Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog
vrijdag 5 oktober 2018 om 12:46
Hallo,
Mijn man en ik zijn zo een 10 jaar samen en hebben 3 kinderen. Tijdens onze relatie hebben we onze ups en downs gekend. In het verleden sprak hij zo ooit met iemand af om seks te hebben. Dat is echter nooit doorgegaan maar toen ik daar zelf achter kwam, hebben we twee moeilijke jaren gehad om terug wat vertrouwen op te bouwen. Nu vier jaar later... In 2017 kwam ik er achter dat hij al weken met nieuwe vrouwelijke collega aan het sturen was. Ik vermoedde al iets (constant op gsm bezig, pincode veranderd en de kinderen mochten er geen spelletjes meer op spelen, heel afwezig,...) maar deed daarom niet minder pijn. De berichten waren verregaand : ik wil u nooit meer kwijt, hoe fantastisch en mooi ze wel was, seksueel getint. Zij op haar beurt ook hoe knap hij was, wat ze allemaal wou wat hij met haar zou doen als ze zich konden laten gaan. Hoe lastig haar nieuwe vriend was, en haar ex. Ze was nog geen jaar in scheiding (bij mij zouden er dan echt al alarmbellen afgaan) . Ze hebben geen seks gehad maar wat ik kon afleiden uit de berichten was dat ze zich op hem heeft geworpen, zijn handen op heel haar lijf heeft gelegd en dat hij dat absoluut niet erg vond natuurlijk. Ik ben er zeker van dat er seks van was gekomen als ik het later had ontdekt. Soit... Rollercoaster van emoties geweest, heb hem ook op straat gezet, terug in huis gehaald. We zijn relatietherapie begonnen en toen viel hij in een burn-out. Die collega ging aan iedereen ook nog eens rondvertellen dat alles ongewenst was geweest terwijl ze zwart op wit zelf duidelijk heeel veel initiatief nam en daar absoluut geen sprake van was maar ja...zo een vrouwen zijn er nu eenmaal ook.
Nu een dik anderhalfjaar later,... Ik voel het niet meer.... Ik heb geen zin meer om nog geld uit te geven aan de relatietherapeute. Mijn man neemt ook totaal geen initiatief meer wat onze relatie betreft, kan allemaal te maken hebben met zijn burn-out. Soit. Hij doet wel zijn best om gesprekken aan te gaan... Maar that's it. Hij weet ook hoe ik me op dit moment voel en ik zie wel dat dat lastig is voor hem. Ik wil eigenlijk ook niet scheiden en al die rammetam en de kinderen en mezelf alweer door een zware periode halen, zowel emotioneel als financieel. Ik weet ook niet of dat gevoel normaal is? De therapeute zegt van wel en dat dat de pijn is dat spreekt en eerst verwerkt moet worden en dan pas duidelijk wordt wat ik echt nog voel. Maar dat verwerken duurt lang en ik wil niet zo veel jaren verspillen aan verwerken van wat een ander mij aan heeft gedaan. Ik zit constant in dat gevecht van onze relatie kansen blijven geven versus het opgeven. Dus ik vroeg me af...wat zouden niet-therapeuten zeggen dat ik kan doen om vooral in de eerste plaats mezelf terug beter te voelen? Of welke vragen zou ik mezelf kunnen stellen dat ik 1 richting kan kiezen in plaats van steeds die tweestrijd. Welke ervaringen hebben misschien sommige onder jullie toen jullie besloten te blijven of te vertrekken...
Mijn man en ik zijn zo een 10 jaar samen en hebben 3 kinderen. Tijdens onze relatie hebben we onze ups en downs gekend. In het verleden sprak hij zo ooit met iemand af om seks te hebben. Dat is echter nooit doorgegaan maar toen ik daar zelf achter kwam, hebben we twee moeilijke jaren gehad om terug wat vertrouwen op te bouwen. Nu vier jaar later... In 2017 kwam ik er achter dat hij al weken met nieuwe vrouwelijke collega aan het sturen was. Ik vermoedde al iets (constant op gsm bezig, pincode veranderd en de kinderen mochten er geen spelletjes meer op spelen, heel afwezig,...) maar deed daarom niet minder pijn. De berichten waren verregaand : ik wil u nooit meer kwijt, hoe fantastisch en mooi ze wel was, seksueel getint. Zij op haar beurt ook hoe knap hij was, wat ze allemaal wou wat hij met haar zou doen als ze zich konden laten gaan. Hoe lastig haar nieuwe vriend was, en haar ex. Ze was nog geen jaar in scheiding (bij mij zouden er dan echt al alarmbellen afgaan) . Ze hebben geen seks gehad maar wat ik kon afleiden uit de berichten was dat ze zich op hem heeft geworpen, zijn handen op heel haar lijf heeft gelegd en dat hij dat absoluut niet erg vond natuurlijk. Ik ben er zeker van dat er seks van was gekomen als ik het later had ontdekt. Soit... Rollercoaster van emoties geweest, heb hem ook op straat gezet, terug in huis gehaald. We zijn relatietherapie begonnen en toen viel hij in een burn-out. Die collega ging aan iedereen ook nog eens rondvertellen dat alles ongewenst was geweest terwijl ze zwart op wit zelf duidelijk heeel veel initiatief nam en daar absoluut geen sprake van was maar ja...zo een vrouwen zijn er nu eenmaal ook.
Nu een dik anderhalfjaar later,... Ik voel het niet meer.... Ik heb geen zin meer om nog geld uit te geven aan de relatietherapeute. Mijn man neemt ook totaal geen initiatief meer wat onze relatie betreft, kan allemaal te maken hebben met zijn burn-out. Soit. Hij doet wel zijn best om gesprekken aan te gaan... Maar that's it. Hij weet ook hoe ik me op dit moment voel en ik zie wel dat dat lastig is voor hem. Ik wil eigenlijk ook niet scheiden en al die rammetam en de kinderen en mezelf alweer door een zware periode halen, zowel emotioneel als financieel. Ik weet ook niet of dat gevoel normaal is? De therapeute zegt van wel en dat dat de pijn is dat spreekt en eerst verwerkt moet worden en dan pas duidelijk wordt wat ik echt nog voel. Maar dat verwerken duurt lang en ik wil niet zo veel jaren verspillen aan verwerken van wat een ander mij aan heeft gedaan. Ik zit constant in dat gevecht van onze relatie kansen blijven geven versus het opgeven. Dus ik vroeg me af...wat zouden niet-therapeuten zeggen dat ik kan doen om vooral in de eerste plaats mezelf terug beter te voelen? Of welke vragen zou ik mezelf kunnen stellen dat ik 1 richting kan kiezen in plaats van steeds die tweestrijd. Welke ervaringen hebben misschien sommige onder jullie toen jullie besloten te blijven of te vertrekken...
vrijdag 5 oktober 2018 om 16:36
Je bent al twee (2!!!) keer bedrogen en nu zit je met een man die er geen puf meer voor heeft en jij hebt er ook geen zin meer in.
Je vertrouwen is al een keer door de mangel geweest.
Straks doet hij het een derde keer want de eerste keer bleek ook niet eenmalig.
Ik zou gaan voor een goed co-ouderschap nu de verhouding nog redelijk goed is.
Je vertrouwen is al een keer door de mangel geweest.
Straks doet hij het een derde keer want de eerste keer bleek ook niet eenmalig.
Ik zou gaan voor een goed co-ouderschap nu de verhouding nog redelijk goed is.
zaterdag 6 oktober 2018 om 07:55
Je man is jou niet trouw. Je kan 2 dingen doen. Accepteren of uit elkaar. Veranderen doe je hem niet.
Misschien is hij bij een ander wel trouw, misschien is het zijn aard.
Dat is jouw probleem niet.
Wat wil jij? Gescheiden leven, kinderen delen, financieel achteruit gaan maar geen ontrouw. Of dat allemaal behouden en wachten op de volgende dame?
Misschien is hij bij een ander wel trouw, misschien is het zijn aard.
Dat is jouw probleem niet.
Wat wil jij? Gescheiden leven, kinderen delen, financieel achteruit gaan maar geen ontrouw. Of dat allemaal behouden en wachten op de volgende dame?
zaterdag 6 oktober 2018 om 16:55
Haha jullie zijn zo geweldig eerlijk 
. Ik denk dat ik het diep van binnen wel weet hoor 
. Ik ben gewoon zo een enorme angsthaas en vind het ook echt unfair dat ik en de kinderen hun wereld volledig door elkaar worden gehaald door zijn hormonen. Ik moet mijn kinderen dus gaan missen omdat ik wel geloofde in trouw en alles heb gegeven aan en voor ons gezin. Dat is echt zo pijnlijk. Ik kan die gedachte echt niet aan. Ik wil geen co-ouderschap.
. Ik denk dat ik het diep van binnen wel weet hoor . Ik ben gewoon zo een enorme angsthaas en vind het ook echt unfair dat ik en de kinderen hun wereld volledig door elkaar worden gehaald door zijn hormonen. Ik moet mijn kinderen dus gaan missen omdat ik wel geloofde in trouw en alles heb gegeven aan en voor ons gezin. Dat is echt zo pijnlijk. Ik kan die gedachte echt niet aan. Ik wil geen co-ouderschap.
zaterdag 6 oktober 2018 om 19:04
Helaas heel herkenbaar hier. En ik heb geen idee hoe het aan te pakken. Inderdaad, wéér in therapie? Wéér continu alert zijn op leugens?
Ik geef hem het voordeel van de twijfel. Nog 1 leugen en dan ga ik echt (zei ik ook al na de eerste keer)
Pijnlijk wat je schrijft over dat jij en de kinderen slachtoffer zijn...
Ik geef hem het voordeel van de twijfel. Nog 1 leugen en dan ga ik echt (zei ik ook al na de eerste keer)
Pijnlijk wat je schrijft over dat jij en de kinderen slachtoffer zijn...
zondag 7 oktober 2018 om 02:00
Weet je wat ik een mooie vraag vond om mezelf te stellen?
Wie zou ik zijn zonder deze relatie?
Ja, een vrouw met minder tijd met de kinderen, maar ook met minder stress en met meer balans, focus, zelfstandigheid en rust.
Ik.begon me te verheugen op mijn nieuwe leven in plaats van weerstand te bieden aan de keuzes die een ander maakte.
I regained my power en dat is een heerlijk gevoel
Sterkte!
Wie zou ik zijn zonder deze relatie?
Ja, een vrouw met minder tijd met de kinderen, maar ook met minder stress en met meer balans, focus, zelfstandigheid en rust.
Ik.begon me te verheugen op mijn nieuwe leven in plaats van weerstand te bieden aan de keuzes die een ander maakte.
I regained my power en dat is een heerlijk gevoel
Sterkte!
zondag 7 oktober 2018 om 08:49
Ty2018 schreef: ↑06-10-2018 16:55Haha jullie zijn zo geweldig eerlijk
Sorry om te horen hoe dingen zijn gegaan voor je.
Ik vind wel je beredenering een beetje frapant.. Je zegt dat je je kinderen moet gaan missen omdat jij wel geloofde in trouw en alles hebt gegeven voor je gezin.
Het klinkt bijna alsof je spijt hebt dat je een verbintenis bent aangegaan met je man.
zondag 7 oktober 2018 om 09:06
Ik kan uit niets wat jij over jouw man schrijft, opmaken dat hij door het stof is gegaan voor je, zodat hij jouw vertrouwen kon terugwinnen. De eerste keer na zijn bedrog niet. De tweede keer ook niet. Het komt op mij over alsof hij het allemaal maar ondergaat. (de therapie bv) Zolang hij niet laat zien letterlijk en figuurlijk dat hij begrijpt wat een impact dit bedrog teweeg heeft gebracht, zul jij altijd boos en verbitterd blijven.
Het klopt dat je boos mag zijn over het feit dat door zijn schuld jij nu voor een dilemma staat;wel of niet scheiden..
Die schuld ligt inderdaad bij hem, maar jouw uiteindelijke keuze, kun je alleen jezelf aanrekenen.
En je kunt echt wel zonder hem verder. Je had immers ook een leven voor hem.
Het klopt dat je boos mag zijn over het feit dat door zijn schuld jij nu voor een dilemma staat;wel of niet scheiden..
Die schuld ligt inderdaad bij hem, maar jouw uiteindelijke keuze, kun je alleen jezelf aanrekenen.
En je kunt echt wel zonder hem verder. Je had immers ook een leven voor hem.
zondag 7 oktober 2018 om 09:45
Mooi gezegd. Die ga ik onthouden. Voor de slechte momenten.Yogiyoga schreef: ↑07-10-2018 02:00Weet je wat ik een mooie vraag vond om mezelf te stellen?
Wie zou ik zijn zonder deze relatie?
Ja, een vrouw met minder tijd met de kinderen, maar ook met minder stress en met meer balans, focus, zelfstandigheid en rust.
Ik.begon me te verheugen op mijn nieuwe leven in plaats van weerstand te bieden aan de keuzes die een ander maakte.
I regained my power en dat is een heerlijk gevoel
Sterkte!
zondag 7 oktober 2018 om 10:28
Jullie hebben allen een punt. Het ziet er naar uit dat ik al mijn moed bijeen zal moeten rapen. Yogiyoga, heel mooi gezegd. En verbinder... Eigenlijk wel. Ik kan mezelf moeilijk vergeven dat ik toch de keuze nam om hem na de eerste keer te vertrouwen, te geloven en dat ik daardoor... Het voelt alsof ik al die jaren gewoon kwijt ben. Alsof ik hem beter nooit had ontmoet maar dan had ik mijn geweldige jongens niet gehad. Soit. Bedrog doet echt vreselijke dingen, al mijn zekerheden zijn weg, mijn wereld staat op zijn kop, mijn identiteit... Wie ben ik? Waar sta ik voor? Ik voel me idioot in mijn principes over relaties (old fashion me) , ik voel me een rotslechte moeder want mijn kinderen gaan door een hel gaan,...enkel omdat ik in hem geloofde. Ik ben zo stom geweest om te blijven investeren.
Ik zal gewoon een heel groot deel van mijn leven moeten loslaten. Het voelt echt alsof er jaren van mijn leven gestolen zijn, die ik nooit zal terugkrijgen. Ik heb ook keihard gewerkt, want we hadden het in het begin helemaal niet breed om ons een mooi huis, leuke kleren etc te geven... En nu moeten we terug naar begin af... Pff.. Wat ik ook doe, ik zal altijd verliezen, zo voelt het nu. Hopelijk voelt het op een dag anders...
Ik zal gewoon een heel groot deel van mijn leven moeten loslaten. Het voelt echt alsof er jaren van mijn leven gestolen zijn, die ik nooit zal terugkrijgen. Ik heb ook keihard gewerkt, want we hadden het in het begin helemaal niet breed om ons een mooi huis, leuke kleren etc te geven... En nu moeten we terug naar begin af... Pff.. Wat ik ook doe, ik zal altijd verliezen, zo voelt het nu. Hopelijk voelt het op een dag anders...
zondag 7 oktober 2018 om 14:27
Voor jouw gevoel zijn zelfs termen en spreekwoorden.
"Throwing good money after bad"
"The sunken cost fallacy" (verzonken kosten fout)
Het idee dat je al zoveel geïnvesteerd hebt, dat het zonde is om die investering weg te gooien. Daarom zijn de kosten van de noord-zuidlijn in Amsterdam zo absurd opgelopen. Elke keer weer investeren want anders is het zonde.
Daarom blijven mensen in een relatie. Al die uren praten, therapie, al het geld, is anders zonde als hij ineens wel veranderd.
Maar de kosten zijn geweest, de investering is weg, daar kun je niets meer aan doen. Je kan alleen vooruit kijken wat je nog meer moet betalen en wat het oplevert.
"Throwing good money after bad"
"The sunken cost fallacy" (verzonken kosten fout)
Het idee dat je al zoveel geïnvesteerd hebt, dat het zonde is om die investering weg te gooien. Daarom zijn de kosten van de noord-zuidlijn in Amsterdam zo absurd opgelopen. Elke keer weer investeren want anders is het zonde.
Daarom blijven mensen in een relatie. Al die uren praten, therapie, al het geld, is anders zonde als hij ineens wel veranderd.
Maar de kosten zijn geweest, de investering is weg, daar kun je niets meer aan doen. Je kan alleen vooruit kijken wat je nog meer moet betalen en wat het oplevert.