Relaties
alle pijlers
Vriendschap loopt spaak...
dinsdag 4 februari 2020 om 18:23
Ik heb niet zo heel veel vriendinnen, laat staan veel 'goede' vriendinnen waarbij ik terechtkan met dingen die me dwarszitten. 1 vriendin, die ik al vanaf de basisschool ken, staat op zich altijd voor me klaar en viceversa. Maar we hebben allebei zo'n totaal ander leven, dat ik de laatste tijd het idee heb dat we eigenlijk uitelkaar aan het groeien zijn...
Ik heb al vrij lang een serieuze relatie, woon al 15 jaar samen en heb 2 kinderen. Zij heeft sinds een jaar een vriend, waar ze binnenkort mee gaat samenwonen. Ze willen beiden geen kinderen.
Qua werk ook een wereld van verschil. En dan is er nog de manier waarop we met verschillende dingen omgaan/ hoe we ergens tegenaan kijken...
Na ons laatste dagje uit, was ik eigenlijk doodop, omdat ik steeds meer het gevoel krijg dat ik me bij haar beter koet voordoen dan ik ben.
Ze heeft (altijd al) werkelijk overal een mening over. Eerder kon ik dat vrij makkelijk van me af laten glijden of negeren, maar de laatste tijd word ik er een beetje pinnig van.
Dit is over het algemeen mijn beste vriendin, die ik bijvoorbeeld dingen toevertrouw over mijn relatie als dat even minder gaat. Maar hop, daar heeft ze dus ook direct een mening over. Ik moet dit zus en dat zo doen, meer tijd aan mezelf besteden en minder 'in dienst van mijn gezin staan'. Haar woorden.
Ook qua opvoeding vindt ze het nodig om zich overal mee te bemoeien. Met als gevolg dat ik niet zoveel meer met haar deel, omdat ik geen zin heb in dat soort commentaar/ discussie.
Ik heb geprobeerd er wat van te zeggen, maar daar raakte zij weer compleet gepikeerd van, waardoor de rest van de middag een beetje ongemakkelijk werd.
Van de ene kant wil ik zo'n lange vriendschap niet zomaar opgeven, maar ik begin nu gewoon afspraken met haar uit te stellen omdat het voelt als een hele opgave...
Iemand tips wat nu verstandig is?
Ik heb al vrij lang een serieuze relatie, woon al 15 jaar samen en heb 2 kinderen. Zij heeft sinds een jaar een vriend, waar ze binnenkort mee gaat samenwonen. Ze willen beiden geen kinderen.
Qua werk ook een wereld van verschil. En dan is er nog de manier waarop we met verschillende dingen omgaan/ hoe we ergens tegenaan kijken...
Na ons laatste dagje uit, was ik eigenlijk doodop, omdat ik steeds meer het gevoel krijg dat ik me bij haar beter koet voordoen dan ik ben.
Ze heeft (altijd al) werkelijk overal een mening over. Eerder kon ik dat vrij makkelijk van me af laten glijden of negeren, maar de laatste tijd word ik er een beetje pinnig van.
Dit is over het algemeen mijn beste vriendin, die ik bijvoorbeeld dingen toevertrouw over mijn relatie als dat even minder gaat. Maar hop, daar heeft ze dus ook direct een mening over. Ik moet dit zus en dat zo doen, meer tijd aan mezelf besteden en minder 'in dienst van mijn gezin staan'. Haar woorden.
Ook qua opvoeding vindt ze het nodig om zich overal mee te bemoeien. Met als gevolg dat ik niet zoveel meer met haar deel, omdat ik geen zin heb in dat soort commentaar/ discussie.
Ik heb geprobeerd er wat van te zeggen, maar daar raakte zij weer compleet gepikeerd van, waardoor de rest van de middag een beetje ongemakkelijk werd.
Van de ene kant wil ik zo'n lange vriendschap niet zomaar opgeven, maar ik begin nu gewoon afspraken met haar uit te stellen omdat het voelt als een hele opgave...
Iemand tips wat nu verstandig is?
woensdag 5 februari 2020 om 17:55
Kyndra schreef: ↑05-02-2020 14:52Haha, "verder te komen"? Qua wat?
Dat ligt toch helemaal aan waar iemands prioriteiten liggen?
En zoals ik al aangaf, zitten vriendin en ik wat dat betreft niet op 1 lijn. Zij leeft als het ware voor haar werk, en ik voor mijn gezin/ familie. Maar dat maakt het 1 toch niet beter dan het ander?
Als je leeft voor je gezin / familie, vind ik het best raar dat je een open relatie overweegt. Maar dat zal vooral je man dan wel een erg goed idee vinden.
woensdag 5 februari 2020 om 18:02
Wat heeft het 1 nou met het ander te maken? Omdat ik het fijn vind om dingen met en voor mijn gezin te doen, is het raar dat mijn man en ik ook af en toe eens iets met een ander doen?
Ik snap de gedachtegang niet.
woensdag 5 februari 2020 om 18:06
Het is raar omdat je je familie en gezin dus blijkbaar niet samen ziet gaan met werk maar het wel ziet in combinatie met een andere man. Ik snap die gedachtegang wel.
Ik heb in het verleden een open relatie gehad, en dat was best leuk. Maar ik wil het niet voor mijn toekomst. Juist omdat ik het veel te complex vind icm een hopelijk toekomstig gezin.
En wat je in je vorige post benoemde van “wat gek dat je kind bij je slaapt” dan kan je toch gewoon zeggen dat het voor jullie geen probleem is en weer verder?
woensdag 5 februari 2020 om 19:05
Ah oké, zo snap ik de verwarring iets beter. Maar even voir de duidelijkheid: onze 'open' relatie houdt alleen in dat, als het zo uitkomt, er geneukt mag worden met anderen.
We houden er geen van beiden een nr.2 ofzo op na, en het blijft bij scharrels, die bovendien niet bij ons thuis komen.
Verder heeft dat dus eigenlijk totaal geen effect op ons als gezin.
Werk is voor mij (en man) gewoon een bron van inkomsten. Iets wat je doet om te zorgen dat er geld binnenkomt. Maar een carrière hoef ik niet.
En mijn vriendin dus wel.
Dat vind ik totaal niet erg, als zij daar gelukkig van wordt, gun ik haar dat van harte. Ik hoef het zelf niet, maar kraak haar keuzes niet af. En andersom dus wel, voor mijn gevoel...
We houden er geen van beiden een nr.2 ofzo op na, en het blijft bij scharrels, die bovendien niet bij ons thuis komen.
Verder heeft dat dus eigenlijk totaal geen effect op ons als gezin.
Werk is voor mij (en man) gewoon een bron van inkomsten. Iets wat je doet om te zorgen dat er geld binnenkomt. Maar een carrière hoef ik niet.
En mijn vriendin dus wel.
Dat vind ik totaal niet erg, als zij daar gelukkig van wordt, gun ik haar dat van harte. Ik hoef het zelf niet, maar kraak haar keuzes niet af. En andersom dus wel, voor mijn gevoel...
woensdag 5 februari 2020 om 19:11
Kyndra schreef: ↑05-02-2020 19:05Ah oké, zo snap ik de verwarring iets beter. Maar even voir de duidelijkheid: onze 'open' relatie houdt alleen in dat, als het zo uitkomt, er geneukt mag worden met anderen.
We houden er geen van beiden een nr.2 ofzo op na, en het blijft bij scharrels, die bovendien niet bij ons thuis komen.
Verder heeft dat dus eigenlijk totaal geen effect op ons als gezin.
Totdat 1 van jullie per ongeluk wel gevoelens krijgen voor het neukertje du jour. Of denkt je man dat er allerlei vrouwen liggen te wachten om met hem te mogen neuken, en hij daar verder helemaal geen tijd en aandacht in hoeft te stoppen verder?
Dat vind ik dus vreemd. Dat je gezin het belangrijkste in je leven is, en je dat op het spel gaat zetten voor wat loze sex die vooral niks mag betekenen.
woensdag 5 februari 2020 om 19:30
Ik weet niet, toch is er iets in jouw manier van schrijven dat ergens suggereert dat jij vindt dat jij 'verder' in het leven bent dan haar. Blijkbaar mag zij geen relatietips/advies geven omdat "zij pas één jaar een relatie heeft"? Wie zegt dat zij niet ook voor haar familie leeft/haar familie belangrijk vindt? Ik heb het idee dat jij haar nogal eendimensionaal weg zet.Kyndra schreef: ↑05-02-2020 14:52Haha, "verder te komen"? Qua wat?
Dat ligt toch helemaal aan waar iemands prioriteiten liggen?
En zoals ik al aangaf, zitten vriendin en ik wat dat betreft niet op 1 lijn. Zij leeft als het ware voor haar werk, en ik voor mijn gezin/ familie. Maar dat maakt het 1 toch niet beter dan het ander?
donderdag 6 februari 2020 om 08:58
Het klinkt alsof jij in een vriendschap de regels wilt bepalen. Het klinkt ook alsof je zelf bent waar je een ander van beschuldigt.
Het klinkt zelfs alsof je deze vriendin gebruikt, omdat je niemand anders hebt. Je lijkt je vriendin te gebruiken als therapeut. Dit is geen leuke vriendschap. Voor beide partijen niet.
Heb je geen ‘gelijkgestemden’ in de buurt? Er zijn zat vrouwen die in dezelfde levensfase zitten als jij.
Hoe kan het dat je geen vriendinnen hebt?
Ga nieuwe mensen leren kennen.
Het klinkt zelfs alsof je deze vriendin gebruikt, omdat je niemand anders hebt. Je lijkt je vriendin te gebruiken als therapeut. Dit is geen leuke vriendschap. Voor beide partijen niet.
Heb je geen ‘gelijkgestemden’ in de buurt? Er zijn zat vrouwen die in dezelfde levensfase zitten als jij.
Hoe kan het dat je geen vriendinnen hebt?
Ga nieuwe mensen leren kennen.
donderdag 6 februari 2020 om 12:38
Ik heb wel contact met andere vrouwen, bijvoorbeeld een paar moeders van kindjes op school waar dochter veel mee speelt, en ook hier in onze directe omgeving wel wat dames waar ik vriendschappelijk mee omga. Kopje thee drinken, keer samen met de kinderen ergens naar toe, of zonder kinderen een uitstapje maken. Maar dat is vooral familie. En hoewel ik daar wel een goede band mee heb, zijn dat niet degenen waarbij ik tot in detail mijn problemen of zorgen op tafel leg. Helemaal niet bij de schoolpleinmoeders, daar wordt me onderling teveel geroddeld, dus dat hou ik leuk en oppervlakkig.Ammiedammie schreef: ↑06-02-2020 08:58Het klinkt alsof jij in een vriendschap de regels wilt bepalen. Het klinkt ook alsof je zelf bent waar je een ander van beschuldigt.
Het klinkt zelfs alsof je deze vriendin gebruikt, omdat je niemand anders hebt. Je lijkt je vriendin te gebruiken als therapeut. Dit is geen leuke vriendschap. Voor beide partijen niet.
Heb je geen ‘gelijkgestemden’ in de buurt? Er zijn zat vrouwen die in dezelfde levensfase zitten als jij.
Hoe kan het dat je geen vriendinnen hebt?
Ga nieuwe mensen leren kennen.
Maar ook de familie-vriendinnen vertel ik liever niet alles, want dat voelt zo 'dicht bij huis'.
Klinkt dat logisch? Enigzins?
