Van vriendin tot minnares; de pijn

11-05-2010 10:19 22 berichten
Alle reacties Link kopieren




Alle reacties Link kopieren
Wat een kl... situatie! Ik begrijp dat je heel verdrietig bent. Hij was je "come-over" liefje. En dan komt het rauw op je dak als hij dat beeindigd.



Ik wens je heel veel sterkte. Je klinkt als een wijze vrouw. Je komt er echt wel uit!
Volg je hart. Dat klopt.
Alle reacties Link kopieren
Eh, jij laat je degraderen tot minnares. Even tanden op elkaar, hem afkappen, uithuilen en weer verder gaan. Hij gaat niet weg bij zijn vrouw, anders had hij dat wel gedaan toen de mogelijkheid voor het oprapen lag. Toen kende hij jou ook en is weer bij haar terug gegaan. Je hebt zelf de keuze; laat jij je als minares gebruiken of kies je ervoor even de pijn te hebben en dan iemand tegen te komen die wel voor je gaat?
Alle reacties Link kopieren
Wat rot voor je. Wat een oen!! Maar waarom laat je jouw zoontje met zijn kind spelen en daarmee jezelf met pijn confronteren? Je bent toch geen masochist.



Meid liefdesverdriet doet pijn, en die man heeft vast een plekje in jouw hart verovert. En jij kan op hem blijven wachten en jouw hart voor andere sluiten of jij kan waarderen wat hij jouw geleerd heeft.



Ik weet niet hoe oud jij bent en wat jouw toekomst plannen zijn (trouwen, kinderen). Maar jezelf helemaal aan één man geven en alle opties op andere mannen de deur uit doen voor dat hij voor een "commitment" vraagt is niet altijd even verstandig.
Alle reacties Link kopieren
Je weet het eigenlijk zelf allemaal al. Je had gehoopt op meer maar deze man kan/durft/wil geen duidelijke keuze maken. Dat jij met je rol als minnares geen genoegen neemt: good for you! Even doorbijten, de zon gaat echt weer schijnen. Gun jezelf een veel betere kerel dan dit onbetrouwbare exemplaar. Dat heb je wel verdiend, toch? Wis zijn nummers en (mail)adressen en beperk je tot de hoogst noodzakelijke beleefdheden als je hem via je zoon ziet. Veel sterkte!
kloddertje wijzigde dit bericht op 11-05-2010 10:30
Reden: vertyping
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
quote:Elizey schreef op 11 mei 2010 @ 10:29:

Wat rot voor je. Wat een oen!! Maar waarom laat je jouw zoontje met zijn kind spelen en daarmee jezelf met pijn confronteren? Je bent toch geen masochist.



Meid liefdesverdriet doet pijn, en die man heeft vast een plekje in jouw hart verovert. En jij kan op hem blijven wachten en jouw hart voor andere sluiten of jij kan waarderen wat hij jouw geleerd heeft.



Ik weet niet hoe oud jij bent en wat jouw toekomst plannen zijn (trouwen, kinderen). Maar jezelf helemaal aan één man geven en alle opties op andere mannen de deur uit doen voor dat hij voor een "commitment" vraagt is niet altijd even verstandig.



Ik ben 33 en verder heb ik niet zoveel toekomstplannen anders dan gewoon weer gelukkig worden met iemand. Eerst maar eens mijn scheiding en deze breuk verwerken,maar pfffft wat een pijn...

Dank jullie alvast voor de reacties! Ik waardeer dat heel erg
Alle reacties Link kopieren
Goed zo! Dapper.
Alle reacties Link kopieren
Dat is vervelend ja.... maar ondans je verliefdheid, had jij de keuze om het contact met hem te stoppen. Je zag het zelf allemaal gebeuren: van vriendin tot minnares en je liet het toe. (en nu nog steeds begrijp ik)



Laat je leven (want dit gaat dus al maanden zo) niet bepalen door een ander !
Alle reacties Link kopieren




Je hebt zo gelijk,sweetCandy. Ik stond erbij en ik keek erna. Het was gebeurd voor ik er erg in had welke plek ik uiteindelijk had ingenomen. Ik weet ook dat het komt omdat ik niet sterk in mijn schoenen stond en sta ivm de scheiding en het verdriet. Was het een rebound? De hoop dat hij me steeds gaf,hield me op de been want hij zag een mooie toekomst voor ons. Vroeg zelfs pas nog of hij mij me mocht komen wonen maar daar heb ik voor gepast. Gelukkig heb ik nog een klein beetje eigenwaarde omdat niet te doen...



Alle reacties Link kopieren
q
Alle reacties Link kopieren
Laat je niet gebruiken!
Alle reacties Link kopieren
Maar waarom laat je jouw zoontje met zijn kind spelen en daarmee jezelf met pijn confronteren? Je bent toch geen masochist.



Daar ben ik het niet mee eens, wat kunnen die kinderen eraan doen dat hun ouders zo doen met elkaar?

Dat is hun vriendschap en die moet dan maar stuk?

Dat vind ik nergens op slaan en een beetje egoistisch.



Verder, doorbijten en je ex / of nog minnaar, in de negeerstand zetten en vooral heel erg doorgaan met je eigen leven. En zijn vrouw heeft hier ook niet om gevraagd.. Net zo min als jij.

Jij doet haar nu ook pijn.



Lekker gezellig al die pijn over en weer.

Dan wil je toch gewoon wat anders gaan doen?
..popcorn?
Alle reacties Link kopieren
Lieve AmvdV,

Ik heb je ook gevolgd in een ander topic vorig jaar en toen had je net je scheiding achter de rug en ging je vrij snel 'verder' met deze man. Je bent 33 en je hebt kinderen... Probeer er alles aan te doen om vanaf nu zelf de touwtjes in handen te gaan nemen. Dat kan ik je echt aanraden!! Wat jij nu ziet in die man, is echt een illusie. Je zal ongetwijfeld een plek in zijn hart hebben, maar het is niet genoeg. Niet genoeg voor jou. Je bent nog een jonge vrouw, die het waard is om voor te gaan. Maar focus je nu niet op een leven met iemand anders. probeer zelfstandiger te worden. Maak het leuk met de kids, ga erop uit, richt je op de nodige dingen in het begin. En zoek geen contact met hem! Doe er alles aan om afleiding te zoken: met de kids op stap, wasje draaien, uitgebreid opvouwen, doe iets creatiefs, maak je elke dag mooi en kleed je goed aan, ga door met leven. En als de kids bij hun vader zijn, bel dan eens vriendinnen om een leuke avond te maken: ga weer eens naar de kroeg, ga uit eten of nodig iedereen uit en vraag of iedereen iets meeneemt. Probeer het piekeren los te laten (ik weet het: klinkt makkelijk, maar soms is dat het ook!!) en weet dat je hoe dan ook het zelf ook leuk kan hebben.

En nogmaals: zoek GEEN contact meer met hem!

Sterkte!
Only dead fish go with the flow
Alle reacties Link kopieren
Thxxxxxxxxxxxxx





quote:AmvdV schreef op 11 mei 2010 @ 10:19:



Kortom; het lijkt inmiddels het aloude verhaal van de man die van twee walletjes eet,geen keuze kan of durft te maken,bang is enz.

Ik vind het meer klinken als het aloude verhaal van de man die van twee walletjes eet, daarin een duidelijke keuze heeft gemaakt, en die niet bang is van twee vrouwen nogal lomp gebruik te maken.



En van minstens één vrouw die dat ziet gebeuren en het laat gebeuren.
Alle reacties Link kopieren




Ja ik heb het laten gebeuren omdat je wordt bestookt met lieve en vooral mooie woorden en hoop... Diep van binnen weet je dat het niet klopt,maar liefde maakt blind en wat is er makkelijker om je kop in het zand te steken.

btw... de andere vrouw 'wist' er wel het e.e.a van maar heeft hem toch zijn gang laten gaan. Wat wil een man nog meer? Twee mutsen die naar zijn pijpen dansen?



What a fool to believe...
Alle reacties Link kopieren
Blurgh wat een rotsituatie zeg!

Eerst verliefd en mooie relatie.. en dan dit... natuurlijk valt dit keihard op je dak...

Ik snap ook wel dat je niet direct de "klik" in je hoofd en hart kan maken en direct stopt.



Ik vind het heel goed van je dat je het zelf in ziet dat je hier niet mee door moet gaan, maar inderdaad, dit zal wel even een knauw geven....



Schrijf hier maar lekker van je af...



Zwakke momenten kennen we allemaal... mocht je die op voelen komen.. kom dan eerst hier... wij praten het allemaal wer rechstreeks uit je hoofd



sterkte... maar het klinkt alsof het allemaal wel goed gaat komen met jou..
Alle reacties Link kopieren




Werd vanmorgen boos wakker,maar merk dat ik langzaam aan een zwak moment ga krijgen. Normaal smsen we tientallen keren per dag,nu al bijna 24 uur niets. Ik wil eigenlijk weten hoe het met hem gaat,wat hij voelt...

De muren komen op me af en heb de neiging om even 'langs te lopen' om te zien of hij thuis is,maar ik weet dat dat niet de bedoeling is en dat het me niets brengt.

Ow help........
Niet doen.
Alle reacties Link kopieren
Niet bellen AMvdV!!! Ga in de afleidingsmodus!! Je hebt genoeg andere dingen waar jij je druk over zou moeten maken! Eerste plaats jijzelf, dan je kinderen.

Laat opkomen die gevoelens en laat ze weer gaan... Dat kun jij!! het is de eerste week altijd heel moeilijk om geen contact te zoeken. Dat is de moeilijkste week! Houd het vandaag vol en beloon jezelf er voor.

Tips om afleiding te zoeken:

- koop een kadootje voor jezelf

- ga met de kinderen iets leuks doen, ga in ze op in hun belevingswereld.

- ga naar buiten (ook al is het vandaag pokkeweer) en maak een wandelingetje

- maak iets zelf (een cake, een wandkleed, een collage)

- schrijf je gevoelens van je af (dagboek, dit forum)

- verzorg jezelf uitgebreid (bad/ douche, make-up, mooie kleding)

- bel met vriendinnen, je moeder, ga bij de buren langs (kortom: ga andere sociale contacten aan!)

- Maak leuke plannen voor het weekend

- Maak het hele huis schoon terwijl de radio Skyradio schalt
Only dead fish go with the flow
Alle reacties Link kopieren




Ik weet het. Ik zal ook proberen geen contact te zoeken,al is het maar om de eer aan mezelf te houden. Ik ben zijn leugens meer dan beu en als hij echt van me had gehouden dan was hij nu hier (wat hij in zeker zin wel heeft gevraagd,maar wat ik af heb gehouden vanwege het onderbuikgevoel) en niet bij zijn vrouw.

Ik kan hiermee niet echt bij mijn ouders terecht omdat zij niet wisten dat ik nog contact met hem had. Zij dachten dat het over was nadat hij terug was gegaan. Natuurlijk denken ze dat,welke vrouw blijft nog vasthouden aan een man die duidelijk niet voor jou kiest maar voor een ander? Welke vrouw laat zich zo door mooie woorden aan het lijntje houden? Juist...Moi...

En daarom kan ik er niet bij zoveel mensen mee terecht. Ik al onthouden dat het min een week duurt. Nog 6 te gaan... *slik*

Hpoe is het met jou trouwens DG?? Nog steeds samen met je mannetje?



Liefsssss
Alle reacties Link kopieren
Je kan de mensen in je omgeving ook gebruiken als afleiding, dat vinden ze vast niet erg. Het forum kun je ook als praatpaal gebruiken en misschien kun je op den duur ook je verhaal toch bij de mensen om je heen kwijt. ga er niet vanuit dat mensen altijd over je oordelen. Ze willen er vaak echt wel voor je zijn, maar dan moet je het wel aangeven.

begin eerst eens met voorstellen om wat leuks te gaan doen, misschien ook met de kinderen. En ook aan jezelf denken.



Hier gaat het goed, tenminste tussen DG-man en mij. DG-lief zit alleen in een burn-out en heeft moeite om te stoppen met zijn werk, door intimidaties op de werkvloer bij ziekmelding (heeft hij gemerkt bij collega's). De werkdruk en -tijden worden hem echter te veel. Lief dat je het vraagt.
Only dead fish go with the flow

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven