Relaties
alle pijlers
Vriend heeft gelogen
maandag 3 augustus 2009 om 21:07
Mijn vriend en ik zijn al 6 jaar bij elkaar (ik werd net 15). We wonen sinds een half jaar bij elkaar. Dit ging heel goed, genoten erg van het huis en elkaar. We studeren beide. Dit jaar zat ik in het bestuur van een vrijwilligersorganisatie waardoor ik m'n studie een jaar had neegelegd.
Hier was ik erg druk mee en het zorgde voor erg veel stress. M'n vriend heeft me hierbij continu gesteund ook al kwam ik vaak later en zagen we elkaar soms weinig en was ik dan vaak ook nog niet erg gezellig doordat ik erg moe was.
Mijn vriend heeft al verschillende studies geprobeerd maar het bevalt steeds niet (weinig discipline) hij was nu met z'n tweede jaar bezig van een nieuwe studie en het leek eindelijk goed te gaan. Hij haalde goede cijfers en ik was het trots dat t m lukte.
Dit viel alleen allemaal in elkaar toen hij me vertelde dat hij al een halfjaar niet meer studeert maar dat hij het niet durfde vertellen (blijkbaar vertrouwt hij me niet?)
Hij heeft dus een half jaar lang gedaan alsof hij naar college ging (we fietsten samen!!) en vertelde over het college en cijfers als ik er naar vroeg. Hij ging iedere dag gewoon weer terug naar huis, dit kon hij doen doordat ik overdag nooit thuis was.
Ik heb nu geen idee wat ik moet doen. Ik hou heel veel van hem, we hebben heel veel lol samen en ik besef me nu ook hoe weinig tijd ik voor hem had het afgelopen jaar. Ik weet dat dit absoluut geen excuus is maar ondanks alles wil ik hem heel graag nog een kans geven (hij heeft ook een afspraak gemaakt met n psycholoog om er aan te werken). Ik heb alleen geen idee hoe ik hem ooit nog moet vertrouwen! Moet ik dan bij hem weg?
Hoop dat jullie wat ongezouten advies voor me hebben!
Hier was ik erg druk mee en het zorgde voor erg veel stress. M'n vriend heeft me hierbij continu gesteund ook al kwam ik vaak later en zagen we elkaar soms weinig en was ik dan vaak ook nog niet erg gezellig doordat ik erg moe was.
Mijn vriend heeft al verschillende studies geprobeerd maar het bevalt steeds niet (weinig discipline) hij was nu met z'n tweede jaar bezig van een nieuwe studie en het leek eindelijk goed te gaan. Hij haalde goede cijfers en ik was het trots dat t m lukte.
Dit viel alleen allemaal in elkaar toen hij me vertelde dat hij al een halfjaar niet meer studeert maar dat hij het niet durfde vertellen (blijkbaar vertrouwt hij me niet?)
Hij heeft dus een half jaar lang gedaan alsof hij naar college ging (we fietsten samen!!) en vertelde over het college en cijfers als ik er naar vroeg. Hij ging iedere dag gewoon weer terug naar huis, dit kon hij doen doordat ik overdag nooit thuis was.
Ik heb nu geen idee wat ik moet doen. Ik hou heel veel van hem, we hebben heel veel lol samen en ik besef me nu ook hoe weinig tijd ik voor hem had het afgelopen jaar. Ik weet dat dit absoluut geen excuus is maar ondanks alles wil ik hem heel graag nog een kans geven (hij heeft ook een afspraak gemaakt met n psycholoog om er aan te werken). Ik heb alleen geen idee hoe ik hem ooit nog moet vertrouwen! Moet ik dan bij hem weg?
Hoop dat jullie wat ongezouten advies voor me hebben!
maandag 3 augustus 2009 om 21:11
Je moet hem vragen wat de reden is dat hij het niet durfde te vertellen. Ik denk niet dat het met vertrouwen in jou te maken heeft, maar meer met schaamte over zichzelf. Misschien voelt hij zich wel echt een mislukkeling. Op een gegeven moment zit je zo diep in je leugen dat het alleen maar verder en verder gaat. Ik vind het goed dat hij er nu aan gaat werken.
Als het mijn vriend was zou ik hier niet om weggaan bij hem. Ik denk dat hij door een moeilijke tijd gaat.
Als het mijn vriend was zou ik hier niet om weggaan bij hem. Ik denk dat hij door een moeilijke tijd gaat.
Grief is just love with nowhere to go
maandag 3 augustus 2009 om 21:11
Jeetje Anne, wat vervelend en zeker een probleem voor hem. Waarschijnlijk schaamde hij zich? Ik heb weleens verhalen gelezen over mannen die werkloos waren geraakt en het hun omgeving (zelfs hun vrouw) niet vertelden uit schaamte. Die gingen gewoon om half 8 de deur uit met lunchpakketje alsof er niets aan de hand was....ongelooflijk lijkt me dat.
maandag 3 augustus 2009 om 21:12
Hij heeft blijkbaar een probleem en zou wel niet trots zijn geweest op 't feit dat hij alweer is gestopt met een studie, terwijl jij wél steeds erg druk bezig bent en ergens helemaal voor gaat.
Ik denk dat jij hem nu juist moet steunen in plaats van er vandoor te gaan. Tenzij jouw gevoel voor hem nu ineens compleet veranderd is, maar dat maak ik niet op uit jouw post.
Ik denk dat jij hem nu juist moet steunen in plaats van er vandoor te gaan. Tenzij jouw gevoel voor hem nu ineens compleet veranderd is, maar dat maak ik niet op uit jouw post.
maandag 3 augustus 2009 om 21:16
Ik denk dat het een goede stap van hem is om met een pycholoog te gaan praten, want helemaal normaal is dit natuurlijk niet. Als je ertoe bereid bent, veel samen praten, met name wat zijn beweegredenen zijn geweest om dit probleem op deze manier op te lossen, en hoe jij je nu voelt.
En eventueel samen eens naar een relatietherapeut? Misschien kan zo iemand jullie beide inzicht geven in jullie relatie, en hoe het vertrouwen hersteld kan worden.
Heel veel sterkte...
En eventueel samen eens naar een relatietherapeut? Misschien kan zo iemand jullie beide inzicht geven in jullie relatie, en hoe het vertrouwen hersteld kan worden.
Heel veel sterkte...
maandag 3 augustus 2009 om 21:17
maandag 3 augustus 2009 om 21:21
maandag 3 augustus 2009 om 21:25
wat fijn die snelle reacties!
Ja ik heb ook de ene emotie na de andere. Boos, verdrietig maar ook heel er medelijden en bezorgd. Hij heeft iedere dag gewoon thuis gezeten niks gedaan. Het was altijd zo dat ik het fijn vindt om af en toe lekker alleen thuis te zijn en hij daar echt nooit behoefte aan heeft. Dus het moet ook wel zwaar voor hem geweest zijn een half jaar alleen zonder doel.
Maar aan de andere kant heb ik hem er ook wel vaak naar gevraagd en zelfs een keer meer geconfronteerd omdat ik sommige dingen raar vond (geen ov en geen collegekaart--> vergat hij steeds aan te vragen..) maar toen ontkende hij het en wilde hij best een rekening laten zien om het te bewijzen dat hij ingeschreven stond (niet op ingegaan want dat ging een beetje te ver vond ik..)
Ja ik heb ook de ene emotie na de andere. Boos, verdrietig maar ook heel er medelijden en bezorgd. Hij heeft iedere dag gewoon thuis gezeten niks gedaan. Het was altijd zo dat ik het fijn vindt om af en toe lekker alleen thuis te zijn en hij daar echt nooit behoefte aan heeft. Dus het moet ook wel zwaar voor hem geweest zijn een half jaar alleen zonder doel.
Maar aan de andere kant heb ik hem er ook wel vaak naar gevraagd en zelfs een keer meer geconfronteerd omdat ik sommige dingen raar vond (geen ov en geen collegekaart--> vergat hij steeds aan te vragen..) maar toen ontkende hij het en wilde hij best een rekening laten zien om het te bewijzen dat hij ingeschreven stond (niet op ingegaan want dat ging een beetje te ver vond ik..)
maandag 3 augustus 2009 om 21:28
maandag 3 augustus 2009 om 21:32
En hij staat wel onder druk (voor zijn gevoel idd) ik vind studie belangrijk, zo ben ik ook opgevoed, maar heb wel vaak tegen hem gezegt dat hij moest doen wat hij wilde. Daarnaast ging hij altijd studeren omdat hij gewoon een studie moest doen zodat hij het papiertje had aangezien het zijn vader ook niet was gelukt en hij nu erg ongelukkig is in zijn baan en niks anders kan vinden omdat hij nooit een 'echte' studie heeft gedaan.
maandag 3 augustus 2009 om 21:33
quote:Simooon schreef op 03 augustus 2009 @ 21:12:
Hij heeft blijkbaar een probleem en zou wel niet trots zijn geweest op 't feit dat hij alweer is gestopt met een studie, terwijl jij wél steeds erg druk bezig bent en ergens helemaal voor gaat.
Ik denk dat jij hem nu juist moet steunen in plaats van er vandoor te gaan. Tenzij jouw gevoel voor hem nu ineens compleet veranderd is, maar dat maak ik niet op uit jouw post.Hier ben ik het mee eens, ik denk ook niet dat hij lekker thuis heeft gezeten, alsof hij een half jaar vakantie had. De kans is groot dat hij zich ook niet zo fijn voelt bij deze situatie. Jij voelt je nu kennelijk bedrogen, maar hij studeert in de eerste plaats voor zichzelf, niet voor jou. Betrek het probleem dus ook niet teveel op jezelf.
Hij heeft blijkbaar een probleem en zou wel niet trots zijn geweest op 't feit dat hij alweer is gestopt met een studie, terwijl jij wél steeds erg druk bezig bent en ergens helemaal voor gaat.
Ik denk dat jij hem nu juist moet steunen in plaats van er vandoor te gaan. Tenzij jouw gevoel voor hem nu ineens compleet veranderd is, maar dat maak ik niet op uit jouw post.Hier ben ik het mee eens, ik denk ook niet dat hij lekker thuis heeft gezeten, alsof hij een half jaar vakantie had. De kans is groot dat hij zich ook niet zo fijn voelt bij deze situatie. Jij voelt je nu kennelijk bedrogen, maar hij studeert in de eerste plaats voor zichzelf, niet voor jou. Betrek het probleem dus ook niet teveel op jezelf.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 3 augustus 2009 om 21:46
Tja, zich schamen, dat kan best, maar ik vind dit toch wel redelijk bizar hoor, een leugen zo lang volhouden, tegen je eigen vriendin. Het zou voor mij toch wel een reden zijn erg sterk aan de relatie te gaan twijfelen. Je kunt wel zeggen dat ze het niet op zichzelf hoeft te betrekken maar hij heeft wel tegen haar gelogen.
maandag 3 augustus 2009 om 22:01
maandag 3 augustus 2009 om 22:02
quote:Maleficent schreef op 03 augustus 2009 @ 22:01:
Maar je hebt liegen uit schaamte, en liegen uit eigen gewin. Daar zit wel verschil tussen.
Als ik zou merken dat mijn vent uit schaamte zich helemaal in een verhaal klem had gezet, zou dat voor mij anders wegen dan wanneer hij mij echt wil kwetsen etc.Eens.
Maar je hebt liegen uit schaamte, en liegen uit eigen gewin. Daar zit wel verschil tussen.
Als ik zou merken dat mijn vent uit schaamte zich helemaal in een verhaal klem had gezet, zou dat voor mij anders wegen dan wanneer hij mij echt wil kwetsen etc.Eens.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 3 augustus 2009 om 22:02
quote:citronella schreef op 03 augustus 2009 @ 21:46:
Tja, zich schamen, dat kan best, maar ik vind dit toch wel redelijk bizar hoor, een leugen zo lang volhouden, tegen je eigen vriendin. Het zou voor mij toch wel een reden zijn erg sterk aan de relatie te gaan twijfelen. Je kunt wel zeggen dat ze het niet op zichzelf hoeft te betrekken maar hij heeft wel tegen haar gelogen.
Ben het wel met je eens hoor, dit is naar mijn mening niet iets wat je af kan doen met 'hij zit niet zo lekker in zijn vel'. Ergens heeft hij bewust een keuze gemaakt om je een half jaar lang voor de gek te houden, terwijl je hem meerdere kansen hebt gegeven om de waarheid te vertellen.
Ik zeg neit dat het makkelijk is voor hem, maar ook niet iets waar je 'even een goed gesprek' over hebt, en dat dan vervolgens alles uit de lucht is. Ik denk dat het belangrijk is om te weten waarom hij dit zo lang verborgen heeft gehouden, en hoe het vertrouwen in elkaar hersteld kan worden.
Nogmaals, veel sterkte en succes
Tja, zich schamen, dat kan best, maar ik vind dit toch wel redelijk bizar hoor, een leugen zo lang volhouden, tegen je eigen vriendin. Het zou voor mij toch wel een reden zijn erg sterk aan de relatie te gaan twijfelen. Je kunt wel zeggen dat ze het niet op zichzelf hoeft te betrekken maar hij heeft wel tegen haar gelogen.
Ben het wel met je eens hoor, dit is naar mijn mening niet iets wat je af kan doen met 'hij zit niet zo lekker in zijn vel'. Ergens heeft hij bewust een keuze gemaakt om je een half jaar lang voor de gek te houden, terwijl je hem meerdere kansen hebt gegeven om de waarheid te vertellen.
Ik zeg neit dat het makkelijk is voor hem, maar ook niet iets waar je 'even een goed gesprek' over hebt, en dat dan vervolgens alles uit de lucht is. Ik denk dat het belangrijk is om te weten waarom hij dit zo lang verborgen heeft gehouden, en hoe het vertrouwen in elkaar hersteld kan worden.
Nogmaals, veel sterkte en succes
maandag 3 augustus 2009 om 22:48
Meer dan vervelend dat je vriend ook tegen jou niet eerlijk is geweest. Zelf zou ik er veel moeite mee hebben als ik jou was. Of het nu uit schaamte komt of door iets anders, hij heeft je 6 maanden voorgelogen en heeft belangrijke zaken voor je verzwegen. Jij hebt je zelfs schuldig gevoeld toen je hem die vragen stelde over zijn ov en collegeld. Dat is niet zomaar iets.
Ik vind dan ook dat je van hem mag eisen dat hij in het vervolg volkomen eerlijk tegen je is en geen belangrijke zaken meer willens en wetens verzwijgt. Doet hij dat wel, dan weet jij dat je niet van hem op aan kan.
Dan nu de oorzaak van het verzwijgen. Ik ken het uit mijn omgeving van een aantal personen. Die hebben dat gedaan (o.a. tegen ouders). Veelal omdat ze het gevoel hadden dat zij er als persoon niet toe deden, dat enkel de studieresultaten telden.
Gevoelsmatig beredeneerd vanuit het psychologische "je bent wat je doet en als je niets doet ben je blijkbaar niets".
Wat mij - als ik zijn vriendin zou zijn en dus in jouw schoenen zou staan - zou verontrusten is dat hij ook tegen mij dacht niet eerlijk te kunnen zijn. Dat er ook bij mij twijfel zou zijn of ik wel echt hem zag.
Het is vooral belangrijk dat jij boos mag zijn. Hij heeft tegen je gelogen. Ook is belangrijk dat hij verantwoordelijk is voor zijn leven en keuzes. Daarbij kan hij rekening houden met de toekomst die jullie samen willen opbouwen, maar het blijft zijn leven en zijn keuze. Laat die bal dus ook bij hem. Pak het niet over, probeer hem niet te naar een oplossingsrichting, wel naar een eigen oplossing.
Ik vind dan ook dat je van hem mag eisen dat hij in het vervolg volkomen eerlijk tegen je is en geen belangrijke zaken meer willens en wetens verzwijgt. Doet hij dat wel, dan weet jij dat je niet van hem op aan kan.
Dan nu de oorzaak van het verzwijgen. Ik ken het uit mijn omgeving van een aantal personen. Die hebben dat gedaan (o.a. tegen ouders). Veelal omdat ze het gevoel hadden dat zij er als persoon niet toe deden, dat enkel de studieresultaten telden.
Gevoelsmatig beredeneerd vanuit het psychologische "je bent wat je doet en als je niets doet ben je blijkbaar niets".
Wat mij - als ik zijn vriendin zou zijn en dus in jouw schoenen zou staan - zou verontrusten is dat hij ook tegen mij dacht niet eerlijk te kunnen zijn. Dat er ook bij mij twijfel zou zijn of ik wel echt hem zag.
Het is vooral belangrijk dat jij boos mag zijn. Hij heeft tegen je gelogen. Ook is belangrijk dat hij verantwoordelijk is voor zijn leven en keuzes. Daarbij kan hij rekening houden met de toekomst die jullie samen willen opbouwen, maar het blijft zijn leven en zijn keuze. Laat die bal dus ook bij hem. Pak het niet over, probeer hem niet te naar een oplossingsrichting, wel naar een eigen oplossing.
maandag 3 augustus 2009 om 23:00
quote:Maleficent schreef op 03 augustus 2009 @ 22:01:
Maar je hebt liegen uit schaamte, en liegen uit eigen gewin. Daar zit wel verschil tussen.
Ik vraag me af of het echte schaamte is of angst voor haar reactie, aangezien ze zegt dat studeren voor haar zo belangrijk is.
Mijn broertje heeft hetzelfde gedaan, maar dan ten opzichte van mijn ouders. Hij was bang dat ze het niet met zijn beslissing eens zouden zijn. En dus zei hij maar niks. Ergens vind ik dat dan ook wel weer uitdraaien op eigen gewin (want: geen zin in consequenties).
Maar je hebt liegen uit schaamte, en liegen uit eigen gewin. Daar zit wel verschil tussen.
Ik vraag me af of het echte schaamte is of angst voor haar reactie, aangezien ze zegt dat studeren voor haar zo belangrijk is.
Mijn broertje heeft hetzelfde gedaan, maar dan ten opzichte van mijn ouders. Hij was bang dat ze het niet met zijn beslissing eens zouden zijn. En dus zei hij maar niks. Ergens vind ik dat dan ook wel weer uitdraaien op eigen gewin (want: geen zin in consequenties).
If at first you don’t succeed, call it version 1.0
maandag 3 augustus 2009 om 23:16
Wat is de reden voor hem geweest om het nu wel te vertellen?
Ik zou eerst even alle emoties een beetje laten bezinken en dan een goed gesprek aangaan: waarom heeft hij dit voor je verzwegen? Waarom studeert hij niet meer? Wat heeft hij in die tijd dan wel gedaan?
Kan me goed voorstellen dat je flink geschrokken en emotioneel bent, daarom zou ik even alles laten bezinken. Is dit voor het eerst dat hij iets voor je verzwijgt? Eerst maar eens aanhoren wat zijn kant van het verhaal is. Daarna kun je zeggen wat het met jou allemaal doet. En hoe het nu verder moet.
Ik zou eerst even alle emoties een beetje laten bezinken en dan een goed gesprek aangaan: waarom heeft hij dit voor je verzwegen? Waarom studeert hij niet meer? Wat heeft hij in die tijd dan wel gedaan?
Kan me goed voorstellen dat je flink geschrokken en emotioneel bent, daarom zou ik even alles laten bezinken. Is dit voor het eerst dat hij iets voor je verzwijgt? Eerst maar eens aanhoren wat zijn kant van het verhaal is. Daarna kun je zeggen wat het met jou allemaal doet. En hoe het nu verder moet.
vrijdag 24 augustus 2018 om 09:24
Dag Anne333,
Ik zie dat dit een heel oud forum is! Helaas ben ik vandaag achter precies hetzelfde gekomen als waar jij in 2009 mee zat. Ik weet echt niet wat ik ermee moet doen en zou zo graag praten met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt!
Mocht je dit nog lezen zou ik heel graag iets van je horen.
Ik zie dat dit een heel oud forum is! Helaas ben ik vandaag achter precies hetzelfde gekomen als waar jij in 2009 mee zat. Ik weet echt niet wat ik ermee moet doen en zou zo graag praten met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt!
Mocht je dit nog lezen zou ik heel graag iets van je horen.