Relaties
alle pijlers
Spijt/ schaamte
donderdag 17 december 2009 om 13:32
Maar denk jij dat je haar helpt door je excuses aan te bieden? Wil ze door jou geholpen worden? Weet je of dat incident haar nog steeds dwars zit of denk je dat? Dat heb ik uit je OP of latere postings niet kunnen halen.
Als ik voor mezelf spreek zou excuses van de bewuste pester(s) uit mijn jeugd voor mij niets toevoegen. Het maakt de aangerichte schade niet ongedaan en het zal me worst wezen of zij zich er beter door gaan voelen.
Als ik voor mezelf spreek zou excuses van de bewuste pester(s) uit mijn jeugd voor mij niets toevoegen. Het maakt de aangerichte schade niet ongedaan en het zal me worst wezen of zij zich er beter door gaan voelen.
donderdag 17 december 2009 om 14:33
Vl43inder: Ik kan nog steeds boos op je worden dat je niet op afgesproken plek stond te wachten om samen cadeau voor moeders te kopen en samen naar huis te fietsen! TSSS wist ik veel dat je neus gebroken was.....
Ik zat trouwens ook in een 'buitenklas' op zelfde school (niet zelfde klas, want jonger/stommer)
Maar ik was/ben misschien blind voor dit soort dingen, deed gewoon mee aan school activiteiten (of niet net hoe je het wil)
Maakte me er eigenlijk nooit druk om, ben vast wel eens gepest en zeer waarschijnlijk heb ik ook weleens iemand gepest.
Nou ja sorry....maar dat zeg ik niet om van mijn eiegen schuldgevoel af te komen, die is er nl in het geheel niet.
Ik zat trouwens ook in een 'buitenklas' op zelfde school (niet zelfde klas, want jonger/stommer)
Maar ik was/ben misschien blind voor dit soort dingen, deed gewoon mee aan school activiteiten (of niet net hoe je het wil)
Maakte me er eigenlijk nooit druk om, ben vast wel eens gepest en zeer waarschijnlijk heb ik ook weleens iemand gepest.
Nou ja sorry....maar dat zeg ik niet om van mijn eiegen schuldgevoel af te komen, die is er nl in het geheel niet.
donderdag 17 december 2009 om 17:42
quote:luna1 schreef op 17 december 2009 @ 13:32:
Maar denk jij dat je haar helpt door je excuses aan te bieden? Wil ze door jou geholpen worden? Weet je of dat incident haar nog steeds dwars zit of denk je dat? Dat heb ik uit je OP of latere postings niet kunnen halen.
Als ik voor mezelf spreek zou excuses van de bewuste pester(s) uit mijn jeugd voor mij niets toevoegen. Het maakt de aangerichte schade niet ongedaan en het zal me worst wezen of zij zich er beter door gaan voelen.
nou, ik weet dat zij er jaren later nog last van heeft gehad. Of dit nu nog steeds het geval is weet ik niet. Ik heb er zelf pas last van gekregen sinds ik wist dat zij er nog last van had. Het is mijn bedoeling niet geweest om haar te kwetsen, maar meer een beetje stoerdoenerij achter haar rug om. En wat zij dus ontdekt heeft. Dit had zij absoluut niet verdiend.
Maar ik vraag me af of het haar helpt als ik met haar hierover in gesprek ga, en zo indirect mijn eigen gevoelens ook misscien tot rust kan brengen. Volgeens mij meer het principe van zelf boeten door te horen hoe erg het voor haar moet zijn geweest, om het ook voor mijzelf te kunnen afsluiten in de weet dat zij haar zegje heeft kunnen doen tegen mij.
Als ik het goed begrijp Luna1, zou het voor jou dus geen meerwaarde zijn als ik dat bij jou zou doen. Ik ben benieuwd of de reacties van andere mensen hetzelfde zijn, of dat er misschien mensen zijn die het wel fijn zouden vinden, of juist te confronterend. Hoe zien jullie dat?
Maar denk jij dat je haar helpt door je excuses aan te bieden? Wil ze door jou geholpen worden? Weet je of dat incident haar nog steeds dwars zit of denk je dat? Dat heb ik uit je OP of latere postings niet kunnen halen.
Als ik voor mezelf spreek zou excuses van de bewuste pester(s) uit mijn jeugd voor mij niets toevoegen. Het maakt de aangerichte schade niet ongedaan en het zal me worst wezen of zij zich er beter door gaan voelen.
nou, ik weet dat zij er jaren later nog last van heeft gehad. Of dit nu nog steeds het geval is weet ik niet. Ik heb er zelf pas last van gekregen sinds ik wist dat zij er nog last van had. Het is mijn bedoeling niet geweest om haar te kwetsen, maar meer een beetje stoerdoenerij achter haar rug om. En wat zij dus ontdekt heeft. Dit had zij absoluut niet verdiend.
Maar ik vraag me af of het haar helpt als ik met haar hierover in gesprek ga, en zo indirect mijn eigen gevoelens ook misscien tot rust kan brengen. Volgeens mij meer het principe van zelf boeten door te horen hoe erg het voor haar moet zijn geweest, om het ook voor mijzelf te kunnen afsluiten in de weet dat zij haar zegje heeft kunnen doen tegen mij.
Als ik het goed begrijp Luna1, zou het voor jou dus geen meerwaarde zijn als ik dat bij jou zou doen. Ik ben benieuwd of de reacties van andere mensen hetzelfde zijn, of dat er misschien mensen zijn die het wel fijn zouden vinden, of juist te confronterend. Hoe zien jullie dat?
donderdag 17 december 2009 om 17:47
Luna, je bent geen "sneue" gepeste.
Je bent gepeste.
Jij was slachtoffer, gewoon omdat je pech had dat je die etterbakken in je leven tegenkwam. En omdat je op een school zat die geen donder deed aan het gedrag van die etters. Het zegt niks over jou. Laat het een troost zijn dat gepesten vaak beter terechtkomen in de maatschappij dan de popie-jopies. Zij hebben moeten knokken voor zichzelf.
Ik hoop dat je trots bent op jezelf en dat je met opgeheven hoofd in het leven staat
Je bent gepeste.
Jij was slachtoffer, gewoon omdat je pech had dat je die etterbakken in je leven tegenkwam. En omdat je op een school zat die geen donder deed aan het gedrag van die etters. Het zegt niks over jou. Laat het een troost zijn dat gepesten vaak beter terechtkomen in de maatschappij dan de popie-jopies. Zij hebben moeten knokken voor zichzelf.
Ik hoop dat je trots bent op jezelf en dat je met opgeheven hoofd in het leven staat
donderdag 17 december 2009 om 18:40
Dank je Meds, da's lief!
Trots ben ik wel ja. Maar ook argwanend, cynisch en defensief. Ik ben niet onbevangen en ga over het algemeen niet van het goede uit van de mens. En ik ben nog steeds verbaasd dat mensen mij ook gewoon aardig kunnen vinden, dat daar verder niets achter steekt.
Chocolats, het zou er aan liggen wat je gedaan hebt. Bij mij waren de pesters in gradaties. De ergste pesters, de aanstichters, de pesters waar ik kilometers voor om fietste om ze te ontlopen, die mogen hun spijt en schaamte(als ze dat al zouden voelen, daar heb ik geen idee van) steken op een plaats waar de zon nooit schijnt. De wat minder erge pesters, de meelopers, daar zou ik nog eens over na denken mochten ze hun spijt willen betuigen. Maar of ik me dan beter zou voelen? Nee, dat denk ik niet.
En de allerergste, degene die het pesten had moeten stoppen maar inplaats daarvan olie op het vuur gooide door "leuk" mee te doen waardoor de rest de boodschap kreeg dat Luna pesten ok was, was mijn docent. Tevens directeur van de school. Die man, ja, die zou ik heel graag eens de waarheid willen zeggen. Die zou ik mijn pijn willen laten voelen, vertellen wat hij aangericht heeft. En die excuses zal ik al helemaal nooit accepteren.
Trots ben ik wel ja. Maar ook argwanend, cynisch en defensief. Ik ben niet onbevangen en ga over het algemeen niet van het goede uit van de mens. En ik ben nog steeds verbaasd dat mensen mij ook gewoon aardig kunnen vinden, dat daar verder niets achter steekt.
Chocolats, het zou er aan liggen wat je gedaan hebt. Bij mij waren de pesters in gradaties. De ergste pesters, de aanstichters, de pesters waar ik kilometers voor om fietste om ze te ontlopen, die mogen hun spijt en schaamte(als ze dat al zouden voelen, daar heb ik geen idee van) steken op een plaats waar de zon nooit schijnt. De wat minder erge pesters, de meelopers, daar zou ik nog eens over na denken mochten ze hun spijt willen betuigen. Maar of ik me dan beter zou voelen? Nee, dat denk ik niet.
En de allerergste, degene die het pesten had moeten stoppen maar inplaats daarvan olie op het vuur gooide door "leuk" mee te doen waardoor de rest de boodschap kreeg dat Luna pesten ok was, was mijn docent. Tevens directeur van de school. Die man, ja, die zou ik heel graag eens de waarheid willen zeggen. Die zou ik mijn pijn willen laten voelen, vertellen wat hij aangericht heeft. En die excuses zal ik al helemaal nooit accepteren.
donderdag 17 december 2009 om 19:05
ik heb nooit actief gepest, ik heb haar toen passief gekwetst door het incident (verder heb ik mij nooit hiermee bezig gehouden, ben ik een neutrale geweest. Ik werd zelf niet gepest, maar hoorde ook niet bij de popiejopies die wel pestten). Misschien dat deze nog schadelijker is/ bedreigender doordat zij mij toendertijd vertrouwde. Hierdoor kan er denk ik een algemeen beeld bij haar ontstaan dat ook aardige mensen niet te vertrouwen zijn omdat ze altijd anders kunnen blijken dan ze schijnbaar zijn.
donderdag 17 december 2009 om 19:06
donderdag 17 december 2009 om 19:13
Chocolats,
Ik vind het erg netjes van je dat je toelichting hebt gegeven bij je verwijderde post en het terug hebt gezet (hetzij dan aangepast).
Wat betreft het verleden. Ik weet niet of iemand op jouw excuses zit te wachten. Wat ik al eerder zei, niemand heeft wat aan schuld. En jij moet ook verder. Verantwoording nemen voor wat er gebeurt is, beseffen wat je hebt gedaan en het nooit meer doen dat is al heel erg mooi.
Voor de gepesten... natuurlijk ben je beschadigd (weet er alles van) maar ook hier geldt, het leven gaat door en de verantwoording hoe je de rest van je leven ermee omgaat ligt ook bij jezelf. Als ik denk aan de mensen die mij kwaad hebben gedaan en weet dat ze spijt hebben daarvan, zou mij dat wel goed doen. In de vorm van erkenning. Het heeft weinig zin om jaren daarna nog de pesters de schuld te geven van wat er gebeurd is. Je kunt wel de verantwoording neerleggen van wat er toen gebeurd is.
Ik geloof niet in eeuwige lasten dragen. Ik geloof in leren van je fouten.
Ik vind het erg netjes van je dat je toelichting hebt gegeven bij je verwijderde post en het terug hebt gezet (hetzij dan aangepast).
Wat betreft het verleden. Ik weet niet of iemand op jouw excuses zit te wachten. Wat ik al eerder zei, niemand heeft wat aan schuld. En jij moet ook verder. Verantwoording nemen voor wat er gebeurt is, beseffen wat je hebt gedaan en het nooit meer doen dat is al heel erg mooi.
Voor de gepesten... natuurlijk ben je beschadigd (weet er alles van) maar ook hier geldt, het leven gaat door en de verantwoording hoe je de rest van je leven ermee omgaat ligt ook bij jezelf. Als ik denk aan de mensen die mij kwaad hebben gedaan en weet dat ze spijt hebben daarvan, zou mij dat wel goed doen. In de vorm van erkenning. Het heeft weinig zin om jaren daarna nog de pesters de schuld te geven van wat er gebeurd is. Je kunt wel de verantwoording neerleggen van wat er toen gebeurd is.
Ik geloof niet in eeuwige lasten dragen. Ik geloof in leren van je fouten.
donderdag 17 december 2009 om 19:31
Het heeft heel erg geholpen dat ik op de middelbare school nooit meer gepest ben, ik was zelfs redelijk populair(geen popiejopie overigens). Het lag dus blijkbaar niet aan mij. En ik ben onder behandeling geweest van een psychiater. Niet specifiek voor het pesten, maar het is wel aan bod gekomen.
Ik weet niet of het meisje het beeld heeft gekregen dat ook aardige mensen niet te vertrouwen zijn. Ik wist precies wie de echte pesters waren en wie de meelopers, die niet actief pestten. En die nam ik het iets minder kwalijk omdat ze a) bang waren voor de actieve pesters en b) zelf niet zo stevig in hun schoenen stonden.
Mijn zoon van 9 werd vorig jaar ook gepest en wist dat onderscheid ook te maken. Het lijkt me dat je dat op de middelbare school dan ook kunt.
Het pesten kan niet teniet worden gedaan. Het heeft mijn kijk op en mijn gevoel over mijn medemens fundamenteel veranderd.
Maar er is natuurlijk verschil tussen incidenteel gepest worden en structureel 6 jaar lang. Ik weet niet of dat meisje eenmalig slachtoffer was of structureel. Dat maakt het wel anders.
Ik weet niet of het meisje het beeld heeft gekregen dat ook aardige mensen niet te vertrouwen zijn. Ik wist precies wie de echte pesters waren en wie de meelopers, die niet actief pestten. En die nam ik het iets minder kwalijk omdat ze a) bang waren voor de actieve pesters en b) zelf niet zo stevig in hun schoenen stonden.
Mijn zoon van 9 werd vorig jaar ook gepest en wist dat onderscheid ook te maken. Het lijkt me dat je dat op de middelbare school dan ook kunt.
Het pesten kan niet teniet worden gedaan. Het heeft mijn kijk op en mijn gevoel over mijn medemens fundamenteel veranderd.
Maar er is natuurlijk verschil tussen incidenteel gepest worden en structureel 6 jaar lang. Ik weet niet of dat meisje eenmalig slachtoffer was of structureel. Dat maakt het wel anders.
donderdag 17 december 2009 om 19:38
quote:domnaiefmutsje schreef op 17 december 2009 @ 19:13:
Chocolats,
Ik vind het erg netjes van je dat je toelichting hebt gegeven bij je verwijderde post en het terug hebt gezet (hetzij dan aangepast).
Wat betreft het verleden. Ik weet niet of iemand op jouw excuses zit te wachten. Wat ik al eerder zei, niemand heeft wat aan schuld. En jij moet ook verder. Verantwoording nemen voor wat er gebeurt is, beseffen wat je hebt gedaan en het nooit meer doen dat is al heel erg mooi.
Voor de gepesten... natuurlijk ben je beschadigd (weet er alles van) maar ook hier geldt, het leven gaat door en de verantwoording hoe je de rest van je leven ermee omgaat ligt ook bij jezelf. Als ik denk aan de mensen die mij kwaad hebben gedaan en weet dat ze spijt hebben daarvan, zou mij dat wel goed doen. In de vorm van erkenning. Het heeft weinig zin om jaren daarna nog de pesters de schuld te geven van wat er gebeurd is. Je kunt wel de verantwoording neerleggen van wat er toen gebeurd is.
Ik geloof niet in eeuwige lasten dragen. Ik geloof in leren van je fouten.Het leven gaat ook door, dat van mij ook. Ik ben geen zielig musje in een hoekje, verre van. Wat ik wilde bereiken heb ik (grotendeels, je kunt niet alles hebben ) bereikt. Misschien zelfs wel gedeeltelijk dankzij de pesters.
Chocolats,
Ik vind het erg netjes van je dat je toelichting hebt gegeven bij je verwijderde post en het terug hebt gezet (hetzij dan aangepast).
Wat betreft het verleden. Ik weet niet of iemand op jouw excuses zit te wachten. Wat ik al eerder zei, niemand heeft wat aan schuld. En jij moet ook verder. Verantwoording nemen voor wat er gebeurt is, beseffen wat je hebt gedaan en het nooit meer doen dat is al heel erg mooi.
Voor de gepesten... natuurlijk ben je beschadigd (weet er alles van) maar ook hier geldt, het leven gaat door en de verantwoording hoe je de rest van je leven ermee omgaat ligt ook bij jezelf. Als ik denk aan de mensen die mij kwaad hebben gedaan en weet dat ze spijt hebben daarvan, zou mij dat wel goed doen. In de vorm van erkenning. Het heeft weinig zin om jaren daarna nog de pesters de schuld te geven van wat er gebeurd is. Je kunt wel de verantwoording neerleggen van wat er toen gebeurd is.
Ik geloof niet in eeuwige lasten dragen. Ik geloof in leren van je fouten.Het leven gaat ook door, dat van mij ook. Ik ben geen zielig musje in een hoekje, verre van. Wat ik wilde bereiken heb ik (grotendeels, je kunt niet alles hebben ) bereikt. Misschien zelfs wel gedeeltelijk dankzij de pesters.
