Relaties
alle pijlers
to date or not to date...
zondag 24 april 2011 om 10:07
10 jaar geleden zijn mijn partner en ik uit elkaar gegaan. Het was een hele zware periode, ik ben vreselijk dom en klein gehouden en geld zag ik ook nooit.Gelukkig heeft mijn (verschrompelde) onderbewustzijn toch de stap durven nemen, om alleen met mijn dochters verder te gaan.
Doordat hij een andere vriendin vond ging hij eindelijk weg.
Het ging heel slecht met mij. Had geen ruggengraat en dacht alleen maar met hem te kunnen overleven. Hij hield me bij zich, op een manier zoals lover-boys dat ook doen, alleen hield hij mij voor zichzelf.
Dat was de beste beslissing ooit. Ik was een wrak, maar elke dag blij dat ik het ge-kleineer niet hoefde aan te horen. Ik ben door een heel diep dal gekropen en zwoor mannen helemaal af. Ik en mijn kids eerst.(ja ja, dat betekend ook 10 jaar geen seks of aanraking what ever)
Inmiddels heb ik na een opleiding een eigen bedrijf gestart en kan ik sinds kort er helemaal van leven. Mijn dochters zijn inmiddels 15 en 17. Ik ben sterker dan ooit.
Maar je voelt hem al, ik wil wel weer een arm om me heen en een VOORAL leuke man in mijn leven.
Nu heb ik al een hele poos(4jaar) een man in het vizier, die ik dan weer maanden niet zie en dan weer eens per week...steeds als ik hem zie dan kriebelt er wat. Hij vind mij ook leuk, dat is wel te merken dat hij mij altijd ziet en aankijkt tussen een hoop andere mensen.
Maar gisteren hoorde ik dat hij sinds een paar jaar een relatie heeft en al samenwoont. Voor mij is dit dan einde verhaal, maar ik krijg hem niet uit mijn hoofd!
Op het moment voelt het of hij mijn enige kans is en was in mijn leven. Ik kan toch moeilijk wachten tot die relatie misschien eindigt?
Zal ik nog oog krijgen voor een ander? En hoe dan? Ik ben erg druk in mijn bedrijf en gelukkig vind ik nog tijd voor mijn favoriete ontspanning(paardrijden) daar is waar ik mensen(ook hem) ontmoet en spreek. Ik ben beslist geen bar-type dus daar zal ik ook geen mannen willen vinden. Ook ben ik niet van het internet-daten. Ik heb het wel eens gedaan, even gekeken, maar daar krijg ik het heel benauwd van!
Ik ben nu 42, zie er nog goed uit, maar ik wordt natuurlijk ook steeds ouder. Ik heb nu een zeer tevreden leven. Maar er mist toch iets...iemand nog tips?
Doordat hij een andere vriendin vond ging hij eindelijk weg.
Het ging heel slecht met mij. Had geen ruggengraat en dacht alleen maar met hem te kunnen overleven. Hij hield me bij zich, op een manier zoals lover-boys dat ook doen, alleen hield hij mij voor zichzelf.
Dat was de beste beslissing ooit. Ik was een wrak, maar elke dag blij dat ik het ge-kleineer niet hoefde aan te horen. Ik ben door een heel diep dal gekropen en zwoor mannen helemaal af. Ik en mijn kids eerst.(ja ja, dat betekend ook 10 jaar geen seks of aanraking what ever)
Inmiddels heb ik na een opleiding een eigen bedrijf gestart en kan ik sinds kort er helemaal van leven. Mijn dochters zijn inmiddels 15 en 17. Ik ben sterker dan ooit.
Maar je voelt hem al, ik wil wel weer een arm om me heen en een VOORAL leuke man in mijn leven.
Nu heb ik al een hele poos(4jaar) een man in het vizier, die ik dan weer maanden niet zie en dan weer eens per week...steeds als ik hem zie dan kriebelt er wat. Hij vind mij ook leuk, dat is wel te merken dat hij mij altijd ziet en aankijkt tussen een hoop andere mensen.
Maar gisteren hoorde ik dat hij sinds een paar jaar een relatie heeft en al samenwoont. Voor mij is dit dan einde verhaal, maar ik krijg hem niet uit mijn hoofd!
Op het moment voelt het of hij mijn enige kans is en was in mijn leven. Ik kan toch moeilijk wachten tot die relatie misschien eindigt?
Zal ik nog oog krijgen voor een ander? En hoe dan? Ik ben erg druk in mijn bedrijf en gelukkig vind ik nog tijd voor mijn favoriete ontspanning(paardrijden) daar is waar ik mensen(ook hem) ontmoet en spreek. Ik ben beslist geen bar-type dus daar zal ik ook geen mannen willen vinden. Ook ben ik niet van het internet-daten. Ik heb het wel eens gedaan, even gekeken, maar daar krijg ik het heel benauwd van!
Ik ben nu 42, zie er nog goed uit, maar ik wordt natuurlijk ook steeds ouder. Ik heb nu een zeer tevreden leven. Maar er mist toch iets...iemand nog tips?
zondag 24 april 2011 om 10:18
mijn eerste gedachte is, dat het voor jou wel lekker veilig is om interesse in een man te hebben die bezet is.
Mocht het een leuke man zijn en dus niet in gaan op jou omdat hij zijn relatie trouw is kan jij op afstand blijven zwijmelen en hoef jij je niet open te stellen voor een man wel binnen je bereik en zal deze man geïdealiseerd worden door jou.....
Dus als dat zo is durft echt te leven en stel je zelf open voor mannen wel binnen je bereik.
Mocht het een leuke man zijn en dus niet in gaan op jou omdat hij zijn relatie trouw is kan jij op afstand blijven zwijmelen en hoef jij je niet open te stellen voor een man wel binnen je bereik en zal deze man geïdealiseerd worden door jou.....
Dus als dat zo is durft echt te leven en stel je zelf open voor mannen wel binnen je bereik.
zondag 24 april 2011 om 10:26
Not to date met die bezette man en nee, ook niet op wachten.
Dat is vragen om weer een ongelukkige "relatie". Je komt vast iemand anders tegen. Maar dan wel die bezette vent uit je hoofd, want anders zie je niet eens wanneer er een leuke vent voor je neus staat.
Verder...wat knap van je dat je nu een goedlopend eigen bedrijf hebt! Echt bewondering voor hoe je uit dat diepe dal gekropen bent!
Dat is vragen om weer een ongelukkige "relatie". Je komt vast iemand anders tegen. Maar dan wel die bezette vent uit je hoofd, want anders zie je niet eens wanneer er een leuke vent voor je neus staat.
Verder...wat knap van je dat je nu een goedlopend eigen bedrijf hebt! Echt bewondering voor hoe je uit dat diepe dal gekropen bent!
zondag 24 april 2011 om 11:03
wat goed dat je al zo'n lange weg gegaan bent!
aan de andere kant lees ik ook nog wel dat je je heel afhankelijk voelt, eerst van je vorige partner, en nu voelt deze man als de enige optie.
dat is echt niet zo.
investeer nog wat meer in jezelf. wat JIJ leuk vindt, hoe maak je het jezelf het best naar de zin. En als je dan een leuke man tegen komt: daar ook vooral mee door blijven gaan. Niet meteen jezelf aan die man ophangen, maar blijven voelen wat voor jou het beste is. Als je je afhankelijk op stelt, loop je een groot risico om weer in dezelfde situatie terecht te komen als met je ex.
aan de andere kant lees ik ook nog wel dat je je heel afhankelijk voelt, eerst van je vorige partner, en nu voelt deze man als de enige optie.
dat is echt niet zo.
investeer nog wat meer in jezelf. wat JIJ leuk vindt, hoe maak je het jezelf het best naar de zin. En als je dan een leuke man tegen komt: daar ook vooral mee door blijven gaan. Niet meteen jezelf aan die man ophangen, maar blijven voelen wat voor jou het beste is. Als je je afhankelijk op stelt, loop je een groot risico om weer in dezelfde situatie terecht te komen als met je ex.
zondag 24 april 2011 om 11:10
Waarom krijg je het zo benauwd van internet- daten, als ik vragen mag?
Ben je bang dat daar alle kneuzen zich verzameld hebben? Zou het - ook - niet zo zijn dat daar de mannen zitten die ook geen kroegtijgers zijn en dus ook niet zo goed weten waar z4e leuke vrouwen anders kunnen ontmoeten?
Ben je bang dat daar alle kneuzen zich verzameld hebben? Zou het - ook - niet zo zijn dat daar de mannen zitten die ook geen kroegtijgers zijn en dus ook niet zo goed weten waar z4e leuke vrouwen anders kunnen ontmoeten?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 24 april 2011 om 11:40
Thanks voor jullie snelle reacties. Ik moet inderdaad gewoon weer terug naar mezelf en verder kijken.
Het is wel dat ik vreselijk baal...maar dat slijt natuurlijk ook wel weer.
Tja dat internet daten, ik kreeg ineens een heleboel mails van vooral engerds...de een na de andere was zo desperate ...ik kan aan de hand van een foto en verhaaltje ook niks voelen of zeggen over iemand. Dan moet je eerst op date en dan voel ik me vreselijk zenuwachtig en opgelaten. Ben totaal mezelf niet. Dan gaat het me ineens te snel.
Ik ben idd ook wel een beetje bang om weer in dezelfde ellende te belanden als tien jaar terug. het is eigenlijk allemaal een beetje dubbel. Misschien moet ik alles (qua partner en relatie) gewoon weer helemaal loslaten en doorgaan met mijn leven. Komt hij niet op mijn pad, dan is het maar zo.
Het is wel dat ik vreselijk baal...maar dat slijt natuurlijk ook wel weer.
Tja dat internet daten, ik kreeg ineens een heleboel mails van vooral engerds...de een na de andere was zo desperate ...ik kan aan de hand van een foto en verhaaltje ook niks voelen of zeggen over iemand. Dan moet je eerst op date en dan voel ik me vreselijk zenuwachtig en opgelaten. Ben totaal mezelf niet. Dan gaat het me ineens te snel.
Ik ben idd ook wel een beetje bang om weer in dezelfde ellende te belanden als tien jaar terug. het is eigenlijk allemaal een beetje dubbel. Misschien moet ik alles (qua partner en relatie) gewoon weer helemaal loslaten en doorgaan met mijn leven. Komt hij niet op mijn pad, dan is het maar zo.
zondag 24 april 2011 om 13:28
Dat je dat verlangen weer kent naar 'een arm om je heen', lijkt me op zichzelf een goed teken. Mijn vraag aan jou is: waarom voelt het zo urgent om iets met dat verlangen te doen? Als dat niet zo was, waren je teleurstelling dat het voorwerp van jouw affectie bezet blijkt en je angst om niemand anders tegen te komen, niet zo groot.
Je kunt verlangen opvatten als een sta-in-de-weg, als een teken dat er 'dus' gebrek heerst. Je kunt verlangen ook opvatten als volheid, namelijk als een vuur in jou. Zoals je weet kun je met vuur allerlei constructieve dingen doen. Je kunt je er ook aan branden - dat is minder handig - maar daar kun je veiligheidsmaatregelen tegen nemen.
Je kunt verlangen opvatten als een sta-in-de-weg, als een teken dat er 'dus' gebrek heerst. Je kunt verlangen ook opvatten als volheid, namelijk als een vuur in jou. Zoals je weet kun je met vuur allerlei constructieve dingen doen. Je kunt je er ook aan branden - dat is minder handig - maar daar kun je veiligheidsmaatregelen tegen nemen.
zondag 24 april 2011 om 13:58
Ik zou het ook allemaal wat rustig aanpakken. Anders denk ik dat je je 'sterke zelf' gaat verliezen. Je hebt jezelf nu gevonden en je voelt je goed momenteel. Ik begrijp dat je dan verlangt naar iemand waarmee je weer dingen kan delen en waarmee je plezier kan maken. Tast alles een klein beetje af, maar vooral, denk hierbij aan jezelf. Heb geen te hoge verwachtingen, dan bescherm je jezelf tegen het 'afhankelijk worden. Anders ga je er alles aan doen om het te hebben en het vast te houden.
zondag 24 april 2011 om 16:16
Ik denk dat ik in mijn fantasie al ietsje verder was met hem.
Dat was natuurlijk niet zo slim. Nu voelt het extra zuur. Eigen schuld dikke bult.
Omdat het zo lekker voelde denk ik dat ik dit gewoon graag nog eens wil...
Het is ook zo, dat ik mijn zus als voorbeeld heb. Zij heeft 3 jaar geleden een leuke vent ontmoet, woont al samen en gaat straks in mei al trouwen. Ze is altijd vrij geweest en nu op haar 44e gaat ze trouwen. Ik zie hoe leuk ze met elkaar zijn en dat ik dat ook zo graag wil. Omdat ik heb gezien dat het zo ook kan.
Dat was natuurlijk niet zo slim. Nu voelt het extra zuur. Eigen schuld dikke bult.
Omdat het zo lekker voelde denk ik dat ik dit gewoon graag nog eens wil...
Het is ook zo, dat ik mijn zus als voorbeeld heb. Zij heeft 3 jaar geleden een leuke vent ontmoet, woont al samen en gaat straks in mei al trouwen. Ze is altijd vrij geweest en nu op haar 44e gaat ze trouwen. Ik zie hoe leuk ze met elkaar zijn en dat ik dat ook zo graag wil. Omdat ik heb gezien dat het zo ook kan.
zondag 24 april 2011 om 16:32
Petje af dat je uit het dal bent geklommen.
Vwb internetdating. Zodra vrouwen zich inschrijven op een datingsite worden ze volgens mij door heel veel mannen aangesproken. Ik heb denk ik ruim 90% in vriendelijke bewoordingen een thanks, but no thanks bericht gestuurd. De rest mee gechat en daarvan is misschien 2% uitgemond in een date.
Na een drempel over te zijn gegaan ben ik zelf "mijn" mannen gaan benaderen. Vond ik een stuk prettiger. Tuurlijk ook afwijzingen gekregen. Eerste keer niet leuk, maar het went.
Ik ga me inschrijven bij een site van/voor alleenstaande ouders, om op een minder relatie gerichte manier andere mensen te leren kennen. Misschien is het ook wat voor jou.
Vwb internetdating. Zodra vrouwen zich inschrijven op een datingsite worden ze volgens mij door heel veel mannen aangesproken. Ik heb denk ik ruim 90% in vriendelijke bewoordingen een thanks, but no thanks bericht gestuurd. De rest mee gechat en daarvan is misschien 2% uitgemond in een date.
Na een drempel over te zijn gegaan ben ik zelf "mijn" mannen gaan benaderen. Vond ik een stuk prettiger. Tuurlijk ook afwijzingen gekregen. Eerste keer niet leuk, maar het went.
Ik ga me inschrijven bij een site van/voor alleenstaande ouders, om op een minder relatie gerichte manier andere mensen te leren kennen. Misschien is het ook wat voor jou.
