Uit Balans

27-08-2011 09:13 31 berichten
Alle reacties Link kopieren
Na een lange relatie en nare nasleep periode van verkoop van de woning,heb ik alles weer op de rit.

Eigen huisje, goede baan, genoeg vrienden, leuke familie,

en dan kom je in rustig vaar water...

Contact met ex blijft lastig, aangezien we elkaar aan en afstoten, elkaar helemaal los laten vinden we beide lastig..

Tijdens een feest van werk kom ik een collega tegen, altijd al een leuk persoon gevonden, maar heeft een relatie en een jong kindje.. we raken in gesprek! vanaf dat moment is het hek van de dam, contact gaat over in afspreken, voel me slecht en hij net zo! we willen afstand nemen maar het lukt niet, wat ik bij hem voel herken ik niet.... net of het zo moet zijn! Weet net zo goed als iedereen dat je van een 'gebonden' man afblijft...

daarom ben ik hierdoor ook totaal uit belans geraakt... het idee dat alles om me heen doorgaat, mijn wens na het hebben van een stabiele relatie en het hebben van een gezin.. word steeds een langer project....

Wie herkent dit?? ..... momenteel ben ik een en al onrust en huil als ik alleen ben gerust de hele avond!

wil dit even kwijt.... graag hoor ik jullie ervaringen!
Alle reacties Link kopieren
quote:nurse1985 schreef op 27 augustus 2011 @ 11:10:

@elmervrouw, ik wil heel graag patronen door breken maar ik weet niet hoe... loop steeds op hetzelfde punt vast!Welk punt?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
Alle reacties Link kopieren
@elmervrouw, het lekker blijven zitten in het gene wat ongelukkig maakt... ik moet een schop onder mijn kont hebben, zie het namelijk wel allemaal! maar doe er niks mee.. weet ook niet waarom...
Alle reacties Link kopieren
Ik zal je een verhaal vertellen, echt uit eerste hand over

een schat van een familielid.



Ze had een foute man die vreemdging maar als een magneet

werd ze naar hem toegetrokken, iedere keer weer.

Ze wilde zo graag een kindje, gewoon een gezin, gewoon een

thuis en iedere keer als het leek dat het ging lukken was er

weer wat, hij heeft een keer geslagen, ging vreemd, maakte

al het geld op enz.

Dan gingen ze weer een paar maanden uit elkaar en dan probeerden ze het weer.



Uiteindelijk werd ze 37 en was ze bedankt, hij werd op zijn

werk smoor verliefd en vetrok dezelfde avond haar met

een te duur huis en een complete dierentuin achter latend.



Na 2 jaar puin ruimen kwam ze een leuke man tegen, heel stabiel en het ging haar voor de wind maar kinderen heeft

ze nooit meer gekregen, 2 miskramen toen ze 40 en 41

was en nu is ze inmiddels 44 en te laat.



Wat ze nu zegt is als ik het allemaal geweten had was ik

na zijn eerste keer vreemdgaan opgestapt.



Ik hoop dat het jou niet gebeurd.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
Alle reacties Link kopieren
Als je toch weet en voelt dat het je ongelukkig maakt, waarom blijf je daar dan nog in?

Gun je jezelf niet liever iets wat wél goed voelt?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
Alle reacties Link kopieren
@hollebollegijs.. bedankt voor je verhaal,,,, kippenvel!!



@elmevrouw; ik wil ja zeggen maar uit mijn manier van doen gun ik mezelf dat waarschijnlijk niet. Ik moet aan de slag en snel ook!
Alle reacties Link kopieren
quote:nurse1985 schreef op 27 augustus 2011 @ 09:13:



.... net of het zo moet zijn!Zet deze zin aub uit je hoofd. Zo voelt iedereen het, als hij/zij verliefd is. "Het heeft zo moeten zijn". Ja m'n neus! Als het zo zou moeten zijn, dan was hij niet gebonden en had hij geen klein kind met een ander.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven