Relaties
alle pijlers
Vrienden...
woensdag 26 april 2017 om 10:01
Beste lezers, hier mijn 'probleem'.
Ik zit er erg mee over vrienden hebben. Ik heb een vriendinnen groep die ik al ken vanaf de basisschool. Dat zijn mijn enige vriendinnen. Erg goede vriendinnen kan ik het niet noemen. Het probleem is dit is mijn enige vrienden groepje. De vriendinnen die ik heb, hebben naast dit groepje ook nog vrienden enzo. Ik niet. Hier ben ik vaak heel erg jaloers op. En voel me dan ook wel eenzaam. Ik ben volgende week vrijdag jarig en ik heb ze uitgenodigd. De enigste die kan is mijn beste vriendin. De rest weet het nog niet en ze reageren ook niet van : ooo wat gezellig! Nee hoor... Net of ben ik nooit goed genoeg. Want dit heb ik altijd bij ze als ik ze uitnodig voor iets. Als ik bij hen op de verjaardag ben zijn er heel veel andere vrienden bij of een paar. Ik heb dat niet ik heb alleen dit groepje en die zijn niet eens echt. Waarom ben ik degene die dat heeft terwijl ik altijd goed ben voor anderen en alles goed bedoel en erg sociaal ben. Om me heen zie ik iedereen met een groepje vriendinnen waar ze op kunnen rekenen. Ik heb maar 1, en zo geweldig is het met haar ook niet altijd omdat ze depressief is. Ik doe altijd mijn best en krijg er nooit wat voor terug. Nooit eens enthousiasme of iets. Klinkt stom maar vorig jaar waren ze wel op mijn verjaardag en ik kreeg niet eens een kleinigheidje of iets. En toen we naar de stad gingen zijn ze naar hun vriendje gegaan.Dat doet zeer.
Ook is het bijna koningsdag en dan kunnen ze waarschijnlijk ook niet. Gelukkig heb ik wel een vriend met zijn vrienden kan ik het soms ook goed vinden maar wil ook graag mijn eigen. Ben zo bang om alleen over te blijven en vooral op mijn verjaardag. Ik zie altijd meisjes met goede vriendinnen Enzo. Ik ben zo jaloers. Ik denk ook altijd als je niet veel vrienden hebt ben je niet aantrekkelijk. Dat voel ik me soms ook bij mijn vriend.
Wat moet ik doen. Doe ik teveel mijn best? Ben ik niet goed genoeg? Wat doe ik verkeerd? Ik heb niet eens meer zin in mijn verjaardagen of andere feestjes omdat ik weet dat ik teleurgesteld wordt.
Ik zit er erg mee over vrienden hebben. Ik heb een vriendinnen groep die ik al ken vanaf de basisschool. Dat zijn mijn enige vriendinnen. Erg goede vriendinnen kan ik het niet noemen. Het probleem is dit is mijn enige vrienden groepje. De vriendinnen die ik heb, hebben naast dit groepje ook nog vrienden enzo. Ik niet. Hier ben ik vaak heel erg jaloers op. En voel me dan ook wel eenzaam. Ik ben volgende week vrijdag jarig en ik heb ze uitgenodigd. De enigste die kan is mijn beste vriendin. De rest weet het nog niet en ze reageren ook niet van : ooo wat gezellig! Nee hoor... Net of ben ik nooit goed genoeg. Want dit heb ik altijd bij ze als ik ze uitnodig voor iets. Als ik bij hen op de verjaardag ben zijn er heel veel andere vrienden bij of een paar. Ik heb dat niet ik heb alleen dit groepje en die zijn niet eens echt. Waarom ben ik degene die dat heeft terwijl ik altijd goed ben voor anderen en alles goed bedoel en erg sociaal ben. Om me heen zie ik iedereen met een groepje vriendinnen waar ze op kunnen rekenen. Ik heb maar 1, en zo geweldig is het met haar ook niet altijd omdat ze depressief is. Ik doe altijd mijn best en krijg er nooit wat voor terug. Nooit eens enthousiasme of iets. Klinkt stom maar vorig jaar waren ze wel op mijn verjaardag en ik kreeg niet eens een kleinigheidje of iets. En toen we naar de stad gingen zijn ze naar hun vriendje gegaan.Dat doet zeer.
Ook is het bijna koningsdag en dan kunnen ze waarschijnlijk ook niet. Gelukkig heb ik wel een vriend met zijn vrienden kan ik het soms ook goed vinden maar wil ook graag mijn eigen. Ben zo bang om alleen over te blijven en vooral op mijn verjaardag. Ik zie altijd meisjes met goede vriendinnen Enzo. Ik ben zo jaloers. Ik denk ook altijd als je niet veel vrienden hebt ben je niet aantrekkelijk. Dat voel ik me soms ook bij mijn vriend.
Wat moet ik doen. Doe ik teveel mijn best? Ben ik niet goed genoeg? Wat doe ik verkeerd? Ik heb niet eens meer zin in mijn verjaardagen of andere feestjes omdat ik weet dat ik teleurgesteld wordt.
woensdag 26 april 2017 om 11:50
quote:Plantin_123 schreef op 26 april 2017 @ 10:28:
[...]
Is het niet een beetje logisch dat ik daar in zit? Ik doe altijd mijn best maar krijg nooit wat terug dan ga je het ook denken dat je niet goed genoeg bent of niet leuk genoeg.
Misschien zit het daar wel in. Je ziet het als "je best doen" en je verwacht iets terug in ruil daarvoor. Als je je best moet doen in de relatie met je vriendinnen klopt er iets niet. Je doet moeite omdat je graag in elkaars gezelschap verkeert en de gezelligheid van dat gezelschap is wat je ervoor terug krijgt. En soms is het even wat minder gezellig.
Vier je verjaardag meer degenen die er wel zijn en geniet van het gezelschap.
[...]
Is het niet een beetje logisch dat ik daar in zit? Ik doe altijd mijn best maar krijg nooit wat terug dan ga je het ook denken dat je niet goed genoeg bent of niet leuk genoeg.
Misschien zit het daar wel in. Je ziet het als "je best doen" en je verwacht iets terug in ruil daarvoor. Als je je best moet doen in de relatie met je vriendinnen klopt er iets niet. Je doet moeite omdat je graag in elkaars gezelschap verkeert en de gezelligheid van dat gezelschap is wat je ervoor terug krijgt. En soms is het even wat minder gezellig.
Vier je verjaardag meer degenen die er wel zijn en geniet van het gezelschap.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 26 april 2017 om 11:57
quote:Plantin_123 schreef op 26 april 2017 @ 10:28:
[...]
Is het niet een beetje logisch dat ik daar in zit? Ik doe altijd mijn best maar krijg nooit wat terug dan ga je het ook denken dat je niet goed genoeg bent of niet leuk genoeg.
dat klopt. ze vinden je inderdaad niet leuk en goed genoeg.
dat wil niet zeggen dat jij niet leuk en goed genoeg bent, de interactie met deze groep is verkeerd.
laat ze los want dit gaat niks meer worden.
je bent toch niet zo goedkoop dat je je hieraan vast moet blijven houden?
[...]
Is het niet een beetje logisch dat ik daar in zit? Ik doe altijd mijn best maar krijg nooit wat terug dan ga je het ook denken dat je niet goed genoeg bent of niet leuk genoeg.
dat klopt. ze vinden je inderdaad niet leuk en goed genoeg.
dat wil niet zeggen dat jij niet leuk en goed genoeg bent, de interactie met deze groep is verkeerd.
laat ze los want dit gaat niks meer worden.
je bent toch niet zo goedkoop dat je je hieraan vast moet blijven houden?
woensdag 26 april 2017 om 12:28
ik lees nergens echt boosheid vanaf, behalve advies,
To je bent nog 18 je hebt nog een heel volwassen leven voor je waar in je zowel mooie dingen mee gaat maken en teleurstellingen, vriendschappen veranderen op ten duur als je ouder wordt, of verdwijnen, maar ook krijg door nieuwe veranderingen weer andere vrienden
de enigste wat anderen hier je willen doorgeven is dat je soms na je eigen aandeel moet kijken waarom vriendschappen niet wilt lukken,
en we lezen slachtofferrol in je berichten, uit ervaring weet ik dat een persoon nog onzekerder maakt en je zelf teleurstelt,
je bent nog 18 he en je bent nooit te oud om nieuwe vriendschappen op te bouwen, verwacht alleen niet teveel
To je bent nog 18 je hebt nog een heel volwassen leven voor je waar in je zowel mooie dingen mee gaat maken en teleurstellingen, vriendschappen veranderen op ten duur als je ouder wordt, of verdwijnen, maar ook krijg door nieuwe veranderingen weer andere vrienden
de enigste wat anderen hier je willen doorgeven is dat je soms na je eigen aandeel moet kijken waarom vriendschappen niet wilt lukken,
en we lezen slachtofferrol in je berichten, uit ervaring weet ik dat een persoon nog onzekerder maakt en je zelf teleurstelt,
je bent nog 18 he en je bent nooit te oud om nieuwe vriendschappen op te bouwen, verwacht alleen niet teveel
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 26 april 2017 om 12:32
Hoi Plantin,
ik heb ongeveer in dezelfde situatie gezeten. Het liep met mijn jeugd/leven niet goed en ik hechte veel waarde aan vrienden hebben. Daarnaast was ik ook nog onzeker/niet zo sociaal. Ik wist ook niet zo goed hoe ik daaruit moest komen. Ik zat er best wel mee. dat is geen slachtofferrol, of te negatief of wat er nog meer geschreven is, dat is gewoon hoe het is.
Nu ben ik inmiddels een paar jaartjes ouder. Ik merk dat ik nu meer waarde hecht aan mezelf en wat ik voor mens ik ben dan hoe ik overkom bij mensen. Dit hielp al best wel, daardoor ben ik minder onzeker en lukt het mij makkelijker contact met iemand te krijgen ipv krampachtig mijn best te doen om vrienden te maken. Ook ben ik gaan kijken naar wat ik heb ipv van wat ik niet heb. Er waren namelijk wel mensen in mijn leven die om mij geven, alleen zag ik dat niet. Nu heb ik een paar goede vrienden in mijn leven waar ik op kan vertrouwen, en ook een paar vrienden waar ik af en toe mee afspreek. Meer vrienden hoeft het van mij ook niet, want dat past niet bij me (ik vergelijk me dus niet met hoe het bij andere mensen is, maar hoe kijk naar wat goed voor mij is).
ik hoop dat dit jou kan helpen
ik heb ongeveer in dezelfde situatie gezeten. Het liep met mijn jeugd/leven niet goed en ik hechte veel waarde aan vrienden hebben. Daarnaast was ik ook nog onzeker/niet zo sociaal. Ik wist ook niet zo goed hoe ik daaruit moest komen. Ik zat er best wel mee. dat is geen slachtofferrol, of te negatief of wat er nog meer geschreven is, dat is gewoon hoe het is.
Nu ben ik inmiddels een paar jaartjes ouder. Ik merk dat ik nu meer waarde hecht aan mezelf en wat ik voor mens ik ben dan hoe ik overkom bij mensen. Dit hielp al best wel, daardoor ben ik minder onzeker en lukt het mij makkelijker contact met iemand te krijgen ipv krampachtig mijn best te doen om vrienden te maken. Ook ben ik gaan kijken naar wat ik heb ipv van wat ik niet heb. Er waren namelijk wel mensen in mijn leven die om mij geven, alleen zag ik dat niet. Nu heb ik een paar goede vrienden in mijn leven waar ik op kan vertrouwen, en ook een paar vrienden waar ik af en toe mee afspreek. Meer vrienden hoeft het van mij ook niet, want dat past niet bij me (ik vergelijk me dus niet met hoe het bij andere mensen is, maar hoe kijk naar wat goed voor mij is).
ik hoop dat dit jou kan helpen
woensdag 26 april 2017 om 12:40
Heftige reacties inderdaad. Ik zou me niks aantrekken van sommige reacties en de reacties eruit pikken waar je echt iets aan hebt. Is helaas een beetje de realiteit op een forum (de meeste fora, niet alleen hier!).
Wat de mensen die praten over de slachtofferrol waarschijnlijk willen zeggen is dat je naar buiten toe uitstraalt dat je ontevreden bent met de vrienden / vriendinnen om je heen. Mensen voelen dat over het algemeen haarfijn aan, ook al is je wrok terecht.
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij anderen zit, maar tijdens mijn bachelor was er een bepaalde periode waarin ik sterk veranderde en toen verloor ik ook vrienden - met bosjes. Ik werd daar ook nukkig van, waardoor ik ook niet positief overkwam en geen nieuwe vriendschappen aan kon trekken. Het moment dat ik accepteerde dat de vriendschappen voorbij waren en ik lekker ging sporten en hobby's ging doen, trok het allemaal weer bij. Inmiddels heb ik weer veel contacten.
Dus: don't sweat it. Sommige periodes heb je weinig vrienden en soms gaan vriendschappen over. Blijf er laconiek onder en ga je niet zielig voelen, dan zijn er zo weer nieuwe mensen. Wat mij ook hielp is om te kijken wat ik mogelijk fout had gedaan. Al waren sommige mensen ronduit lullig geweest, er waren toch wel wat incidenten waarbij ik zelf geen goede vriendin was en die ik beter aan had kunnen pakken. Ik zei het bijvoorbeeld niet altijd eerlijk als iets mij stoorde en ik gunde sommige vriendinnen hun succes niet. Door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen fouten, of 'menselijkheid' zelfs, weet je hoe je dat in de toekomst moet voorkomen en kan je voortaan zeggen dat het aan jou in ieder geval niet gelegen heeft als een vriendschap op de klippen loopt.
Wat de mensen die praten over de slachtofferrol waarschijnlijk willen zeggen is dat je naar buiten toe uitstraalt dat je ontevreden bent met de vrienden / vriendinnen om je heen. Mensen voelen dat over het algemeen haarfijn aan, ook al is je wrok terecht.
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij anderen zit, maar tijdens mijn bachelor was er een bepaalde periode waarin ik sterk veranderde en toen verloor ik ook vrienden - met bosjes. Ik werd daar ook nukkig van, waardoor ik ook niet positief overkwam en geen nieuwe vriendschappen aan kon trekken. Het moment dat ik accepteerde dat de vriendschappen voorbij waren en ik lekker ging sporten en hobby's ging doen, trok het allemaal weer bij. Inmiddels heb ik weer veel contacten.
Dus: don't sweat it. Sommige periodes heb je weinig vrienden en soms gaan vriendschappen over. Blijf er laconiek onder en ga je niet zielig voelen, dan zijn er zo weer nieuwe mensen. Wat mij ook hielp is om te kijken wat ik mogelijk fout had gedaan. Al waren sommige mensen ronduit lullig geweest, er waren toch wel wat incidenten waarbij ik zelf geen goede vriendin was en die ik beter aan had kunnen pakken. Ik zei het bijvoorbeeld niet altijd eerlijk als iets mij stoorde en ik gunde sommige vriendinnen hun succes niet. Door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen fouten, of 'menselijkheid' zelfs, weet je hoe je dat in de toekomst moet voorkomen en kan je voortaan zeggen dat het aan jou in ieder geval niet gelegen heeft als een vriendschap op de klippen loopt.
woensdag 26 april 2017 om 12:42
quote:BWitched schreef op 26 april 2017 @ 12:19:
Wat een boze reacties, het meiske is pas 18.
ik weet niet hoe je mij leest, maar mijn reactie is in ieder geval niet boos bedoeld, ik wil dat ze haar ogen open doet. een vriendenkring die niet geïnteresseerd in haar is, die niet op haar uitnodigingen ingaat, dat is pas slopend voor haar zelfvertrouwen.
ze moet voor zichzelf kiezen.
Wat een boze reacties, het meiske is pas 18.
ik weet niet hoe je mij leest, maar mijn reactie is in ieder geval niet boos bedoeld, ik wil dat ze haar ogen open doet. een vriendenkring die niet geïnteresseerd in haar is, die niet op haar uitnodigingen ingaat, dat is pas slopend voor haar zelfvertrouwen.
ze moet voor zichzelf kiezen.
woensdag 26 april 2017 om 16:02
quote:Emperor schreef op 26 april 2017 @ 12:42:
[...]
ik weet niet hoe je mij leest, maar mijn reactie is in ieder geval niet boos bedoeld, ik wil dat ze haar ogen open doet. een vriendenkring die niet geïnteresseerd in haar is, die niet op haar uitnodigingen ingaat, dat is pas slopend voor haar zelfvertrouwen.
ze moet voor zichzelf kiezen.Jouw reacties vind ik niet onvriendelijk. Maar er wordt hier best flink van leer getrokken tegen een jong meisje.
[...]
ik weet niet hoe je mij leest, maar mijn reactie is in ieder geval niet boos bedoeld, ik wil dat ze haar ogen open doet. een vriendenkring die niet geïnteresseerd in haar is, die niet op haar uitnodigingen ingaat, dat is pas slopend voor haar zelfvertrouwen.
ze moet voor zichzelf kiezen.Jouw reacties vind ik niet onvriendelijk. Maar er wordt hier best flink van leer getrokken tegen een jong meisje.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 26 april 2017 om 16:06
Één van mijn kinderen had ook een periode zoals jij nu hebt. Pas toen hij het opgaf om waar dan ook bij te willen horen en ging doen wat hij zelf leuk vindt kreeg hij nieuwe vrienden. Op basis van gezamenlijke interesses, of gewoon een goede klik. In mensen die geen zin in hem hadden stak hij geen energie, en die vielen vanzelf af.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 26 april 2017 om 23:26
donderdag 27 april 2017 om 17:25
quote:BWitched schreef op 26 april 2017 @ 16:06:
Één van mijn kinderen had ook een periode zoals jij nu hebt. Pas toen hij het opgaf om waar dan ook bij te willen horen en ging doen wat hij zelf leuk vindt kreeg hij nieuwe vrienden. Op basis van gezamenlijke interesses, of gewoon een goede klik. In mensen die geen zin in hem hadden stak hij geen energie, en die vielen vanzelf af.
Dit.
Tenzij deze meisjes net afgelopen week onder een steen vandaan waren gekropen weten ze heus wel dat bij een verjaardag een kadootje hoort.
Gewoon op een laag pitje zetten dus dat contact, dat zijn op hun best kennissen.
Je bent nog jong en er komen leukere mensen voor in de plaats.
Succes!
Één van mijn kinderen had ook een periode zoals jij nu hebt. Pas toen hij het opgaf om waar dan ook bij te willen horen en ging doen wat hij zelf leuk vindt kreeg hij nieuwe vrienden. Op basis van gezamenlijke interesses, of gewoon een goede klik. In mensen die geen zin in hem hadden stak hij geen energie, en die vielen vanzelf af.
Dit.
Tenzij deze meisjes net afgelopen week onder een steen vandaan waren gekropen weten ze heus wel dat bij een verjaardag een kadootje hoort.
Gewoon op een laag pitje zetten dus dat contact, dat zijn op hun best kennissen.
Je bent nog jong en er komen leukere mensen voor in de plaats.
Succes!
donderdag 27 april 2017 om 17:48
quote:BWitched schreef op 26 april 2017 @ 16:06:
Één van mijn kinderen had ook een periode zoals jij nu hebt. Pas toen hij het opgaf om waar dan ook bij te willen horen en ging doen wat hij zelf leuk vindt kreeg hij nieuwe vrienden. Op basis van gezamenlijke interesses, of gewoon een goede klik. In mensen die geen zin in hem hadden stak hij geen energie, en die vielen vanzelf af.
Neem dit advies serieus. Ga je leven inrichten zoals jij dat wilt, dingen doen die jij leuk vindt, pak hobby's of sporten op en leer op die manier mensen kennen die bij jou passen. De mensen die niet bij jou of jouw leven passen, of gewoon geen zin hebben om te investeren in een vriendschap, lekker laten gaan. Heb je niks aan. En hier gaat wat tijd overheen, maar dat geeft niet. Langzaam maar zeker zal je vriendengroep zich uitbreiden. Ga nu op je verjaardag wat leuks doen met je vriend en je beste vriendin en vergeet de rest. Maak er een leuke dag van voor JOU waarop jij niet je best hoeft te doen om iemand te plezieren. Je bent namelijk vrienden omdat je elkaar leuk vindt, niet om heel hard je best te doen om leuk gevonden te worden. Stel je ook wat minder afhankelijk op van die meiden, en kies voor jezelf. Willen ze niet? Nou, dan heb jij ook wel wat beters te doen. Je hóeft er niet bij te horen.
Één van mijn kinderen had ook een periode zoals jij nu hebt. Pas toen hij het opgaf om waar dan ook bij te willen horen en ging doen wat hij zelf leuk vindt kreeg hij nieuwe vrienden. Op basis van gezamenlijke interesses, of gewoon een goede klik. In mensen die geen zin in hem hadden stak hij geen energie, en die vielen vanzelf af.
Neem dit advies serieus. Ga je leven inrichten zoals jij dat wilt, dingen doen die jij leuk vindt, pak hobby's of sporten op en leer op die manier mensen kennen die bij jou passen. De mensen die niet bij jou of jouw leven passen, of gewoon geen zin hebben om te investeren in een vriendschap, lekker laten gaan. Heb je niks aan. En hier gaat wat tijd overheen, maar dat geeft niet. Langzaam maar zeker zal je vriendengroep zich uitbreiden. Ga nu op je verjaardag wat leuks doen met je vriend en je beste vriendin en vergeet de rest. Maak er een leuke dag van voor JOU waarop jij niet je best hoeft te doen om iemand te plezieren. Je bent namelijk vrienden omdat je elkaar leuk vindt, niet om heel hard je best te doen om leuk gevonden te worden. Stel je ook wat minder afhankelijk op van die meiden, en kies voor jezelf. Willen ze niet? Nou, dan heb jij ook wel wat beters te doen. Je hóeft er niet bij te horen.
anoniem_233251 wijzigde dit bericht op 27-08-2017 15:40
13.83% gewijzigd
zondag 30 april 2017 om 12:43
Ik had iets soortgelijks. Na de basisschool heb ik geen nieuwe vriendinnen kunnen maken. Ik vond geen aansluiting en had totaal andere interesses. Tot mijn 16e was het contact met die oude vriendinnen nog best leuk. En toen kwamen er ineens 3 andere, jongere meiden bij ons staan. Mijn vriendinnen raakten er flink mee aan de praat en vanaf dat moment waren ze er bijna altijd bij. De gesprekken waren opeens heel anders. Die gingen vooral over jongens, uitgaan en feesten. Ik was daar niet mee bezig en kon niet meepraten. Dus ik viel buiten de boot. Die meiden vonden mij niet interessant. Ook al hadden ze mij op (toen nog) MSN toegevoegd. Als ik een gesprekje wilde aanknopen met ze werd er kortaf of helemaal niet gereageerd. Later zeiden mijn vriendinnen dat ze mij geblokt hadden, want ze hadden geen zin in mijn gezeur. Er is me nooit verteld wat ik dan fout deed. In mijn ogen stelde ik geen rare vragen. Gewoon hoe het was en of ze nog iets beleefd hadden. Mocht blijkbaar niet. Onderling hadden ze gerust gesprekken van 2 uur. Als iemand iets voorstelde om wat samen te doen werd ik als enige niet meegevraagd. Mijn vriendinnen gingen erin mee en negeerden me ook. Ik werd een einzelgänger en ging maar alleen dingen doen. Best saai, maar liever dat dan genegeerd worden.
In de 5 jaar daarna dat ik nog in dat dorp veranderde de samenstelling van het groepje nog wat. Vriendinnen kregen ook relaties waardoor ik uit het zicht raakte. Op mijn 21e verhuisde ik en heb zo'n 6 eenzame jaren gehad. Ik ging wel hobbycursussen doen en sporten. Maar ik hield er geen contacten aan over. Dus dat werkt niet voor mij. Nieuwe vriendinnen heb ik pas sinds de laatste paar jaar van mijn werk. Spontaan tegengekomen. Ik moet net iemand tegenkomen met wie het zo klikt dat ik er ook privé mee wil afspreken. Het zijn er dan maar een paar en niet echt een groepje. Ik ben beter in 1 op 1 contacten. Maar het zijn wel leuke contacten.
Mijn oude vriendinnen heb ik 2 jaar geleden nog gezien bij een klassenreünie. Erg gezellig. Maar zomaar voor eens in de paar jaar. We hebben niks gemeenschappelijks meer. Onze levens zijn te verschillend geworden. Vroeger zegt hen ook niet zoveel meer. Eerst vond ik dat jammer, maar kon het ineens makkelijker van me afzetten. Ik heb te lang gehoopt op iets dat niet meer komt. Nu ik nieuwe vriendinnen heb mis ik het ook niet meer.
In de 5 jaar daarna dat ik nog in dat dorp veranderde de samenstelling van het groepje nog wat. Vriendinnen kregen ook relaties waardoor ik uit het zicht raakte. Op mijn 21e verhuisde ik en heb zo'n 6 eenzame jaren gehad. Ik ging wel hobbycursussen doen en sporten. Maar ik hield er geen contacten aan over. Dus dat werkt niet voor mij. Nieuwe vriendinnen heb ik pas sinds de laatste paar jaar van mijn werk. Spontaan tegengekomen. Ik moet net iemand tegenkomen met wie het zo klikt dat ik er ook privé mee wil afspreken. Het zijn er dan maar een paar en niet echt een groepje. Ik ben beter in 1 op 1 contacten. Maar het zijn wel leuke contacten.
Mijn oude vriendinnen heb ik 2 jaar geleden nog gezien bij een klassenreünie. Erg gezellig. Maar zomaar voor eens in de paar jaar. We hebben niks gemeenschappelijks meer. Onze levens zijn te verschillend geworden. Vroeger zegt hen ook niet zoveel meer. Eerst vond ik dat jammer, maar kon het ineens makkelijker van me afzetten. Ik heb te lang gehoopt op iets dat niet meer komt. Nu ik nieuwe vriendinnen heb mis ik het ook niet meer.
zondag 30 april 2017 om 20:05
