Stiefmoeder meeschrijftopic
zaterdag 25 mei 2019 om 22:54
Ja dikgedrukte is ook wel een punt. Onze oudste zoon is echt een kopie van mij in uiterlijk maar ook wel in gedrag. Nergens bang voor en kan zichzelf inmiddels prima vermaken met zijn speelgoed. En daar zit een flink verschil met zijn halfzus.Merl0t schreef: ↑25-05-2019 20:56Goede vraag.
Ik vind het moeilijker én makkelijker. Moeilijker omdat het karakter van stiefkind nu duidelijk wordt belicht (ze is erg introvert en niet met andere mensen bezig, ook niet met kleine baby's). Wat ik eerst nog kon negeren, vind ik nu een struikelblok. Plus dat ik nu mezelf herken in de baby, terwijl ik stiefkind herken in moeder. Ik mis daar wel een stuk connectie wat het contrast groot maakt tussen eigen en stief.
Makkelijker omdat we nu continu draaien als gezin. Er zijn geen vrije dagen samen meer, zeg maar, dus er is minder verschil in de week. Zorg is hier 55/45 voor ons, dus wel veel invloed. Al is dat steeds weer opbouwen/in herinnering brengen na de wissel.
zondag 26 mei 2019 om 01:25
Ik denk dat dit het ook lastig maakt Aapje, want je hormonen die je pasgeboren baby verwelkomen, passen even niet bij oudste. Misschien omdat ze niet in je nest past qua geur ofzo. (Weet niet hoe anders uit te leggen.)
Ik had na de bevalling enorm de drang dat oudste erbij moest zijn! Maar nu ik maanden met de baby bij me heb gelopen, hem door en door ken, staat ze me verder weg dan ooit. Voelt niet dichtbij ofzo. Ik verwacht dat het wel weer bijtrekt. We waren prima kameraadjes voorheen, het is nu zoeken naar nieuwe balans.
Is oudste close met haar broertjes?
Ik had na de bevalling enorm de drang dat oudste erbij moest zijn! Maar nu ik maanden met de baby bij me heb gelopen, hem door en door ken, staat ze me verder weg dan ooit. Voelt niet dichtbij ofzo. Ik verwacht dat het wel weer bijtrekt. We waren prima kameraadjes voorheen, het is nu zoeken naar nieuwe balans.
Is oudste close met haar broertjes?
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 16 juni 2019 om 06:46
Oudste van man is sinds gisteren bij ons. Ik vraag net of ze op school niet geknutseld heeft. Blijkt ze alleen voor haar stiefvader geknutseld te hebben. Voorgaande jaren maakte ze 2 kunstwerken en nu dus maar 1. Ik neem het haar niet kwalijk, maar vind het echt belachelijk van moeder en school. Ik ben er gewoon een beetje verdrietig van voor man.
zondag 16 juni 2019 om 11:15
O serieus? Wat ontzettend sneu inderdaad. Kan het zijn dat ze gewoon maar 1 knutsel gemaakt heeft? Ik kan me niet voorstellen dat de juf het oké vond dat ze alleen een knutsel voor haar stiefvader maakte. Stiefzoons maakten hier ook soms wel, soms niet iets voor mij als stiefmoeder - allemaal prima, ik rekende er nooit op.1-Aapje schreef: ↑16-06-2019 06:46Oudste van man is sinds gisteren bij ons. Ik vraag net of ze op school niet geknutseld heeft. Blijkt ze alleen voor haar stiefvader geknutseld te hebben. Voorgaande jaren maakte ze 2 kunstwerken en nu dus maar 1. Ik neem het haar niet kwalijk, maar vind het echt belachelijk van moeder en school. Ik ben er gewoon een beetje verdrietig van voor man.
Had je zelf nog wel een vaderdagcadeautje gekocht met haar? Of heeft ze nu echt helemaal niets om te geven?
zondag 16 juni 2019 om 12:44
1-Aapje schreef: ↑16-06-2019 06:46Oudste van man is sinds gisteren bij ons. Ik vraag net of ze op school niet geknutseld heeft. Blijkt ze alleen voor haar stiefvader geknutseld te hebben. Voorgaande jaren maakte ze 2 kunstwerken en nu dus maar 1. Ik neem het haar niet kwalijk, maar vind het echt belachelijk van moeder en school. Ik ben er gewoon een beetje verdrietig van voor man.
Wat vervelend voor zowel dochter als je man. Is haar moeder met alles zo achteloos? Het arme kind kan er natuurlijk ook niks mee, ze is nog te jong om zoiets te overzien.
Hoe heb je het opgelost?
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 16 juni 2019 om 13:49
Ook al heeft ze maar 1 knutsel gemaakt dan vind ik dat de vader altijd voor de stiefvader hoort te gaan. En kan er met mijn moederhart niet bij dat zijn ex dit weer goedkeurt. Eerdere jaren maakte ze 2 knutsels en man is op ouderavond geweest met zijn ex en ex is klassenouder dus juf weet echt wel dt ze uit elkaar zijn.-Nienke- schreef: ↑16-06-2019 11:15O serieus? Wat ontzettend sneu inderdaad. Kan het zijn dat ze gewoon maar 1 knutsel gemaakt heeft? Ik kan me niet voorstellen dat de juf het oké vond dat ze alleen een knutsel voor haar stiefvader maakte. Stiefzoons maakten hier ook soms wel, soms niet iets voor mij als stiefmoeder - allemaal prima, ik rekende er nooit op.
Had je zelf nog wel een vaderdagcadeautje gekocht met haar? Of heeft ze nu echt helemaal niets om te geven?
Wij hadden wel iets gekocht ook. En nu heeft ze vanochtend stuk van gedicht wat ze zich herinnerde opgeschreven.
Ik ben er gewoon nog boos om. Niet naar haar maar naar zijn ex. Als het andersom was geweest was ze compleet over de rooie gegaan.
zondag 16 juni 2019 om 13:52
Ik vind het ook van dochter slordig want ze is 7 en weet heel goed dat ze 2 huizen heeft. Moeder is niet mijn favoriete persoon zullen we maar zeggen. Haar man wordt ook papa genoemd vanaf dat ze 3 maanden samen waren bijvoorbeeld (toen was ze 2 en werd haar gewoon zo geleerd) . Maar owee als ze tegen mij mama zou zeggen.
zondag 16 juni 2019 om 15:01
1-Aapje schreef: ↑16-06-2019 13:52Ik vind het ook van dochter slordig want ze is 7 en weet heel goed dat ze 2 huizen heeft. Moeder is niet mijn favoriete persoon zullen we maar zeggen. Haar man wordt ook papa genoemd vanaf dat ze 3 maanden samen waren bijvoorbeeld (toen was ze 2 en werd haar gewoon zo geleerd) . Maar owee als ze tegen mij mama zou zeggen.
En wat als kind het wel benoemd, maar het wordt door een volwassene (bijv. moeder) weggewuifd? Dan staat ze ook met lege handen. Tenminste, lijkt me bar lastig voor een kind van 7 om iedereen tevreden te willen houden op eigen kracht.
Met je eens dat moeder hier heel veel laat liggen.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 16 juni 2019 om 18:27
Op de moeder reken ik ook niet, als het niet in haar voordeel is kan niks. Maar lijkt me dat de juf dit 1 had moeten aandragen of 2 niet weg wuiven.Merl0t schreef: ↑16-06-2019 15:01En wat als kind het wel benoemd, maar het wordt door een volwassene (bijv. moeder) weggewuifd? Dan staat ze ook met lege handen. Tenminste, lijkt me bar lastig voor een kind van 7 om iedereen tevreden te willen houden op eigen kracht.
Met je eens dat moeder hier heel veel laat liggen.
Laatst mocht ik opdraven toen dochter ziek was op vrijdagochtend en het ons weekend was na schooltijd. Mijn plannen konden in de ijskast toen. Heb wel tegen man dat ik dat dus niet meer voor zijn ex doe.
zondag 16 juni 2019 om 22:08
Aapje, sorry als het hard klinkt, maar ik lees eerlijk gezegd best harde dingen die je schrijft over je stiefdochter. Ik begrijp dat de verhouding met de ex van je man allesbehalve ideaal is, maar ik denk wel dat het belangrijk is om dat niet op je stiefdochter te projecteren. Het klinkt in je verhalen hier ook wel door dat je stiefdochter je - overigens echt begrijpelijk! - minder lief is dat je eigen kinderen. Dat is bij mij uiteraard ook zo: de band met je eigen kind(eren) is altijd anders. Ik span me echter wel tot het uiterste in om ze dat nooit te laten voelen. Zij hebben niet gevraagd om deze complexe gezinssituatie.1-Aapje schreef: ↑16-06-2019 18:27Op de moeder reken ik ook niet, als het niet in haar voordeel is kan niks. Maar lijkt me dat de juf dit 1 had moeten aandragen of 2 niet weg wuiven.
Laatst mocht ik opdraven toen dochter ziek was op vrijdagochtend en het ons weekend was na schooltijd. Mijn plannen konden in de ijskast toen. Heb wel tegen man dat ik dat dus niet meer voor zijn ex doe.
In je laatste voorbeeld: ik zou dan denken: jammer van de plannen, maar fijn dat stiefdochter er nu een keer wat langer is, al is ze ziek. (Ze is al zo weinig bij jullie...) Ik doe graag wat voor de stiefzoons; dat doe ik dan ook zeker niet voor hun moeder, maar voor hen.
maandag 17 juni 2019 om 07:47
Wat een leven heb je als 7-jarige als je eigen moeder de zorg afwentelt op je stief als, en ik zeg als, die er ook duidelijk geen zin in heeft dat je bij haar komt.
Gelukkig is dit topic om stoom af te blazen, dat snap ik ook.
Misschien helpt het om de hulp naar een kind te zien als dat, en niet als hulp voor die moeder.
Gelukkig is dit topic om stoom af te blazen, dat snap ik ook.
Misschien helpt het om de hulp naar een kind te zien als dat, en niet als hulp voor die moeder.
maandag 17 juni 2019 om 08:47
Had je stiefdochter meegenomen zwemmen?
Mijn ex deed ook nooit iets met de kinderen voor moederdag, maar toen hadden zeg nog knutsels van school.
Ik kocht altijd een kleinigheidje met ze voor vaderdag en nu help ik ze herrinneren anders vergeten ze het gewoon. Dat is geen onwil, van jouw stiefdochter ook zeker niet.
maandag 17 juni 2019 om 13:42
@Aapje/anoniem, wat jammer dat je het lastig vindt wat er wordt geschreven. Kan me voorstellen dat jij je, in jouw positie, ook niet gezien voelt. De situatie is lastig voor je man, zijn ex werkt niet mee en van jou wordt wel verwacht er te staan en om de positiviteit te bewaren voor iedereen. Dat is een heel lastige positie.
Maar, ik ben het wel met Nienke eens dat je berichten over stiefdochter steeds harder en met minder begrip geschreven worden. Misschien gevolg van de situatie, maar het kind kan niets doen aan wat er gebeurd. Ze wordt gevormd door de jaren heen en zo te lezen heeft ze al jaren een gebroken gezin/twee gezinnen waarin er dingen van haar verwacht worden. De gezinnen zijn elk anders, de volwassen botsen en er lijkt niet veel begrip. Voor een opgroeiend meisje is dat heel moeilijk. Ik hoop dat je dit kunt meenemen om milder te zijn voor jezelf. Door haar beter te kunnen begrijpen, sta je zelf ook sterker en met minder onmacht toe te kijken hoe je man en zijn ex worstelen met de situatie. Daar wordt het niet ineens leuker van (en geloof me, ik ben mijn stiefkind soms ook echt zat), maar daardoor kan je wel meer accepteren dat ze nu eenmaal in jouw/jullie leven hoort.
Succes en hopelijk voel je je vrij om het schrijven weer op te pakken.
Maar, ik ben het wel met Nienke eens dat je berichten over stiefdochter steeds harder en met minder begrip geschreven worden. Misschien gevolg van de situatie, maar het kind kan niets doen aan wat er gebeurd. Ze wordt gevormd door de jaren heen en zo te lezen heeft ze al jaren een gebroken gezin/twee gezinnen waarin er dingen van haar verwacht worden. De gezinnen zijn elk anders, de volwassen botsen en er lijkt niet veel begrip. Voor een opgroeiend meisje is dat heel moeilijk. Ik hoop dat je dit kunt meenemen om milder te zijn voor jezelf. Door haar beter te kunnen begrijpen, sta je zelf ook sterker en met minder onmacht toe te kijken hoe je man en zijn ex worstelen met de situatie. Daar wordt het niet ineens leuker van (en geloof me, ik ben mijn stiefkind soms ook echt zat), maar daardoor kan je wel meer accepteren dat ze nu eenmaal in jouw/jullie leven hoort.
Succes en hopelijk voel je je vrij om het schrijven weer op te pakken.
Hips, hopsakee en pierlala.
maandag 17 juni 2019 om 18:37
@anoniem, Merlot, jij verwoordt het nog mooier en beter dan ik.
Ik heb ook heel lang geaarzeld om te schrijven wat ik schreef, omdat ik weet hoe lastig de positie van stiefmoeder vaak is. Ik hoop oprecht dat je je niet zo gekwetst voelt dat je hier niet meer durft / wil schrijven, ik las je altijd graag.
Ik heb ook heel lang geaarzeld om te schrijven wat ik schreef, omdat ik weet hoe lastig de positie van stiefmoeder vaak is. Ik hoop oprecht dat je je niet zo gekwetst voelt dat je hier niet meer durft / wil schrijven, ik las je altijd graag.
maandag 17 juni 2019 om 23:06
maandag 24 juni 2019 om 15:09
Dit jaar gaan we op vakantie naar Zeeland, waar we in de caravan mogen zitten van mijn ouders, die op deze minicamping een vaste staanplaats hebben. Ze hebben met vele campinggasten goed contact, dus iedereen weet dat ik 'de dochter van' ben. We gaan als gezin uiteraard dagjes weg. Maar er zijn ook dagen bij,dat ik tijd wil hebben voor mijzelf, dagje alleen shoppen bijvoorbeeld of een boek lezen ofzo. Heb hier al over gesproken met mijn partner en hij had er geen problemen mee. Een kind ergens mee naar toe nemen dat totaal geen zin heeft, gaat alleen maar drammen....Toch krijg ik een schuld gevoel, alsof het lijkt alsof ik hen niet interinteressant vind, alsof ik mij een soort van verplicht voel om altijd als gezin wat te ondernemen. Dat ik als stiefmoeder altijd er bij moet zijn. Mijn vriend zegt dat ik dit los moet laten, maar het geeft zo'n schuld gevoel.
Mijn stiefzoon van 9 is intellectueel erg slim, maar sociaal gezien helemaal niet. Hij plaatst zich graag op dezelfde hoogte als volwassenen en dat gaat vaak niet goed. Hij kan ook erg gemeen tegen mij zijn (hij is mondeling erg sterk, ik totaal niet).Waarvoor ik mij dan weer schaam voor de andere camcampinggasten. Ik zie het 'iets voor mijzelf doen' dan ook om even op adem te komen. Stiefzoon vraagt namelijk dus erg veel aandacht.Alleen als hij een beeldscherm tot beschikking heeft,is dit een stuk minder. Hebben jullie hier ervaring mee? Is dit stiefmoeder eigeb, dat wegcijferen?
Mijn stiefzoon van 9 is intellectueel erg slim, maar sociaal gezien helemaal niet. Hij plaatst zich graag op dezelfde hoogte als volwassenen en dat gaat vaak niet goed. Hij kan ook erg gemeen tegen mij zijn (hij is mondeling erg sterk, ik totaal niet).Waarvoor ik mij dan weer schaam voor de andere camcampinggasten. Ik zie het 'iets voor mijzelf doen' dan ook om even op adem te komen. Stiefzoon vraagt namelijk dus erg veel aandacht.Alleen als hij een beeldscherm tot beschikking heeft,is dit een stuk minder. Hebben jullie hier ervaring mee? Is dit stiefmoeder eigeb, dat wegcijferen?
maandag 24 juni 2019 om 16:15
Ik zie precies het tegenovergestelde Fluffy. Ik denk dat je stiefzoon het heel leuk vindt om een dagje de onverdeelde aandacht van zijn vader te hebben, even met z'n tweeen of met het oude soepje op stap. Het is vast heel gezellig als jij erbij bent, maar het is soms ook leuk om als 'mannen onder elkaar' wat te gaan doen.
Ik vond het vroeger trouwens ook heel speciaal om alleen met een van mijn ouders iets te gaan doen, al was het maar alleen de boodschappen.
Ik heb niet het idee dat je daarmee uitstraalt dat je hun gezelschap niet waardeert.
Mijn man is met zijn zoon een paar dagen op vakantie gegaan. Vond het heel leuk voor ze dat ze een paar dagen ongestoord met elkaar konden kletsen en rondhangen. En ik kon lekker rondhangen in huis en mijn boeken en schoenen overal laten slingeren en avondeten met twee tosti's en een beker melk (deed ik niet als de kinderen thuis waren, qua goede voorbeeld enzo).
Ik vond het vroeger trouwens ook heel speciaal om alleen met een van mijn ouders iets te gaan doen, al was het maar alleen de boodschappen.
Ik heb niet het idee dat je daarmee uitstraalt dat je hun gezelschap niet waardeert.
Mijn man is met zijn zoon een paar dagen op vakantie gegaan. Vond het heel leuk voor ze dat ze een paar dagen ongestoord met elkaar konden kletsen en rondhangen. En ik kon lekker rondhangen in huis en mijn boeken en schoenen overal laten slingeren en avondeten met twee tosti's en een beker melk (deed ik niet als de kinderen thuis waren, qua goede voorbeeld enzo).
Wat eten we vanavond?
maandag 24 juni 2019 om 17:35
Ik zie ook vaak dat stiefzoon het heerlijk vindt om met zijn vader alleen wat te doen. En dat gun ik ze ook. Ik ben niet het type van mannen en vrouwen dingen,maar ik snap wat je bedoeltmakreel schreef: ↑24-06-2019 16:15Ik zie precies het tegenovergestelde Fluffy. Ik denk dat je stiefzoon het heel leuk vindt om een dagje de onverdeelde aandacht van zijn vader te hebben, even met z'n tweeen of met het oude soepje op stap. Het is vast heel gezellig als jij erbij bent, maar het is soms ook leuk om als 'mannen onder elkaar' wat te gaan doen.
Ik vond het vroeger trouwens ook heel speciaal om alleen met een van mijn ouders iets te gaan doen, al was het maar alleen de boodschappen.
Ik heb niet het idee dat je daarmee uitstraalt dat je hun gezelschap niet waardeert.
Mijn man is met zijn zoon een paar dagen op vakantie gegaan. Vond het heel leuk voor ze dat ze een paar dagen ongestoord met elkaar konden kletsen en rondhangen. En ik kon lekker rondhangen in huis en mijn boeken en schoenen overal laten slingeren en avondeten met twee tosti's en een beker melk (deed ik niet als de kinderen thuis waren, qua goede voorbeeld enzo).
maandag 1 juli 2019 om 19:56
Sorry quote even mezelf. Denk dat deze vraag langs iedereen heen is gegaan,maar ben toch erg benieuwd, naar de antwoorden
maandag 1 juli 2019 om 20:29
Ik heb al eens eerder in dit topic vertelt hoe het er bij ons aan toe gaat, dus hierbij de kopie:
Hier bepalen de biologische ouders gezamenlijk de grote opvoedlijnen, maar die zijn heel globaal. Zij gaan niet in details zoals eetgedrag en bedtijden ect, omdat er nou eenmaal twee verschillende gezinnen zijn en we gewoon doen wat werkt in het eigen gezin. Heel eerlijk gezegd moet ik daar ook niet aan denken, dat ik regeltjes moet uitvoeren waarvan ik denk ‘why’ alleen maar omdat de bio ouders dat perse vast moesten leggen. Bovendien zie ik stiefdochter net zoveel als haar eigen moeder, dus ik weiger lijdend voorwerp te zijn. Ik ben zeker geen vervangende ouder, maar wel volwaardig opvoeder.
Ik en partner bepalen dus samen de regels hier in huis, die dan zowel gelden voor stiefkind als de andere kinderen. En daardoor zijn er inderdaad twee sets regels voor stiefkind, maar de kinderen weten heel goed welke regels waar gelden.
En qua scholen uitzoeken en andere grote dingen mag ik ook vertellen wat ik ervan vind, maar bio moeder en ik kunnen het ook uitstekend met elkaar vinden dus wij gaan indien nodig gewoon met 2 sets ouders naar voorlichtingen ect...echt heel blij ben ik daarmee.
maandag 1 juli 2019 om 21:22
Fluffy, je hebt inderdaad dezelfde vraag eerder gesteld.
Mede doordat je er nog zo mee bezig bent, versterkt het mijn mening dat je meer mag loslaten. Laat je partner voor zijn zoon zorgen en richt je op je eigen leven.
Verder is het hier zoals Lluvia beschrijft, al laat ik schoolkeuze e.d. bij de ouders. In ons huishouden heb ik zeker een stem, maar de grote opvoedlijnen bepalen ouders samen.
Bemoeien is niet nodig. Ze kunnen het prima zelf.
Mede doordat je er nog zo mee bezig bent, versterkt het mijn mening dat je meer mag loslaten. Laat je partner voor zijn zoon zorgen en richt je op je eigen leven.
Verder is het hier zoals Lluvia beschrijft, al laat ik schoolkeuze e.d. bij de ouders. In ons huishouden heb ik zeker een stem, maar de grote opvoedlijnen bepalen ouders samen.
Bemoeien is niet nodig. Ze kunnen het prima zelf.
Hips, hopsakee en pierlala.