Relaties
alle pijlers
Van hem los komen
zaterdag 22 januari 2011 om 17:13
Ik heb het er zo moeilijk mee, hij is dan wel weg, maar binnen in mij voel ik hem nog helemaal. We zijn nu een paar maanden uit elkaar en elke dag zit hij in mijn hoofd. Wat zou hij aan het doen zijn en hoe zou het voor hem voelen? Heel soms dan mail ik hem nog weleens heel kort. Eigenlijk om alleen maar te vragen hoe het met hem gaat en toch ook voor zo'n 'contactmomentje', hij reageert dan altijd ook wel. Van de week zei hij zelfs dat hij me miste, maar met die informatie weet ik me echt geen raad. Ik ben er zo verdrietig van, en ik wist niet dat liefdesverdriet zo ver kon gaan.
Ik ontmoette een paar weken geleden een andere man die duidelijk erg geinteresseerd was in me, ik had er eigenlijk helemaal geen oren naar, maar dacht dat een 'verzetje' wel goed zou zijn. Mooi niet dus, van een koude kermis kwam ik thuis. Ik kan het gewoon niet opbrengen om met een ander te zijn en met een ander seks te hebben, maar ben dus wel mijn grens overgegaan. Dat voelt achteraf helemaal niet fijn natuurlijk, maar dan had ik maar beter na moeten denken en die grens bewaken vind ik. Het maakt het verdriet er alleen niet minder om, sterker nog, ik besef nu des te meer wat ik kwijt ben en hoe teleurgesteld ik ben dat het zo is gelopen.
Ik weet dat het heus vast eens overgaat, maar zoals het nu voelt heb ik echt geen enkel idee hoe ik meer van hem los moet komen. Doe zo mijn best om afleiding te hebben en onderneem ook veel, maar steeds is er dat stemmetje in mijn hoofd die dan plots weer zijn naam fluistert, wat de wond constant openhoudt.
Ik mis hem zo erg en voel me echt hulpeloos en dat wilde ik even van me afschrijven en hier delen, misschien kunnen de reacties hier me wat opbeuren.
Ik ontmoette een paar weken geleden een andere man die duidelijk erg geinteresseerd was in me, ik had er eigenlijk helemaal geen oren naar, maar dacht dat een 'verzetje' wel goed zou zijn. Mooi niet dus, van een koude kermis kwam ik thuis. Ik kan het gewoon niet opbrengen om met een ander te zijn en met een ander seks te hebben, maar ben dus wel mijn grens overgegaan. Dat voelt achteraf helemaal niet fijn natuurlijk, maar dan had ik maar beter na moeten denken en die grens bewaken vind ik. Het maakt het verdriet er alleen niet minder om, sterker nog, ik besef nu des te meer wat ik kwijt ben en hoe teleurgesteld ik ben dat het zo is gelopen.
Ik weet dat het heus vast eens overgaat, maar zoals het nu voelt heb ik echt geen enkel idee hoe ik meer van hem los moet komen. Doe zo mijn best om afleiding te hebben en onderneem ook veel, maar steeds is er dat stemmetje in mijn hoofd die dan plots weer zijn naam fluistert, wat de wond constant openhoudt.
Ik mis hem zo erg en voel me echt hulpeloos en dat wilde ik even van me afschrijven en hier delen, misschien kunnen de reacties hier me wat opbeuren.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:18
Vervelend he liefdesverdriet. Snap precies hoe je je voelt zit er ook middenin, bij mij dan wel iets korter (2 weken) maar ik voel me verdrietig en het is allemaal even niet leuk momenteel. Er zijn dagen dat ik me redelijk goed voel en hoopvol naar de toekomst kijk en er zijn dagen zoals vandaag dat ik me rot voel. Het enige wat ik kan zeggen is, het gaat over echt en wellicht is het misschien beter om hem niet zo nu en dan te mailen want zo kom je niet los van hem en probeer leuke dingen te doen ter afleiding. Echt er komt een moment dat je aan hem terug kan denken met leuk herinneringen maar dat het geen pijn meer doet.
Sterkte
Sterkte
zaterdag 22 januari 2011 om 17:19
It's not going to happen (anymore)
Heel zuur, maar je moet die deur gaan dichtdoen. GEEN contact meer opnemen, want elk gebaar, of woord naar jou zuig je op als een verslaafde aan heroine. En zo moet je het ook gaan zien, alsof je moet afkicken...met alle ontwenningsverschijnselen van dien..enige remedie is zoveel mogenlijk afleiding. Je hebt nu voor jezelf een grens overschreden. Klote dat je je nu zo voelt, maar je hebt er wel een leer uitgetrokken. Wees lief voor jezelf, verwen jezelf, ga weg met vriendinnen..tijd heelt alle wonden. Echt waar..maar beloof jezelf niet elke keer dat deurtje open te trekken. Dat heeft geen enkele zin..
Heel zuur, maar je moet die deur gaan dichtdoen. GEEN contact meer opnemen, want elk gebaar, of woord naar jou zuig je op als een verslaafde aan heroine. En zo moet je het ook gaan zien, alsof je moet afkicken...met alle ontwenningsverschijnselen van dien..enige remedie is zoveel mogenlijk afleiding. Je hebt nu voor jezelf een grens overschreden. Klote dat je je nu zo voelt, maar je hebt er wel een leer uitgetrokken. Wees lief voor jezelf, verwen jezelf, ga weg met vriendinnen..tijd heelt alle wonden. Echt waar..maar beloof jezelf niet elke keer dat deurtje open te trekken. Dat heeft geen enkele zin..
zaterdag 22 januari 2011 om 17:25
Dat is ook wel mijn zwaktebot. Eens in de paar weken is de dip zo enorm dat ik me niet in kan houden en toch maar weer contact zoek. Ik besef heel goed dat dat de dingen waarschijnlijk alleen maar meer in stand houdt, maar op zo'n moment denk ik dat ik het er ook nog wel bij kan hebben, want rot voelt het toch al.
Ik ben ook erg druk vaak, maar toch zijn er die gaten en momenten dat het me niet lukt. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan hem denk en huil. En dat al maandenlang! Dat is toch niet normaal?
Ik voel me ook gewoon vies omdat ik met iemand anders dan hij ben geweest. Mijn lijf wilde wel, maar mijn hoofd helemaal niet. Moet ik dit maar gewoon vergeten dan en er niet teveel bij stilstaan?
Ik ben ook erg druk vaak, maar toch zijn er die gaten en momenten dat het me niet lukt. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan hem denk en huil. En dat al maandenlang! Dat is toch niet normaal?
Ik voel me ook gewoon vies omdat ik met iemand anders dan hij ben geweest. Mijn lijf wilde wel, maar mijn hoofd helemaal niet. Moet ik dit maar gewoon vergeten dan en er niet teveel bij stilstaan?
zaterdag 22 januari 2011 om 17:32
Waarom zou je je vies moeten voelen? niet doen hoor, gewoon niet te veel bij stilstaan, maar je bent duidelijk nog niet toe aan een andere man en probeer je te richten op jezelf. Het zo nu en dan in stand houden van het contact geeft jou misschien toch hoop en zo kom je echt niet van hem los. Echt wis zijn nummers, zijn email, huil als je wilt huilen en leef je leven.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:34
Ik denk dat je hierin niet te hard voor jezelf moet zijn. Okay, het was geen prettige ervaring, zie het als een punt waarbij je hebt geleerd dat je die grens niet meer wil overschrijden, totdat je in je vezels bij iemand voelt dat je het wel weer wilt. En stel het ook uit in de toekomst als je een leuke man tegenkomt. Leer hem eerst beter kennen en let goed op welke signalen je gevoel je geven. Je gevoel en verstand liggen op dit moment erg doorelkaar, en dat is niet zo gek. Je bent in een emotionele staat. En straf jezelf daar niet voor. Leer letterlijk loslaten door voor mijn part voor de spiegel te gaan staan, en je te realiseren dat dit lichaam jou toebehoort. Geen enkele man! Ook niet je ex! As je een dip voelt, ga schrijven, sla op een kussen, jank..zoveel mogenlijk want blijkbaar is je vat nog erg vol. En dat geeft niets..het is je gevoel, en neem dat serieus! Helaas zit er geen tijdslimiet aan liefdesverdriet, dat komt in golven hevig opzetten, maar uiteindelijk word dat steeds minder. Heb geloof in jezelf en de toekomst. Over een paar maanden ziet de wereld er alweer heel anders uit.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:36
zaterdag 22 januari 2011 om 17:40
Dank je voor jullie lieve woorden...doet me echt even goed. Ik kan me er nu niets bij voorstellen dat het over een paar maanden heel anders zou zijn. Wat nu als dat niet zo is en ik nog maanden blijf mijmeren over hem Daar kan ik helemaal bang voor zijn. Ik wil namelijk niks liever dan er gewoon klaar mee zijn en de draad van mijn eigen leven weer op kunnen pakken. Op dit moment lijkt dat helaas nog te vroeg, ik lig inderdaad emotioneel nog helemaal overhoop.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:41
Je bent zo sterk als je zelf wilt echt. Ik snap het wel, ik zit vandaag ook met mijn mobiel in m'n hand, zal ik bellen of sms, en en hoe moeilijk ook ik doe het niet. Ik heb een paar dagen geleden een brief bij hem in de bus gedaan om het voor mezelf af te sluiten en ergens had ik gehoopt dat hij iets van zich zou laten horen maar ik probeer sterk te blijven door geen contact op te nemen. En wat ook weleens wil hebben, heb er al tien gemaakt;-) is een plus & min lijst van de leuke en niet leuke dingen van de relatie en als ik daar maar vaak genoeg naar kijk dan weet ik dat dit de juiste keuze was.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:45
zaterdag 22 januari 2011 om 17:46
Je wilt te vlug, helaas kun je gevoel niet dwingen. Dus laat het er ook zijn, maar probeer je rationeel te realiseren dat dit een tijdelijk iets is, geloof me, dat is echt zo. Over een paar maanden voel jij je weer een heel stuk beter. Tijd heelt alle wonden, erg cliché, maar wel op waarheid berust.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:47
Ik zit ook in zo'n situatie, wel korter dan jij, en ook hier ieder moment van de dag komt hij in mijn hoofd weer naar boven.
Merk wel dat afstand nemen van alles, dus zo min mogelijk contact hebben het beste is. En als je dan contact hebt, dan het liefste face-to-face, omdat met mail, SMS of telefoon ook nog alles anders opgevat kan worden dan dat het bedoeld is.
Mag ik vragen wat de reden is dat jullie uit elkaar zijn? Jouw of zijn beslissing? Zag je het aankomen of was het onverwacht?
Want dat zijn natuurlijk ook allemaal dingen die meespelen in jouw verwerkingsproces.
Merk wel dat afstand nemen van alles, dus zo min mogelijk contact hebben het beste is. En als je dan contact hebt, dan het liefste face-to-face, omdat met mail, SMS of telefoon ook nog alles anders opgevat kan worden dan dat het bedoeld is.
Mag ik vragen wat de reden is dat jullie uit elkaar zijn? Jouw of zijn beslissing? Zag je het aankomen of was het onverwacht?
Want dat zijn natuurlijk ook allemaal dingen die meespelen in jouw verwerkingsproces.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:51
Rot voor jullie ook Anoniem en Polly. Hoe lang is jullie relatie verbroken?
De reden dat wij uit elkaar zijn is voornamelijk een te groot verschil in achtergrond en dus automatisch misschien wel normen en waarden. Heel rationeel wel, zo'n besluit, dat maakt het wel heel erg oneerlijk ook voor mijn gevoel.
De reden dat wij uit elkaar zijn is voornamelijk een te groot verschil in achtergrond en dus automatisch misschien wel normen en waarden. Heel rationeel wel, zo'n besluit, dat maakt het wel heel erg oneerlijk ook voor mijn gevoel.
zaterdag 22 januari 2011 om 17:58
Ik had met mijn ex een relatie van 6 jaar woonden ook samen.
Na een time out besloten om er toch weer voor te gaan.
Naar mijn idee ging dat erg goed alleen jammer dat dat van zijn kant niet zo voelde.Mijn ex heeft mij maanden lang zoet gehouden dat het waarschijnlijk allemaal wel goed zal komen met ons.
Nou niet dus
Nu denk ik , had ik toen maar mijn eigen plan getrokken en verder gegaan dan had ik nu al een stuk verder geweest.
Na een time out besloten om er toch weer voor te gaan.
Naar mijn idee ging dat erg goed alleen jammer dat dat van zijn kant niet zo voelde.Mijn ex heeft mij maanden lang zoet gehouden dat het waarschijnlijk allemaal wel goed zal komen met ons.
Nou niet dus
Nu denk ik , had ik toen maar mijn eigen plan getrokken en verder gegaan dan had ik nu al een stuk verder geweest.
zaterdag 22 januari 2011 om 18:01
zaterdag 22 januari 2011 om 18:08
Hey, ook ik herken het... Ben nog zo verdrietig.
De tip van geen contact meer opnemen, ik wou dat dat kon! Helaas is ons sociale leven zo verbonden, zelfde vrienden. En we werken bij hetzelfde bedrijf. Ik denk echt dat het beter zou zijn, dat het makkelijker zou zijn om geen contact te hebben, om niet te hoeven aanzien dat hij al meteen een ander heeft.
Volgende man zoek ik aan de andere kant van de wereld. Als het dan stuk loopt, verdwijnt hij tenminste uit mijn leven.
Toch zou ik liever wel goede vrienden blijven trouwens, je bent niet voor niets zo lang samen geweest. Maar het doet zo veel zeer om te zien dat ik overbodig ben geworden in zijn leven.
Sterkte allemaal!!
De tip van geen contact meer opnemen, ik wou dat dat kon! Helaas is ons sociale leven zo verbonden, zelfde vrienden. En we werken bij hetzelfde bedrijf. Ik denk echt dat het beter zou zijn, dat het makkelijker zou zijn om geen contact te hebben, om niet te hoeven aanzien dat hij al meteen een ander heeft.
Volgende man zoek ik aan de andere kant van de wereld. Als het dan stuk loopt, verdwijnt hij tenminste uit mijn leven.
Toch zou ik liever wel goede vrienden blijven trouwens, je bent niet voor niets zo lang samen geweest. Maar het doet zo veel zeer om te zien dat ik overbodig ben geworden in zijn leven.
Sterkte allemaal!!
Klaar mee
zaterdag 22 januari 2011 om 18:12
