Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
woensdag 22 juni 2016 om 10:57
quote:Kiki789 schreef op 22 juni 2016 @ 09:39:
[...]
Ik heb 25+ jaar in soortgelijke schoenen van Zeeland gestaan, ging echt niet over 1 nacht ijs om weg te gaan (9 jaar over gedaan).
Dit lees en hoor ik wel vaker, mensen die enorm lang in een situatie blijven hangen die objectief beschouwd niet goed voor ze is.
Je kan lang of kort kan lullen en allerlei redenen en oorzaken gaan verzinnen maar dit komt diep van binenn altijd neer op een gebrek aan eigenwaarde en angst om alleen verder te gaan.
Dáár zou ik dus mijn energie in gaan steken Zeeland. Het onderzoeken van mijn eigenwaarde en angsten. Ik zou geen energie meer verspillen in het zoeken naar oorzaken van de situatie, zijn persoonlijkheid, jullie relatie. Laat dat allemaal maar voortkabbelen en richt je ondetussen op de vraag wat er mis met jou is dat je blijft.
Want het klopt niet, wat je ook verzint over houden van, dat het ooit heus wel leuk was en dat hij zielig is enzovoorts.
Een emotioneel onafhankelijke vrouw met een gezonde dosis zelfrespect die blijft niet bij een kleinzerige man die het overgrote deel van de relatie met hoeren neukt (het begon al na 5 jaar huwelijk hè, 5 jaar! Ik heb jeugdliefdes gehad die langer stand hielden, zonder vreemdgaan!)
[...]
Ik heb 25+ jaar in soortgelijke schoenen van Zeeland gestaan, ging echt niet over 1 nacht ijs om weg te gaan (9 jaar over gedaan).
Dit lees en hoor ik wel vaker, mensen die enorm lang in een situatie blijven hangen die objectief beschouwd niet goed voor ze is.
Je kan lang of kort kan lullen en allerlei redenen en oorzaken gaan verzinnen maar dit komt diep van binenn altijd neer op een gebrek aan eigenwaarde en angst om alleen verder te gaan.
Dáár zou ik dus mijn energie in gaan steken Zeeland. Het onderzoeken van mijn eigenwaarde en angsten. Ik zou geen energie meer verspillen in het zoeken naar oorzaken van de situatie, zijn persoonlijkheid, jullie relatie. Laat dat allemaal maar voortkabbelen en richt je ondetussen op de vraag wat er mis met jou is dat je blijft.
Want het klopt niet, wat je ook verzint over houden van, dat het ooit heus wel leuk was en dat hij zielig is enzovoorts.
Een emotioneel onafhankelijke vrouw met een gezonde dosis zelfrespect die blijft niet bij een kleinzerige man die het overgrote deel van de relatie met hoeren neukt (het begon al na 5 jaar huwelijk hè, 5 jaar! Ik heb jeugdliefdes gehad die langer stand hielden, zonder vreemdgaan!)
woensdag 22 juni 2016 om 11:11
woensdag 22 juni 2016 om 11:16
quote:Zeeland1970 schreef op 22 juni 2016 @ 07:59:
Ze zeggen altijd dan je je gevoel moet volgen.
Wat betekent dat in Godsnaam? Mijn gevoel roept vanalles, wisselt voortdurend, niet bepaald een baken om op te kunnen koersen. Mijn verstand lijkt wat stabieler. Maar dit (alleen) volgen bevredigt niet.
Zeeland, alles is op hol geslagen, je gevoel en je verstand. Het gaat je nu niet lukken om de regie over alles te houden. Go with the flow. Laat los. Wat gebeuren moet, gebeurt toch wel en je kunt aan alles wat er gebeurt en gaat gebeuren het hoofd bieden. Je gaat dit linksom of rechtsom overleven, misschien dat de laatste gedachte je hier doorheen gaat helpen.
Ik herken je paniek, dat gevoel vergeet je nooit. Het bijna happen naar adem. Het hulpeloze en hopeloze gevoel, omdat je niet wilt dat dit gebeurd is en gebeurt. De spanning die steeds groter wordt, omdat je grip wilt hebben en dat niet lukt. Ik wilde indertijd dat ik niet bestond, of dat ik plotseling een jaar of twee jaar verder was met mijn leven, als ik maar niet in het nu hoefde te zijn, of dat mijn man zich huilend aan mijn voeten zou werpen, smekend om vergiffenis. Niets van dat alles, je moet door. Na een periode, ik denk een maand of vier, waarin ik me ongeveer zo voelde zoals jij je nu voelt, moest ik wel iets gaan doen aan en voor mijzelf. Het gaat niet in 1 keer weer goed komen, maar uiteindelijk stopt dit wel en maakt het plaats voor iets anders. De woede heb ik nog wel lang meegezeuld. Na een paar jaar heb ik overwogen om alsnog op te hoepelen. Dat heb ik niet met mijn man besproken, omdat ik hem die onzekerheid niet gunde. Je begrijp dat deze overweging, die uit liefde, verbondenheid en respect voortkwam, de reden is geweest voor mij om te blijven.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, het is geen draaiboek, het is een ervaring die ik met vele vrouwen op dit forum deel. Je ziet dat zich bij alle bedrogen vrouwen zich ongeveer hetzelfde proces voltrekt.
Ze zeggen altijd dan je je gevoel moet volgen.
Wat betekent dat in Godsnaam? Mijn gevoel roept vanalles, wisselt voortdurend, niet bepaald een baken om op te kunnen koersen. Mijn verstand lijkt wat stabieler. Maar dit (alleen) volgen bevredigt niet.
Zeeland, alles is op hol geslagen, je gevoel en je verstand. Het gaat je nu niet lukken om de regie over alles te houden. Go with the flow. Laat los. Wat gebeuren moet, gebeurt toch wel en je kunt aan alles wat er gebeurt en gaat gebeuren het hoofd bieden. Je gaat dit linksom of rechtsom overleven, misschien dat de laatste gedachte je hier doorheen gaat helpen.
Ik herken je paniek, dat gevoel vergeet je nooit. Het bijna happen naar adem. Het hulpeloze en hopeloze gevoel, omdat je niet wilt dat dit gebeurd is en gebeurt. De spanning die steeds groter wordt, omdat je grip wilt hebben en dat niet lukt. Ik wilde indertijd dat ik niet bestond, of dat ik plotseling een jaar of twee jaar verder was met mijn leven, als ik maar niet in het nu hoefde te zijn, of dat mijn man zich huilend aan mijn voeten zou werpen, smekend om vergiffenis. Niets van dat alles, je moet door. Na een periode, ik denk een maand of vier, waarin ik me ongeveer zo voelde zoals jij je nu voelt, moest ik wel iets gaan doen aan en voor mijzelf. Het gaat niet in 1 keer weer goed komen, maar uiteindelijk stopt dit wel en maakt het plaats voor iets anders. De woede heb ik nog wel lang meegezeuld. Na een paar jaar heb ik overwogen om alsnog op te hoepelen. Dat heb ik niet met mijn man besproken, omdat ik hem die onzekerheid niet gunde. Je begrijp dat deze overweging, die uit liefde, verbondenheid en respect voortkwam, de reden is geweest voor mij om te blijven.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, het is geen draaiboek, het is een ervaring die ik met vele vrouwen op dit forum deel. Je ziet dat zich bij alle bedrogen vrouwen zich ongeveer hetzelfde proces voltrekt.
woensdag 22 juni 2016 om 11:17
quote:bloemetje77 schreef op 22 juni 2016 @ 10:57:
[...]
Dit lees en hoor ik wel vaker, mensen die enorm lang in een situatie blijven hangen die objectief beschouwd niet goed voor ze is.
Je kan lang of kort kan lullen en allerlei redenen en oorzaken gaan verzinnen maar dit komt diep van binenn altijd neer op een gebrek aan eigenwaarde en angst om alleen verder te gaan.
Dáár zou ik dus mijn energie in gaan steken Zeeland. Het onderzoeken van mijn eigenwaarde en angsten. Ik zou geen energie meer verspillen in het zoeken naar oorzaken van de situatie, zijn persoonlijkheid, jullie relatie. Laat dat allemaal maar voortkabbelen en richt je ondetussen op de vraag wat er mis met jou is dat je blijft.
Want het klopt niet, wat je ook verzint over houden van, dat het ooit heus wel leuk was en dat hij zielig is enzovoorts.
Een emotioneel onafhankelijke vrouw met een gezonde dosis zelfrespect die blijft niet bij een kleinzerige man die het overgrote deel van de relatie met hoeren neukt (het begon al na 5 jaar huwelijk hè, 5 jaar! Ik heb jeugdliefdes gehad die langer stand hielden, zonder vreemdgaan!)Goede post dit.
[...]
Dit lees en hoor ik wel vaker, mensen die enorm lang in een situatie blijven hangen die objectief beschouwd niet goed voor ze is.
Je kan lang of kort kan lullen en allerlei redenen en oorzaken gaan verzinnen maar dit komt diep van binenn altijd neer op een gebrek aan eigenwaarde en angst om alleen verder te gaan.
Dáár zou ik dus mijn energie in gaan steken Zeeland. Het onderzoeken van mijn eigenwaarde en angsten. Ik zou geen energie meer verspillen in het zoeken naar oorzaken van de situatie, zijn persoonlijkheid, jullie relatie. Laat dat allemaal maar voortkabbelen en richt je ondetussen op de vraag wat er mis met jou is dat je blijft.
Want het klopt niet, wat je ook verzint over houden van, dat het ooit heus wel leuk was en dat hij zielig is enzovoorts.
Een emotioneel onafhankelijke vrouw met een gezonde dosis zelfrespect die blijft niet bij een kleinzerige man die het overgrote deel van de relatie met hoeren neukt (het begon al na 5 jaar huwelijk hè, 5 jaar! Ik heb jeugdliefdes gehad die langer stand hielden, zonder vreemdgaan!)Goede post dit.
woensdag 22 juni 2016 om 11:41
Neen ik ben niet de man van...
Ik lees echter al lang mee en ik word zelf al lastig van al die goed bedoelde raad. Wat moet je er mee. ... zoveel denkwerk. Denk dat haar hoofd al overuren draait. Kan me wel vinden in Wiebelt. Stil worden..
Wanneer je hart en gevoel op 1 lijn staan weet je dat het juist is. Moeilijk dat beseft iedereen. Maar nodig...
Wat ze ook beslist... zelf de keuze maken.
Ik lees echter al lang mee en ik word zelf al lastig van al die goed bedoelde raad. Wat moet je er mee. ... zoveel denkwerk. Denk dat haar hoofd al overuren draait. Kan me wel vinden in Wiebelt. Stil worden..
Wanneer je hart en gevoel op 1 lijn staan weet je dat het juist is. Moeilijk dat beseft iedereen. Maar nodig...
Wat ze ook beslist... zelf de keuze maken.
woensdag 22 juni 2016 om 12:25
quote:bloemetje77 schreef op 22 juni 2016 @ 10:57:
[...]
Dit lees en hoor ik wel vaker, mensen die enorm lang in een situatie blijven hangen die objectief beschouwd niet goed voor ze is.
Je kan lang of kort kan lullen en allerlei redenen en oorzaken gaan verzinnen maar dit komt diep van binenn altijd neer op een gebrek aan eigenwaarde en angst om alleen verder te gaan.
Dáár zou ik dus mijn energie in gaan steken Zeeland. Het onderzoeken van mijn eigenwaarde en angsten. Ik zou geen energie meer verspillen in het zoeken naar oorzaken van de situatie, zijn persoonlijkheid, jullie relatie. Laat dat allemaal maar voortkabbelen en richt je ondetussen op de vraag wat er mis met jou is dat je blijft.
Want het klopt niet, wat je ook verzint over houden van, dat het ooit heus wel leuk was en dat hij zielig is enzovoorts.
Een emotioneel onafhankelijke vrouw met een gezonde dosis zelfrespect die blijft niet bij een kleinzerige man die het overgrote deel van de relatie met hoeren neukt (het begon al na 5 jaar huwelijk hè, 5 jaar! Ik heb jeugdliefdes gehad die langer stand hielden, zonder vreemdgaan!)
dit dus.
en wij kunnen lang en breed lullen, doen we ook al bijna 2maanden, maar sommige mensen moeten zelf met hun kop tegen de muur knallen voor er een keerpunt komt.
Ik zou denken dat alle info die to over haar man heeft gekregen wel genoeg muur was, maar blijkbaar niet. Ik heb medelijden met TO, echt serieus gemeend diep medelijden, want dit is heelerg. Ik heb ook respect voor de mensen die hier nog lange lieve meelevende teksten schrijven maar ik snap niet waar jullie het allemaal vandaag halen. Voor mij is het zo klaar als eenklontje, to zal die muur voor zichzelf een keer tegen moeten komen, en wat wij verder schrijven doet daar weinig aan af of bij.
[...]
Dit lees en hoor ik wel vaker, mensen die enorm lang in een situatie blijven hangen die objectief beschouwd niet goed voor ze is.
Je kan lang of kort kan lullen en allerlei redenen en oorzaken gaan verzinnen maar dit komt diep van binenn altijd neer op een gebrek aan eigenwaarde en angst om alleen verder te gaan.
Dáár zou ik dus mijn energie in gaan steken Zeeland. Het onderzoeken van mijn eigenwaarde en angsten. Ik zou geen energie meer verspillen in het zoeken naar oorzaken van de situatie, zijn persoonlijkheid, jullie relatie. Laat dat allemaal maar voortkabbelen en richt je ondetussen op de vraag wat er mis met jou is dat je blijft.
Want het klopt niet, wat je ook verzint over houden van, dat het ooit heus wel leuk was en dat hij zielig is enzovoorts.
Een emotioneel onafhankelijke vrouw met een gezonde dosis zelfrespect die blijft niet bij een kleinzerige man die het overgrote deel van de relatie met hoeren neukt (het begon al na 5 jaar huwelijk hè, 5 jaar! Ik heb jeugdliefdes gehad die langer stand hielden, zonder vreemdgaan!)
dit dus.
en wij kunnen lang en breed lullen, doen we ook al bijna 2maanden, maar sommige mensen moeten zelf met hun kop tegen de muur knallen voor er een keerpunt komt.
Ik zou denken dat alle info die to over haar man heeft gekregen wel genoeg muur was, maar blijkbaar niet. Ik heb medelijden met TO, echt serieus gemeend diep medelijden, want dit is heelerg. Ik heb ook respect voor de mensen die hier nog lange lieve meelevende teksten schrijven maar ik snap niet waar jullie het allemaal vandaag halen. Voor mij is het zo klaar als eenklontje, to zal die muur voor zichzelf een keer tegen moeten komen, en wat wij verder schrijven doet daar weinig aan af of bij.
woensdag 22 juni 2016 om 12:58
Het ergste is dat blijven meestal zo zinloos is. En dat zie je pas achteraf. TO kan nog jaren bij hem blijven, net zoals de persoon die hierboven postte dat ze 25 jaar in deze situatie heeft gezeten.
Jaren waarin je steeds maar weer pijnlijk in je hart gebeten worden door een slang die uit de bosjes schiet. Keer op keer, op de meest onverwachte momenten.
Als je een mooie vrouw ziet op een parkeerplaats.
Als er op tv een mooie vrouw is en man zapt niet snel genoeg.
Als man iets te lang naar de serveerster kijkt.
Als je in de spiegel kijkt en je afvraagt of je wel aantrekkelijk bent.
Als je man met je wil vrijen en het beeld door je heen flitst van die vrouwen, waar hij hetzelfde mee heeft gedaan.
Als je man niet met je wil vrijen en je je afvraagt of het toch niet aan jou ligt en of je wel op kan tegen die jongere prostituees.
Als man eens later thuis komt en niet bereikbaar is.
Als je op een verjaardag bent en iemand zegt dat je maar boft met zo'n leuke man en jij het geheim voelt knagen.
En als je na jaren deze pijnscheuten nog voelt, je jezelf ook nog eens op je kop gaat geven dat je er inmiddels toch overheen moet zijn en of je niet beter je best moet doen om hem te vergeven.
Gaat die slang ooit weg? Heo lang ga je er op wachten? Het lijkt me een vreselijk leven.
Jaren waarin je steeds maar weer pijnlijk in je hart gebeten worden door een slang die uit de bosjes schiet. Keer op keer, op de meest onverwachte momenten.
Als je een mooie vrouw ziet op een parkeerplaats.
Als er op tv een mooie vrouw is en man zapt niet snel genoeg.
Als man iets te lang naar de serveerster kijkt.
Als je in de spiegel kijkt en je afvraagt of je wel aantrekkelijk bent.
Als je man met je wil vrijen en het beeld door je heen flitst van die vrouwen, waar hij hetzelfde mee heeft gedaan.
Als je man niet met je wil vrijen en je je afvraagt of het toch niet aan jou ligt en of je wel op kan tegen die jongere prostituees.
Als man eens later thuis komt en niet bereikbaar is.
Als je op een verjaardag bent en iemand zegt dat je maar boft met zo'n leuke man en jij het geheim voelt knagen.
En als je na jaren deze pijnscheuten nog voelt, je jezelf ook nog eens op je kop gaat geven dat je er inmiddels toch overheen moet zijn en of je niet beter je best moet doen om hem te vergeven.
Gaat die slang ooit weg? Heo lang ga je er op wachten? Het lijkt me een vreselijk leven.
woensdag 22 juni 2016 om 13:04
quote:Kiki789 schreef op 22 juni 2016 @ 09:39:
[...]
Ik maak er niets van (al deed ik het wel, tis een forum is ieders recht), opvallend om te zien hoe jij anderen vaak een standje geeft; neem je eigen advies op en oordeel zelf niet zo hard en laat anderen lekker voor zichzelf spreken ipv dat jij (in iedergeval over mijn mening hierover) onterechte conclusies trekt.
Ik geef jou geen standje. Ik schrijf wat in mijn opkomt naar aanleiding van o.a. jouw post. Verder geef ik gewoon mijn mening, net als jij.
Ik heb 25+ jaar in soortgelijke schoenen van Zeeland gestaan, ging echt niet over 1 nacht ijs om weg te gaan (9 jaar over gedaan).
Dan begrijp je als geen ander waarom Zeeland niet kiest. Wel heel vervelend dat je dat hebt moeten meemaken.
Ik zeg ook niet dat ze weg moet gaan, ik denk alleen dat de keuze om te blijven anders is uitgepakt tot nu toe; meaning dat het Zeeland erg zwaar valt, dat er allerlei dingen veranderd zijn die ze vantevoren ook niet had kunnen voorzien. Zenuwslopend lijkt het me, ik gun haar ook haar rust, wat ze dan ook kiest. Ik heb zelf wel het idee dat ze kleine stapjes aan het maken is (langzaamaan anders/over andere dingen gaan denken).
Dan heb ik je niet helemaal goed begrepen, maar hier ben ik het wel mee eens.
En de meeste keuzes uit angst (geldt dus voor iedereen) pakken vaak niet fijn uit: namelijk ten koste van de rust in jezelf.Ik weet niet of het een keuze is uit angst. Dat kan, maar het hoeft niet. Het is iets voor Zeeland om in haar achterhoofd te houden, maar misschien past het er helemaal niet meer bij.
[...]
Ik maak er niets van (al deed ik het wel, tis een forum is ieders recht), opvallend om te zien hoe jij anderen vaak een standje geeft; neem je eigen advies op en oordeel zelf niet zo hard en laat anderen lekker voor zichzelf spreken ipv dat jij (in iedergeval over mijn mening hierover) onterechte conclusies trekt.
Ik geef jou geen standje. Ik schrijf wat in mijn opkomt naar aanleiding van o.a. jouw post. Verder geef ik gewoon mijn mening, net als jij.
Ik heb 25+ jaar in soortgelijke schoenen van Zeeland gestaan, ging echt niet over 1 nacht ijs om weg te gaan (9 jaar over gedaan).
Dan begrijp je als geen ander waarom Zeeland niet kiest. Wel heel vervelend dat je dat hebt moeten meemaken.
Ik zeg ook niet dat ze weg moet gaan, ik denk alleen dat de keuze om te blijven anders is uitgepakt tot nu toe; meaning dat het Zeeland erg zwaar valt, dat er allerlei dingen veranderd zijn die ze vantevoren ook niet had kunnen voorzien. Zenuwslopend lijkt het me, ik gun haar ook haar rust, wat ze dan ook kiest. Ik heb zelf wel het idee dat ze kleine stapjes aan het maken is (langzaamaan anders/over andere dingen gaan denken).
Dan heb ik je niet helemaal goed begrepen, maar hier ben ik het wel mee eens.
En de meeste keuzes uit angst (geldt dus voor iedereen) pakken vaak niet fijn uit: namelijk ten koste van de rust in jezelf.Ik weet niet of het een keuze is uit angst. Dat kan, maar het hoeft niet. Het is iets voor Zeeland om in haar achterhoofd te houden, maar misschien past het er helemaal niet meer bij.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 22 juni 2016 om 13:21
BWitched, iedereen hier schrijft wat er in hun opkomt, lijkt me logisch, maar om er dan ineens hele andere dingen in jouw eigen post nav die van mij erbij te vermelden (leek erop dat dat gebeurde); was effe niet logisch voor mij.
Je schreef waarom het zo moeilijk is voor anderen om deze keuze te accepteren waarvan men denkt dat het geen goede keuze is, dat komt ook als een oordeel over, vandaar mijn reactie naar jou en dan ook een vraag van mijn kant: waarom kan jij dan niet accepteren dat andere mensen daar wel zo over denken?
Ja ik begrijp Zeeland zeker, hoeveel mensen mij wel niet voor gek verklaarden dat ik bij hem bleef en mij aangaven dat ik veel beter verdiende en meer waard was. Het hielp niet echt, je moet wel zelf willen kijken en luisteren naar wat er daadwerkelijk is. Dat doe je wel door eerst stil te worden zoals Wiebeltje steeds aangeeft en bloed eerlijk naar jezelf te zijn.
Je schreef waarom het zo moeilijk is voor anderen om deze keuze te accepteren waarvan men denkt dat het geen goede keuze is, dat komt ook als een oordeel over, vandaar mijn reactie naar jou en dan ook een vraag van mijn kant: waarom kan jij dan niet accepteren dat andere mensen daar wel zo over denken?
Ja ik begrijp Zeeland zeker, hoeveel mensen mij wel niet voor gek verklaarden dat ik bij hem bleef en mij aangaven dat ik veel beter verdiende en meer waard was. Het hielp niet echt, je moet wel zelf willen kijken en luisteren naar wat er daadwerkelijk is. Dat doe je wel door eerst stil te worden zoals Wiebeltje steeds aangeeft en bloed eerlijk naar jezelf te zijn.
woensdag 22 juni 2016 om 13:28
Zeeland, wat ervoor zorgde dat er bij mij ineens veel ging veranderen, is niet in de details te verzanden (en contstant met hem bezig zijn). Stil zijn, voelen en denken aan wat ik nou wilde (en of het haalbaar was). Een stukje afstand inbouwen was daar wel voor nodig.
Zou jij ook even niet wat afstand kunnen inbouwen? Veel mensen hebben dit al geopperd in de afgelopen pagina's. Wil je hier iets mee doen?
Zou jij ook even niet wat afstand kunnen inbouwen? Veel mensen hebben dit al geopperd in de afgelopen pagina's. Wil je hier iets mee doen?
woensdag 22 juni 2016 om 13:59
Zeeland ik probeer het nog een keer:
Hou je van Zeeland (de provincie bedoel ik)
Zoek iets goedkoops.
Pak je nachthemd tandenborstel en wat kleding.
Vraag je man je weg te brengen dan heeft hij de auto
Maak een plannetje, ik wandel of fiets van zo laat tot zo laat. Niet te lang maar ook zeker niet te kort.
Laat je Ipad maar thuis. Ben je ook even hier weg.
Eet een visje, doe een dutje, ga de natuur in. Maak een kletspraatje met onbekenden. Koop een gezellig ontspannend boek.
Realiseer je dat het gevoel dat je nu hebt en de situatie waarin je nu zit ook weer over gaan, vroeg of laat.
Als je in de natuur bent en eeuwenoude bomen ziet staan kun je je dat vaak beter voorstellen.
Je kunt ook ergens bij je huis om de hoek gaan zitten als het ware.
Als er maar bos of heide en een pannekoeken-restaurant is.
Hou je van Zeeland (de provincie bedoel ik)
Zoek iets goedkoops.
Pak je nachthemd tandenborstel en wat kleding.
Vraag je man je weg te brengen dan heeft hij de auto
Maak een plannetje, ik wandel of fiets van zo laat tot zo laat. Niet te lang maar ook zeker niet te kort.
Laat je Ipad maar thuis. Ben je ook even hier weg.
Eet een visje, doe een dutje, ga de natuur in. Maak een kletspraatje met onbekenden. Koop een gezellig ontspannend boek.
Realiseer je dat het gevoel dat je nu hebt en de situatie waarin je nu zit ook weer over gaan, vroeg of laat.
Als je in de natuur bent en eeuwenoude bomen ziet staan kun je je dat vaak beter voorstellen.
Je kunt ook ergens bij je huis om de hoek gaan zitten als het ware.
Als er maar bos of heide en een pannekoeken-restaurant is.
woensdag 22 juni 2016 om 14:03
Ja Kiki, dat was het bij mij ook vooral, en ik had het niet eens door: "en contstant met hem bezig zijn". Ik had het ECHT niet door, dat elke halve zin die ik uitte ging over wat HIJ dacht, wilde, deed, voelde, en ook niet wilde, deed en voelde. Of liever: ik uitte wat IK dacht dat HIJ dacht, wilde... enzovoort. Ik had gelukkig liefdevol-kritische mensen om me heen die steeds zeiden: je doet het weer. Want ik had het ECHT niet door. Misschien heeft Zeeland het ook niet door. Dat denk ik. Vandaar steeds mijn verhaal over 'stil worden'. Het aandurven om er op te vertrouwen dat als je de focus op jezelf legt zonder snoeihard te gaan werken, er dan boven komt wat boven moet komen. En de bedding ontstaat waar je je op kunt verlaten. En nogmaals: de uitkomst 'weggaan of niet' 'doet er in die zin dan niet toe', die komt vanzelf (en dat kan even duren weet ik uit ervaring) bovendrijven. Dan weet je het. Zonder dat je het zo wanhopig beet hoeft te pakken omdat je bang bent dat je leven nooit meer goed komt. Want dan weet je ook: mijn leven komt goed. En ik hou nu meer van mezelf dan ooit en dat kan niemand me ooit nog afnemen. Wat Elmervrouw zegt: jij bent de belangrijkste in jouw leven. Zorg voor jouzelf! Alleen van daar uit kun je oprecht liefde krijgen en liefde geven, op zuivere basis, omdat je het voelt, niet als krampachtig beredeneerd project.
woensdag 22 juni 2016 om 14:19
quote:Kiki789 schreef op 22 juni 2016 @ 13:21:
BWitched, iedereen hier schrijft wat er in hun opkomt, lijkt me logisch, maar om er dan ineens hele andere dingen in jouw eigen post nav die van mij erbij te vermelden (leek erop dat dat gebeurde); was effe niet logisch voor mij.
Je schreef waarom het zo moeilijk is voor anderen om deze keuze te accepteren waarvan men denkt dat het geen goede keuze is, dat komt ook als een oordeel over, vandaar mijn reactie naar jou en dan ook een vraag van mijn kant: waarom kan jij dan niet accepteren dat andere mensen daar wel zo over denken?
Dat begrijp ik best. Er is alleen nogal een verschil tussen aangeven wat je zelf vindt /gedaan hebt / denkt dat je zou doen en TO diskwalificeren als te slap of laf om voor zichzelf te kiezen. Dat deed jij niet, maar ik associeerde nog even door. Ben het wel met je eens dat dat onduidelijk was, sorry.
Ja ik begrijp Zeeland zeker, hoeveel mensen mij wel niet voor gek verklaarden dat ik bij hem bleef en mij aangaven dat ik veel beter verdiende en meer waard was. Het hielp niet echt, je moet wel zelf willen kijken en luisteren naar wat er daadwerkelijk is. Dat doe je wel door eerst stil te worden zoals Wiebeltje steeds aangeeft en bloed eerlijk naar jezelf te zijn.Dat is ook zo. Ook ik heb in zo'n relatie gezeten. Maar dat kan je pas als daar ruimte voor ontstaat. Iemand is niet slap als ze daar (nog) niet toe in staat is. Bovendien kan Zeeland in alle stilte zomaar tot een andere conclusie komen.
BWitched, iedereen hier schrijft wat er in hun opkomt, lijkt me logisch, maar om er dan ineens hele andere dingen in jouw eigen post nav die van mij erbij te vermelden (leek erop dat dat gebeurde); was effe niet logisch voor mij.
Je schreef waarom het zo moeilijk is voor anderen om deze keuze te accepteren waarvan men denkt dat het geen goede keuze is, dat komt ook als een oordeel over, vandaar mijn reactie naar jou en dan ook een vraag van mijn kant: waarom kan jij dan niet accepteren dat andere mensen daar wel zo over denken?
Dat begrijp ik best. Er is alleen nogal een verschil tussen aangeven wat je zelf vindt /gedaan hebt / denkt dat je zou doen en TO diskwalificeren als te slap of laf om voor zichzelf te kiezen. Dat deed jij niet, maar ik associeerde nog even door. Ben het wel met je eens dat dat onduidelijk was, sorry.
Ja ik begrijp Zeeland zeker, hoeveel mensen mij wel niet voor gek verklaarden dat ik bij hem bleef en mij aangaven dat ik veel beter verdiende en meer waard was. Het hielp niet echt, je moet wel zelf willen kijken en luisteren naar wat er daadwerkelijk is. Dat doe je wel door eerst stil te worden zoals Wiebeltje steeds aangeeft en bloed eerlijk naar jezelf te zijn.Dat is ook zo. Ook ik heb in zo'n relatie gezeten. Maar dat kan je pas als daar ruimte voor ontstaat. Iemand is niet slap als ze daar (nog) niet toe in staat is. Bovendien kan Zeeland in alle stilte zomaar tot een andere conclusie komen.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 22 juni 2016 om 22:11
Andere situatie hier, maar ik herken het ook: constant met hem bezig zijn. Zelfs nu ik sinds ongeveer twee weken alleen woon. Enerzijds is het een grote bevrijding en kan ik nu al ruimer ademen, maar omdat de zaken nog niet officieel zijn afgehandeld, ben ik nog steeds met controle bankrekening/etc.etc. /verklaren van zijn gedrag etc. bezig. Echt om doodmoe van te worden. Ik zal zo blij zijn als alles achter de rug is en ik baas over mezelf en mijn eigen bankrekening ben.
Sorry Zeeland voor offtopic. Maar ik begrijp dus heel goed hoe moeilijk het is om de focus te leggen waar die hoort: bij jezelf. Wat ik eerder zei: je bent zelf de belangrijkste persoon in je leven, dat moet ik zelf ook goed in mijn oren knopen, want ik vergeet het nog om de haverklap. De schade van zo'n relatie....
Sorry Zeeland voor offtopic. Maar ik begrijp dus heel goed hoe moeilijk het is om de focus te leggen waar die hoort: bij jezelf. Wat ik eerder zei: je bent zelf de belangrijkste persoon in je leven, dat moet ik zelf ook goed in mijn oren knopen, want ik vergeet het nog om de haverklap. De schade van zo'n relatie....
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 24 juni 2016 om 00:00
vrijdag 24 juni 2016 om 00:56
Jee, Monti, dus als ik een dag niet online ben, ben ik volgens jou aan het manipuleren. .?
Is het in je opgekomen dat er ook andere redenen of verklaringen kunnen zijn?
Mss ...heb ik werk..? Mss was ik even weg? (Ik noem maar even wat.)
Mss... was het druk..? Was er een keer een avond visite..? Lag Internet er even af..?
Mss... was ik ziek, of één vd jongens.? Of mss was ik nog even bezig met de berichtjes in mijn inbox eerst te beantwoorden. .? Mss wilde één vd jongens een spel spelen op mijn tablet zodat ik even geen gelegenheid had om er zelf op te kunnen..? Mss staat het huis hier wel blank door overstromende putten door de hevige regenval? Of wilde ik een keer een avond tv kijken na mijn werk..?
Redenen genoeg die je zou kunnen kiezen, als je dan toch uit wil gaan van aannames.
Maar geloof wat je wil. De keus v je aanname zegt wrs net zoveel over jezelf.
Is het in je opgekomen dat er ook andere redenen of verklaringen kunnen zijn?
Mss ...heb ik werk..? Mss was ik even weg? (Ik noem maar even wat.)
Mss... was het druk..? Was er een keer een avond visite..? Lag Internet er even af..?
Mss... was ik ziek, of één vd jongens.? Of mss was ik nog even bezig met de berichtjes in mijn inbox eerst te beantwoorden. .? Mss wilde één vd jongens een spel spelen op mijn tablet zodat ik even geen gelegenheid had om er zelf op te kunnen..? Mss staat het huis hier wel blank door overstromende putten door de hevige regenval? Of wilde ik een keer een avond tv kijken na mijn werk..?
Redenen genoeg die je zou kunnen kiezen, als je dan toch uit wil gaan van aannames.
Maar geloof wat je wil. De keus v je aanname zegt wrs net zoveel over jezelf.
