Relaties
alle pijlers
Verboden Liefde..
zondag 30 maart 2008 om 13:06
Ik ben een beetje in de war. En eigenlijk schaam ik me dood om de reden daarvan. Ik zal het verhaal zo kort mogelijk houden..:
Ik ben werkzaam in de psychiatrie en heb een paar jaar geleden een client gehad die ik nog kende uit mijn jeugd. Hij kwam voor diagnostiek en problematiek bleek aanwezig, maar absoluut te handhaven.Vanaf het eerste moment dat ik hem zag was ik al onder de indruk. Hij kende mij ook nog van vroeger.
Gedurende zijn hele opname heb ik afstand van hem genomen, omdat er een duidelijke ongemakkelijke spanning voelbaar was.
Gisteren kwam ik hem tegen toen ik wat ging drinken in de stad. Hij was met mensen die ik ook ken en ik betrapte mezelf erop dat ik mijn ogen niet van hem af kon houden. Voelde ontzettend stom! Ik merkte dat hij er net zo ongemakkelijk bij stond en mij ook in de gaten hield. Uiteindelijk raakten we aan de praat. Ook dat was natuurlijk ontzettend raar. Dat hebben we ook naar elkaar uitgesproken trouwens.
Ik kan het haast niet opschrijven hier, maar ik voel me zó ontzettend aangetrokken tot hem dat ik haast in een roes verkeerde! Constant maar proberen rationeel te blijven denken, maar ook zoveel gevoel die me in de weg stond.
Hij zei me gedag, kuste mijn wangen. Ik voelde me nóg slechter!
Aan de andere kant voelde het ook gewoon goed, gewoon prima.
We wisselden nummers. Alsof het vanzelfsprekend was.
En we gaan wat drinken samen.
Oh my God.
Ik ben werkzaam in de psychiatrie en heb een paar jaar geleden een client gehad die ik nog kende uit mijn jeugd. Hij kwam voor diagnostiek en problematiek bleek aanwezig, maar absoluut te handhaven.Vanaf het eerste moment dat ik hem zag was ik al onder de indruk. Hij kende mij ook nog van vroeger.
Gedurende zijn hele opname heb ik afstand van hem genomen, omdat er een duidelijke ongemakkelijke spanning voelbaar was.
Gisteren kwam ik hem tegen toen ik wat ging drinken in de stad. Hij was met mensen die ik ook ken en ik betrapte mezelf erop dat ik mijn ogen niet van hem af kon houden. Voelde ontzettend stom! Ik merkte dat hij er net zo ongemakkelijk bij stond en mij ook in de gaten hield. Uiteindelijk raakten we aan de praat. Ook dat was natuurlijk ontzettend raar. Dat hebben we ook naar elkaar uitgesproken trouwens.
Ik kan het haast niet opschrijven hier, maar ik voel me zó ontzettend aangetrokken tot hem dat ik haast in een roes verkeerde! Constant maar proberen rationeel te blijven denken, maar ook zoveel gevoel die me in de weg stond.
Hij zei me gedag, kuste mijn wangen. Ik voelde me nóg slechter!
Aan de andere kant voelde het ook gewoon goed, gewoon prima.
We wisselden nummers. Alsof het vanzelfsprekend was.
En we gaan wat drinken samen.
Oh my God.
zondag 30 maart 2008 om 13:27
Hij is geen client meer en de opname is al geruime tijd geleden. Daarnaast vind ik het ook nog wel uitmaken of je zijn behandelend psychiater was, of een activiteteitenbegeleider of zo.
Tsja, de man heeft issues. Bij deze weet je dat toevallig, van een ander weet je dat niet van te voren. Maar dat is geen garantie voor het niet hebben van issues. Of zijn zijn issues zo vreselijk groot dan?
Tsja, de man heeft issues. Bij deze weet je dat toevallig, van een ander weet je dat niet van te voren. Maar dat is geen garantie voor het niet hebben van issues. Of zijn zijn issues zo vreselijk groot dan?
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zondag 30 maart 2008 om 13:27
het ligt er aan wat zijn issues zijn, of jij daar mee om kunt/wilt gaan zonder het gevoel te krijgen dat je in je rol als hulpverlener gaat kruipën.
Verder begrijp ik uit je verhaal dat hij nu niet meer in behandeling is,klopt dat?. Heb jij misschien een relatie, of hij?
Ik zie eigenlijk zo op het eerste gezicht niet waar jij je voor zou moeten schamen
Verder begrijp ik uit je verhaal dat hij nu niet meer in behandeling is,klopt dat?. Heb jij misschien een relatie, of hij?
Ik zie eigenlijk zo op het eerste gezicht niet waar jij je voor zou moeten schamen
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 30 maart 2008 om 13:34
zondag 30 maart 2008 om 13:48
zondag 30 maart 2008 om 13:55
hoi Juliette
Ik heb het ook meegemaakt en het erg moeilijk mee gehad qua gevoelens (schaamte, mag niet/kan niet, hoe zullen anderen tegen me aankijken, de kriebels ) en uiteindelijk er toch voor gegaan en mijn leven is daardoor in z'n geheel veranderd.
Inmiddels zijn we 5 jaar samen en hebben een kindje.
Ik heb het ook meegemaakt en het erg moeilijk mee gehad qua gevoelens (schaamte, mag niet/kan niet, hoe zullen anderen tegen me aankijken, de kriebels ) en uiteindelijk er toch voor gegaan en mijn leven is daardoor in z'n geheel veranderd.
Inmiddels zijn we 5 jaar samen en hebben een kindje.
zondag 30 maart 2008 om 14:09
tijdens de opname al in kontakt met hem, is gegroeid. Tijdens de opname is er echter nooit iets gebeurd tussen ons; datgene wat ik begon te voelen na een paar jaar drukte ik weg (mocht niet, kan niet etc etc ). Afspraak gemaakt dat als hij of ik daar weg gingen we kontakt zouden houden zo geschiedde.
zondag 30 maart 2008 om 14:10
quote:julliette schreef op 30 maart 2008 @ 13:49:
Probleem omdat ik me schaam dat ik afspreek met een ex-client. Simpel zat. :s
Aan de reacties merk je misschien al dat het voor de forummers niet zo simpel is als jij denkt dat het is
Ik begrijp dat er in de wereld van psychiatrische zorg grote zorgvuldigheid wordt betracht als het gaat om het vermijden van een relatie tussen hulpverlener en patient. En terecht. Maar die omstandigheden gelden nu toch niet (meer)?
Probleem omdat ik me schaam dat ik afspreek met een ex-client. Simpel zat. :s
Aan de reacties merk je misschien al dat het voor de forummers niet zo simpel is als jij denkt dat het is
Ik begrijp dat er in de wereld van psychiatrische zorg grote zorgvuldigheid wordt betracht als het gaat om het vermijden van een relatie tussen hulpverlener en patient. En terecht. Maar die omstandigheden gelden nu toch niet (meer)?
zondag 30 maart 2008 om 14:13
quote:julliette schreef op 30 maart 2008 @ 14:10:
Jeetje zeg. Heftig wel hè. Maar goed, snap het. Je blijft ook mens en er zijn veel clienten. Ik heb me echter nooit zo bizar gevoeld als nu.
Wil je wat zeggen over zijn problematiek?Oh oh die wirwar van gevoelens ! negatief en positief. Nee ik wil niets zeggen over zijn problematiek (jij immers ook niet) om reden van herkenbaarheid. Als je wilt kun je je emailadres geven via Viva ...
Jeetje zeg. Heftig wel hè. Maar goed, snap het. Je blijft ook mens en er zijn veel clienten. Ik heb me echter nooit zo bizar gevoeld als nu.
Wil je wat zeggen over zijn problematiek?Oh oh die wirwar van gevoelens ! negatief en positief. Nee ik wil niets zeggen over zijn problematiek (jij immers ook niet) om reden van herkenbaarheid. Als je wilt kun je je emailadres geven via Viva ...
zondag 30 maart 2008 om 14:24
quote:julliette schreef op 30 maart 2008 @ 14:15:
Ja, dat wil ik wel zeehond, snap het ook uiteraard dat je er niet verder op in wil gaan. Hoe kunnen mailadressen worden gegeven?
ik geloof dat je daarvoor de Viva-angel van deze pijler moet mailen en vragen jouw emailadres door te geven aan kleinezeehond
of nee viva zelf mailen (het adres waarvan je ook je accountbevestiging gekregen hebt) en eea doorgeven
Ja, dat wil ik wel zeehond, snap het ook uiteraard dat je er niet verder op in wil gaan. Hoe kunnen mailadressen worden gegeven?
ik geloof dat je daarvoor de Viva-angel van deze pijler moet mailen en vragen jouw emailadres door te geven aan kleinezeehond
of nee viva zelf mailen (het adres waarvan je ook je accountbevestiging gekregen hebt) en eea doorgeven
