Tips: Bindingsangst

Beste lezers,
Ik ontmoet weleens iemand die ik ontzettend leuk vind en uitgebreid bespreek met vriendinnen, maar zodra het er op neer komt dat het serieuzer wordt sluit ik totaal en compleet af. Ik hoor het zowat van elke jongen waar ik enigszins serieus mee ben geweest, maar ook van jongens die ik net een avond ken. Mijn ouders hebben 25 jaar een hele slechte relatie gehad waardoor ik denk: relaties werken toch niet, het kwetst je alleen maar en dus heb ik inmiddels een schild opgebouwd. Ik vind iemand leuk, maar omdat ik onbewust denk het gaat toch niet werken, ik wordt alleen maar gekwetst saboteer ik mijn eigen kansen. Soms is het gewoon niet meant to be, maar het zou fijn zijn als ik daar achter zou kunnen komen wanneer ik het echt geprobeerd heb

Ik ben me bewust van mijn patroon (ik ben 25 en altijd weggerend voor relaties) en waardoor het komt. Maar voordat ik het opnieuw ga proberen wil ik eigelijk wel tips horen van mensen die dit herkennen of zich kunnen inleven in deze situatie. Ik vind het leuk om jullie verhalen te horen en hoe jij een bepaalde situatie heb aangepakt.

creativeguy schreef: ↑

23-06-2019 11:05

Het zou goed kunnen dat datgene wat Verbinder zegt, klopt. Want Bindingsangst bestaat niet. Als je iemand ècht leuk vindt, ga je ervoor en ga je niet nadenken of je je wel wilt binden.

Yes, misschien heb je gelijk.. Misschien is het dan geen bindingsangst.. maar ik zie wel echt duidelijk bij mezelf dat ik totaal mn gezicht verlies als ik gevoelens krijg voor iemand. Ik heb het al een aantal keren uitgemaakt omdat ik eigelijk overwhelmed was met mn eigen gevoelens.

Bedankt voor je reactie

Verbinder schreef: ↑

23-06-2019 10:45

Ik zou je zeker willen aanraden om ademhalingsoefeningen te leren.
Hoe is het in je hartgebied?
Probeer je eens voor te stellen als je je hartgebied openstelt.
Dat je de deurtjes open zet.

Op die manieren kun je misschien je standaard reaktie naar een date veranderen

Ik moet zeggen ik heb nooit problemen in de eerste dates, pas als het serieus wordt dan ontstaat dit altijd. Ik heb laatst een filmpje gezien van TEDtalks waarin de vrouw sprak over meer romantisch competent zijn en dat dat vaak al op jongere leeftijd te zien is.. Ze zei dat vrouwen die veel liefde zijn gegeven dat dan vaak terug geven en dat wanneer een kind op jonge leeftijd moeite heeft met liefde enzo dat het dan zich later in leven zal laten zien. Dat zette me aan het denken, want op jongere leeftijd zeiden me ouders al vaak dat ik moeite heb om liefde te tonen. Dat heeft zich doorgetrokken naar nu, omdat de mannen waarmee ik ben het zelfde benoemen.' Je bent koud' "afstandelijk" "geen liefde" etc. En het gekke is, al die dingen voel ik juist wel, maar ik vind het moeilijk te tonen en ik denk dat dat door mn ouders relatie komt. Ik bind me juist wel snel denk ik juist, alleen probeer ik dat dan in mindere maten te laten merken. Ik kon vroeger ook op geen enkele wijze "ik hou van je zeggen" en ik werd/wordt er ook naar van als mensen op tv bijvoorbeeld over de top liefdevol met elkaar zijn.