Relaties
alle pijlers
verliefd op coach
dinsdag 24 juni 2008 om 11:48
Ik ben verliefd op mijn loopbaancoach. Ik vond hem meteen de eerste keer toen ik hem zag en met hem praatte al aantrekkelijk. Ik merkte dat ik na onze gesprekken vaak en lang over hem nadacht. Ik merkte dat ik me verheugde op een volgend gesprek. Toen realiseerde ik me op een gegeven moment dat ik verliefd ben. En ik denk dat het wederzijds is. Hij maakt me altijd van allerlei complimenten dat ik er leuk uitzie; leuk lach, dat ik humor heb, dat hij het weer een heerlijk gesprek vond. Hij vertelt ook best veel over zichzelf; hij is best open.
Ik weet dat hij als coach niet met mij mag flirten (vanwege zijn beroepscode) maar hij doet het wel degelijk en ik vind het niet erg. We zijn beide volwassen om te weten wat we doen en ik ben niet wat je noemt het kwetsbare type dat valt voor zijn aandacht. Want als ik er op internet over lees dan wordt gezegd dat je verliefd kunt worden op je coach/ therapeut omdat je het heerlijk vindt om zoveel aandacht en begrip te krijgen. Maar ik weet zeker dat wat ik voor hem voel echt is; dat ik gewoon de pech heb om hem als coach te leren kennen en niet gewoon op een feestje.
Nu heeft hij me gevraagd om a.s woensdag wat op een terrasje te gaan drinken om mijn eerste sollicitatiegesprek te gaan vieren. Hij zei er met een ondeugende glimlach bij dat hij zich er heel erg op verheugde. Wat zal ik doen; zal ik zijn voorstel aannemen; zal ik toegeven aan mijn verliefde gevoelens. Heeft iemand hier ervaring mee. Wijze raad? Op internet lees ik alleen maar: niet doen. Heeft iemand positieve ervaringen?
Ik weet dat hij als coach niet met mij mag flirten (vanwege zijn beroepscode) maar hij doet het wel degelijk en ik vind het niet erg. We zijn beide volwassen om te weten wat we doen en ik ben niet wat je noemt het kwetsbare type dat valt voor zijn aandacht. Want als ik er op internet over lees dan wordt gezegd dat je verliefd kunt worden op je coach/ therapeut omdat je het heerlijk vindt om zoveel aandacht en begrip te krijgen. Maar ik weet zeker dat wat ik voor hem voel echt is; dat ik gewoon de pech heb om hem als coach te leren kennen en niet gewoon op een feestje.
Nu heeft hij me gevraagd om a.s woensdag wat op een terrasje te gaan drinken om mijn eerste sollicitatiegesprek te gaan vieren. Hij zei er met een ondeugende glimlach bij dat hij zich er heel erg op verheugde. Wat zal ik doen; zal ik zijn voorstel aannemen; zal ik toegeven aan mijn verliefde gevoelens. Heeft iemand hier ervaring mee. Wijze raad? Op internet lees ik alleen maar: niet doen. Heeft iemand positieve ervaringen?
dinsdag 24 juni 2008 om 17:42
quote:Juicy_Me schreef op 24 juni 2008 @ 15:36:
[...]Dus dat veel mensen zich laten leiden door hun gevoelens is gewoon puur menselijk en sommige zijn daar kwetsbaarder voor dan anderen en waarom dat zo is, hangt denk ik van psychologische, cognitieve en socioculterele factoren af. Dat hoort bij je vak. Dat moet je kunnen, en als je dat niet kunt, moet je niet zo'n vak gaan uitoefenen.
[...]Dus dat veel mensen zich laten leiden door hun gevoelens is gewoon puur menselijk en sommige zijn daar kwetsbaarder voor dan anderen en waarom dat zo is, hangt denk ik van psychologische, cognitieve en socioculterele factoren af. Dat hoort bij je vak. Dat moet je kunnen, en als je dat niet kunt, moet je niet zo'n vak gaan uitoefenen.
dinsdag 24 juni 2008 om 19:36
Vanuit mijn arbeidsverleden heb ik te maken gehad met oa. loopbaanbegeleiding.
Wat absoluut NIET mocht, was meer dan vriendschappelijke banden aanknopen met clienten.
Punt.
Deze man is totaal verkeerd bezig, als hij al bezig is. Want zou het niet zomaar kunnen zijn, dat je er veel meer in ziet dan er werkelijk is?
dat je zijn ' ondeugende glimlach ' ziet, terwijl hij in werkelijkheid een stukje brood uit zijn hoektand peutert?
Samen 'een terrasje pakken' is uit den boze. Als hij al gevoelens voor je koestert, moet hij jouw dossier-zoals boven al gemeld is-overdragen aan een collega.
En zeker als hij een verklaring getekend heeft bij in dienst treden.
Liefde is leuk, het kan je ten alle tijde overkomen maar sorry...soms steekt de harde realiteit er een stokje voor.
nu zijn stokjes om door te breken, maar dat moet dan wel goed gebeuren.
in mijn optiek is het niet geoorloofd om maar 'een terrasje te gaan pakken omdat ik zo verliefd ben' je moet je wel degelijk als coach je realiseren dat er consequenties aan vast zitten, dat degene die je aan het begeleiden is,afhankelijk is van jou.
het spijt me, als dit niet is wat je wilt horen, maar...
de zinsnede 'in liefde en oorlog is alles geoorloofd' gaat echt niet op.
waar gaat het eigenlijk om? Om jou LOOPBAAN.
Dus...zorg eerst eens dat ie ook daadwerkelijk van de grond komt . Daarna (als je traject afgelopen is...) DAN kun je een terrasje gaan pakken. timing heet zoiets. Heb je toch wat je wilt, maar dan wel op een integere, fatsoenlijke manier.
Wat absoluut NIET mocht, was meer dan vriendschappelijke banden aanknopen met clienten.
Punt.
Deze man is totaal verkeerd bezig, als hij al bezig is. Want zou het niet zomaar kunnen zijn, dat je er veel meer in ziet dan er werkelijk is?
dat je zijn ' ondeugende glimlach ' ziet, terwijl hij in werkelijkheid een stukje brood uit zijn hoektand peutert?
Samen 'een terrasje pakken' is uit den boze. Als hij al gevoelens voor je koestert, moet hij jouw dossier-zoals boven al gemeld is-overdragen aan een collega.
En zeker als hij een verklaring getekend heeft bij in dienst treden.
Liefde is leuk, het kan je ten alle tijde overkomen maar sorry...soms steekt de harde realiteit er een stokje voor.
nu zijn stokjes om door te breken, maar dat moet dan wel goed gebeuren.
in mijn optiek is het niet geoorloofd om maar 'een terrasje te gaan pakken omdat ik zo verliefd ben' je moet je wel degelijk als coach je realiseren dat er consequenties aan vast zitten, dat degene die je aan het begeleiden is,afhankelijk is van jou.
het spijt me, als dit niet is wat je wilt horen, maar...
de zinsnede 'in liefde en oorlog is alles geoorloofd' gaat echt niet op.
waar gaat het eigenlijk om? Om jou LOOPBAAN.
Dus...zorg eerst eens dat ie ook daadwerkelijk van de grond komt . Daarna (als je traject afgelopen is...) DAN kun je een terrasje gaan pakken. timing heet zoiets. Heb je toch wat je wilt, maar dan wel op een integere, fatsoenlijke manier.
dinsdag 24 juni 2008 om 21:19
quote:Juicy_Me schreef op 24 juni 2008 @ 15:36:
[...]
Dus waarom je nu opeens over een (minderjarige) leerling en een leraar begint, is me ondanks dat ik dat helemaal niet goedkeur, niet echt duidelijk
Nee, dat dacht ik al, dat jij dat niet zou snappen. Toch is dat de consequentie van wat jij zegt. Als emoties zwaarder mogen tellen dan beroepscodes, dan geldt dat net zo goed voor de leraar en de leerling. Of wou je beweren dat die codes dan ineens wel belangrijk zijn?
Ik ben zelf docent en geef les aan volwassen studenten. Ik vind sommigen heel leuk en aardig, maar geen haar op mijn hoofd die er aan denkt met ze uit te gaan of te flirten. Dat heet professionele afstand. Nogmaals: if you can't stand the heat, stay out of the kitchen.
[...]
Dus waarom je nu opeens over een (minderjarige) leerling en een leraar begint, is me ondanks dat ik dat helemaal niet goedkeur, niet echt duidelijk
Nee, dat dacht ik al, dat jij dat niet zou snappen. Toch is dat de consequentie van wat jij zegt. Als emoties zwaarder mogen tellen dan beroepscodes, dan geldt dat net zo goed voor de leraar en de leerling. Of wou je beweren dat die codes dan ineens wel belangrijk zijn?
Ik ben zelf docent en geef les aan volwassen studenten. Ik vind sommigen heel leuk en aardig, maar geen haar op mijn hoofd die er aan denkt met ze uit te gaan of te flirten. Dat heet professionele afstand. Nogmaals: if you can't stand the heat, stay out of the kitchen.
vrijdag 27 juni 2008 om 00:06
Ik heb ook regelmatig met mijn vroegere coach op een terras gezeten, hij vertelde ook van alles over zichzelf en zijn leven, hele aantrekkelijke man ook. Maar ik heb het geen moment als een date gezien of het gevoel gehad dat er meer achter zat.
In vorige baan ook wel eens met een klant geluncht, omdat het klikte en gezellig was.
Nu ben ik er niet bij geweest, maar projecteer je op hem ?
In vorige baan ook wel eens met een klant geluncht, omdat het klikte en gezellig was.
Nu ben ik er niet bij geweest, maar projecteer je op hem ?
vrijdag 27 juni 2008 om 06:32
Er kunnen hier een aantal dingen aan de hand zijn:
Illusie denkt verliefd te zijn op haar coach (helemaal niet zo gek, gebeurt zo vaak) en projecteert haar gevoelens op hem.
Ze is echt verlief en interpreteert zijn signalen verkeerd
Ze is echt verliefd en interpreteert zijn signalen goed.
Als ik je post lees dan bekruipt mij wel een gevoel van projectie. Je ziet alles wat hij doet door jouw ogen. Een lachje = ondeugend, een complimentje = flirten, een coachafspraak op een terras = eigenlijk een date.
Én je vraagt expliciet naar positieve ervaringen omdat je op internet alleen maar leest dat je het eigenlijk niet moet doen.
Er is maar 1 manier om erachter te komen wat je coach bedoelt; vraag het hem.
Over die beroepscode; niet elke coach is zo ethisch, niet elke coach is aangesloten bij een beroepsvereniging. Coach is volgens mij nog een vrij beroep, iedereen die een beetje vragen kan stellen kan zich coach noemen.
Illusie denkt verliefd te zijn op haar coach (helemaal niet zo gek, gebeurt zo vaak) en projecteert haar gevoelens op hem.
Ze is echt verlief en interpreteert zijn signalen verkeerd
Ze is echt verliefd en interpreteert zijn signalen goed.
Als ik je post lees dan bekruipt mij wel een gevoel van projectie. Je ziet alles wat hij doet door jouw ogen. Een lachje = ondeugend, een complimentje = flirten, een coachafspraak op een terras = eigenlijk een date.
Én je vraagt expliciet naar positieve ervaringen omdat je op internet alleen maar leest dat je het eigenlijk niet moet doen.
Er is maar 1 manier om erachter te komen wat je coach bedoelt; vraag het hem.
Over die beroepscode; niet elke coach is zo ethisch, niet elke coach is aangesloten bij een beroepsvereniging. Coach is volgens mij nog een vrij beroep, iedereen die een beetje vragen kan stellen kan zich coach noemen.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.