Relaties
alle pijlers
Twijfels over relatie
woensdag 18 april 2018 om 09:42
Hallo iedereen,
Ik zit al enkele maanden met iets en weet niet meer goed wat ik moet doen. Vandaar dit berichtje met de hoop op ervaringen en goed advies
.
Ik ben van mijn 16 samen met mijn vriend en ben nu 26 jaar. We wonen drie jaar samen en hebben een koophuis. Ik heb altijd al wel een beetje in mijn achterhoofd me afgevraagd of mijn vriend wel goed bij me past. Deze gevoelens heb ik altijd weg geduwd omdat ik hem zo graag zag en hij voor de rest wel een ideale man is. Vorige maand heb ik aangekaart dat mijn gevoelens voor hem niet meer zo sterk zijn en dat ik me ook veel sneller open stel voor andere mannen (hier had ik vroeger geen last van). Ik heb zelf het gevoel dat het moeilijker en moeilijker wordt om niets met andere mannen te doen, omdat ik die ervaring mis. Ik ben al 10 jaar trouw. We zijn twee weken apart gaan wonen en ik heb hem in die twee weken ook geen enkele keer gemist. Ik voelde me terug energiek terwijl ik me normaal altijd heel snel moe voel. Ik voelde me eigenlijk herboren. Na twee weken hebben we toch besloten het nog een kans te geven.
Nu zit ik steeds vol twijfels. Als ik op het werk ben en aan hem denk en wat we allemaal hebben opgebouwd dan voel ik wel liefde voor hem. Ik zie hem eigenlijk nog wel graag, maar ik weet niet of ik hem graag genoeg zie. Op zo'n moment denk ik van ik heb het toch goed waarom doe ik nu zo moeilijk. Als ik dan thuis kom en ik zie dat hij al thuis is dan denk ik van ohnee. Ik heb moeite om een gesprek met hem te houden, want ben niet zo geïnteresseerd in zijn uitleg en heb helemaal geen behoefte om hem te kussen (en seks zeker niet). Ook al heb ik al enige tijd heel veel zin in seks, ik doe dit liever niet met hem. Daarbij komt dat ik vroeger last had van paniekaanvallen en nu ik hier aan gewerkt heb, ben ik zelf ook wel veranderd. Ik ben meer open geworden en onderneem graag zaken. Helaas doe ik al deze dingen liever alleen. Mijn vriend is in tussentijd hééél hard veranderd. Alles wat ik de afgelopen 10 jaar heb gezegd wat ik niet leuk vond aan hem is hij nu wel. Hij is sociaal geworden, spontaan, neemt initiatief, laat me niet meer heel de tijd alleen thuis,... en toch is het voor mij precies niet voldoende.. Onlangs zijn we op weekend geweest en ondanks dat het wel gezellig was, was ik blij om terug thuis te zijn. Ik voel me snel benauwd ook al doe ik echt mijn best om hier nog iets van te maken. Mijn gevoel en verstand zeggen precies twee andere dingen.
Ik weet dus niet meer goed wat te doen en begrijp zelf niets van mijn gevoel. Langs de ene kant ben ik bang om hem te verliezen (onze relatie is zo vertrouwd en het is echt iemand waar ik een mooie toekomst mee kan hebben), maar langs de andere kant ben ik bang dat ik heel mijn leven spijt ga hebben dat ik nooit het vrijgezellenleven heb gehad en ben ik ook bang om hem later te bedriegen. Ik sta de laatste tijd precies op springen.
Ik zit al enkele maanden met iets en weet niet meer goed wat ik moet doen. Vandaar dit berichtje met de hoop op ervaringen en goed advies
.Ik ben van mijn 16 samen met mijn vriend en ben nu 26 jaar. We wonen drie jaar samen en hebben een koophuis. Ik heb altijd al wel een beetje in mijn achterhoofd me afgevraagd of mijn vriend wel goed bij me past. Deze gevoelens heb ik altijd weg geduwd omdat ik hem zo graag zag en hij voor de rest wel een ideale man is. Vorige maand heb ik aangekaart dat mijn gevoelens voor hem niet meer zo sterk zijn en dat ik me ook veel sneller open stel voor andere mannen (hier had ik vroeger geen last van). Ik heb zelf het gevoel dat het moeilijker en moeilijker wordt om niets met andere mannen te doen, omdat ik die ervaring mis. Ik ben al 10 jaar trouw. We zijn twee weken apart gaan wonen en ik heb hem in die twee weken ook geen enkele keer gemist. Ik voelde me terug energiek terwijl ik me normaal altijd heel snel moe voel. Ik voelde me eigenlijk herboren. Na twee weken hebben we toch besloten het nog een kans te geven.
Nu zit ik steeds vol twijfels. Als ik op het werk ben en aan hem denk en wat we allemaal hebben opgebouwd dan voel ik wel liefde voor hem. Ik zie hem eigenlijk nog wel graag, maar ik weet niet of ik hem graag genoeg zie. Op zo'n moment denk ik van ik heb het toch goed waarom doe ik nu zo moeilijk. Als ik dan thuis kom en ik zie dat hij al thuis is dan denk ik van ohnee. Ik heb moeite om een gesprek met hem te houden, want ben niet zo geïnteresseerd in zijn uitleg en heb helemaal geen behoefte om hem te kussen (en seks zeker niet). Ook al heb ik al enige tijd heel veel zin in seks, ik doe dit liever niet met hem. Daarbij komt dat ik vroeger last had van paniekaanvallen en nu ik hier aan gewerkt heb, ben ik zelf ook wel veranderd. Ik ben meer open geworden en onderneem graag zaken. Helaas doe ik al deze dingen liever alleen. Mijn vriend is in tussentijd hééél hard veranderd. Alles wat ik de afgelopen 10 jaar heb gezegd wat ik niet leuk vond aan hem is hij nu wel. Hij is sociaal geworden, spontaan, neemt initiatief, laat me niet meer heel de tijd alleen thuis,... en toch is het voor mij precies niet voldoende.. Onlangs zijn we op weekend geweest en ondanks dat het wel gezellig was, was ik blij om terug thuis te zijn. Ik voel me snel benauwd ook al doe ik echt mijn best om hier nog iets van te maken. Mijn gevoel en verstand zeggen precies twee andere dingen.
Ik weet dus niet meer goed wat te doen en begrijp zelf niets van mijn gevoel. Langs de ene kant ben ik bang om hem te verliezen (onze relatie is zo vertrouwd en het is echt iemand waar ik een mooie toekomst mee kan hebben), maar langs de andere kant ben ik bang dat ik heel mijn leven spijt ga hebben dat ik nooit het vrijgezellenleven heb gehad en ben ik ook bang om hem later te bedriegen. Ik sta de laatste tijd precies op springen.
woensdag 18 april 2018 om 09:46
Ik denk dat je in je laatste alinea zelf al een antwoord geeft. Hij is je jeugdliefde en jullie zijn samen volwassen geworden. In dat traject verander je. Je wordt volwassen en gaat anders in het leven staan of over het leven denken. Kortom, die veranderingen zijn niet noodzakelijkerwijs voor beide partijen gelijk.
Je zegt dat hij nu opeens veranderd is en alles doet wat je van hem verlangt, maar gaat hij dit de rest van jullie leven volhouden?
Zit de liefde er nog wel?
Je zegt dat hij nu opeens veranderd is en alles doet wat je van hem verlangt, maar gaat hij dit de rest van jullie leven volhouden?
Zit de liefde er nog wel?
woensdag 18 april 2018 om 09:51
woensdag 18 april 2018 om 09:53
Ze mist juist de ervaring om in haar eentje te leven. Als ze de ene man inwisselt voor een andere schiet ze er nog niets mee op, want dat wordt binnen 'n paar jaar evengoed weer 'n sleur.JollyRider schreef: ↑18-04-2018 09:51Je mist ervaring net pakweg 3 miljard mannen. Een paar extra mannen en je mist afgerond nog exact evenveel ervaring. Commitment is geen kwestie van hormonen, maar een keuze.
woensdag 18 april 2018 om 09:54
Lieve TO,
Herkenbaar voor mij wat je schrijft, het is inmiddels al 3,5 jaar geleden maar ik ben door hetzelfde gegaan.
Ik heb tien jaar een relatie gehad en samengewoond met iemand waarvan het inderdaad erg veilig en vertrouwd voelde, maar echt liefde was er de laatste jaren van mijn kant niet meer.
Ik had ook een soort van beklemmend gevoel, en ook behoefte aan vrijheid en alleen wonen, maar ik schrok daar van en drukte het ook weg.
Tot mijn ex om een andere rede even een time out nodig had, en ook even het huis uitging.
Dat vond ik dood eng, maar ik merkte al snel dat de ruimte die het mij gaf mij zeer goed deed.
We zijn nog een tijdje door blijven modderen, ex hakte namelijk nooit knopen door.
Ik was eerst daardoor erg bang, maar uiteindelijk had ik liever vrijheid en ruimte om me op mezelf te focussen dan nog maanden in onzekerheid te blijven.
De afgelopen jaren is er veel veranderd en heb ik grote stappen gezet, waaronder het huis (dat was van mij) waarin wij samen gewoond hebben verkocht. Niet perse om de herinneringen, maar vooral omdat ik daar, ook in de wijk, niet op mijn plek zat.
Verder heb ik en maak ik nog steeds mentaal grote stappen.
Is niet altijd makkelijk, maar dat is een relatie ook niet.
TO wat ik je wil meegeven: dat gevoel kun je nog lang negeren, maar het zal niet weggaan en zolang jij er niet naar luisteren wil waarschijnlijk alleen maar groter worden. Je zal het moeten aanvaarden, om met de woorden van Eckhard Tolle (geniale man) te spreken.
Makkelijk? absoluut niet, Eng? Heel erg.
Echter mij heeft het veel opgeleverd.
Wat betreft relaties heb ik en nog steeds (loopt nog niet helemaal lekker met huidige vriend) zitten klooien en dat is wat lastig, maar dan spreek ik echt voor mezelf.
Heeft ook met onzekerheden en hindernissen uit het verleden te maken.
Echter ik heb allang door, geluk zit hem niet in anderen en dus ook niet in relaties.
(Dit kun je zweverig noemen, je kunt het echter ook realistisch bekijken)
TO: neem ruimte voor jezelf (dat gaat het beste door je even af te zonderen en even alleen te zijn) en volg je gevoel
Het is jouw leven!
Sterkte!
Herkenbaar voor mij wat je schrijft, het is inmiddels al 3,5 jaar geleden maar ik ben door hetzelfde gegaan.
Ik heb tien jaar een relatie gehad en samengewoond met iemand waarvan het inderdaad erg veilig en vertrouwd voelde, maar echt liefde was er de laatste jaren van mijn kant niet meer.
Ik had ook een soort van beklemmend gevoel, en ook behoefte aan vrijheid en alleen wonen, maar ik schrok daar van en drukte het ook weg.
Tot mijn ex om een andere rede even een time out nodig had, en ook even het huis uitging.
Dat vond ik dood eng, maar ik merkte al snel dat de ruimte die het mij gaf mij zeer goed deed.
We zijn nog een tijdje door blijven modderen, ex hakte namelijk nooit knopen door.
Ik was eerst daardoor erg bang, maar uiteindelijk had ik liever vrijheid en ruimte om me op mezelf te focussen dan nog maanden in onzekerheid te blijven.
De afgelopen jaren is er veel veranderd en heb ik grote stappen gezet, waaronder het huis (dat was van mij) waarin wij samen gewoond hebben verkocht. Niet perse om de herinneringen, maar vooral omdat ik daar, ook in de wijk, niet op mijn plek zat.
Verder heb ik en maak ik nog steeds mentaal grote stappen.
Is niet altijd makkelijk, maar dat is een relatie ook niet.
TO wat ik je wil meegeven: dat gevoel kun je nog lang negeren, maar het zal niet weggaan en zolang jij er niet naar luisteren wil waarschijnlijk alleen maar groter worden. Je zal het moeten aanvaarden, om met de woorden van Eckhard Tolle (geniale man) te spreken.
Makkelijk? absoluut niet, Eng? Heel erg.
Echter mij heeft het veel opgeleverd.
Wat betreft relaties heb ik en nog steeds (loopt nog niet helemaal lekker met huidige vriend) zitten klooien en dat is wat lastig, maar dan spreek ik echt voor mezelf.
Heeft ook met onzekerheden en hindernissen uit het verleden te maken.
Echter ik heb allang door, geluk zit hem niet in anderen en dus ook niet in relaties.
(Dit kun je zweverig noemen, je kunt het echter ook realistisch bekijken)
TO: neem ruimte voor jezelf (dat gaat het beste door je even af te zonderen en even alleen te zijn) en volg je gevoel
Het is jouw leven!
Sterkte!
woensdag 18 april 2018 om 09:55
Dit laatste is echt ontzettend fijn, vind ik...redbulletje schreef: ↑18-04-2018 09:48Je hebt nooit iets zelf kunnen opbouwen als je vanuit je ouderlijk huis gelijk in zo'n vaste relatie bent beland. Ik zou er 'n punt achter zetten en 'ns een paar jaar vrijgezel blijven en ervan genieten dat je niemand verantwoording schuldig bent.
Overigens ik vind dat wij niet moeten zeggen wat TO moet doen, het is TO's gevoel,
en enkel zei kan beslissen.
(Maar goed, dat is enkel mijn mening)
Ik denk wel dat het goed zou zijn voor TO om even een tijdje alleen te zijn om erachter te komen
wie ze werkelijk is en wat ze wil.
Of ze daardoor haar relatie moet verbreken of een time out of wat dan ook, dat moet je zelf beslissen TO.
woensdag 18 april 2018 om 09:58
Mijn ervaring is wel, dat ik geleerd heb, van alle mannen waar ik een relatie mee had (nee, geen 3 miljoen).JollyRider schreef: ↑18-04-2018 09:51Je mist ervaring net pakweg 3 miljard mannen. Een paar extra mannen en je mist afgerond nog exact evenveel ervaring.
Vooral ook over mezelf. En vooral ook wat ik wel&niet wil in een relatie
woensdag 18 april 2018 om 09:59
Maak het uit nu er nog geen kinderen zijn. Als je al zo lang twijfelt komt het niet meer goed.
Je wil het niet uitmaken omdat je al zoveel geïnvesteerd hebt in de relatie en da nu voor niets blijkt te zijn.
Maar er nog meer in investeren maakt het niet beter.
Je kan beter nu stoppen dan over 10 jaar als er kinderen de dupe worden.
Gun jezelf en je partner iemand die beter bij jou en hem past.
Niet slim om samen een huis te kopen als jij zo twijfelt.
De huizenprijzen zijn nu hoog. Beter nu verkopen dan tot je wacht dat er weer een huizencrisis komt en je er wen flinke restschuld aan over houdt.
Je wil het niet uitmaken omdat je al zoveel geïnvesteerd hebt in de relatie en da nu voor niets blijkt te zijn.
Maar er nog meer in investeren maakt het niet beter.
Je kan beter nu stoppen dan over 10 jaar als er kinderen de dupe worden.
Gun jezelf en je partner iemand die beter bij jou en hem past.
Niet slim om samen een huis te kopen als jij zo twijfelt.
De huizenprijzen zijn nu hoog. Beter nu verkopen dan tot je wacht dat er weer een huizencrisis komt en je er wen flinke restschuld aan over houdt.
woensdag 18 april 2018 om 10:02
Volgens mij weet je het zelf wel maar durf je niet zo goed. Wat ik me overigens ook best goed voor kan stellen na 10 jaar, zeker als je al sinds je 16e bij elkaar bent en eigenlijk niet zo goed weet hoe de volwassen wereld er zonder hem uitziet.
Maar er is een leven na hem, waarin je lekker kan doen waar je zin in hebt, eten waar je zin in hebt en flirten met wie je zin in hebt. Ook misschien niet altijd leuk en dan ga je je ook nog wel eens afvragen of je wel de goede beslissing hebt genomen, maar ook dat loopt wel weer los. Gewoon doen zou ik zeggen
Maar er is een leven na hem, waarin je lekker kan doen waar je zin in hebt, eten waar je zin in hebt en flirten met wie je zin in hebt. Ook misschien niet altijd leuk en dan ga je je ook nog wel eens afvragen of je wel de goede beslissing hebt genomen, maar ook dat loopt wel weer los. Gewoon doen zou ik zeggen
woensdag 18 april 2018 om 10:21
woensdag 18 april 2018 om 10:29
Aha ! ....Saartje1992 schreef: ↑18-04-2018 10:21Nee, ik ben zelfs helemaal gestopt met al die hormonen.
Ik ben wel van plan om de pil terug te beginnen nemen. Misschien ook onbewust omdat ik naar andere mannen kijk?
Het is bewezen dat vrouwen aan de pil een andere partner kiezen dan wanneer ze niet aan de pil zijn. Door de hormonen kiezen ze voor een partner die genetisch op hen lijkt. Zonder hormonen kiezen ze een partner die genetisch tegengesteld is. Er zijn genoeg artikelen over geschreven. Even googlen als het je interessant lijkt.
woensdag 18 april 2018 om 10:38
Tuurlijk geef de pil gewoon de schuld. Als ze hem nu weer gaat slikken komt het met de relatie ook wel goed......
TO het zit niet goed. Na 30 jaar ben ik nog steeds blij als mn man thuiskomt. Bij ons is de passie ook wel grotendeels weg, maar is wel liefde.
En begin ajb niet aan kinderen, dat gaat je relatie zeker niet redden.
TO het zit niet goed. Na 30 jaar ben ik nog steeds blij als mn man thuiskomt. Bij ons is de passie ook wel grotendeels weg, maar is wel liefde.
En begin ajb niet aan kinderen, dat gaat je relatie zeker niet redden.
ik geef mn bek ook maar een douw
woensdag 18 april 2018 om 10:39
Dat is inderdaad wel interessant. Ik heb de laatste twee jaar vooral veel twijfels en in die tijd heb ik de pil genomen, heb ik een spiraaltje gehad en heb ik geen hormonen gehad dus ik vrees dat dit niet op mij van toepassing istarataz schreef: ↑18-04-2018 10:29Aha ! ....
Het is bewezen dat vrouwen aan de pil een andere partner kiezen dan wanneer ze niet aan de pil zijn. Door de hormonen kiezen ze voor een partner die genetisch op hen lijkt. Zonder hormonen kiezen ze een partner die genetisch tegengesteld is. Er zijn genoeg artikelen over geschreven. Even googlen als het je interessant lijkt.
.
woensdag 18 april 2018 om 10:51
Ja, en jij denkt dat je in een relatie verantwoording verschuldigd bent aan een ander. Anders gezegd, ik deel jouw golflengte niet. Nog niet een beetje.redbulletje schreef: ↑18-04-2018 09:53Ze mist juist de ervaring om in haar eentje te leven. Als ze de ene man inwisselt voor een andere schiet ze er nog niets mee op, want dat wordt binnen 'n paar jaar evengoed weer 'n sleur.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 18 april 2018 om 10:54
Ik geloof je. Vooral over die drie miljoen. Maar wat jij geleerd hebt, zit toch vooral in jouw lerend vermogen, en niet in de verschillende relaties vermoed ik. Je hebt op ieder moment talloze relaties met mensen, in allerlei vormen. En daar valt vanalles van te leren. Jij bent, als ik zo vrij mag zijn, naar ik vermoed gezien je bijdragen aan dit forum, een behoorlijk verstandig mens, met gezond vermogen tot zelfreflectie en dus tot leren. Heb je echt geen verschillende mannen voor nodig gehad.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 18 april 2018 om 10:56
Wat goed voor je is, zit grotendeels in jezelf. In essentie is het meer een kwestie van “goed zijn voor jezelf is best goed voor jezelf”
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 18 april 2018 om 11:00
ohh nee dat heeft niet voor schommelingen gezorgd. ok.Saartje1992 schreef: ↑18-04-2018 10:39Dat is inderdaad wel interessant. Ik heb de laatste twee jaar vooral veel twijfels en in die tijd heb ik de pil genomen, heb ik een spiraaltje gehad en heb ik geen hormonen gehad dus ik vrees dat dit niet op mij van toepassing is
we geven het maar aan zodat je met deze extra info de keuze kunt maken om te gaan of te blijven
Lorem Ipsum
woensdag 18 april 2018 om 11:00
In een relatie moet je toch rekening met elkaar houden, anders is het geen relatie.JollyRider schreef: ↑18-04-2018 10:51Ja, en jij denkt dat je in een relatie verantwoording verschuldigd bent aan een ander. Anders gezegd, ik deel jouw golflengte niet. Nog niet een beetje.
woensdag 18 april 2018 om 11:04
En dat stel je op basis van hoeveel succesvolle relatie-ervaring?redbulletje schreef: ↑18-04-2018 11:00In een relatie moet je toch rekening met elkaar houden, anders is het geen relatie.
Als jij “rekening houden met je partner” ziet als “verantwoording moeten afleggen aan je partner”, snap ik je voorkeur voor het niet hebben van een relatie.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)