Relaties
alle pijlers
Vriendschappen
dinsdag 5 oktober 2010 om 21:46
Even een vraag. Ik ben 28 jaar en kom er steeds meer achter dat er mensen in mijn omgeving wegvallen, bedoel vriendschappen dan, vriendschappen die verwateren, vriendschappen die doodbloeden, en vriendschappen waar je wel veel tijd probeerd in te steken, omdat je bang bent dat je alleen achter blijft, maar daar niks voor terug krijgt.
Herkennen jullie dit? is het de leeftijd die me dit doet beseffen ofzoiets? Hoeveel vriendinnen hebben jullie nog in je omgeving?
Liefs Bloemetje.
Herkennen jullie dit? is het de leeftijd die me dit doet beseffen ofzoiets? Hoeveel vriendinnen hebben jullie nog in je omgeving?
Liefs Bloemetje.
woensdag 6 oktober 2010 om 22:33
ja vriendscahppen verdwijnen of veranderen, ik heb recent een van mn beste vrienden eerlijk verteld dat ik het vervelend vind dat ik niet meer op m kon bouwen, en nu hoor ik niks meer van hem. Ook mijn beste vriendin van de basisschool zie ik niet meer, vroeger konden we over alles praten, maar de laatste jaren werden moeilijke onderwerpen direct door haar afgekapt. En dan weet je na een tijdje niet meer waar je nog wel over kan praten, ik had echt het gevoel dat ik moest uitkijken waar we over praatte. heel ongemakkelijk, dat heb ik bewust laten doodbloedden.
Maar ik heb er de laatste tijd ook veel leuke vrienden bij gekregen, en die vriendschappen houden prima stand nadat sommigen kinderen hebben gekregen. ik vind het wel lastiger dat veel mensen in mijn omgeving een eigen huis gaan kopen en daardoor ook verder weg gaan wonen, maar goed, ik maak er maar wat positiefs van en gebruik t als een stimulans om mijn rijbewijs te halen
Maar ik heb er de laatste tijd ook veel leuke vrienden bij gekregen, en die vriendschappen houden prima stand nadat sommigen kinderen hebben gekregen. ik vind het wel lastiger dat veel mensen in mijn omgeving een eigen huis gaan kopen en daardoor ook verder weg gaan wonen, maar goed, ik maak er maar wat positiefs van en gebruik t als een stimulans om mijn rijbewijs te halen
woensdag 6 oktober 2010 om 23:22
Naar aanleiding van je topic, wil ik even reageren.
Eigenlijk wil ik ook mijn verhaal kwijt. Toen ik nog getrouwd was hadden wij, mijn partner en ik heel veel vrienden. We konden ze met een verjaardag eigenlijk niet kwijt in ons huis.
Nu ben ik een paar jaar een alleenstaande moeder. Vrienden splitsen zich toch op, ook al doe je er moeite voor omdat te voorkomen. Maar dat is opzich niet zo erg. Ik ben hoger opgeleid dan mijn nu expartner. En inderdaad, je gaat wat kritischer kijken naar 'vriendschappen'. Er waren weinig deelvlakken meer, dus ik heb de meeste laten gaan.
Nu wordt mijn dochtertje morgen jarig en we vieren het vrijdag. Mijn ouders komen, mijn nieuwe vriend en mijn broer. "mijn" vrienden heb ik uitgenodigd, maar ze kunnen niet.
En dan wordt je toch met de neus op de feiten gedrukt. Mijn ouders komen en mijn broer, op mijn dochters verjaardag....terwijl 'vroeger' het hele huis vol zat.
Ben ik dan te moeilijk met vriendschappen sluiten? Met zwemles had ik een moeder leren kennen en dat klikte meteen. Maar ze had eierstokkanker. En ze kon elk moment een hersenbloeding krijgen. Haar vent was ook maar een drol, en met haar eigen bedrijf en druk op school kon ze elk moment dood neervallen.... Ze leeft nog steeds, maar de vriendschap heb ik afgehouden. Omdat ik haar niet geloof, sceptisch. Dat bleek ook wel achteraf.
Het maakt me wel onzeker in vriendschapsluiten zeg maar...
Als ik nu terug kijk op vriendschappen, en dan gaan echt meer dan 10 jaar, ben ik wel altijd diegene geweest die dingen organiseerde, belde, moeite erin stak.
Nu ik dat niet meer doe.....zie het resultaat: mijn ouders en mijn broer komen op de verjaardag van mijn dochter. En dat doet me eigenlijk best wel zeer.
Eigenlijk wil ik ook mijn verhaal kwijt. Toen ik nog getrouwd was hadden wij, mijn partner en ik heel veel vrienden. We konden ze met een verjaardag eigenlijk niet kwijt in ons huis.
Nu ben ik een paar jaar een alleenstaande moeder. Vrienden splitsen zich toch op, ook al doe je er moeite voor omdat te voorkomen. Maar dat is opzich niet zo erg. Ik ben hoger opgeleid dan mijn nu expartner. En inderdaad, je gaat wat kritischer kijken naar 'vriendschappen'. Er waren weinig deelvlakken meer, dus ik heb de meeste laten gaan.
Nu wordt mijn dochtertje morgen jarig en we vieren het vrijdag. Mijn ouders komen, mijn nieuwe vriend en mijn broer. "mijn" vrienden heb ik uitgenodigd, maar ze kunnen niet.
En dan wordt je toch met de neus op de feiten gedrukt. Mijn ouders komen en mijn broer, op mijn dochters verjaardag....terwijl 'vroeger' het hele huis vol zat.
Ben ik dan te moeilijk met vriendschappen sluiten? Met zwemles had ik een moeder leren kennen en dat klikte meteen. Maar ze had eierstokkanker. En ze kon elk moment een hersenbloeding krijgen. Haar vent was ook maar een drol, en met haar eigen bedrijf en druk op school kon ze elk moment dood neervallen.... Ze leeft nog steeds, maar de vriendschap heb ik afgehouden. Omdat ik haar niet geloof, sceptisch. Dat bleek ook wel achteraf.
Het maakt me wel onzeker in vriendschapsluiten zeg maar...
Als ik nu terug kijk op vriendschappen, en dan gaan echt meer dan 10 jaar, ben ik wel altijd diegene geweest die dingen organiseerde, belde, moeite erin stak.
Nu ik dat niet meer doe.....zie het resultaat: mijn ouders en mijn broer komen op de verjaardag van mijn dochter. En dat doet me eigenlijk best wel zeer.
donderdag 7 oktober 2010 om 07:35
Neeve, wat vervelend dat je zo veel vrienden bent verloren na de scheiding. Weet je, het zegt iets over de kwaliteit van de vriendschappen als ze je zo gemakkelijk in de steek hebben gelaten. M.a.w. het waren wrs vrienden die vooral de 'goede tijden' wilden delen. Je hebt er wel weer mensenkennis mee opgedaan. En er is niets mis mee om kritisch te zijn t.o.v. nwe vriendschappen.
donderdag 7 oktober 2010 om 08:34
Het is mij ook opgevallen dat vriendschappen makkelijk verwateren de afgelopen jaren.
Ik ben nu 29 en heb in de afgelopen anderhalf jaar twee vriendschappen 'verloren', een keer vanuit de betreffende vriendin (zij vond dat we uit elkaar waren gegroeid en dat onze klik verdwenen was, destijds vrij pijnlijk maar nu begrijp ik het wel). En een keer vanuit mij, deze vriendin was voor de tweede keer in korte tijd (in onze jonge vriendschap) volledig tegen me uitgevallen, ik heb het contact bewust laten verwateren, ik voelde me niet meer op mijn gemak bij haar..
Mijn twee beste vriendinnen blijven, eentje ken ik al 15 jaar, de ander al 10 jaar. Op deze meiden kan ik altijd rekenen en het contact is erg regelmatig ook al wonen we niet bij elkaar om de hoek.
Dan zijn er ng een aantal meiden van mijn studie die ik nog zie, soms vaker dan anders..
En sinds ik zwanger ben, ben ik closer geworden met een aantal meiden in mijn omgeving die nu ook zwanger zijn, eentje in het bijzonder is de afgelopen half jaar echt een vriendin geworden.
Kortom: vriendschappen komen en gaan bij mij wel een beetje, maar de echte vriendschappen blijven.
Ik ben nu 29 en heb in de afgelopen anderhalf jaar twee vriendschappen 'verloren', een keer vanuit de betreffende vriendin (zij vond dat we uit elkaar waren gegroeid en dat onze klik verdwenen was, destijds vrij pijnlijk maar nu begrijp ik het wel). En een keer vanuit mij, deze vriendin was voor de tweede keer in korte tijd (in onze jonge vriendschap) volledig tegen me uitgevallen, ik heb het contact bewust laten verwateren, ik voelde me niet meer op mijn gemak bij haar..
Mijn twee beste vriendinnen blijven, eentje ken ik al 15 jaar, de ander al 10 jaar. Op deze meiden kan ik altijd rekenen en het contact is erg regelmatig ook al wonen we niet bij elkaar om de hoek.
Dan zijn er ng een aantal meiden van mijn studie die ik nog zie, soms vaker dan anders..
En sinds ik zwanger ben, ben ik closer geworden met een aantal meiden in mijn omgeving die nu ook zwanger zijn, eentje in het bijzonder is de afgelopen half jaar echt een vriendin geworden.
Kortom: vriendschappen komen en gaan bij mij wel een beetje, maar de echte vriendschappen blijven.
donderdag 7 oktober 2010 om 09:22
Fijn om te horen dat ik niet de enige ben. Neeve wat een onwijs vervelende situatie. Onbewust kiezen mensen toch het hazepad als je iets vervelends overkomt. Een scheiding, nare gebeurtenis.
Ik sukkel altijd eigenlijk wel met mijn gezondheid. Op een gegeven moment stoppen mensen met interesse in je tonen, want ze denken dan toch oooooooo die heeft altijd wat en zijn bang voor negatief gezeur. Leer er nu ook van dat dat geen echte vrienden zijn en die maar lekker moet laten verwateren.
Wil je jou en je dochterje Neeve onwijs veel plezier wensen op haar verjaardag. Gefeliciteerd!
Mijn vriend heeft ook wel veel vrienden, en dat is ook wel gezellig, dus heb altijd wel mensen om me heen, maar ga geen energie meer steken in vriendschappen waarvan ik terug krijg. Dat is de les die ik nu leer, ook al doet dat best veel pijn.
Ik sukkel altijd eigenlijk wel met mijn gezondheid. Op een gegeven moment stoppen mensen met interesse in je tonen, want ze denken dan toch oooooooo die heeft altijd wat en zijn bang voor negatief gezeur. Leer er nu ook van dat dat geen echte vrienden zijn en die maar lekker moet laten verwateren.
Wil je jou en je dochterje Neeve onwijs veel plezier wensen op haar verjaardag. Gefeliciteerd!
Mijn vriend heeft ook wel veel vrienden, en dat is ook wel gezellig, dus heb altijd wel mensen om me heen, maar ga geen energie meer steken in vriendschappen waarvan ik terug krijg. Dat is de les die ik nu leer, ook al doet dat best veel pijn.
