind.
Wat ik me nog wel voor mezelf overweeg is wat ik nu moet doen. Ik heb haar dus beloofd om het niet weer te vragen. Maar ik dacht misschien kan ik gewoon toegeven aan haar dat ik inderdaad wou horen dat ik de belangrijkste ben en dat ik het moeilijk vind.
zondag 27 februari 2011 om 11:38
quote:track schreef op 27 februari 2011 @ 11:34:
Ik heb de reacties zeker wel gelezen! Misschien komt het zo over en het is slechte gewoonte dat ik dingen herhaal
Wat ik me nog wel voor mezelf overweeg is wat ik nu moet doen. Ik heb haar dus beloofd om het niet weer te vragen. Maar ik dacht misschien kan ik gewoon toegeven aan haar dat ik inderdaad wou horen dat ik de belangrijkste ben en dat ik het moeilijk vind.Er is hier al een paar keer gezegd dat je niks moet doen. Ook vanuit de andere kant (van mensen die in zo'n situatie de vriendin zijn met meerdere goeie vriendinnen) is aangegeven dat dat heel vervelend is. En jouw vriendin kan er niks mee. Het enige is dat jij het kwijt bent en dan?? Wat levert het je op, ook niks.
Ik heb de reacties zeker wel gelezen! Misschien komt het zo over en het is slechte gewoonte dat ik dingen herhaal
Wat ik me nog wel voor mezelf overweeg is wat ik nu moet doen. Ik heb haar dus beloofd om het niet weer te vragen. Maar ik dacht misschien kan ik gewoon toegeven aan haar dat ik inderdaad wou horen dat ik de belangrijkste ben en dat ik het moeilijk vind.Er is hier al een paar keer gezegd dat je niks moet doen. Ook vanuit de andere kant (van mensen die in zo'n situatie de vriendin zijn met meerdere goeie vriendinnen) is aangegeven dat dat heel vervelend is. En jouw vriendin kan er niks mee. Het enige is dat jij het kwijt bent en dan?? Wat levert het je op, ook niks.
zondag 27 februari 2011 om 11:40
quote:track schreef op 27 februari 2011 @ 11:34:
Ik heb de reacties zeker wel gelezen! Misschien komt het zo over en het is slechte gewoonte dat ik dingen herhaal
Wat ik me nog wel voor mezelf overweeg is wat ik nu moet doen. Ik heb haar dus beloofd om het niet weer te vragen. Maar ik dacht misschien kan ik gewoon toegeven aan haar dat ik inderdaad wou horen dat ik de belangrijkste ben en dat ik het moeilijk vind.Dat zou ik (iig op dit moment) niet doen Track. Je vriendin heeft aangegeven dat ze wilde dat je het liet rusten omdat je er best wel over aan het doorzagen bent geweest begrijp ik, dus beter om het nu iig niet meer aan te kaarten.
Ik heb de reacties zeker wel gelezen! Misschien komt het zo over en het is slechte gewoonte dat ik dingen herhaal
Wat ik me nog wel voor mezelf overweeg is wat ik nu moet doen. Ik heb haar dus beloofd om het niet weer te vragen. Maar ik dacht misschien kan ik gewoon toegeven aan haar dat ik inderdaad wou horen dat ik de belangrijkste ben en dat ik het moeilijk vind.Dat zou ik (iig op dit moment) niet doen Track. Je vriendin heeft aangegeven dat ze wilde dat je het liet rusten omdat je er best wel over aan het doorzagen bent geweest begrijp ik, dus beter om het nu iig niet meer aan te kaarten.
zondag 27 februari 2011 om 11:44
Ik proef ontzettend veel onzekerheid en gekwetstheid in je posts en ik vind je dan ook zeker geen dreinend kind maar iemand die verdrietig is.
Het is goed om te weten wat ze van je vindt en het is ook niet erg om hierover even verdrietig te zijn, want je bent toch een soort van afgewezen als de speciaalste, maar bespreek dit niet verder met haar en probeer het te accepteren en te verwerken.
Het is goed om te weten wat ze van je vindt en het is ook niet erg om hierover even verdrietig te zijn, want je bent toch een soort van afgewezen als de speciaalste, maar bespreek dit niet verder met haar en probeer het te accepteren en te verwerken.
zondag 27 februari 2011 om 11:45
quote:iris1969 schreef op 27 februari 2011 @ 11:44:
Ik proef ontzettend veel onzekerheid en gekwetstheid in je posts en ik vind je dan ook zeker geen dreinend kind maar iemand die verdrietig is.
Het is goed om te weten wat ze van je vindt en het is ook niet erg om hierover even verdrietig te zijn, want je bent toch een soort van afgewezen als de speciaalste, maar bespreek dit niet verder met haar en probeer het te accepteren en te verwerken.Mee eens.
Ik proef ontzettend veel onzekerheid en gekwetstheid in je posts en ik vind je dan ook zeker geen dreinend kind maar iemand die verdrietig is.
Het is goed om te weten wat ze van je vindt en het is ook niet erg om hierover even verdrietig te zijn, want je bent toch een soort van afgewezen als de speciaalste, maar bespreek dit niet verder met haar en probeer het te accepteren en te verwerken.Mee eens.
zondag 27 februari 2011 om 11:50
zondag 27 februari 2011 om 11:54
quote:track schreef op 26 februari 2011 @ 22:39:
Waarom ik er zo moeijlijk over doe?
Omdat ik dacht dat zij mij ook als haar speciale vriendin zag maar dat ze dat niet zo zei
Wat mensen bijzonder of speciaal maakt, is dat ze niet bijzonder of speciaal gevonden hoeven worden om een fijn leven te leiden. Het lijkt erop alsof jij 'je speciaal voelen' boven de vriendschap stelt. Dat is wat ik uit je verhaal kan opmaken. Natuurlijk is je vriendin geirriteerd omdat ze niet op aarde is gezet om jou dat speciale gevoel te geven. Dat is een te grote taak voor wie dan ook.
Niets zo benauwend als iemand die bijna eist dat hij/zij op nummer 1 moet staan bij een ander. Sta op nr.1 bij jezelf dan heb je dat speciale gevoel echt niet nodig.
Waarom ik er zo moeijlijk over doe?
Omdat ik dacht dat zij mij ook als haar speciale vriendin zag maar dat ze dat niet zo zei
Wat mensen bijzonder of speciaal maakt, is dat ze niet bijzonder of speciaal gevonden hoeven worden om een fijn leven te leiden. Het lijkt erop alsof jij 'je speciaal voelen' boven de vriendschap stelt. Dat is wat ik uit je verhaal kan opmaken. Natuurlijk is je vriendin geirriteerd omdat ze niet op aarde is gezet om jou dat speciale gevoel te geven. Dat is een te grote taak voor wie dan ook.
Niets zo benauwend als iemand die bijna eist dat hij/zij op nummer 1 moet staan bij een ander. Sta op nr.1 bij jezelf dan heb je dat speciale gevoel echt niet nodig.
zondag 27 februari 2011 om 12:02
quote:track schreef op 27 februari 2011 @ 11:50:
Nee dan kan ik het idd beter laten rusten en voor mezelf een manier vinden om dit een plek te geven. Maar hoe..
Door het gevoel te erkennen en het de tijd te geven om dit te verwerken.
Maar ben ik nu een oneerlijk persoon, omdat ik bij mijn vriendinnen wel onderling de een 'belangrijkere' vriendschap voel dan de andere?
Nee, jij bent anders dan zij. Dat maakt haar niet oneerlijk, maar jou ook niet.
Volgens mij ben je erg gevoelig en laat je je zelfvertrouwen nu afhangen van de plek die je hebt in iemands leven, maar uiteindelijk moet je het toch vooral met jezelf doen, als de speciaalste persoon van je leven.
Kortom: bijt je hier niet in vast, maar probeer te werken aan je onzekerheid en de behoefte om de speciaalste te zijn. Daarna zal je zien dat het niet het allerbelangrijkste is, want ook een goede vriendin is waardevol en jij bent er niet minder speciaal door als mens.
Nee dan kan ik het idd beter laten rusten en voor mezelf een manier vinden om dit een plek te geven. Maar hoe..
Door het gevoel te erkennen en het de tijd te geven om dit te verwerken.
Maar ben ik nu een oneerlijk persoon, omdat ik bij mijn vriendinnen wel onderling de een 'belangrijkere' vriendschap voel dan de andere?
Nee, jij bent anders dan zij. Dat maakt haar niet oneerlijk, maar jou ook niet.
Volgens mij ben je erg gevoelig en laat je je zelfvertrouwen nu afhangen van de plek die je hebt in iemands leven, maar uiteindelijk moet je het toch vooral met jezelf doen, als de speciaalste persoon van je leven.
Kortom: bijt je hier niet in vast, maar probeer te werken aan je onzekerheid en de behoefte om de speciaalste te zijn. Daarna zal je zien dat het niet het allerbelangrijkste is, want ook een goede vriendin is waardevol en jij bent er niet minder speciaal door als mens.
