Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
vrijdag 24 juni 2016 om 01:21
Jammer dat je je energie wèl steekt in een verweer waar niemand iets aan heeft, maar niet in een (al is het kleine) bespiegeling van wat er allemaal aan suggesties en 'meedenken' aan je voorgelegd is, de laatste dagen. Het is inderdaad toch enigszins merkwaardig te noemen dat je -nadat je een zoveelste 'bommetje' gedropt hebt- wegduikt in stilte of 'afleidende' berichtjes.
Of kunnen we dit ook onder de noemer 'opruimen van een rommelkamertje' scharen?
Of kunnen we dit ook onder de noemer 'opruimen van een rommelkamertje' scharen?
vrijdag 24 juni 2016 om 01:27
quote:Monti schreef op 24 juni 2016 @ 00:00:
En toen bleef het (weer) stil. Want TO wil niet in de verdediging, maar ook niet in beweging komen want controleverlies dus dan reageer ik maar niet (of beperkt) En zwijgen is ook een vorm van manipulatie.
Oude patronen. Mens, ik heb met je te doen. Wat zit jij vast in jezelf en je leven.
Moet ze dit dan?
Omdat zij hier is komen ventileren, wil niet zeggen dat zij verplicht is om hier dagelijks te reageren.
Ik vind al lange tijd dat men hier wel erg 'druk' probeert uit te oefenen, zodat Zeeland een beslissing neemt.
Is iedereen dan tevreden als ze zegt 'ik ga van Zeelandman weg'?
Juicht er dan een gans forum 'eindelijk?'
Mensen aub... je zal maar in zo'n situatie zitten.
En het kan inderdaad zijn dat Zeeland 'vast' zit.
Maar... zet haar niet onder druk!
Laat haar zelf beslissen en proberen wat haar het beste lijkt.
Ikzelf ken ook mensen, waarvan ik weet dat ze veel beter uit elkaar zouden gaan,
dan de schijn ophouden voor iedereen van 'happy familie'.
Die mensen moeten dat zélf weten.
Pas wanneer zij er klaar voor zijn, zullen zij de stap tot scheiden kunnen zetten.
Misschien komt die stap nooit, en blijven ze ongelukkig met elkaar verder gaan..
Tja dan is dat ook maar zo! Jammer voor hen dan dat ze 2 bange haasjes zijn.
En later kunnen zeuren 'had ik maar dit, had ik maar dat..'
Er is echter niemand die beslissingen kan nemen voor iemand anders.
We kunnen allemaal raad geven. En raad kan je aannemen of opzij leggen.
Net wat je wil.
Mensen die zich storen aan het feit dat Zeeland stilstaat... zijn vrij om hun mening voor zichzelf te houden.
Niemand is verplicht te reageren, of hier raad te geven.
Ik denk ook, wanneer dit bij mij zou gebeuren, zou ik dit of dat...
maar ik heb ook al ervaren dat de werkelijkheid anders is.
Want... dan spelen er meerdere factoren mee. En handel je niet zoals je eerst dacht.
Zeeland zal wel doen wat haar het beste lijkt.
Als het écht onleefbaar zou zijn, dan was ze al wel weggeweest (of hij).
Zolang ze elkaar verdragen, met elkaar praten... kan er nog vanalles gebeuren.
En tijd zal raad brengen.
En toen bleef het (weer) stil. Want TO wil niet in de verdediging, maar ook niet in beweging komen want controleverlies dus dan reageer ik maar niet (of beperkt) En zwijgen is ook een vorm van manipulatie.
Oude patronen. Mens, ik heb met je te doen. Wat zit jij vast in jezelf en je leven.
Moet ze dit dan?
Omdat zij hier is komen ventileren, wil niet zeggen dat zij verplicht is om hier dagelijks te reageren.
Ik vind al lange tijd dat men hier wel erg 'druk' probeert uit te oefenen, zodat Zeeland een beslissing neemt.
Is iedereen dan tevreden als ze zegt 'ik ga van Zeelandman weg'?
Juicht er dan een gans forum 'eindelijk?'
Mensen aub... je zal maar in zo'n situatie zitten.
En het kan inderdaad zijn dat Zeeland 'vast' zit.
Maar... zet haar niet onder druk!
Laat haar zelf beslissen en proberen wat haar het beste lijkt.
Ikzelf ken ook mensen, waarvan ik weet dat ze veel beter uit elkaar zouden gaan,
dan de schijn ophouden voor iedereen van 'happy familie'.
Die mensen moeten dat zélf weten.
Pas wanneer zij er klaar voor zijn, zullen zij de stap tot scheiden kunnen zetten.
Misschien komt die stap nooit, en blijven ze ongelukkig met elkaar verder gaan..
Tja dan is dat ook maar zo! Jammer voor hen dan dat ze 2 bange haasjes zijn.
En later kunnen zeuren 'had ik maar dit, had ik maar dat..'
Er is echter niemand die beslissingen kan nemen voor iemand anders.
We kunnen allemaal raad geven. En raad kan je aannemen of opzij leggen.
Net wat je wil.
Mensen die zich storen aan het feit dat Zeeland stilstaat... zijn vrij om hun mening voor zichzelf te houden.
Niemand is verplicht te reageren, of hier raad te geven.
Ik denk ook, wanneer dit bij mij zou gebeuren, zou ik dit of dat...
maar ik heb ook al ervaren dat de werkelijkheid anders is.
Want... dan spelen er meerdere factoren mee. En handel je niet zoals je eerst dacht.
Zeeland zal wel doen wat haar het beste lijkt.
Als het écht onleefbaar zou zijn, dan was ze al wel weggeweest (of hij).
Zolang ze elkaar verdragen, met elkaar praten... kan er nog vanalles gebeuren.
En tijd zal raad brengen.
vrijdag 24 juni 2016 om 02:11
quote:Zeeland1970 schreef op 24 juni 2016 @ 00:56:
Jee, Monti, dus als ik een dag niet online ben, ben ik volgens jou aan het manipuleren. .?
Is het in je opgekomen dat er ook andere redenen of verklaringen kunnen zijn?
Mss ...heb ik werk..? Mss was ik even weg? (Ik noem maar even wat.)
Mss... was het druk..? Was er een keer een avond visite..? Lag Internet er even af..?
Mss... was ik ziek, of één vd jongens.? Of mss was ik nog even bezig met de berichtjes in mijn inbox eerst te beantwoorden. .? Mss wilde één vd jongens een spel spelen op mijn tablet zodat ik even geen gelegenheid had om er zelf op te kunnen..? Mss staat het huis hier wel blank door overstromende putten door de hevige regenval? Of wilde ik een keer een avond tv kijken na mijn werk..?
Redenen genoeg die je zou kunnen kiezen, als je dan toch uit wil gaan van aannames.
Maar geloof wat je wil. De keus v je aanname zegt wrs net zoveel over jezelf.
Zielig deze reactie!
Monti heeft echt wel een punt, immers als er geen reacties zijn die Zeeland bevallen reageert zij gewoon niet en als haar welgezinde berichten uitblijven, slaat Zeeland helemaal door.
Met alle goede opmerkingen en aanbevelingen, die ik hier gelezen heb, heeft TO niets mee gedaan. Sterker nog, Zeeland staat nog steeds zo versteend als toen haar man alles opbiechtte.
TO is, mijn inziens, veel beter af als er niemand meer reageert en zij dus gedwongen wordt om haar frustraties met haar man te delen. De uitlaatklep met het forum is dan weg.
De mensen die welgemeende reacties geven kunnen hun tijd dan ook beter besteden, dan trekken aan een dood paard.
Jee, Monti, dus als ik een dag niet online ben, ben ik volgens jou aan het manipuleren. .?
Is het in je opgekomen dat er ook andere redenen of verklaringen kunnen zijn?
Mss ...heb ik werk..? Mss was ik even weg? (Ik noem maar even wat.)
Mss... was het druk..? Was er een keer een avond visite..? Lag Internet er even af..?
Mss... was ik ziek, of één vd jongens.? Of mss was ik nog even bezig met de berichtjes in mijn inbox eerst te beantwoorden. .? Mss wilde één vd jongens een spel spelen op mijn tablet zodat ik even geen gelegenheid had om er zelf op te kunnen..? Mss staat het huis hier wel blank door overstromende putten door de hevige regenval? Of wilde ik een keer een avond tv kijken na mijn werk..?
Redenen genoeg die je zou kunnen kiezen, als je dan toch uit wil gaan van aannames.
Maar geloof wat je wil. De keus v je aanname zegt wrs net zoveel over jezelf.
Zielig deze reactie!
Monti heeft echt wel een punt, immers als er geen reacties zijn die Zeeland bevallen reageert zij gewoon niet en als haar welgezinde berichten uitblijven, slaat Zeeland helemaal door.
Met alle goede opmerkingen en aanbevelingen, die ik hier gelezen heb, heeft TO niets mee gedaan. Sterker nog, Zeeland staat nog steeds zo versteend als toen haar man alles opbiechtte.
TO is, mijn inziens, veel beter af als er niemand meer reageert en zij dus gedwongen wordt om haar frustraties met haar man te delen. De uitlaatklep met het forum is dan weg.
De mensen die welgemeende reacties geven kunnen hun tijd dan ook beter besteden, dan trekken aan een dood paard.
vrijdag 24 juni 2016 om 02:32
Al vanaf deel 1 (bijna) alles gelezen. Zeeland is echt (of niet)
Ze weet wel al een behoorlijke tijd ons lezend te houden, wat ik niet snap en nooit zal snappen is dat een vrouw het accepteert dat een man 'dames' bezoekt voor een minimaal bedrag, dat zijn geen dames die dat uit eigen beweging doen. Dat is uitbuiting.
Dat gebeurd iedere dag, haar man doet/deed dat. Zolang iedereen een oog dichtknijpt blijft het bestaan, verschrikkelijk.
Besef je dat wel Zeeland?
Ze weet wel al een behoorlijke tijd ons lezend te houden, wat ik niet snap en nooit zal snappen is dat een vrouw het accepteert dat een man 'dames' bezoekt voor een minimaal bedrag, dat zijn geen dames die dat uit eigen beweging doen. Dat is uitbuiting.
Dat gebeurd iedere dag, haar man doet/deed dat. Zolang iedereen een oog dichtknijpt blijft het bestaan, verschrikkelijk.
Besef je dat wel Zeeland?
vrijdag 24 juni 2016 om 03:52
Internet: 1000 den mannen met foto van hun gezicht én/of bloot geslachtsdeel.
Zoeken iemand naast hun huwelijk.
Met of zonder medeweten van hun wederhelft. Duizenden profielen op datingsites van gehuwde mannen.
Duizenden mannen die hoeren bezoeken.
Ik keur geen enkele actie goed,
laat dat duidelijk zijn.
Maar hoeveel vrouwen hebben niet al meerdere malen gezegd "volgende keer vlieg je". Grootste deel van die mannen wéten dat ze niet zullen vliegen. Omdat vrouwke het luxeleven niet wil opgeven. Omdat ze niet voor zichzelf wil instaan. Omdat ze niet wil gaan werken. Omdat ze bang is alleen verder te moeten. En zolang al die vrouwen niet aan zichzelf gaan denken... niet voor zichzelf gaan opkomen.. gaan mannen blijven advertenties zetten. Blijven ze nieuwe profielen aanmaken. Blijven ze hoeren bezoeken. Blijven ze de minnaressen voorliegen... en blijven ze mensen pijn doen. En waarom? Omdat ze hun lul niet in hun broek kunnen/willen houden. Uit onvrede over hun relatie. Uit ongenoegen over hun partners libido. Een reden vinden ze altijd. Eens een vreemdganger blijft het grotendeels een naast de pot pisser. Of dit onbetaalde sex is of betaalde maakt niet uit.
De grote vraag is WIL JE DIT ALS VROUW? Telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw? Wil je je verdere leven met achterdocht en wantrouwen verder? Of zie je je in staat om terug intiem te zijn met een man die je zo onrespectvol behandelde? Ga je jezelf voorgoed beschermen want je weet maar nooit dat hij nog eens scheef gaat... Zet je je gezondheid op spel? En vergeet tevens niet..condooms helpen niet tegen wratten. Ook niet tegen platjes.
En geen enkele man wil blijvend met condoom in een vaste relatie. Voorbeelden genoeg. Dit zijn zaken waar je best eens gaat over nadenken Zeeland. Als je weet dat je dat naar je man nooit meer kan opbrengen om puur natuur intiem te zijn.. ben je beter met de korte pijn en stop je met energie te steken in hem. Laat elkaar dan vrij. Denk je dat je het wel kan... dan is het aan jou om voor jezelf te bepalen wanneer jij dit weer ziet zitten. Want hoe langer je wacht Hoe meer je uit elkaar groeit. Eens moet je die toenadering toch zoeken... wat is voor jou het signaal dat dit kan? Hoeveel tijd wil je daarvoor nemen? Heb je dit ook aan Zeelandman gezegd?
Krijg je daar begrip voor? Mag het op jouw tempo? Of is er dan van zijn kant wrevel?
Het is allemaal goede raad. Vragen die je kan meenemen... die je tot denken kunnen zetten.
Zoeken iemand naast hun huwelijk.
Met of zonder medeweten van hun wederhelft. Duizenden profielen op datingsites van gehuwde mannen.
Duizenden mannen die hoeren bezoeken.
Ik keur geen enkele actie goed,
laat dat duidelijk zijn.
Maar hoeveel vrouwen hebben niet al meerdere malen gezegd "volgende keer vlieg je". Grootste deel van die mannen wéten dat ze niet zullen vliegen. Omdat vrouwke het luxeleven niet wil opgeven. Omdat ze niet voor zichzelf wil instaan. Omdat ze niet wil gaan werken. Omdat ze bang is alleen verder te moeten. En zolang al die vrouwen niet aan zichzelf gaan denken... niet voor zichzelf gaan opkomen.. gaan mannen blijven advertenties zetten. Blijven ze nieuwe profielen aanmaken. Blijven ze hoeren bezoeken. Blijven ze de minnaressen voorliegen... en blijven ze mensen pijn doen. En waarom? Omdat ze hun lul niet in hun broek kunnen/willen houden. Uit onvrede over hun relatie. Uit ongenoegen over hun partners libido. Een reden vinden ze altijd. Eens een vreemdganger blijft het grotendeels een naast de pot pisser. Of dit onbetaalde sex is of betaalde maakt niet uit.
De grote vraag is WIL JE DIT ALS VROUW? Telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw? Wil je je verdere leven met achterdocht en wantrouwen verder? Of zie je je in staat om terug intiem te zijn met een man die je zo onrespectvol behandelde? Ga je jezelf voorgoed beschermen want je weet maar nooit dat hij nog eens scheef gaat... Zet je je gezondheid op spel? En vergeet tevens niet..condooms helpen niet tegen wratten. Ook niet tegen platjes.
En geen enkele man wil blijvend met condoom in een vaste relatie. Voorbeelden genoeg. Dit zijn zaken waar je best eens gaat over nadenken Zeeland. Als je weet dat je dat naar je man nooit meer kan opbrengen om puur natuur intiem te zijn.. ben je beter met de korte pijn en stop je met energie te steken in hem. Laat elkaar dan vrij. Denk je dat je het wel kan... dan is het aan jou om voor jezelf te bepalen wanneer jij dit weer ziet zitten. Want hoe langer je wacht Hoe meer je uit elkaar groeit. Eens moet je die toenadering toch zoeken... wat is voor jou het signaal dat dit kan? Hoeveel tijd wil je daarvoor nemen? Heb je dit ook aan Zeelandman gezegd?
Krijg je daar begrip voor? Mag het op jouw tempo? Of is er dan van zijn kant wrevel?
Het is allemaal goede raad. Vragen die je kan meenemen... die je tot denken kunnen zetten.
vrijdag 24 juni 2016 om 07:14
quote:iemand_anders schreef op 24 juni 2016 @ 01:21:
Jammer dat je je energie wèl steekt in een verweer waar niemand iets aan heeft, maar niet in een (al is het kleine) bespiegeling van wat er allemaal aan suggesties en 'meedenken' aan je voorgelegd is, de laatste dagen. Het is inderdaad toch enigszins merkwaardig te noemen dat je -nadat je een zoveelste 'bommetje' gedropt hebt- wegduikt in stilte of 'afleidende' berichtjes.
Of kunnen we dit ook onder de noemer 'opruimen van een rommelkamertje' scharen? Nee dit topic moet zo snel mogelijk vol zodat er een slotje op gaat dus toen ze er achter kwam dat een moderator geen slotje zet op een halfvol topic werd er hier ineens weer door TO gepost. En iedereen tuint erin mezelf inclusief
Jammer dat je je energie wèl steekt in een verweer waar niemand iets aan heeft, maar niet in een (al is het kleine) bespiegeling van wat er allemaal aan suggesties en 'meedenken' aan je voorgelegd is, de laatste dagen. Het is inderdaad toch enigszins merkwaardig te noemen dat je -nadat je een zoveelste 'bommetje' gedropt hebt- wegduikt in stilte of 'afleidende' berichtjes.
Of kunnen we dit ook onder de noemer 'opruimen van een rommelkamertje' scharen? Nee dit topic moet zo snel mogelijk vol zodat er een slotje op gaat dus toen ze er achter kwam dat een moderator geen slotje zet op een halfvol topic werd er hier ineens weer door TO gepost. En iedereen tuint erin mezelf inclusief
vrijdag 24 juni 2016 om 07:50
Doe ik al dagen maar ik zag een bepaalde opmerking en dacht laat ik m er eens ingooien. Inhoudelijk ben ik allang gekapt hier. Je kan boekwerken typen TO doet er toch geen zak mee. Is het ' Ja maar je man neukt goedkope hoeren en dat is uitbuiting' kringetje toevallig weer langsgeweest? Voor de 3e keer ofzo? Dat staat meestal wel weer garant voor een TO die pleite gaat. Het wachten is nu op weer een of andere grote onthulling of plot twist. Jaja mijn reactie zet meer over mij. Prima. Dan ben ik bij deze een kritisch rotwijf met een enorm gefronste wenkbrauw over wat hier gaande is. -deelt blarenpleisters uit aan degenen die fervent tot to proberen door te dringen door boekwerken te typen-
vrijdag 24 juni 2016 om 07:58
quote:One-Love1896 schreef op 24 juni 2016 @ 01:27:
[...]
Moet ze dit dan?
Omdat zij hier is komen ventileren, wil niet zeggen dat zij verplicht is om hier dagelijks te reageren.
Ik vind al lange tijd dat men hier wel erg 'druk' probeert uit te oefenen, zodat Zeeland een beslissing neemt.
Is iedereen dan tevreden als ze zegt 'ik ga van Zeelandman weg'?
Juicht er dan een gans forum 'eindelijk?'
Mensen aub... je zal maar in zo'n situatie zitten.
En het kan inderdaad zijn dat Zeeland 'vast' zit.
Maar... zet haar niet onder druk!
Laat haar zelf beslissen en proberen wat haar het beste lijkt.
Ikzelf ken ook mensen, waarvan ik weet dat ze veel beter uit elkaar zouden gaan,
dan de schijn ophouden voor iedereen van 'happy familie'.
Die mensen moeten dat zélf weten.
Pas wanneer zij er klaar voor zijn, zullen zij de stap tot scheiden kunnen zetten.
Misschien komt die stap nooit, en blijven ze ongelukkig met elkaar verder gaan..
Tja dan is dat ook maar zo! Jammer voor hen dan dat ze 2 bange haasjes zijn.
En later kunnen zeuren 'had ik maar dit, had ik maar dat..'
Er is echter niemand die beslissingen kan nemen voor iemand anders.
We kunnen allemaal raad geven. En raad kan je aannemen of opzij leggen.
Net wat je wil.
Mensen die zich storen aan het feit dat Zeeland stilstaat... zijn vrij om hun mening voor zichzelf te houden.
Niemand is verplicht te reageren, of hier raad te geven.
Ik denk ook, wanneer dit bij mij zou gebeuren, zou ik dit of dat...
maar ik heb ook al ervaren dat de werkelijkheid anders is.
Want... dan spelen er meerdere factoren mee. En handel je niet zoals je eerst dacht.
Zeeland zal wel doen wat haar het beste lijkt.
Als het écht onleefbaar zou zijn, dan was ze al wel weggeweest (of hij).
Zolang ze elkaar verdragen, met elkaar praten... kan er nog vanalles gebeuren.
En tijd zal raad brengen.En dat al twee topics lang?? Open dan geen topic denk ik dan.
[...]
Moet ze dit dan?
Omdat zij hier is komen ventileren, wil niet zeggen dat zij verplicht is om hier dagelijks te reageren.
Ik vind al lange tijd dat men hier wel erg 'druk' probeert uit te oefenen, zodat Zeeland een beslissing neemt.
Is iedereen dan tevreden als ze zegt 'ik ga van Zeelandman weg'?
Juicht er dan een gans forum 'eindelijk?'
Mensen aub... je zal maar in zo'n situatie zitten.
En het kan inderdaad zijn dat Zeeland 'vast' zit.
Maar... zet haar niet onder druk!
Laat haar zelf beslissen en proberen wat haar het beste lijkt.
Ikzelf ken ook mensen, waarvan ik weet dat ze veel beter uit elkaar zouden gaan,
dan de schijn ophouden voor iedereen van 'happy familie'.
Die mensen moeten dat zélf weten.
Pas wanneer zij er klaar voor zijn, zullen zij de stap tot scheiden kunnen zetten.
Misschien komt die stap nooit, en blijven ze ongelukkig met elkaar verder gaan..
Tja dan is dat ook maar zo! Jammer voor hen dan dat ze 2 bange haasjes zijn.
En later kunnen zeuren 'had ik maar dit, had ik maar dat..'
Er is echter niemand die beslissingen kan nemen voor iemand anders.
We kunnen allemaal raad geven. En raad kan je aannemen of opzij leggen.
Net wat je wil.
Mensen die zich storen aan het feit dat Zeeland stilstaat... zijn vrij om hun mening voor zichzelf te houden.
Niemand is verplicht te reageren, of hier raad te geven.
Ik denk ook, wanneer dit bij mij zou gebeuren, zou ik dit of dat...
maar ik heb ook al ervaren dat de werkelijkheid anders is.
Want... dan spelen er meerdere factoren mee. En handel je niet zoals je eerst dacht.
Zeeland zal wel doen wat haar het beste lijkt.
Als het écht onleefbaar zou zijn, dan was ze al wel weggeweest (of hij).
Zolang ze elkaar verdragen, met elkaar praten... kan er nog vanalles gebeuren.
En tijd zal raad brengen.En dat al twee topics lang?? Open dan geen topic denk ik dan.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:05
@Maarjaatje: ja dat besef ik.
@onelove 1896: mbt de laatste vragen in je 2de alinea: ik heb hier zelf geen 'termijn' voor in gedachten. Ik ben van plan om dit op gevoel te doen. Voorzichtigaan. Eerst maar eens proberen te voelen of we met praten enigszins begrip of verbondenheid kunnen ervaren. Dat is er. Ook een knuffel tussendoor, of af en toe een hand op de arm etc, dat begint terug te komen; dat dat 'gewoon goed' voelt. Laatst ook een zoen. Tussendoor, of voor het slapengaan. Elkaar even vasthouden. Maar het gaat langzaam. Soms voelt het fijn en vertrouwd, soms merk ik 'weerstand', en dat kan ik niet zomaar terzijde schuiven. Samen naar een (onverwachte) seks scène (in een netflix serie) kijken roept bijvoorbeeld emoties op. Dan zetten we hem even stil, hebben het daar kort over. Wat dit doet.
Hij staat hier gelukkig wel gewoon voor open. Hij geeft aan dat hij me alle ruimte wil geven die ik nodig heb.
@onelove 1896: mbt de laatste vragen in je 2de alinea: ik heb hier zelf geen 'termijn' voor in gedachten. Ik ben van plan om dit op gevoel te doen. Voorzichtigaan. Eerst maar eens proberen te voelen of we met praten enigszins begrip of verbondenheid kunnen ervaren. Dat is er. Ook een knuffel tussendoor, of af en toe een hand op de arm etc, dat begint terug te komen; dat dat 'gewoon goed' voelt. Laatst ook een zoen. Tussendoor, of voor het slapengaan. Elkaar even vasthouden. Maar het gaat langzaam. Soms voelt het fijn en vertrouwd, soms merk ik 'weerstand', en dat kan ik niet zomaar terzijde schuiven. Samen naar een (onverwachte) seks scène (in een netflix serie) kijken roept bijvoorbeeld emoties op. Dan zetten we hem even stil, hebben het daar kort over. Wat dit doet.
Hij staat hier gelukkig wel gewoon voor open. Hij geeft aan dat hij me alle ruimte wil geven die ik nodig heb.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:18
vrijdag 24 juni 2016 om 08:34
"Hij geeft aan dat hij me alle ruimte wil geven die ik nodig heb."
Ik zie zo langzamerhand ook niet meer waarvoor je ruimte nodig hebt. Blijven doe je. Althans ik zie je niet weg gaan.
En je leventje draait zo ook nog wel redelijk door, met af en toe een klein steek en hobbel.
Dus wat is nog het probleem?
Hoezo idd nog schrijven op dit topic als het enige is dat je teruggeeft: stapje voor stapje, dit deed even pijn, maar ach, er zijn ook weer lichtpuntjes?
Wat heb je er aan? Zeker als je beslissing al is gemaakt en je de meningen die een heel klein beetje neigen naar: dumpen/weggaan/kiezen voor jezelf gelijk afkapt? Ben het met mensen eens dat je niets echt oppakt en 'bekijkt'. Er kan wel veel weerlegd worden zoals Deadpool schrijft, maar een bespiegeling over jouw standpunten (als je die dus hebt) of reacties inhoudelijk op mensen die je vragen stellen of suggesties doen: not really.
Wat vindt je bv van mijn mening dat je wat meer duidelijke standpunten zou kunnen zoeken en innemen?
Ook al hoef je nergens op in te gaan, overeind blijft dat je hebt gekozen: je blijft!! Hoeft zich niemand meer ook maar een vraag over te stellen. Je gaat niet scheiden, je blijft bij hem in huis.......
Waar heb je dan ruimte voor nodig? Om hem weer als sekspartner te kunnen verdragen? Om die kleine steken nog weg te werken?
Je kunt het allemaal samen handelen, en tijd kan het enige zijn dat je nu nodig hebt.........!
Je schrijft het zelf keer op keer: ruimte en tijd.
That's all you need. Waarom dan dit topic bijhouden?
En nu zul je aangeven (met gepaste felheid) dat je toch open staat voor alle meningen....maar ik vraag het me af wat je hier eigenlijk nog hoopt te vinden als je keuze al is gemaakt.
Ik zie zo langzamerhand ook niet meer waarvoor je ruimte nodig hebt. Blijven doe je. Althans ik zie je niet weg gaan.
En je leventje draait zo ook nog wel redelijk door, met af en toe een klein steek en hobbel.
Dus wat is nog het probleem?
Hoezo idd nog schrijven op dit topic als het enige is dat je teruggeeft: stapje voor stapje, dit deed even pijn, maar ach, er zijn ook weer lichtpuntjes?
Wat heb je er aan? Zeker als je beslissing al is gemaakt en je de meningen die een heel klein beetje neigen naar: dumpen/weggaan/kiezen voor jezelf gelijk afkapt? Ben het met mensen eens dat je niets echt oppakt en 'bekijkt'. Er kan wel veel weerlegd worden zoals Deadpool schrijft, maar een bespiegeling over jouw standpunten (als je die dus hebt) of reacties inhoudelijk op mensen die je vragen stellen of suggesties doen: not really.
Wat vindt je bv van mijn mening dat je wat meer duidelijke standpunten zou kunnen zoeken en innemen?
Ook al hoef je nergens op in te gaan, overeind blijft dat je hebt gekozen: je blijft!! Hoeft zich niemand meer ook maar een vraag over te stellen. Je gaat niet scheiden, je blijft bij hem in huis.......
Waar heb je dan ruimte voor nodig? Om hem weer als sekspartner te kunnen verdragen? Om die kleine steken nog weg te werken?
Je kunt het allemaal samen handelen, en tijd kan het enige zijn dat je nu nodig hebt.........!
Je schrijft het zelf keer op keer: ruimte en tijd.
That's all you need. Waarom dan dit topic bijhouden?
En nu zul je aangeven (met gepaste felheid) dat je toch open staat voor alle meningen....maar ik vraag het me af wat je hier eigenlijk nog hoopt te vinden als je keuze al is gemaakt.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
vrijdag 24 juni 2016 om 08:38
quote:misia schreef op 24 juni 2016 @ 08:34:
"Hij geeft aan dat hij me alle ruimte wil geven die ik nodig heb."
Ik zie zo langzamerhand ook niet meer waarvoor je ruimte nodig hebt. Blijven doe je. Althans ik zie je niet weg gaan.
En je leventje draait zo ook nog wel redelijk door, met af en toe een klein steek en hobbel.
Dus wat is nog het probleem?
Hoezo idd nog schrijven op dit topic als het enige is dat je teruggeeft: stapje voor stapje, dit deed even pijn, maar ach, er zijn ook weer lichtpuntjes?
Wat heb je er aan? Zeker als je beslissing al is gemaakt en je de meningen die een heel klein beetje neigen naar: dumpen/weggaan/kiezen voor jezelf gelijk afkapt? Ben het met mensen eens dat je niets echt oppakt en 'bekijkt'. Er kan wel veel weerlegd worden zoals Deadpool schrijft, maar een bespiegeling over jouw standpunten (als je die dus hebt) of reacties inhoudelijk op mensen die je vragen stellen of suggesties doen: not really.
Wat vindt je bv van mijn mening dat je wat meer duidelijke standpunten zou kunnen zoeken en innemen?
Ook al hoef je nergens op in te gaan, overeind blijft dat je hebt gekozen: je blijft!! Hoeft zich niemand meer ook maar een vraag over te stellen. Je gaat niet scheiden, je blijft bij hem in huis.......
Waar heb je dan ruimte voor nodig? Om hem weer als sekspartner te kunnen verdragen? Om die kleine steken nog weg te werken?
Je kunt het allemaal samen handelen, en tijd kan het enige zijn dat je nu nodig hebt.........!
Je schrijft het zelf keer op keer: ruimte en tijd.
That's all you need. Waarom dan dit topic bijhouden?
En nu zul je aangeven (met gepaste felheid) dat je toch open staat voor alle meningen....maar ik vraag het me af wat je hier eigenlijk nog hoopt te vinden als je keuze al is gemaakt.Amen.
"Hij geeft aan dat hij me alle ruimte wil geven die ik nodig heb."
Ik zie zo langzamerhand ook niet meer waarvoor je ruimte nodig hebt. Blijven doe je. Althans ik zie je niet weg gaan.
En je leventje draait zo ook nog wel redelijk door, met af en toe een klein steek en hobbel.
Dus wat is nog het probleem?
Hoezo idd nog schrijven op dit topic als het enige is dat je teruggeeft: stapje voor stapje, dit deed even pijn, maar ach, er zijn ook weer lichtpuntjes?
Wat heb je er aan? Zeker als je beslissing al is gemaakt en je de meningen die een heel klein beetje neigen naar: dumpen/weggaan/kiezen voor jezelf gelijk afkapt? Ben het met mensen eens dat je niets echt oppakt en 'bekijkt'. Er kan wel veel weerlegd worden zoals Deadpool schrijft, maar een bespiegeling over jouw standpunten (als je die dus hebt) of reacties inhoudelijk op mensen die je vragen stellen of suggesties doen: not really.
Wat vindt je bv van mijn mening dat je wat meer duidelijke standpunten zou kunnen zoeken en innemen?
Ook al hoef je nergens op in te gaan, overeind blijft dat je hebt gekozen: je blijft!! Hoeft zich niemand meer ook maar een vraag over te stellen. Je gaat niet scheiden, je blijft bij hem in huis.......
Waar heb je dan ruimte voor nodig? Om hem weer als sekspartner te kunnen verdragen? Om die kleine steken nog weg te werken?
Je kunt het allemaal samen handelen, en tijd kan het enige zijn dat je nu nodig hebt.........!
Je schrijft het zelf keer op keer: ruimte en tijd.
That's all you need. Waarom dan dit topic bijhouden?
En nu zul je aangeven (met gepaste felheid) dat je toch open staat voor alle meningen....maar ik vraag het me af wat je hier eigenlijk nog hoopt te vinden als je keuze al is gemaakt.Amen.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:44
Kiki: (quote: "Zou jij ook even niet wat afstand kunnen inbouwen? Veel mensen hebben dit al geopperd in de afgelopen pagina's. Wil je hier iets mee doen?")
Enerzijds verlang ik hier erg naar; weg! Ver weg! Alles achter me laten (en liefst ook niet meer omkijken.) Bezinnen, mijn gedachten ordenen, helderheid krijgen.
Maar die laatste 3 punten, Ik weet niet of ik dingen scherper zal zien als ik ergens in een hotel zit. (Of hutje op de hei) Wrs is het een vlucht. Zal ik me 'daar' storen aan details, me afvragen wat mensen van me zullen vinden, of hoe het met de kinderen zal zijn. Je neemt je eigen gedachten en gevoelens altijd mee.
Ieleen: (quote:" Realiseer je dat het gevoel dat je nu hebt en de situatie waarin je nu zit ook weer over gaan, vroeg of laat.
Als je in de natuur bent en eeuwenoude bomen ziet staan kun je je dat vaak beter voorstellen.")
Ja, dankjewel. Dat is wel een gedachte die ik vast wil houden: de situatie en het gevoel dat ik nu heb gaat vroeg of laat ook weer over. Voelt nu soms alsof het 'noooooooooooit' meer anders wordt, maar alles verandert. Of je nu wil of niet. (En dat is goed.)
In contact met de natuur realiseer je je idd beter de betrekkelijkheid van de dingen. Tijdens een boswandeling laatst merkte ik dit. Dan krijg je weer 'lucht'.
Enerzijds verlang ik hier erg naar; weg! Ver weg! Alles achter me laten (en liefst ook niet meer omkijken.) Bezinnen, mijn gedachten ordenen, helderheid krijgen.
Maar die laatste 3 punten, Ik weet niet of ik dingen scherper zal zien als ik ergens in een hotel zit. (Of hutje op de hei) Wrs is het een vlucht. Zal ik me 'daar' storen aan details, me afvragen wat mensen van me zullen vinden, of hoe het met de kinderen zal zijn. Je neemt je eigen gedachten en gevoelens altijd mee.
Ieleen: (quote:" Realiseer je dat het gevoel dat je nu hebt en de situatie waarin je nu zit ook weer over gaan, vroeg of laat.
Als je in de natuur bent en eeuwenoude bomen ziet staan kun je je dat vaak beter voorstellen.")
Ja, dankjewel. Dat is wel een gedachte die ik vast wil houden: de situatie en het gevoel dat ik nu heb gaat vroeg of laat ook weer over. Voelt nu soms alsof het 'noooooooooooit' meer anders wordt, maar alles verandert. Of je nu wil of niet. (En dat is goed.)
In contact met de natuur realiseer je je idd beter de betrekkelijkheid van de dingen. Tijdens een boswandeling laatst merkte ik dit. Dan krijg je weer 'lucht'.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:45
""Hij geeft aan dat hij me alle ruimte wil geven die ik nodig heb."
En oja; hier ben jij dus blij om. Dat hij dat wil doen?
Je staat bijna te juichen, over hoe goed hij voor je is.
HIJ HEEFT JOU JARENLANG BEDROGEN EN VOORGELOGEN.
Niet andersom.
Hij hoeft jou geen gunst te verlenen, nog een kans te geven of tegemoet te komen. JIJ HEM!
Als je daarvoor kiest.
Jij zou jezelf de vraag kunnen stellen: wil en kan ik HEM nog wel een kans en de ruimte geven die hij nodig heeft? In plaats van t zo fijn te vinden dat hij jou de ruimte geeft die jij nodig hebt (om wat te doen: weer te kunnen vrijen met hem; of die steekjes niet meer te voelen bij een Netflix-seksscene......? Veranderd je relatie daardoor ten goede of ben jij dan alleen bezig je gevoelens te 'handelen'?).
Al eens zo om naar gekeken?
Hij hoeft jou niet tegemoet te komen. JIJ HEM!
Als je daarvoor kiest.
En oja; hier ben jij dus blij om. Dat hij dat wil doen?
Je staat bijna te juichen, over hoe goed hij voor je is.
HIJ HEEFT JOU JARENLANG BEDROGEN EN VOORGELOGEN.
Niet andersom.
Hij hoeft jou geen gunst te verlenen, nog een kans te geven of tegemoet te komen. JIJ HEM!
Als je daarvoor kiest.
Jij zou jezelf de vraag kunnen stellen: wil en kan ik HEM nog wel een kans en de ruimte geven die hij nodig heeft? In plaats van t zo fijn te vinden dat hij jou de ruimte geeft die jij nodig hebt (om wat te doen: weer te kunnen vrijen met hem; of die steekjes niet meer te voelen bij een Netflix-seksscene......? Veranderd je relatie daardoor ten goede of ben jij dan alleen bezig je gevoelens te 'handelen'?).
Al eens zo om naar gekeken?
Hij hoeft jou niet tegemoet te komen. JIJ HEM!
Als je daarvoor kiest.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
vrijdag 24 juni 2016 om 08:53
Misia: ja, ik wil -voor nu- met hem verder, dat heb ik hier al een aantal keren verteld en ook verdedigd. Ik ben nu aan het onderzoeken hoe dat is, of dat mogelijk is, hoe dat voelt, wat ik tegenkom op dit pad.
Heb de indruk dat alleen 'weggaan' in de ogen van velen 'de enige goede actie' is.
Als ik DAT niet doe, dan...sta ik stil.. (?) ...heb ik geen 'recht' op dit topic.. (?)
Beetje vreemd.
Mss ontdek ik (over een dag, week, jaar?) dat je gelijk hebt. Kan hoor. Dat ik dan terugkijk en moet concluderen dat het niet is gelukt, dat het te kapot was ofzo. Maar dan wil ik dit eerst goed onderzocht hebben. In mijn eigen tempo ja.
Aanvulling ivm crosspost met je 2de reactie:
Ik sta niet te 'juichen' om de ruimte die hij me hierin geeft. Die ruimte is imo een basisvoorwaarde. Als hij me die ruimte niet zou (kunnen) geven dan hield het al meteen op. Ik gaf in de post waar je op reageert antwoord op de vragen van Onelove.
Heb de indruk dat alleen 'weggaan' in de ogen van velen 'de enige goede actie' is.
Als ik DAT niet doe, dan...sta ik stil.. (?) ...heb ik geen 'recht' op dit topic.. (?)
Beetje vreemd.
Mss ontdek ik (over een dag, week, jaar?) dat je gelijk hebt. Kan hoor. Dat ik dan terugkijk en moet concluderen dat het niet is gelukt, dat het te kapot was ofzo. Maar dan wil ik dit eerst goed onderzocht hebben. In mijn eigen tempo ja.
Aanvulling ivm crosspost met je 2de reactie:
Ik sta niet te 'juichen' om de ruimte die hij me hierin geeft. Die ruimte is imo een basisvoorwaarde. Als hij me die ruimte niet zou (kunnen) geven dan hield het al meteen op. Ik gaf in de post waar je op reageert antwoord op de vragen van Onelove.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:57
Wat Zeeland ook kiest, het is haar topic. Zij mag toch op haar manier ventileren?
Ook al zouden wij allemaal zien dat dit geen toekomst heeft (wat ikzelf niet durf te beweren), is het bovenal háár proces.
En dat is toch wat wij willen bewerkstelligen, dat zij nadenkt over haar positie in het huwelijk, haar moederschap, haar eigen zijn?
Ik vind dat hier veel wijze dingen wordt gedeeld maar ook dat er erg geduwd wordt.
Als het proces naar jullie zin te langzaam gaat lees dan een tijdje niet mee of laat het los.
Zij komt vanzelf wel weer met (levens-)vragen.
Ook al zouden wij allemaal zien dat dit geen toekomst heeft (wat ikzelf niet durf te beweren), is het bovenal háár proces.
En dat is toch wat wij willen bewerkstelligen, dat zij nadenkt over haar positie in het huwelijk, haar moederschap, haar eigen zijn?
Ik vind dat hier veel wijze dingen wordt gedeeld maar ook dat er erg geduwd wordt.
Als het proces naar jullie zin te langzaam gaat lees dan een tijdje niet mee of laat het los.
Zij komt vanzelf wel weer met (levens-)vragen.
Hatsjikideee...
vrijdag 24 juni 2016 om 09:01
Haha, ik wist t: alleen maar benadrukken dat je het in je eigen tempo doet en lezen wat ik helemaal niet schrijf: dat weg gaan de beste optie is.
Heb je mij dat ergens zien schrijven?
Nope.
Je mag bij hem blijven. Dat gaat ons niet aan en zoals ik al eerder aangaf kan het uiteindelijk niemand diepgaand schelen. We kennen je niet eens. Dus blijf!! Zolang je wilt..........
Mijn vraag was wat je nog aan dit topic hebt. Dat was de strekking van mijn post, en daar ga je niet op in. Als je besluit vast staat en je nu alleen nog bezig bent te kijken hoe je weer hem lichamelijk kan toelaten en vertrouwen als hij een paar uur weg is?
Wat is dan de meerwaarde van hier schrijven, als - en dat denk ik inderdaad -ruimte en tijd het enige is waar je echt iets aan hebt.
Zeker omdat je dus die andere meningen en suggesties niet echt durft te onderzoeken.
Alleen je eigen ruimte afbakent door aan te geven hoe je dit op jouw eigen tempo doet (wat niemand hier bestrijdt) en hoe je in alles lijkt te lezen dat mensen hier weggaan als de enige goede actie zien.
Ik zou mezelf niet zo kunnen verbuigen als jij doet, met zoveel akkoord gaan.
Maar daarmee zeg ik niet dat weggaan de betere optie is. Voor jou niet.
Je zou kunnen beginne nu achter je besluit te gaan staan (joepie een standpunt!!
!) dat je blijft. Zonder jezelf te verdedigen. Denk je eens in wat een rust dat geeft.
Heb je mij dat ergens zien schrijven?
Nope.
Je mag bij hem blijven. Dat gaat ons niet aan en zoals ik al eerder aangaf kan het uiteindelijk niemand diepgaand schelen. We kennen je niet eens. Dus blijf!! Zolang je wilt..........
Mijn vraag was wat je nog aan dit topic hebt. Dat was de strekking van mijn post, en daar ga je niet op in. Als je besluit vast staat en je nu alleen nog bezig bent te kijken hoe je weer hem lichamelijk kan toelaten en vertrouwen als hij een paar uur weg is?
Wat is dan de meerwaarde van hier schrijven, als - en dat denk ik inderdaad -ruimte en tijd het enige is waar je echt iets aan hebt.
Zeker omdat je dus die andere meningen en suggesties niet echt durft te onderzoeken.
Alleen je eigen ruimte afbakent door aan te geven hoe je dit op jouw eigen tempo doet (wat niemand hier bestrijdt) en hoe je in alles lijkt te lezen dat mensen hier weggaan als de enige goede actie zien.
Ik zou mezelf niet zo kunnen verbuigen als jij doet, met zoveel akkoord gaan.
Maar daarmee zeg ik niet dat weggaan de betere optie is. Voor jou niet.
Je zou kunnen beginne nu achter je besluit te gaan staan (joepie een standpunt!!
!) dat je blijft. Zonder jezelf te verdedigen. Denk je eens in wat een rust dat geeft.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
vrijdag 24 juni 2016 om 09:04
vrijdag 24 juni 2016 om 09:06
quote:pausini schreef op 24 juni 2016 @ 08:57:
Wat Zeeland ook kiest, het is haar topic. Zij mag toch op haar manier ventileren?
Ook al zouden wij allemaal zien dat dit geen toekomst heeft (wat ikzelf niet durf te beweren), is het bovenal háár proces.
En dat is toch wat wij willen bewerkstelligen, dat zij nadenkt over haar positie in het huwelijk, haar moederschap, haar eigen zijn?
Ik vind dat hier veel wijze dingen wordt gedeeld maar ook dat er erg geduwd wordt.
Als het proces naar jullie zin te langzaam gaat lees dan een tijdje niet mee of laat het los.
Zij komt vanzelf wel weer met (levens-)vragen.Dat heb je mooi gezegd pausini. Ik ben t met je eens.
Wat Zeeland ook kiest, het is haar topic. Zij mag toch op haar manier ventileren?
Ook al zouden wij allemaal zien dat dit geen toekomst heeft (wat ikzelf niet durf te beweren), is het bovenal háár proces.
En dat is toch wat wij willen bewerkstelligen, dat zij nadenkt over haar positie in het huwelijk, haar moederschap, haar eigen zijn?
Ik vind dat hier veel wijze dingen wordt gedeeld maar ook dat er erg geduwd wordt.
Als het proces naar jullie zin te langzaam gaat lees dan een tijdje niet mee of laat het los.
Zij komt vanzelf wel weer met (levens-)vragen.Dat heb je mooi gezegd pausini. Ik ben t met je eens.
vrijdag 24 juni 2016 om 09:14
vrijdag 24 juni 2016 om 09:14
"Ik sta niet te 'juichen' om de ruimte die hij me hierin geeft. Die ruimte is imo een basisvoorwaarde. Als hij me die ruimte niet zou (kunnen) geven dan hield het al meteen op. "
Hij jou de ruimte geven? Hij heeft niets te verliezen, toch? Natuurlijk geeft hij je de ruimte om je gevoelens te hanteren, dan is straks alles weer normaal.
Ondertussen ben je je eigen gevoelens aan t hanteren, en daarmee veranderd je relatie niet fundamenteel. Hoezo moet hij jou de ruimte geven, en niet jij hem? Die vraag komt niet bij je op, zo lijkt, of dat niet de omgekeerde wereld is. Jij kan je afvragen of jij hem de ruimte wel kunt en wilt geven, na alle schade die hij heeft aangericht.
Maar again, dat lijkt niet zo bij je op te komen. Die geef je hem gewoon. Zonder dat er uberhaupt argumenten in je opkomen die het helemaal begrijpelijk zouden maken dat je dat niet meer zou willen of kunnen.
Wees blij met de ruimte die hij je geeft (om wat te doen? Je gekwetste gevoelens weer in t gareel te krijgen?) Prima, maar voor mij onnavolgbaar. Omgekeerde wereld in mijn ogen. En je relatie zal er niet fundamenteel door veranderen als jij je gevoelens alleen maar hanteert. Dat veranderd niets in de manier waarop jullie met elkaar omgaan uiteindelijk.
En dat is wat je wilt, denk ik.
(maar dat is dus maar mijn mening- niet de waarheid. Vergeet niet hoe ik vindt dat je het op jouw manier moet doen-voordat je in de verdediging schiet).
Hij jou de ruimte geven? Hij heeft niets te verliezen, toch? Natuurlijk geeft hij je de ruimte om je gevoelens te hanteren, dan is straks alles weer normaal.
Ondertussen ben je je eigen gevoelens aan t hanteren, en daarmee veranderd je relatie niet fundamenteel. Hoezo moet hij jou de ruimte geven, en niet jij hem? Die vraag komt niet bij je op, zo lijkt, of dat niet de omgekeerde wereld is. Jij kan je afvragen of jij hem de ruimte wel kunt en wilt geven, na alle schade die hij heeft aangericht.
Maar again, dat lijkt niet zo bij je op te komen. Die geef je hem gewoon. Zonder dat er uberhaupt argumenten in je opkomen die het helemaal begrijpelijk zouden maken dat je dat niet meer zou willen of kunnen.
Wees blij met de ruimte die hij je geeft (om wat te doen? Je gekwetste gevoelens weer in t gareel te krijgen?) Prima, maar voor mij onnavolgbaar. Omgekeerde wereld in mijn ogen. En je relatie zal er niet fundamenteel door veranderen als jij je gevoelens alleen maar hanteert. Dat veranderd niets in de manier waarop jullie met elkaar omgaan uiteindelijk.
En dat is wat je wilt, denk ik.
(maar dat is dus maar mijn mening- niet de waarheid. Vergeet niet hoe ik vindt dat je het op jouw manier moet doen-voordat je in de verdediging schiet).
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
