Terecht/onterecht

Mijn vriend (sinds kort een relatie) en ik hebben hele erge ruzie over het volgende. Ik ben benieuwd wat jullie van deze situatie vinden en of jullie misschien tips/adviezen hebben.



Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.



Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.



Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.



Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.

Nou, dat voorbeeld van de baas, dat zou ik nooit doen hoor.