Tips tegen bindingsangst

Goedemorgen allemaal.

Ik heb heel sterk het vermoeden dat ik bindingsangst (en verlatingsangst) heb.
Na nu weer zelf een zoveelste beginnende relatie verknalt te hebben, ben ik het zat.
Ik wil hier zo graag vanaf!!

Ik zou het fijn vinden reacties te lezen van mensen die hier ook laat van gehad hebben en hoe zij het aangepakt hebben.

Ook zijn tips over sites, zelfhulpboeken en therapie zeer welkom. Wel vind ik het een enorm moeilijke stap om op zoek te gaan naar een therapeut, maar het is nodig helaas. Er spelen nog wat issues mee bij me, die waarschijnlijk de oorzaak zijn van deze angst.

Ik hoop wat herkenning en positieve reacties te krijgen dat het goed gekomen is

retrostar schreef: ↑

10-06-2017 07:57

Bindingsangst lijkt me toch beter dan relatieverslaving, toch?

Haha zeker. Ik kan heel goed alleen zijn.
Alleen is dat dus niet wat ik diep van binnen wil. Ik had een hele leuke man ontmoet, en ik presteer het om keihard weg te lopen zodra ik gevoelens voor hem kreeg. En zo gaat dat continu bij me. Ik heb een grote angst om gekwetst te worden maar rationeel gezien snap ik geeneens waarom. Ik ben vaker gedumpt, heb het altijd overleeft, sterker uitgekomen etc. Dus weer gekwetst worden is natuurlijk niet leuk, maar niet het einde van de wereld. Waarom overheerst die angst dan zo enorm?

retrostar schreef: ↑

10-06-2017 07:57

Bindingsangst lijkt me toch beter dan relatieverslaving, toch?

Ja. In het begin twijfel ik of ik een onderbuik gevoel heb dat hij me idd niet leuk genoeg vindt of dat het mijn gedachtes zijn. Ik kan het nog relativeren tot een bepaalde hoogte.
Daarna bouwt de twijfel zich op, ik ga mijn doemgedachtes geloven en ik kap ermee.
Zodra ik dat gedaan heb ben ik opgelucht de eerste paar dagen. Daarna begin ik weer te twijfelen of het wel klopte, of het niet alleen mijn gedachtes waren dat het niet goed zat.

Steeds vaker krijg ik van vrienden te horen dat ik bindingsangst heb. Ik geloofde er namelijk helemaal niet in, dacht gewoon dat ik de juiste nog niet gevonden had/mijn onderbuik gevoel klopte/ik er nog niet aan toe was.

Maar sinds ik deze week weer een hele leuke oprechte man heb laten lopen, baal ik gigantisch van mezelf! Ik ben wat dingen over bindingsangst gaan lezen op internet, en ik herken me in een aantal punten en zaken. Ik wil mezelf graag gaan aanpakken, zo zonde dat ik dit mezelf aan doe. Want ik wil eigenlijk niets liever dan een relatie en het lukt me steeds maar niet als ik met een leuke man aan het daten ben

coffeeonthehouse schreef: ↑

10-06-2017 09:21

Vervelend.. Ik kan me voorstellen dat je hier iets mee wil gaan doen. Heb je enig idee waar je bindingsangst vandaan komt? (Bv. onzekerheid, controleverlies of eerder verlaten door iemand?) Dat kan een beeld geven van wat de oorzaak is. Therapie zou kunnen helpen. Het klinkt vaak zwaarder dan het is maar het helpt je kritisch naar je gedachtes en gevoelens te kijken dus zou dat 100% aanraden. Heeft mij destijds veel geholpen.

Ik heb wel een idee waar het vandaan komt ja. Mijn eerste (en laatste) relatie werd ik voor mijn gevoel van de een op de andere dag gedumpt. Achteraf gezien liep het ook aan het einde niet meer lekker, maar ik wilde erover praten en ervoor gaan. Ik voel me voornamelijk stom dat ik zelf zoveel moeite heb gedaan en dan door hem 'als een verplichting' werd gezien.
Ik ben er wel enorm goed uitgekomen. Tijdens die relatie was ik mezelf niet, er speelde veel dingen (werk, zware studie, verhuisd naar buitenland, kende weinig mensen daar etc).
Na de break 100% voor mezelf gekozen en terug naar nl verhuisd, leuke baan gevonden, nieuwe vrienden gemaakt, ik ben nu gewoon oprecht veel gelukkiger dan toen.

Alleen op relatiegebied niet. Ik date regelmatig, kom echt oprecht leuke mannen tegen soms, en ik kan mezelf er niet meer toe zetten ervoor te gaan. Die doemgedachten overheersen dan alle rationaliteit die ik heb, tot het punt van dat ik ermee MOET stoppen om mezelf te beschermen voor mijn gevoel. Terwijl als ik er achteraf op terug kijk, er niets aan de hand was. De man in kwestie deed het gewoon rustig aan met daten, niets wees erop dat hij me alleen voor de seks wilde (deze gedachte overheerst altijd, geen idee hoe ik eraan kom maar dus ook geen idee hoe ik eraf kom).

Mag ik vragen wat voor therapie jij gevolgd hebt?
Ik vind de stap naar de huisarts hiervoor al doodeng, graag wil ik dus een specifieke hulpvraag neerleggen en zelf kunnen voorstellen wat ik denk dat mij kan helpen (geen algemene psycholoog maar een therapie in de richting die mij kan helpen m'n gedachten en gevoelens op 1 lijn te hebben, die mij kan helpen die stomme angst niet meer te voelen)

afstandsbediening1989 schreef: ↑

10-06-2017 09:33

Zeer herkenbaar! Als ik iemand echt leuk begin te vinden dan zoek ik ook allerlei manieren zodat hij me niet meer leuk vindt of ik heb onrealistische gedachten dat we toch niet bij elkaar passen, vanwege stomme redenen.
Ik ben nu met iemand aan het date n die ik heel leuk vind. Ik heb hem vanaf het begin aan vertelt dat ik het moeilijk vind mij bloot te geven en dat ik soms wel eens gemeen kan zijn, maar dat ik dit enkel doe om mij zelf te beschermen. Gelukkig heeft hij hier veel begrip voor. Wellicht kan dit je ook helpen?

Hiervoor heb ik een relatie gehad met een ' foute man' , die zich ook niet wilde binnen.Voor mij was dat 'veilig', aangezien hij zich toch ook niet wilde binden en ik ook niet. Op lange termijn werkt dit natuurlijk niet. Ik wil je bij dezen meegeven dat je hopelijk niet voor zo' n man valt.

Ik denk dat het goed is om de oorzaak van je bindingsangst te zoeken, wellicht kan je hiermee aan de slag en kun je het uitleggen aan je date.
Bij mij komt de (mogelijke) bindingsangst vanuit mijn verleden met pesten en onzekerheid en daardoor wil ik mijzelf beschermen en mezelf niet te bloot geven, aangezien ik bang ben om gekwetst te worden.

Aan mijn laatste date heb ik mezelf behoorlijk kwetsbaar opgesteld door veel te vertellen over mijn jeugd. Ik ben ook veel gepest en mijn band met m'n ouders is heel slecht door dingen die vroeger bij ons thuis gebeurde. Hij zag dat ik dat moeilijk vond om over te praten maar had er begrip voor en had zelf ook geen beste jeugd gehad.
Bindingsangst heeft hij in het begin ook eens genoemd naar mij, maar ik lachte het weg en zei dat dat niet het geval was. Ik wilde immers voor een relatie gaan.

En nu toch, heb ik het beëindigd. Het kwam heel onverwacht voor hem, hij schrok ervan. We hebben er even goed over kunnen praten en toen heb ik definitief afscheid genomen. En nu heb ik zooooon spijt!
Ik ben echt boos op mezelf dat ik dit weer doe. Elke keer weer.
Ik wil het nu dus ook echt aanpakken en aan mezelf gaan werken, ik ben bijna 30 (niet dat dat veel uitmaakt) en wil niet meer alleen zijn. Ik wil weer net als vroeger heerlijk verliefd worden zonder angsten te hebben, zonder bang te zijn dat iemand anders leuker is dan ik, dat ik gebruikt word voor alleen seks of weet ik wat.

Stomme is, dat ik deze angsten niet kan verklaren. Mijn ex is niet vreemdgegaan, had geen ander nadat het uit was en ik ben nooit gebruikt voor seks terwijl ik dat zelf niet wilde (ik ben wel een lange tijd ook voor de foute mannen gegaan, dat gaf me rust omdat ik er niets van verwachte/hoopte)

coffeeonthehouse schreef: ↑

10-06-2017 09:54

Heftig ja! Misschien is er toch een soort "overtuiging" achtergebleven van die situatie waardoor je gedachtes hebt als: hij wil niks serieus/alleen voor seks/ik moet het maar stoppen etc. Cognitieve gedragstherapie heette dat. Leer je je gedachten structuren en bekijken/beoordelen

Dat heb je goed verwoord, ik ben er op zon moment idd van overtuigd dat ik gebruikt word en ermee moet stoppen.
Thanks voor je tip, ik ga die therapie eens googelen en dan mijn moed zoeken om hiermee naar de huisarts te stappen

patsy--stone schreef: ↑

10-06-2017 12:09

Begin eens met de gratis 'articles' te lezen op deze site. http://www.heartsintrueharmony.com
Enorm cheesy en Amerikaans, maar als je daar doorheen kan prikken dan kom je wel wat eye openers tegen denk ik.
Ze bieden ook zelfhulp-oefeningen en een boek aan.

Wat betreft therapie, wees daarin ook kritisch genoeg, je moet wel een bepaalde klik en vertrouwen hebben met je therapeut. Ik had er ook ooit eentje die heel veroordelend was en veel te snel overal Freudiaanse stempels op drukte zonder echt goed naar mij te luisteren / kijken. Een andere therapeut was veel beter voor mij, veel meer open en zonder oordeel. En liet mij zelf dingen ontdekken. Dat was trouwens een haptotherapeut, werkt bij mij veel beter dan alleen maar praten. Maar dat is ook voor iedereen anders denk ik.

Sterkte! En ook veel plezier bij het opruimen van dingen en het verkrijgen van nieuwe inzichten. Ook aan de meelezers.

Thanks voor je tips! Ik ga die site eens bekijken. Weet niet of het wat voor mij is, want dat cheesie Amerikaanse erger ik me aan Haha. Maar het is het waard om te kijken of ik er wat tips en trucks uit kan halen.

En idd, ook een goeie wat je zegt over therapie. Ik sta daar ook wat sceptisch tegenover maar ik ben nu op een punt dat ik zo ook niet meer verder wil. Ik ben nog erg zoekende wat bij me past, maar ik zag al dat cg therapie zich op de toekomst richt ipv het verleden. En dat spreekt me wel erg aan.
Ik wil mijn verleden niet bespreken tot in den treure, ik wil gewoon zorgen voor een betere toekomst voor mezelf.
De klik met de therapeut is maar even afwachten of die er is. Maar daar heb ik nog wel vertrouwen in als groentje