Wat moet ik doen?

23-03-2019 14:33 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
.
anoniem_384242 wijzigde dit bericht op 07-06-2019 10:18
99.97% gewijzigd
Oh mijn God wat een soap. Meerdijk is er niets bij.
Waarom heeft je moeder zoveel behoefte aan controle over jou? Je bent 21. Waarom is ze opeens zo van mening veranderd over je vriend? Wat is er gebeurd? Ze vond hem eerst geweldig, zei je.
En je vriendinnen, die als ik het goed begrijp zelfs fysiek jou proberen te verhinderen contact te hebben met je vriend? Dat is echt allemaal zó raar en absurd dat ik me afvraag wat de reden daarvoor is.
Is je vriend zo'n lieverd als je doet overkomen of is hij bad news voor jou en zie je dat zelf niet? Hoe dan ook, dan nog is het bizar gedrag.
Je moeder spoort niet, sorry dat ik het zo zeg. Al die appjes, telefoontjes en zelfs bedreigingen, wtf! Geen contact met haar lijkt me voorlopig een prima idee.

Eigenlijk vind ik je hele verhaal zo bizar dat ik me afvraag of andere kanten van dit verhaal misschien niet heel anders zijn.

Wat moet je doen, vraag je. Rust nemen. Afstand nemen van mensen die niet goed voor je zijn. Misschien hoort je vriend daar ook wel bij.
Alle reacties Link kopieren
In wat voor puinzooi zit jij zeg. Om naar van te worden.
Even dat ik het goed begrijp: je zus en moeder hebben mentale problemen.
Jij woont inmiddels op kamers en red je daar.

Hoe zit het precies met je vrienden?
En met moeders? Daar is geen contact meer mee? Lijkt mij een goed plan als ik je goed begrijp.

Van vriend zou ik niet meer te veel verwachten. Er is een hoop gedonder geweest en dat laat zijn sporen achter.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap dat het echt heel bizar is allemaal en het lijkt net of mijn vriend eigenlijk een slecht persoon is en iedereen mij probeert te beschermen voor mij maar het is echt niet zo. Ik heb contact met mijn psycholoog en ook mensen van de gemeente die hiervan op de hoogte zijn. Die geven mij 100% gelijk en vinden het ook allemaal vreselijk voor mij. Ik heb nog 2/3 goede vriendinnen over en die vinden het ook belachelijk. Ze snappen heel goed dat mijn vriend zich mentaal niet oke voelt door alles van de afgelopen maanden. Ze geven ook aan; hij moet voor je vechten. Maar verder geven ze hem nergens de schuld van. De ruzies tussen mij en moeder zijn er altijd geweest. Op het moment dat zij gestresst is wordt alles op mij afgereageerd doordat mijn zus een mentale stoornis heeft. Maar sinds ik weg ben maakt ze mijn zus ook gek en mijn zus maakt haar gek. Mijn vrienden vonden het eerst ook vreselijk wat mijn moeder deed. Toen zagen ze dat ik er heel erg onder leed dat mijn vriend het uit had gemaakt en waren ze woest dat hij me had verlaten in mijn moeilijkste periode. De reden van hun woede is dat ik achter hun rug om het uit heb gepraat met hem terwijl ik bij hun thuis verbleef... Iedereen die nu nog wel bij me is vindt dit ook bizar, mijn vriendengroep is sowieso heel erg afhankelijk van elkaar en iedereen weet alles van elkaar. Dat is ook niet heel gezond ben ik me gaan beseffen.
Tussen alles door wordt mijn vriend beschuldigd van alle kanten en ik denk dat hij echt op is nu. Ik vind het gewoon zo onverdraaglijk vooral omdat het niet eens uit is doordat wij niet van elkaar houden maar door invloeden van buitenaf...
Alle reacties Link kopieren
Wilde ik er ook nog bij toevoegen. Mijn vriend was het voorbeeldvriendje. Mijn vrienden gaven hem altijd als voorbeeld. Als ze relatieadvies gaven dan zeiden ze altijd dat een jongen net zoals hem zorgzaam moest zijn en om een meisje moest geven. Hij kon er niet eens tegen als ik een traan liet vallen om wat dan ook. Hij zei altijd; ik wil je sterk maken, ook wanneer ik er om de een of andere reden er niet meer ben moet jij sterk zijn. Hij vertonschuldigde zich altijd dat hij mij een naar gevoel gaf de afgelopen tijd. Het enige wat ik hem kwalijk kan nemen is dat hij weg rent voor problemen ipv het op te lossen. Dit is een test voor ons. Ik zet mij volledig in maar ik denk dan; waar is je liefde gebleven. Maar ergens geef ik hem ook gelijk, omdat dit zo heftig is allemaal... :(
Alle reacties Link kopieren
Wat moet jij veel van iedereen, ben je wils onbekwaam, of erg laag iq dat iedereen alles over je te zeggen wil hebben?
Zo niet, gelijk uit huis en probeer even voor jezelf te zorgen en voor jezelf op te komen en de paar mensen die er dan nog staan en jou steunen bij jouw beslissing die zou ik houden.
En moeder er zus ver weg houden, niet klagen over dingen die niet goed gaan met je vriendje bij je moeder en vriendinnen maar zelfstandig denken en worden.
Alle reacties Link kopieren
Eerst zorgen dat je zelf op eigen benen staat. Je vriend is rondweg geestelijk mishandeld door je moeder en ik snap dat hij even afstand wil, ook al betekent dat dat hij daardoor ook afstand van jou moet nemen.

Ik herken de shit met je moeder. Ik ben er bijna Dalman door kwijtgeraakt, als ik niet zelf beter was gaan nadenken wat goed voor mij was en wat niet. Ik heb geen contact meer met haar omdat dit voor mij geestelijk en lichamelijk de redding was. Dalman heeft mij nooit voor deze keuze gesteld.

Ik zeg ook niet dat jij dit moet doen, maar wel dat ik jouw vriend snap.
Alle reacties Link kopieren
Oh verder snap ik dat je vriendje hard weg rent als ie zo lastig gevallen wordt door jouw familie en vrienden, hij is gek als hij wel blijft en god verhoede je zwanger maakt met zo'n gekke schoonmoeder, hij beschermt alvast zijn ongeboren kind, verstandig..
Alle reacties Link kopieren
Jouw vrienden steken ook wat raar in elkaar vind ik.
Alle reacties Link kopieren
Waarom maak je je niet wat meer los van die mensen?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Dat doe ik nu wel. Ik praat niet meer tegen mijn vrienden en ik wilde uit huis om los te komen van mijn moeder maar dat is dus allemaal geleid tot een drama... nu ben ik mijn vriend kwijt hierdoor. Ik heb het idee dat ik er helemaal alleen voor sta. Ik ben me ervan bewust dat mijn geluk niet van een jongen moet afhangen en ik houd er niet van om afhankelijk te zijn van mensen maar de band die wij hadden was heel anders.. heel goed.. En ik weet dat hij nu op dit moment ook niet goed in zijn vel zit en het liefst met mij wilt zijn maar dit allemaal houdt hem tegen.. En dit keer is het echt denk ik en dat maakt mij bang
Alle reacties Link kopieren
Als hij bij je wil zijn, en hij acht het weer veilig, komt hij wel terug. De enige verplichting die jij nu hebt is om te zorgen dat je, ook zonder hem, zelfstandig en op eigen benen komt te staan. Je kunt niet van hem iets verwachten, dat moet je ook niet doen. Hij heeft duidelijk iets aangegeven, namelijk nu niet, misschien nooit niet. Ga niet op hem wachten, je leven kan voorbij zijn voor je het weet, ook zonder ongelukken of andere narigheid.
Je weet hoe je moeder is, vraag me af waarom je ooit zijn nummer aan haar hebt gegeven en waarom hij haar niet meteen geblokkeerd heeft na het eerste rare contact.
Zo snel mogelijk op eigen benen gaan staan maar dat wist je al.
Alle reacties Link kopieren
Het is heel lastig uit te leggen, mjn moeer heeft twee uiterste kanten.
Ze wilde hem ontmoeten in het begin, want ze wilde weten wat voor persoon het was. Toen klikte het heel erg tussen hun en lag het goed. Na een tijdje toen het uit de hand begon te lopen begreep hij het wel maar langzamerhand werd het echter. Toen heeft hij haar ook geblokkeerd maar ze belt hem de afgelopen dagen dus alleen maar anoniem...
Alle reacties Link kopieren
xxnorah schreef:
23-03-2019 15:22
Hij zei altijd; ik wil je sterk maken, ook wanneer ik er om de een of andere reden er niet meer ben moet jij sterk zijn.
Laat hem zien dat jij al sterk bent. Dat al dat gedoe met jouw moeder, jouw “vrienden” en hem jou er niet onder krijgt. Doe je ding (werk, school, whatever) en leef!

Het kan zijn dat hij echt niet meer wil. Jouw moeder heeft hem gestalkt en dat is echt heel naar als je daar het slachtoffer van bent. Als hij het niet meer trekt, dan zul je alleen verder moeten.

Het kan ook zijn dat hij jou gewoon de ruimte gunt om eerst jouw eigen leven weer op de rit te krijgen en jouw eigen keuzes daarin te maken. Nu kiezen voor hem, is ook kiezen tegen je moeder. Dat is nogal een beslissing, zelfs al doet jouw moeder nog zo raar. Als partner zou ik zo’n keuze niet willen beïnvloeden en me uit de relatie terugtrekken, zodat de ander onafhankelijke keuzes kan maken, op basis van eigen overwegingen en zonder stoorzenders zoals een relatie.
xxnorah schreef:
23-03-2019 14:33
Het is een heel lang verhaal maar ik ga het proberen zo kort mogelijk te houden...

Dat is je dan niet gelukt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven