vriend depressie

07-07-2011 13:49 26 berichten
Alle reacties Link kopieren
mijn vriend heeft nu al bijna een jaar geen werk. Hierdoor zit hij in een flinke dip. Hij wil werken, maar er is geen werk in zijn sector, en voor simpele baantjes wordt hij niet uitgenodigd op sollicitatie.

Hij wil werken maar lukt niet, zit thuis op de bank.. dat is niet bevorderlijk voor je humeur. Hij twijfelt aan alles en iedereen, is geirriteerd en kort lontje.



Nu twijfelt hij ook aan ons, onze relatie. Ik weet niet hoe ik hem kan helpen, postief zijn, lief zijn.

Ik werk thuis en we komen elkaar elke dag tegen. ik word ook beetje gek van hem.



wat moet ik doen? iemand tips over hoe ik met hem om moet gaan en vooral kan steunen?

Ik wil hem niet kwijt, houd ontzettend veel van hem.
Alle reacties Link kopieren
Vrijwilligerswerk?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren
hem een schop onder ze hol geven?
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
Alle reacties Link kopieren
Vrijwilligerswerk ja, staat goed op je cv en zo blijf je bezig.
Alle reacties Link kopieren
Dan gaat hij toch het huis opknappen, schoonmaken en opruimen. Lekker koken. Helpen met klussen bij anderen, beetje bijbeunen. Er is zat te doen.

Dus geef hem een schop onder z'n gat.... hup... ga wat doen jij!
Alle reacties Link kopieren
Ik had ook een in mijn ogen depressieve vriend en heb bij de bibliotheek een boek gehaald hoe je met partner om kunt gaan in zijn depressie.



Wat voor mij opviel was het echt vastpakken van je partner en troosten.



Normaliter zou ik er niet aangedacht hebben en hem ruimte geven[ook lichamelijk].

Maar het schijnt dat vasthouden bemoedigend toe spreken zonder oplossingen te verzinnen maar beamen dat alles even rot is en zijn gevoel bevestigen het best werkt en de band verstevigt tussen partners.



Ik zelf had niet meer de tijd om het uit te proberen omdat hij de relatie verbrak.



Voor mijzelf vind ik het erg jammer dat ik in die moeilijke tijd

hem niet dat heb kunnen geven.

Had in mijn ogen een kentering kunnen zijn door anders met hem om te kunnen gaan.



Ik geloof dus niet dat hard voor hem zijn en een schop onder zijn hol veel soelaas bied maar zijn gevoel voor jou verder zal afnemen.



Vergeet niet dat werk en het daaraan gekoppeld salaris een belangrijk onderdeel is van mannelijkheid.

Een deuk daarin word vertaald in ik kan mijn partner niets bieden.

Terwijl jij misschien dat niet zo ziet maar al heel blij bent dat hij er is in welke staat ook omdat je houd van hem zoals hij is met of zonder werk
Alle reacties Link kopieren
tja een boek lenen had ik ook al bedacht, net als hier beetje ervarings tips vragen.

Gisteren gaf hij toe dat hij ongelukkig was, mijn reactie was ook om sint janskruid (hele lichte anti depressie middel) te slikken, helpt bij mij ook goed.

Ik las ook dat veel naar buiten gaan en leuke dingen doen samen helpt.

Maar wat je zei, dat werk en salaris erg belangrijk is, klopt.

Hij voelt zich alsof ie niet mee doet in de maatschappij. hij vind het klote elke keer als mensen vragen hoe het gaat te moeten zeggen, ja, rustig.

Hij gaat in augustus weer studeren, 1 dag in de week. Ik hoop dat dit hem helpt in enthousiast worden.
Alle reacties Link kopieren
Vrijwilligerswerk, goed plan!
Alle reacties Link kopieren
Sporten is ook een goed idee dat geeft energie en het gevoel dat je iets hebt gepresteerd.



Ook het doen van leuke dingen is belangrijk want ook daar krijg je energie van. Misschien kan hij zijn hobbies oppakken.



Heeft hij er aan gedacht om een loopbaanonderzoek te doen? Misschien krijgt hij dan ruimere ideeen over wat hij kan gaan doen en/of zich eventueel laten omscholen. Bij het UWV kunnen ze helpen, je vakbond ook en misschien andere organisaties waar hij lid van is.



Het volgen van een studie/cursussen is ook een zinvolle tijdbesteding waar je wat aan hebt en wat je ook het gevoel geeft dat je iets presteert. Een cursus dat handig is voor het vinden van een baan of wat gewoon een hobby is waar je wel veel plezier aan hebt (liefst beiden natuurijk).
Al dat softe gedoe vind ik niks. Hij moet een zinnige bezigheid zoeken, vrijwilligerswerk, ander (tijdelijk) werk, schilderen, of studeren etc.- en niet jou lopen zieken omdat hij zo ongelukkig is. Niet het gevolg aanpakken, maar de oorzaak, dus: hij moet met iets aan de slag.
Alle reacties Link kopieren
Mehroe:Ja dat softe gedoe kan wel niets in jou ogen zijn maar er valt ook nog een relatie tussendoor te laveren.



Dan weet ik niet of de harde aanpak wel helpt.



Je kunt ook nog een extra klap uitdelen door zijn gevoel niet te erkennen door te laten merken dat hij zeurt.



Vanuit de erkening kun je hem ook oplossingen laten bedenken.

Het gaat niet om de oplossing maar het meeleven zodat hij niet het gevoel heeft om alleen te zijn in zijn angsten en shit.



Hij zal echt zelf wel weten wat hij kan doen maar het is het opgang komen en dat gaat beter als er ieman naast je staat die je stimuleerd en niet commandeerd
Alle reacties Link kopieren
Vind ik ook, de erkenning is belangrijk, de steun en de waardering (ongeacht baan en inkomen). Dat hij niet alleen is en af en toe iemand die hem oppept.
Alle reacties Link kopieren
Ja leuke dingen doen is dus goed, maar hij wil eigenlijk ook bijna het huis niet uit.

En alles kost geld, dus dat is moeilijk.

En ik vind het suuuper moeilijk om steeds de sfeer hoog te houden. Ik voel me begrenst om mijn plezier te uiten, omdat hij zich zo naar voelt. Het voelt krampachtig en nep.

Hoe doe ik dat?



Qua werk, hij is grafisch ontwerper, en daar is lastig werk in. Hij gaat voor fotograaf studeren, werkt daar ook soms in. Een loopbaan advies of coach, tja, als ik dat voor stel, ben ik bang voor zijn reactie.

Zijn motto is, ik moet aan de slag, that's it. Praten erover doet ie niet. Ook niet met mij, of met vrienden.

Kon ie maar gewoon ergens werken, een simpel baantje met regelmaat, zodat er geld en energie komt.



Sporten, goed idee, maar de sportschool wil ie niet, (terwijl ik vaak ga) en fietsen doet ie ook niet.

Visueuze cirkel. Ik wil de klap niet uitdelen, maar wie moet hem stimuleren?

Voelt als rug tegen muur...
Alle reacties Link kopieren
Ook al is iemand ziek moeten er grenzen.

Vertel wat jou gevoel is nu hij het zo lastig heeft.



Vertel gewoon dat je hem wilt ondersteunen maar niet weet hoe.

Vraag wat hij nodig heeft voor steun.

Doe je altijd het goede.



Vraag wat voor cijfer zijn leven nu waard is.

Wat voor cijfer wil hij zijn/hebben voor een leuk leven.

Wat moet er gebeuren of wil je hebben wil het dat cijfer zijn.



Maak een plan met hem hoe dat te bereiken.

Daardoor krijgt hij meer grip op zijn leven.
Alle reacties Link kopieren
Als beginnend fotograaf wilt hij het huis niet uit? Valt er binnen zoveel te fotograferen dan? Is hij van de stillevens? Misschien dat de natuur en landschappen hem meer naar buiten krijgen.

Hij kan ook alvast een netwerk beginnen op te bouwen. Praten met bureaus die zich op huwelijksfotografie of babyfotografie richten (als dat zijn ding is) of met het lokale krantje. Alvast fotoreportages maken van (sport)evenementen (daar is het nu de tijd voor) om er feeling voor te krijgen etc. Hij zal moeten bedenken wie de afnemers van zijn foto's gaan worden en alvast beginnen te onderzoeken wat zij willen, hoe ze dat willen, tegen welke prijs ze dat willen, etc. Genoeg te doen. Dus zijn motto: ik moet aan de slag, is helemaal waar. Ook op internet zijn er genoeg fotografen die hun werk aanbieden of die een fotoboek over een bepaald onderwerp maken (voorbeeld: de bruggen van Nederland + beetje verhaal). Nou ja goed, hij zal zelf moeten brainstormen en kijken wat hem enthousiast maakt.



Houdt hij van wandelen/hardlopen (kost nauwelijks geld).
Alle reacties Link kopieren
Het is moeilijk positief te zijn tegen iemand die alleen maar negatieve energie uitstraald.

Als ik voorstel om naar buiten te gaan, zegt hij nee.

Wandelen hardlopen, nee. Samen biertje drinken, nee.

Hij sluit zich af, ook van mij.

Hoe help ik hem?
Alle reacties Link kopieren
quote:narcisje6 schreef op 08 juli 2011 @ 13:14:

Het is moeilijk positief te zijn tegen iemand die alleen maar negatieve energie uitstraald.

Als ik voorstel om naar buiten te gaan, zegt hij nee.

Wandelen hardlopen, nee. Samen biertje drinken, nee.

Hij sluit zich af, ook van mij.

Hoe help ik hem?Van hem omwille van hem en jullie eisen dat hij een afspraak bij de huisarts maakt en gaat, lijkt mij een goede eerste stap.
Alle reacties Link kopieren
Ik irriteer me altijd een beetje aan het feit dat als mensen een dip hebben om wat voor reden dan ook dat er dan gelijk het label depressief op wordt geplakt, mensen die echt te kampen hebben met depressiviteit worden op deze manier totaal niet meer serieus genomen, erg vervelend.



Dat even terzijde, je vriend heeft een schop onder zijn hol nodig en ik hoop dat jij dat doet ipv zielig mee te doen met hem want daar is hij niet mee gebaat en jij ook niet. Ook al kan hij nu even geen betaalde baan vinden er zijn genoeg andere dingen die hij kan gaan doen om structuur in zijn dag te brengen, bijv vrijwilligerswerk, staat nog goed op zijn cv als hij aan kan tonen dat hij toch graag wil werken etc.
Het goede van vrijwilligerswerk is dat je een antwoord hebt op die vreselijke vraag " wat doe jij tegenwoordig". Toen ik werkeloos was had ik een vrijwilligersbasn met veel verantwoordelijkheid, dat deed me echt zo goed. Dat je ergens moet zijn, nodig bent, ik kan het echt aanraden.
Alle reacties Link kopieren
quote:narcisje6 schreef op 08 juli 2011 @ 13:14:

Het is moeilijk positief te zijn tegen iemand die alleen maar negatieve energie uitstraald.

Als ik voorstel om naar buiten te gaan, zegt hij nee.

Wandelen hardlopen, nee. Samen biertje drinken, nee.

Hij sluit zich af, ook van mij.

Hoe help ik hem?



Hij zal zichzelf hierin moeten helpen jij kunt hem slechts steunen.

Zolang hij zichzelf niet wil helpen is alles wat jij doet vrij zinloos.
Alle reacties Link kopieren
Beste narcisje6,



Het klopt dat er voor Grafisch Ontwerpers lastig werk te vinden is. Ik zit zelf in de reclamebranche dus weet er wel het één en ander van. Het probleem van Grafisch Ontwerpers is dat er zo ontzettend veel van zijn. Bij reclamebureaus maar vooral ook veel free-lance. Maar dat is ook geen optie want dan moet hij investeren in Apple apparatuur (Mac) + minimaal de programma’s InDesign, Photoshop en Illustrator. En wil hij voor Web gaan ontwerpen dan komt er nog veel meer bij.



Probleem is dat er geen geld is om te investeren. En dat het daarna nog maar de vraag is of hij zelf zo aktief is om werk ‘binnen’ te kunnen halen.



Een probleem waar natuurlijk veel mensen mee te kampen hebben. Mag ik een advies geven? Laat hem inderdaad een baantje voor een aantal dagen zoeken. En daarnaast: Ga naar een buurthuis, jongerencentrum, clubhuis of volksuniversiteit o.i.d.

In ieder geval een vrijwilligers instantie die ook drukwerk uitgeeft of af en toe artikelen in (plaatselijke) kranten zet met een foto erbij.



Hij moet zeggen hij grafisch ontwerper en fotograaf is. En graag voor hun dit werk wil verzorgen. Hij investeerd dan wel tijd, maar kosten zijn voor de instantie. Tevens doet hij ervaring op met fotograferen en het ontwerpen van krantjes, bladen, aanplakbiljetten, advertenties e.d.



En dan zegt hij natuurlijk: Maar ik heb geen Apple met InDesign, Photoshop en Illustrator. Maar juist bij dit soort instanties kan je ook volstaan met een (beetje) zware PC. InDesign, Photoshop en Illustrator zijn daar ook voor geschreven en zijn via b.v. Spotnet binnen te downloaden. Compleet met crack.



Sorry als ik een beetje technisch wordt maar laat hem dit maar lezen dan zal hij het, als grafisch ontwerper, wel snappen.



Vervolgens kan hij de foto’s die hij gemaakt heeft en de mooie dingen die hij gaat ontwerpen gebruiken bij een toekomstige sollicitatie. Dat vinden bureaus echt een pré als je dit gedaan heb.



Hij moet natuurlijk wel wat gaan doen. Op de bank zitten schiet niet op.



Succes, Dave
Alle reacties Link kopieren
Dave, dank je wel voor je verhaal. Ik zal het hem vertellen, maar ik denk dat hij er al wel mee bezig is/was, heeft veel programma's en een mac.



Het grote probleem is, de dip/depressie. Totaal energieloos en hersenleeg. Terwijl hij veel piekert, twijfelt, en radeloos is.

Wil hij wel grafisch ontwerper zijn, wil hij wel met mij zijn, wat wil hij, dat kan niet, geen geld, etc.

Toen ik vrijwilligerswerk noemde, was hij daar niet echt heel positief over. Alsof dat een grens is waar hij niet over wil.

Het is een visueuze cirkel.

Punt is nu voor mij, hoe steun ik hem? Een schop onder kont, tja, hoe? Als ie zelfs al kwaad wordt als ik door de kamer loop, neemt ie mij niet meer serieus. Vermoedelijk gaat het juist de andere kant op.

En qua relatie, wat mag ik verwachten? Ik vind het niet erg de kar te trekken, maar mag ik dan een kusje daarvoor verwachten? Ik word al veel afgesnauwd, dat is niet leuk.

Ik wil er voor hem zijn... Ik wil hem terug. Hij wil zichzelf terug.
Alle reacties Link kopieren
quote:narcisje6 schreef op 08 juli 2011 @ 17:42:

Dave, dank je wel voor je verhaal. Ik zal het hem vertellen, maar ik denk dat hij er al wel mee bezig is/was, heeft veel programma's en een mac.



Het grote probleem is, de dip/depressie. Totaal energieloos en hersenleeg. Terwijl hij veel piekert, twijfelt, en radeloos is.

Wil hij wel grafisch ontwerper zijn, wil hij wel met mij zijn, wat wil hij, dat kan niet, geen geld, etc.

Toen ik vrijwilligerswerk noemde, was hij daar niet echt heel positief over. Alsof dat een grens is waar hij niet over wil.

Het is een visueuze cirkel.

Punt is nu voor mij, hoe steun ik hem? Een schop onder kont, tja, hoe? Als ie zelfs al kwaad wordt als ik door de kamer loop, neemt ie mij niet meer serieus. Vermoedelijk gaat het juist de andere kant op.

En qua relatie, wat mag ik verwachten? Ik vind het niet erg de kar te trekken, maar mag ik dan een kusje daarvoor verwachten? Ik word al veel afgesnauwd, dat is niet leuk.

Ik wil er voor hem zijn... Ik wil hem terug. Hij wil zichzelf terug.door wie is dit gediagnostiseerd ?
Alle reacties Link kopieren
Niet officieel, hij gaat niet naar een dokter..

Iemand die een jaar energieloos op de bank zit, dat noem ik wel een dip..

Daarbij is de symptomenlijst wel helemaal aanwezig.
Alle reacties Link kopieren
quote:narcisje6 schreef op 08 juli 2011 @ 17:54:

Niet officieel, hij gaat niet naar een dokter..

Iemand die een jaar energieloos op de bank zit, dat noem ik wel een dip..

Daarbij is de symptomenlijst wel helemaal aanwezig.Wordt het dan niet een hoogt tijd dat hij naar de huisarts gaat? Mocht hij echt een depressie hebben kan hij hulp krijgen zo niet kan je hem een schop onder zijn hol verkopen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven