Relaties
alle pijlers
twijfels in relatie
woensdag 18 mei 2011 om 13:30
Ik wil het eigenlijk niet omschrijven als twijfel, wan ik denk er niet aan om de relatie te beeindigen, daarvoor ben ik veels te gek op mijn vriend. Maar sinds een tijd begin ik me te irriteren aan het feit dat hij nog erg close is met zijn ouders. Daarme bedoel ik, hij woont nog thuis en hij heeft toestemming nodig voor vanalles. Ook kan hij bijna niks ondernemen zonder zijn ouders.
Ik vind het moeilijk om hier mee om te gaan. Zelf ben ik al een paar jaar zelfstandig en hoeveel ik ook van mijn ouders houdt, ik ben niet meer zo afhankelijk van ze. Hij is nu begin 20 en is dit is bij hem nog wel heel sterk. Ik moet er wel bij zeggen dat ik zijn ouders heel erg mag, daar ligt het niet aan. Zijn er meer dames die hier ooit mee geconfronteerd zijn? En hoe ga je daar het beste mee om?
Ik hou echt heel veel van hem, maar toch irriteert me dit.
Ik vind het moeilijk om hier mee om te gaan. Zelf ben ik al een paar jaar zelfstandig en hoeveel ik ook van mijn ouders houdt, ik ben niet meer zo afhankelijk van ze. Hij is nu begin 20 en is dit is bij hem nog wel heel sterk. Ik moet er wel bij zeggen dat ik zijn ouders heel erg mag, daar ligt het niet aan. Zijn er meer dames die hier ooit mee geconfronteerd zijn? En hoe ga je daar het beste mee om?
Ik hou echt heel veel van hem, maar toch irriteert me dit.
woensdag 18 mei 2011 om 13:42
woensdag 18 mei 2011 om 13:50
ja ik weet ook neit waarom me het irriteert, toch merk ik aan mijzelf dat ik het af en toe echt vervelend vind. En dat terwijl ik zijn ouders superaardig vind.
ik denk meer dat ik er moeite mee heb dat hij nog zo afhankelijk is van zijn ouders. Dat ligt dus niet aan zijn ouders of hem, maar aan mij. Dat weet ik. Ik weet niet hoe ik van dit gevoel af moet komen.
ik denk meer dat ik er moeite mee heb dat hij nog zo afhankelijk is van zijn ouders. Dat ligt dus niet aan zijn ouders of hem, maar aan mij. Dat weet ik. Ik weet niet hoe ik van dit gevoel af moet komen.
woensdag 18 mei 2011 om 14:17
Nee dat is het niet. Ik vind het moeilijk dat hij weinig zelfstandig is. Hij neemt weinig initiatieven. Ik ben gek om hem, maar soms lijkt het alsof hij niet voor zichzelf kan denken. Ik vind zijn ouders ook echt heel aardig, maar ben toch van mening dat hij op deze leeftijd iets meer op eigen benen kan staan. Tergelijkertijd verwijt ik me dat ik deze gedachtes heb. Dat wil ik helemaal niet!
