Relaties
alle pijlers
Twijfels...
dinsdag 16 juli 2019 om 15:42
Hi...
Lang verhaal, en ik weet eigenlijk het antwoord al. Ben misschien meer op zoek naar wat steun, tips over hoe verder. Even mijn verhaal kwijt..
Ik ben een moeder 2 van. Heb nu een relatie van 2,5 jaar. Daarvoor een relatie van 9 jaar met de vader van de kids, waar ik nog goed contact mee heb. Deze relatie was gewoon op, geen vertrouwen, weinig liefde en sex.
Na dat we uit elkaar zijn gegaan ontmoette ik deze man. Ik noem hem voor het gemak Jan. Jan was lief, Jan was leuk met de kinderen. Jan gaf me aandacht, en gaf me zoveel liefde. Jan had ook andere kanten. Veel drama als er iets aan de hand was, gelijk de relatie verbreken, blokkeren op social media.
Na een jaar kwam ik erachter dat hij sinds het begin viagra gebruikte. Ik vond lege verpakkingen, confronteerde hem hiermee, en toen zei hij dat het maar 2x geprobeerd had. Terwijl er wel 10 lege dingetjes lagen. Ik vind het niet oke dat hij dit soort dingen voor mij verbergt, maar heb er wel soort begrip voor. Wat erger was, is dat toen ik hem ermee confronteerde hij tegen me loog. Vanaf het begin af aan hebben we duidelijke afspraken gemaakt. Niet liegen, geen dingen voor elkaar achterhouden. Hij was het met me eens, zijn ex had ook tegen hem gelogen en hij wist hoe dit voelt. Het begon met dit kleine dingetje...
Een paar weken later zag ik zijn telefoon liggen in de woonkamer. Ik liep de kamer uit, maar dat ding had zo'n aantrekkings op me. Ik kon mezelf niet in bedwang houden, en heb toch even gekeken. Ik zag een heel gesprek met een voor mij onbekende vrouw op Instagram. Hoe mooi zijn blauwe ogen wel waren, hoe leuk zij wel niet was.. Ik was geschokt. Ik schaamde me dat ik had gekeken, maar achteraf wist ik dat ik had gekeken om een reden. De volgende dag appt ik hem. Confronteerde hem met het gesprek waarvan ik toen wist dat het een collega van hem was. Hij ontkende alles, stuurde een printscreen van zijn chats, waarop hij precies dit gesprek gewist had. Hij had met niemand geappt.
Ik heb de relatie met hem verbroken, maar later met mn stomme kop na zoveel beloftes ben ik toch weer bij hem terug gegaan... Ik heb dit nooit los kunnen laten, en heb hem eigenlijk nooit meer vertrouwd. Elke dag ging hij naar zn werk, en elke dag had ik in mijn gedachten dat zij daar misschien wel zou zijn.
Maanden later lees ik een gesprek met zijn werkgever. Waarin zijn werkgever naar hem stuurt diezelfde vrouwelijke college wel teleurgesteld zou zijn dat hij niet naar het werk-etentje komt. Hoe dan? Zijn werkgever zou hem wel wat foto's sturen, die hij heel slim gewist heeft waarop hij reageerde met: Van de achterkant ziet ze er ook lekker uit, vraag of ik haar naar huis moet brengen. Ik wist niet wat ik las! In dat zelfde gesprek had hij een innige selfie gemaakt met een andere collega, waarop zijn werkgever zei: Neem haar maar mee naar de werkplaats. Wat voor bedrijf is dit? Elke keer werd het vertrouwen minder, maar nog steeds ben ik bij hem gebleven. Hij weet heel goed dat ik hem voor geen meter vertrouw, maar hij lijkt dit niet zo belangrijk te vinden.
Nu gisteren belde ik hem. Hij was in gesprek. Ik belde later nog een keer, en vroeg met wie hij in gesprek was. Na 3x om de vraag heen te ratelen, gaf hij eindelijk antwoord.. Met zn werkgever. Ik weet niet waarom, maar dit gaf me zo'n raar gevoel. Ik geloofde hem niet. Ik heb hem een bericht gestuurd, gevraagd of hij me een printscreen wou sturen om me te laten zien dat hij echt met zn baas heeft gebeld. Hij stuurde me een printscreen, en inderdaad hij had met zn baas gebeld, maar een uur daarvoor. Er was geen gesprek te bekennen om het tijdstip dat ik hem probeerde te bellen.
Hij geeft zn telefoon de schuld, zegt dat dat ding niet goed is. Elke keer geeft hij mij het gevoel dat ik maar een domme trien ben, en dat ik hem maar gewoon moet geloven. En soms vraag ik mezelf ook af of ik niet gewoon paranoïa aan het worden ben.
Gister brak er wat in me. Ik heb gezegd dat hij moest vertrekken. We wonen samen in het huis dat op mijn naam staat. Mijn meubels staan erin... Hij betaald elke maand wat mee aan de rekeningen en huur. En nu wil hij niet weg. Hij heeft gezegd dat hij sowieso tot het eind van de maand blijft. Hij is gisteren tekeer tegen me gegaan waar mn kinderen bij waren. Ik heb het helemaal gehad. Hij is aan het werk nu, de hele dag zie ik hem online op Instagram, en hij heeft al dingen van ons verwijdert. Foto's en dergelijke. Ik weet wat een rotzak hij is, maar nog steeds doet het me pijn. Zaterdag gaan de kinderen naar hun vader, dus ik denk dat het het best is om te wachten tot dan. Om hem die dag zijn spullen te laten pakken, en eruit te zetten. Maar ik vind het allemaal zo moeilijk... Iemand tips hoe ik dit aan kan pakken? Wat denken jullie van dit verhaal?
Lang verhaal, en ik weet eigenlijk het antwoord al. Ben misschien meer op zoek naar wat steun, tips over hoe verder. Even mijn verhaal kwijt..
Ik ben een moeder 2 van. Heb nu een relatie van 2,5 jaar. Daarvoor een relatie van 9 jaar met de vader van de kids, waar ik nog goed contact mee heb. Deze relatie was gewoon op, geen vertrouwen, weinig liefde en sex.
Na dat we uit elkaar zijn gegaan ontmoette ik deze man. Ik noem hem voor het gemak Jan. Jan was lief, Jan was leuk met de kinderen. Jan gaf me aandacht, en gaf me zoveel liefde. Jan had ook andere kanten. Veel drama als er iets aan de hand was, gelijk de relatie verbreken, blokkeren op social media.
Na een jaar kwam ik erachter dat hij sinds het begin viagra gebruikte. Ik vond lege verpakkingen, confronteerde hem hiermee, en toen zei hij dat het maar 2x geprobeerd had. Terwijl er wel 10 lege dingetjes lagen. Ik vind het niet oke dat hij dit soort dingen voor mij verbergt, maar heb er wel soort begrip voor. Wat erger was, is dat toen ik hem ermee confronteerde hij tegen me loog. Vanaf het begin af aan hebben we duidelijke afspraken gemaakt. Niet liegen, geen dingen voor elkaar achterhouden. Hij was het met me eens, zijn ex had ook tegen hem gelogen en hij wist hoe dit voelt. Het begon met dit kleine dingetje...
Een paar weken later zag ik zijn telefoon liggen in de woonkamer. Ik liep de kamer uit, maar dat ding had zo'n aantrekkings op me. Ik kon mezelf niet in bedwang houden, en heb toch even gekeken. Ik zag een heel gesprek met een voor mij onbekende vrouw op Instagram. Hoe mooi zijn blauwe ogen wel waren, hoe leuk zij wel niet was.. Ik was geschokt. Ik schaamde me dat ik had gekeken, maar achteraf wist ik dat ik had gekeken om een reden. De volgende dag appt ik hem. Confronteerde hem met het gesprek waarvan ik toen wist dat het een collega van hem was. Hij ontkende alles, stuurde een printscreen van zijn chats, waarop hij precies dit gesprek gewist had. Hij had met niemand geappt.
Ik heb de relatie met hem verbroken, maar later met mn stomme kop na zoveel beloftes ben ik toch weer bij hem terug gegaan... Ik heb dit nooit los kunnen laten, en heb hem eigenlijk nooit meer vertrouwd. Elke dag ging hij naar zn werk, en elke dag had ik in mijn gedachten dat zij daar misschien wel zou zijn.
Maanden later lees ik een gesprek met zijn werkgever. Waarin zijn werkgever naar hem stuurt diezelfde vrouwelijke college wel teleurgesteld zou zijn dat hij niet naar het werk-etentje komt. Hoe dan? Zijn werkgever zou hem wel wat foto's sturen, die hij heel slim gewist heeft waarop hij reageerde met: Van de achterkant ziet ze er ook lekker uit, vraag of ik haar naar huis moet brengen. Ik wist niet wat ik las! In dat zelfde gesprek had hij een innige selfie gemaakt met een andere collega, waarop zijn werkgever zei: Neem haar maar mee naar de werkplaats. Wat voor bedrijf is dit? Elke keer werd het vertrouwen minder, maar nog steeds ben ik bij hem gebleven. Hij weet heel goed dat ik hem voor geen meter vertrouw, maar hij lijkt dit niet zo belangrijk te vinden.
Nu gisteren belde ik hem. Hij was in gesprek. Ik belde later nog een keer, en vroeg met wie hij in gesprek was. Na 3x om de vraag heen te ratelen, gaf hij eindelijk antwoord.. Met zn werkgever. Ik weet niet waarom, maar dit gaf me zo'n raar gevoel. Ik geloofde hem niet. Ik heb hem een bericht gestuurd, gevraagd of hij me een printscreen wou sturen om me te laten zien dat hij echt met zn baas heeft gebeld. Hij stuurde me een printscreen, en inderdaad hij had met zn baas gebeld, maar een uur daarvoor. Er was geen gesprek te bekennen om het tijdstip dat ik hem probeerde te bellen.
Hij geeft zn telefoon de schuld, zegt dat dat ding niet goed is. Elke keer geeft hij mij het gevoel dat ik maar een domme trien ben, en dat ik hem maar gewoon moet geloven. En soms vraag ik mezelf ook af of ik niet gewoon paranoïa aan het worden ben.
Gister brak er wat in me. Ik heb gezegd dat hij moest vertrekken. We wonen samen in het huis dat op mijn naam staat. Mijn meubels staan erin... Hij betaald elke maand wat mee aan de rekeningen en huur. En nu wil hij niet weg. Hij heeft gezegd dat hij sowieso tot het eind van de maand blijft. Hij is gisteren tekeer tegen me gegaan waar mn kinderen bij waren. Ik heb het helemaal gehad. Hij is aan het werk nu, de hele dag zie ik hem online op Instagram, en hij heeft al dingen van ons verwijdert. Foto's en dergelijke. Ik weet wat een rotzak hij is, maar nog steeds doet het me pijn. Zaterdag gaan de kinderen naar hun vader, dus ik denk dat het het best is om te wachten tot dan. Om hem die dag zijn spullen te laten pakken, en eruit te zetten. Maar ik vind het allemaal zo moeilijk... Iemand tips hoe ik dit aan kan pakken? Wat denken jullie van dit verhaal?
dinsdag 16 juli 2019 om 16:14
Hij wil niet weg in JOUW huis?? Politie bellen en slot laten veranderen als hij aan het werk is. Hij heeft te gaan als jij dat wilt.
Naar verhaal hoor.
Vraagje; waarom doet het je pijn als hij dingen van jullie op Insta verwijderd? Hij belazert je iedere keer en doet je pijn. Zo te zien vindt dat hij het niet zo erg dat het uit is.
Naar verhaal hoor.
Vraagje; waarom doet het je pijn als hij dingen van jullie op Insta verwijderd? Hij belazert je iedere keer en doet je pijn. Zo te zien vindt dat hij het niet zo erg dat het uit is.
dinsdag 16 juli 2019 om 16:17
Ik heb geen flauw idee waarom het pijn doet. Ik ben zo stapelgek op hem geweest, leefde in een soort droom. Wat ik heb beschreven is ook lang niet het enige. Zoveel dingen gebeurd. En ja, je hebt gelijk. Maar daarom zei ik al. Ik kan beter wachten tot de kids bij hun vader zijn zaterdag. Ik wil niet dat ze thuis zijn als dit wel uit de hand loopt...
dinsdag 16 juli 2019 om 16:18
dinsdag 16 juli 2019 om 16:23
Waarschijnlijk ben je erg bang om alleen te zijn dat je deze relatie nog aanhoudt.
Ik sta ervan te kijken dat je nog zo vaak getwijfeld hebt in die relatie of hij wel of niet vreemdging. Heel snel een punt achterzetten. Je zal je ongetwijfeld een aantal weken rot voelen maar reken maar dat je na een paar maanden heel opgelucht bent dat je hem eruit hebt gezet.
Ik sta ervan te kijken dat je nog zo vaak getwijfeld hebt in die relatie of hij wel of niet vreemdging. Heel snel een punt achterzetten. Je zal je ongetwijfeld een aantal weken rot voelen maar reken maar dat je na een paar maanden heel opgelucht bent dat je hem eruit hebt gezet.
dinsdag 16 juli 2019 om 16:25
Ja sorry. Eerste keer hier. Ik wist nog niet eens wat ik op ging schrijven. Twijfel aan mezelf.. Klopt inderdaad niet.
dinsdag 16 juli 2019 om 16:26
In deze doffe ellende ga je toch geen maand verder?! Niet alleen voor jezelf, ook voor de kinderen!
De relatie is over. Als hij werkt laat je de sloten vervangen. Zijn spullen inpakken en buiten zetten.
Als je geen gedoe wilt als hij thuiskomt: haal de kinderen eerder op en ga naar familie/vrienden.
Blokkeer hem dan op alle social media inclusief zijn telefoonnummer.
Ga vervolgens niet alleen naar huis met de kinderen.
De relatie is over. Als hij werkt laat je de sloten vervangen. Zijn spullen inpakken en buiten zetten.
Als je geen gedoe wilt als hij thuiskomt: haal de kinderen eerder op en ga naar familie/vrienden.
Blokkeer hem dan op alle social media inclusief zijn telefoonnummer.
Ga vervolgens niet alleen naar huis met de kinderen.
mdh wijzigde dit bericht op 16-07-2019 16:27
1.65% gewijzigd
De toekomst is niet meer wat het was
dinsdag 16 juli 2019 om 16:26
Ik hield van hem... En waarschijnlijk doe ik dat nog steeds.Madeliefjees schreef: ↑16-07-2019 16:18Je bent zelf weer in deze relatie gestapt, dus hou je wel van drama.
dinsdag 16 juli 2019 om 16:38
Grappig hoe iedereen hier zo makkelijk denkt. Dit gaat niet alleen over eigenwaarde. We hebben een goed leven nu. Als hij weg gaat, en ik moet alles ineens zelf gaan betalen, ik moet een oppas regelen voor 2 avonden per week dat ik werk en hij normaal thuis is. En de oppas uiteraard betalen. Hoe gaat ons leven er straks uit zien? Angst, twijfel, hoe je het ook maar wil noemen.. Ik vroeg me gewoon af hoe andere mensen over deze hele situatie denken. Misschien krijg ik van deze kant wat steun.
dinsdag 16 juli 2019 om 16:39
Top idee! Ga er gelijk mee aan de slag vandaag. Stom dat ik daar zelf niet op ben gekomen zeg...
dinsdag 16 juli 2019 om 16:43
Dat zijn allemaal materiële dingen. Dat is vast op te lossen. Hoe oud zijn je kinderen?NMM012 schreef: ↑16-07-2019 16:38Grappig hoe iedereen hier zo makkelijk denkt. Dit gaat niet alleen over eigenwaarde. We hebben een goed leven nu. Als hij weg gaat, en ik moet alles ineens zelf gaan betalen, ik moet een oppas regelen voor 2 avonden per week dat ik werk en hij normaal thuis is. En de oppas uiteraard betalen. Hoe gaat ons leven er straks uit zien? Angst, twijfel, hoe je het ook maar wil noemen.. Ik vroeg me gewoon af hoe andere mensen over deze hele situatie denken. Misschien krijg ik van deze kant wat steun.
Maar als hij zo uit zn plaat gaat in bijzijn van je kinderen...
dinsdag 16 juli 2019 om 16:52
Deze dingen zijn ook op te lossen.. Iets meer werken, dingen wat beter plannen. Komt ook allemaal vast wel goed. Maar het is wel een hele stap die ik moet zetten. Er gaan dingen veranderen, de kinderen 6 & 7 gaan vragen stellen. Ik vind het bizar dat er hier mensen zijn die hier zo makkelijk over denken.. Ik weet dat deze man niet goed voor me is. Ik weet dat deze relatie voorbij is, maar om die stap te zetten is zo moeilijk!!COtweepuntnul schreef: ↑16-07-2019 16:43Dat zijn allemaal materiële dingen. Dat is vast op te lossen. Hoe oud zijn je kinderen?
Maar als hij zo uit zn plaat gaat in bijzijn van je kinderen...
dinsdag 16 juli 2019 om 16:53
dinsdag 16 juli 2019 om 16:59
Ik kan hier niet mee doorgaan, en ik wil hier niet mee doorgaan. Dat hij tekeer tegen me is gegaan waar de kinderen bij waren gaat voor mij al veel te ver. Ik weet gewoon niet zo goed hoe.. Ik ben iemand die alles altijd op een zo goed mogelijke manier op wil lossen. Deze relatie is klaar. Alleen wat nu? Morgen zn spullen pakken en de sloten laten veranderen? Met het risico dat hij avonds op de stoep staat, en uit zn dak gaat? Wachten tot zaterdag tot de kinderen weg zijn? Moet ik hem blokkeren overal, of juist niet? Ik weet niet een boos ben op hem, of juist op mezelf dat ik het zo ver heb laten komen...
dinsdag 16 juli 2019 om 17:00
Stap uit de comfortzone, accepteer dat je verdriet hebt omdat je van hem hield (hij ws niet van jou, anders had hij je geen pijn gedaan).
De situatie waarin je je nu bevindt, voelt nu misschien heel veilig en fijn, maar het wordt steeds ongemakkelijker en ongelukkiger. Bespaar jezelf dat en ga verder.
De situatie waarin je je nu bevindt, voelt nu misschien heel veilig en fijn, maar het wordt steeds ongemakkelijker en ongelukkiger. Bespaar jezelf dat en ga verder.
