Relaties
alle pijlers
Wat is wijsheid?
zaterdag 21 februari 2026 om 12:25
Heel erg getwijfeld om een topic te openen hier, omdat ik de reacties soms vrij hard vind. Maar ben toch op zoek naar richting, naar inzichten wat wijsheid is.
Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.
Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.
Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.
Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.
Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.
Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.
Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.
Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.
Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.
Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.
zaterdag 21 februari 2026 om 16:46
Ik zou in dit geval gaan latten. Jouw vriend is geen biologische ouder dus ik begrijp dat het voor hem teveel is. Jij kunt niet weg omdat het jouw kind is. Maar hij kan dat wel. En een kind met zo'n beperking is voor veel ouders al teveel. Laat staan voor iemand anders. En natuurlijk heeft het ook invloed op jullie toekomst. Hij heeft misschien langer en meer toezicht en begeleiding nodig. Minder tijd samen als stel. En vaak stress en problemen in huis. Heb jij bijvoorbeeld wel mogelijkheden voor oppas?
En is er hulp voor jouw kind? Want die zal ouder worden en dan is goede begeleiding wel belangrijk. Ook voor kind zelf om ermee te leren omgaan. Of bijvoorbeeld een logeerhuis of begeleid wonen in de toekomst.
Ik zou een verder goede en langdurige relatie niet direct opgeven. Maar anders vormgeven. Jij bent ook nog mens en vrouw en hebt ook behoefte aan liefde en een partner.
En is er hulp voor jouw kind? Want die zal ouder worden en dan is goede begeleiding wel belangrijk. Ook voor kind zelf om ermee te leren omgaan. Of bijvoorbeeld een logeerhuis of begeleid wonen in de toekomst.
Ik zou een verder goede en langdurige relatie niet direct opgeven. Maar anders vormgeven. Jij bent ook nog mens en vrouw en hebt ook behoefte aan liefde en een partner.
zaterdag 21 februari 2026 om 17:12
Goed dat je ook oog blijft houden voor je andere kind.Soumis schreef: ↑21-02-2026 15:32Lieve reactie, dankjewel! Je hebt gelijk dat we sowieso niet halsoverkop een beslissing moeten nemen.
Kind 2 is bij zijn vader dit weekend, dus die heeft hier geen last van gehad. Kind 2 is super gedisciplineerd (is ouder) en daar heb ik 0,0 zorgen om (alleen dat ik er voor moet waken dat hij geen gecompenseerd gedrag vertoont vanwege Kind 1). Dus vriend en ik hebben daar ook nooit onenigheid over.
Dit speelt dus blijkbaar pas sinds kort?
Dan zou ik echt proberen samen de schouders eronder te zetten en de communicatie te verbeteren.
zaterdag 21 februari 2026 om 17:32
Nou, ik denk dat de immense liefde die ouders voor hun kind voelen niet in diezelfde mate verwacht kan worden van een vriend/niet-biologische vader. Daar moet je echt zelf de ouder voor zijn van dat ene kind met die specifieke problematiek. Het zou natuurlijk fantastisch zijn als we allemaal open konden staan voor alles wat we niet kennen, of wat we niet uit oerliefde omarmen, maar helaas werkt het zo niet. Dus ik kan me wel iets voorstellen bij het gedrag van vriend. Wat niet betekent dat het een goed idee is om hem samen te laten wonen met het kind in kwestie. Het is een mismatch, dus dan is het beter om apart te gaan wonen.Dropdrop schreef: ↑21-02-2026 12:54'Er is in de basis nog liefde'
Maar wat is die liefde dan als in stressvolle tijden jullie alleen maar last hebben van elkaar in plaats van steun?
Ik vind het ook erg cliché dat een stiefouder strenger wil zijn voor het stiefkind dan de eigen ouder.
Waarom is zijn mening anders?
Heeft hij gepraat met professionals? Dingen opgezocht op internet? Boeken gelezen? Gepraat met andere ouders van neurodivergente kinderen? Kind goed geobserveerd en veel gepiekerd over de juiste aanpak?
Of ben jij de enige die al het bovenstaande heeft gedaan en is zijn mening vooral gebaseerd op zijn irritatie?
Boeken lezen en informatie inwinnen en met professionals praten is waarschijnlijk niet de oplossing omdat zijn belangstelling altijd ‘abstract’ zal blijven. Hij voelt die diepe liefde en verantwoordelijkheid niet. Dat kan ook niet, het is niet zijn kind.
zaterdag 21 februari 2026 om 17:37
Wat heeft je vriend nodig dat de situatie voor hem thuis leefbaar is? Dat zou ik proberen samen te bekijken. Het lijkt me prettiger voor alle partijen als vriend zich zoveel mogelijk terugtrekt van de opvoeding & dat hij alles aan jou overlaat. Hij hoeft zich dan nergens mee te bemoeien. Maar misschien heeft hij er wel last van dat er thuis veel ruzie/rotzooi/gedoe is. Dus vandaar dat ik hem de vraag zou stellen wat hij nodig heeft. Niet van je kind maar van jou. Misschien een eigen ruimte om zich terug te trekken, meer tijd voor zichzelf, een opgeruimder huis...Dat zijn dingen die jij deels kan faciliteren.
En andersom, wat heb jij van hem nodig? Dat hij zich nergens mee bemoeit? Dat hij meer zijn eigen gang gaat? Dat hij wat vaker iets met je andere kind gaat doen?
En denk ook aan je eigen houding, vraag je hem vaak om hulp/advies bij de opvoeding? Dan is het ook logisch dat hij zich er meer mee gaat bemoeien.
En andersom, wat heb jij van hem nodig? Dat hij zich nergens mee bemoeit? Dat hij meer zijn eigen gang gaat? Dat hij wat vaker iets met je andere kind gaat doen?
En denk ook aan je eigen houding, vraag je hem vaak om hulp/advies bij de opvoeding? Dan is het ook logisch dat hij zich er meer mee gaat bemoeien.
zaterdag 21 februari 2026 om 17:41
Kinderen met moeilijk gedrag zetten elke relatie onder druk, ook tussen biologische ouders. Niet voor niets gaan heel veel ouders van gehandicapte kinderen uit elkaar. Het is ook gewoon heel moeilijk. Dat erkennen kan ook al helpen. Het is lastig en jullie hebben geen van beiden het juiste antwoord. Want dat juiste antwoord bestaat misschien niet. En voor iemand die niet de vader is en het kind pas later heeft leren kennen is het natuurlijk ook gewoon anders. Die staat er afstandelijker tegenover. Wat niet perse slecht is want de emoties zijn dan ook minder heftig. Tegelijk is het door die heftige emoties ook wel zo dat ouders weer de moed vinden om door te gaan terwijl iemand die dat minder sterk heeft allang zou afhaken.
zaterdag 21 februari 2026 om 18:18
Het is absoluut moeilijk om kinderen ‘met een gebruiksaanwijzing’ te hebben, ook als het wel jouw biologische kinderen zijn, maar als je de gebruiksaanwijzing niet leest, is het zo’n beetje onmogelijk om met z’n allen in harmonie te leven.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
zaterdag 21 februari 2026 om 18:53
Is het een optie dat hij gewoon NU en de komende weken gaat ervaren of hij latten wel oké vindt?
Geen grote woorden, hij trekt gewoon nu elders in - in aanloop van dat hij misschien iets voor zichzelf vindt - en jullie zien elkaar nog x keer per week. Bijvoorbeeld in het weekend als de kinderen misschien bij hun vader zijn en eventueel nog 1 of 2 avonden per week als de kinderen wel thuis zijn.
Waarbij hij zich dus niet meer moeit met de opvoeding.
Dan kunnen jullie alsnog over 3 of 6 maanden vaststellen of latten wel of niet werkt.
Ik zou op dit eigenste moment mijn energie liever houden voor mijn kinderen ipv zware relatie-therapie.
Geen grote woorden, hij trekt gewoon nu elders in - in aanloop van dat hij misschien iets voor zichzelf vindt - en jullie zien elkaar nog x keer per week. Bijvoorbeeld in het weekend als de kinderen misschien bij hun vader zijn en eventueel nog 1 of 2 avonden per week als de kinderen wel thuis zijn.
Waarbij hij zich dus niet meer moeit met de opvoeding.
Dan kunnen jullie alsnog over 3 of 6 maanden vaststellen of latten wel of niet werkt.
Ik zou op dit eigenste moment mijn energie liever houden voor mijn kinderen ipv zware relatie-therapie.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 21 februari 2026 om 19:02
Denk je dat samen op 1 lijn komen al dan niet met hulpverlening mogelijk is? Misschien is hij te streng en ziet hij dat met hulp in of misschien ben jij te voorzichtig en komen jullie er met hulp achter dat dat niet de juiste aanpak is.
Kind woont voornamelijk bij jullie en dan denk ik dat het belangrijk is dat jullie, ookal is het niet zijn vader toch op 1 lijn komen en elkaar tot steun kunnen zijn.
Een relatie verbreken kan altijd nog, maar volgens mij is er ook voldoende om voor te vechten.
Kind woont voornamelijk bij jullie en dan denk ik dat het belangrijk is dat jullie, ookal is het niet zijn vader toch op 1 lijn komen en elkaar tot steun kunnen zijn.
Een relatie verbreken kan altijd nog, maar volgens mij is er ook voldoende om voor te vechten.
zaterdag 21 februari 2026 om 21:24
Kan ook gewoon zijn dat vriend het allemaal wel kan begrijpen, maar het alsnog gewoonweg niet ziet zitten om zijn leven te plooien rond de zorg van kind. Ik las het voorbeeld dat TO gaf over weg willen gaan en dit niet duidelijk genoeg aan kind gecommuniceerd te hebben, waardoor ze uiteindelijk alsnog niet weg konden, terwijl vriend dan vindt dat kind een uur de tijd heeft om zich voor te bereiden en dat dan maar genoeg zou moeten zijn. Vanuit vriend kan ik heel goed begrijpen dat zoiets als over een uurtje ergens heen gaan niet iets is waar hij een hele handleiding bij wil pakken, ook al zou zijn stiefkind die handleiding wel nodig hebben. Dat je begrijpt dat iemand iets niet expres doet maakt het nog niet altijd leefbaar. Iemand met dementie kan er ook niets aan doen, maar dat wil nog niet zeggen dat het te doen is om met een dement persoon onder één dak te leven.
Ik ben een oud-gediende die haar wachtwoord kwijt is... en aangezien m'n e-mailadres niet meer bestaat heb ik nu een nieuwe nick.
zaterdag 21 februari 2026 om 21:43
zaterdag 21 februari 2026 om 21:44
Je vriend zit in een zeer moeilijke positie en komt altijd op de tweede plek. Hij moet alles maar begrijpen en doen. Het is beslist geen leuke positie.
Er wordt door sommigen flink tegen aan geschopt, maar dat is niet eerlijk.
En wat iemand al zegt: je kúnt als stief niet hetzelfde voelen dan de echte ouder. En waar je als ouder die diepe liefde voelt, en daardoor dingen doet, voelt een ander dat niet precies zo. En dat is hem niet te verwijten.
Ik pleit voor meer begrip voor stiefouders, want dat is zelden een leuke positie en vaak niet makkelijk. En dan al die zorgtaken met een zeer complex kind, daar kan het kind en TO niets aan doen, maar als het niet je eigen kind is, ik geef het je te doen.
En waar sommigen dan zeggen: dan had hij kunnen weten, beetje flauw. Die kan je net zo goed omdraaien.
Er wordt door sommigen flink tegen aan geschopt, maar dat is niet eerlijk.
En wat iemand al zegt: je kúnt als stief niet hetzelfde voelen dan de echte ouder. En waar je als ouder die diepe liefde voelt, en daardoor dingen doet, voelt een ander dat niet precies zo. En dat is hem niet te verwijten.
Ik pleit voor meer begrip voor stiefouders, want dat is zelden een leuke positie en vaak niet makkelijk. En dan al die zorgtaken met een zeer complex kind, daar kan het kind en TO niets aan doen, maar als het niet je eigen kind is, ik geef het je te doen.
En waar sommigen dan zeggen: dan had hij kunnen weten, beetje flauw. Die kan je net zo goed omdraaien.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
zaterdag 21 februari 2026 om 21:51
Je hoeft idd niet aan een relatie met kinderen te beginnen. Je hoeft ook niet samen te wonen. En je hoeft dus ook niet al die zorgtaken op je te nemen.Sierlijk schreef: ↑21-02-2026 21:44Je vriend zit in een zeer moeilijke positie en komt altijd op de tweede plek. Hij moet alles maar begrijpen en doen. Het is beslist geen leuke positie.
Er wordt door sommigen flink tegen aan geschopt, maar dat is niet eerlijk.
En wat iemand al zegt: je kúnt als stief niet hetzelfde voelen dan de echte ouder. En waar je als ouder die diepe liefde voelt, en daardoor dingen doet, voelt een ander dat niet precies zo. En dat is hem niet te verwijten.
Ik pleit voor meer begrip voor stiefouders, want dat is zelden een leuke positie en vaak niet makkelijk. En dan al die zorgtaken met een zeer complex kind, daar kan het kind en TO niets aan doen, maar als het niet je eigen kind is, ik geef het je te doen.
En waar sommigen dan zeggen: dan had hij kunnen weten, beetje flauw. Die kan je net zo goed omdraaien.
Look me in the eyes and tell me what you see.
zaterdag 21 februari 2026 om 22:24
Nog even kort, want ben echt kapot na deze dag, door alle gedachten en verdriet.
Kinderen zijn twee weekenden in de maand tegelijk bij hun vader, dus die weekenden hebben we samen. Dat is al vanaf dag 1, al van voor wij samenwoonden en hij wist ook dat dat niet anders ging worden.
Ik heb naar mijn mening heel veel begrip voor hem als stiefouder. We hebben daar niet voor niks afspraken over gemaakt en ik hou heel erg rekening met hem en zijn eigen ruimte. Die kan hij pakken wanneer hij wil, de zorg rondom de kinderen is mijn verantwoordelijkheid op een enkele keer naar school brengen heb ik hem vrijwel niks gevraagd.
Kind is al van jongs af aan zorgenkind, maar het was heel stabiel tot 3-4 maanden geleden. Kind zit thuis van school en ja dat heeft impact, dat voel ik ook.
Iemand zei dat ik niet alle hoop op de hulpverlening moet gooien, omdat dat ook traag is. Dat weet ik, ik heb hoop, maar ben ook sceptisch en besef dat we vooral zelf onze weg hierin moeten vinden. Ik hoop vooral dat we de weg naar school weer terug kunnen vinden, maar daar zit nu heel veel onzekerheid.
Vriend nu apart wonen is lastig. Hij heeft niet een plek in de buurt, maar wel werk hier. Die behoefte is er denk nu ook niet, voor mij iig niet. Ik ben vooral heel erg verdrietig momenteel, want toen ik vanmorgen wakker werd had ik niet gedacht dat we vandaag naar elkaar zouden gaan uitspreken dat uit elkaar gaan een optie was.
Ik hoop dat ik een beetje goed kan slapen en morgen wat meer rust en helderheid weer voel.
Nogmaals dank voor al jullie reacties
Kinderen zijn twee weekenden in de maand tegelijk bij hun vader, dus die weekenden hebben we samen. Dat is al vanaf dag 1, al van voor wij samenwoonden en hij wist ook dat dat niet anders ging worden.
Ik heb naar mijn mening heel veel begrip voor hem als stiefouder. We hebben daar niet voor niks afspraken over gemaakt en ik hou heel erg rekening met hem en zijn eigen ruimte. Die kan hij pakken wanneer hij wil, de zorg rondom de kinderen is mijn verantwoordelijkheid op een enkele keer naar school brengen heb ik hem vrijwel niks gevraagd.
Kind is al van jongs af aan zorgenkind, maar het was heel stabiel tot 3-4 maanden geleden. Kind zit thuis van school en ja dat heeft impact, dat voel ik ook.
Iemand zei dat ik niet alle hoop op de hulpverlening moet gooien, omdat dat ook traag is. Dat weet ik, ik heb hoop, maar ben ook sceptisch en besef dat we vooral zelf onze weg hierin moeten vinden. Ik hoop vooral dat we de weg naar school weer terug kunnen vinden, maar daar zit nu heel veel onzekerheid.
Vriend nu apart wonen is lastig. Hij heeft niet een plek in de buurt, maar wel werk hier. Die behoefte is er denk nu ook niet, voor mij iig niet. Ik ben vooral heel erg verdrietig momenteel, want toen ik vanmorgen wakker werd had ik niet gedacht dat we vandaag naar elkaar zouden gaan uitspreken dat uit elkaar gaan een optie was.
Ik hoop dat ik een beetje goed kan slapen en morgen wat meer rust en helderheid weer voel.
Nogmaals dank voor al jullie reacties
zaterdag 21 februari 2026 om 22:49
Uitspreken dat uit elkaar gaan een optie is kan ook heel veel lucht geven hè?
Je kan dan namelijk ook bedenken dat dat helemaal niet is wat je wil en dat als extra motivatie gebruiken om te praten en/of te veranderen.
En ik wil toch even reageren op de liefde die je zogenaamd alleen kan hebben voor je eigen kind. Dat is natuurlijk kul. Je kan intens en oprecht heel veel houden van een kind, ook als het niet je biologische eigengebakken kroost is. Manmanman, je kan ook heel veel houden van een eend die je uit de vangrail gered hebt (ook als die kakt en tegen de antieke meubels opfladdert), van een willekeurige partner die je ergens in een kroeg hebt opgedregd, van een buurkind dat regelmatig appeltaart komt eten enz. enz.
Je kan dan namelijk ook bedenken dat dat helemaal niet is wat je wil en dat als extra motivatie gebruiken om te praten en/of te veranderen.
En ik wil toch even reageren op de liefde die je zogenaamd alleen kan hebben voor je eigen kind. Dat is natuurlijk kul. Je kan intens en oprecht heel veel houden van een kind, ook als het niet je biologische eigengebakken kroost is. Manmanman, je kan ook heel veel houden van een eend die je uit de vangrail gered hebt (ook als die kakt en tegen de antieke meubels opfladdert), van een willekeurige partner die je ergens in een kroeg hebt opgedregd, van een buurkind dat regelmatig appeltaart komt eten enz. enz.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 21 februari 2026 om 22:57
Ik vind dit een mooie reactie.evelien2010 schreef: ↑21-02-2026 16:46Ik zou in dit geval gaan latten. Jouw vriend is geen biologische ouder dus ik begrijp dat het voor hem teveel is. Jij kunt niet weg omdat het jouw kind is. Maar hij kan dat wel. En een kind met zo'n beperking is voor veel ouders al teveel. Laat staan voor iemand anders. En natuurlijk heeft het ook invloed op jullie toekomst. Hij heeft misschien langer en meer toezicht en begeleiding nodig. Minder tijd samen als stel. En vaak stress en problemen in huis. Heb jij bijvoorbeeld wel mogelijkheden voor oppas?
En is er hulp voor jouw kind? Want die zal ouder worden en dan is goede begeleiding wel belangrijk. Ook voor kind zelf om ermee te leren omgaan. Of bijvoorbeeld een logeerhuis of begeleid wonen in de toekomst.
Ik zou een verder goede en langdurige relatie niet direct opgeven. Maar anders vormgeven. Jij bent ook nog mens en vrouw en hebt ook behoefte aan liefde en een partner.
zaterdag 21 februari 2026 om 23:08
feow schreef: ↑21-02-2026 22:49
En ik wil toch even reageren op de liefde die je zogenaamd alleen kan hebben voor je eigen kind. Dat is natuurlijk kul. Je kan intens en oprecht heel veel houden van een kind, ook als het niet je biologische eigengebakken kroost is. Manmanman, je kan ook heel veel houden van een eend die je uit de vangrail gered hebt (ook als die kakt en tegen de antieke meubels opfladdert), van een willekeurige partner die je ergens in een kroeg hebt opgedregd, van een buurkind dat regelmatig appeltaart komt eten enz. enz.
Ik weet niet of je op mij reageert. Ik heb geen kinderen, maar ik kan toch niet hetzelfde voelen als die liefde die een ouder heeft voor zijn eigen kind. Misschien is mijn hart niet groot genoeg, misschien kunnen anderen dat beter, maar ik voel dat toch echt niet.
Je hebt liefde en liefde. Ik neem aan dat de liefde voor een eend anders is dan liefde voor je eigen kind.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
zaterdag 21 februari 2026 om 23:10
TO, ik bedoelde mijn reactie niet naar jou toe, maar meer omdat een aantal mensen je vriend nogal affakkelen. Jijzelf komt juist begripvol over.
Ik hoop dat je goed kunt slapen en jullie morgen een goed gesprek kunnen hebben waarbij jullie goed naar elkaar kunnen luisteren.
Ik hoop dat je goed kunt slapen en jullie morgen een goed gesprek kunnen hebben waarbij jullie goed naar elkaar kunnen luisteren.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
