Relaties
alle pijlers
Wat te doen met mijn ex...
zondag 11 april 2010 om 12:17
Hallo,
Ik zit erg in de knoop met de situatie rond mijn ex.
Nu heb ik weinig ervaring op dit gebied, en ik zou graag van jullie horen wat jullie ervan denken.
Mijn ex heeft het 4 maanden geleden uitgemaakt na een relatie van wat meer dan 2 jaar, met als reden dat hij niet meer wist wat hij wou.
Ergens kon ik me daar wel bij inleven, we waren van ons 16e bij elkaar. Zagen elkaar veel (wat we naar mijn idee beide wilden), en we riepen al jaren dat we samen wilden wonen, trouwen enz; dat we het echt voor elkaar waren. Maar ja, toch brak het mijn hart, en ben ik er dus nog lang niet over heen...
Nu geniet hij echt van het vrijgezellen leven met zijn vrienden... Denk aan flink veel feesten, lange nachten en veel bier... (we wonen nog geen 5 min bij elkaar vandaan in een klein dorp, dus er wordt nogal gepraat helaas...)
Nu zien we elkaar af en toe, zo kwam hij 2 weken terug eventjes wat afgeven en zijn we toch nog 2 uur samen geweest, kletsen en zo. En dan voelt alles zo fijn en vertouwd. En dan hebben we het zo leuk samen en zit hij zelfs met me te flirten. Dan voel ik weer dat hij naast 'mijn liefje' ook gewoon mijn beste maatje was.
Dan vraagt hij erna of we misschien nog eens wat kunnen afspreken, en laat hij vervolgens weer een week niks van zich horen!
Ook wil hij vaak weten waar ik ben, met wie ik ben, en of ik al met anderen gezoend heb, voor 'als' het 'misschien' weer 'ooit' goed komt. (dan zou hij me waarschijnlijk niet meer terug willen, hij is behoorlijk jaloers namelijk)
Nu maakt me dit steeds zo kapot. Dat doen of hij me terug wil als hij bij me is, en vervolgens tijden niks laten weten en me steeds 'uithoren'. Mijn eetlust is weg, ik kan niet slapen en mijn concentratie is ook 0,0.
Ik studeer nu in Antwerpen, waar ik door de weeks ben. Dan gaat het redelijk met me. Maar zodra ik in het weekend thuis ben voel in me gewoon niet meer op mijn gemak, zo dicht bij hem in de buurt.
Zou het nu het beste zijn om hem voor het blok te zetten (waar hij eigenlijk een hekel aan heeft, maar wat de enige manier zal zijn om duidelijkheid te krijgen). Hem zeggen dat ik me een speeltje voel dat er is wanneer hij er zin in heeft. Dat ik geen vrienden wil zijn en niet aan het lijntje gehouden wil worden. (waar ik hem ook niet voor aan zie, hij heeft altijd het beste met me voor en dat is 100% zeker. Maar hij zal het misschien onbewust doen. Mij bij zich proberen te houden, door mij steeds bijna weer verliefd te laten worden, zodat ik niks met een ander krijg/wil. En dat wanneer hij weer toe is aan een vriendin, ik er nog voor hem ben)
Ik zou hem dan kunnen zeggen dat als hij wil dat het goedkomt, hij het gewoon letterlijk moet zeggen, en me anders met rust moet laten.
Maar is dit verstandig om te doen? Ik ben ontzettend bang om afgewezen te worden. Want stiekem vind ik het zo fijn om bij hem te zijn... ook al doet het me erna zoveel pijn...
Het liefst zou ik hem terug willen, ook al moest ik wachten tot hij er aan toen is.
Wat lijkt jullie de 'juiste' keuze (die er vast niet is.. ik weet het...) in deze situatie?
Alvast bedankt!
Ik zit erg in de knoop met de situatie rond mijn ex.
Nu heb ik weinig ervaring op dit gebied, en ik zou graag van jullie horen wat jullie ervan denken.
Mijn ex heeft het 4 maanden geleden uitgemaakt na een relatie van wat meer dan 2 jaar, met als reden dat hij niet meer wist wat hij wou.
Ergens kon ik me daar wel bij inleven, we waren van ons 16e bij elkaar. Zagen elkaar veel (wat we naar mijn idee beide wilden), en we riepen al jaren dat we samen wilden wonen, trouwen enz; dat we het echt voor elkaar waren. Maar ja, toch brak het mijn hart, en ben ik er dus nog lang niet over heen...
Nu geniet hij echt van het vrijgezellen leven met zijn vrienden... Denk aan flink veel feesten, lange nachten en veel bier... (we wonen nog geen 5 min bij elkaar vandaan in een klein dorp, dus er wordt nogal gepraat helaas...)
Nu zien we elkaar af en toe, zo kwam hij 2 weken terug eventjes wat afgeven en zijn we toch nog 2 uur samen geweest, kletsen en zo. En dan voelt alles zo fijn en vertouwd. En dan hebben we het zo leuk samen en zit hij zelfs met me te flirten. Dan voel ik weer dat hij naast 'mijn liefje' ook gewoon mijn beste maatje was.
Dan vraagt hij erna of we misschien nog eens wat kunnen afspreken, en laat hij vervolgens weer een week niks van zich horen!
Ook wil hij vaak weten waar ik ben, met wie ik ben, en of ik al met anderen gezoend heb, voor 'als' het 'misschien' weer 'ooit' goed komt. (dan zou hij me waarschijnlijk niet meer terug willen, hij is behoorlijk jaloers namelijk)
Nu maakt me dit steeds zo kapot. Dat doen of hij me terug wil als hij bij me is, en vervolgens tijden niks laten weten en me steeds 'uithoren'. Mijn eetlust is weg, ik kan niet slapen en mijn concentratie is ook 0,0.
Ik studeer nu in Antwerpen, waar ik door de weeks ben. Dan gaat het redelijk met me. Maar zodra ik in het weekend thuis ben voel in me gewoon niet meer op mijn gemak, zo dicht bij hem in de buurt.
Zou het nu het beste zijn om hem voor het blok te zetten (waar hij eigenlijk een hekel aan heeft, maar wat de enige manier zal zijn om duidelijkheid te krijgen). Hem zeggen dat ik me een speeltje voel dat er is wanneer hij er zin in heeft. Dat ik geen vrienden wil zijn en niet aan het lijntje gehouden wil worden. (waar ik hem ook niet voor aan zie, hij heeft altijd het beste met me voor en dat is 100% zeker. Maar hij zal het misschien onbewust doen. Mij bij zich proberen te houden, door mij steeds bijna weer verliefd te laten worden, zodat ik niks met een ander krijg/wil. En dat wanneer hij weer toe is aan een vriendin, ik er nog voor hem ben)
Ik zou hem dan kunnen zeggen dat als hij wil dat het goedkomt, hij het gewoon letterlijk moet zeggen, en me anders met rust moet laten.
Maar is dit verstandig om te doen? Ik ben ontzettend bang om afgewezen te worden. Want stiekem vind ik het zo fijn om bij hem te zijn... ook al doet het me erna zoveel pijn...
Het liefst zou ik hem terug willen, ook al moest ik wachten tot hij er aan toen is.
Wat lijkt jullie de 'juiste' keuze (die er vast niet is.. ik weet het...) in deze situatie?
Alvast bedankt!
maandag 12 april 2010 om 14:54
Nu heb ik net een email opgesteld, die ik hem wil sturen.
Dat ik me niet goed voel bij het contact dat nergens heen gaat. Dat ik me soms een stuk speelgoed voel dat hij op kan pakken wanneer hij er zin in heeft. En dat ik steeds bij mezelf denk, nee, zo is hij niet... maar toch gebeurt het. En dat ik het niet fijn vind dat hij steeds vraagt naar waar ik ben en met wie, en of ik al iets gedaan heb, voor als het miss weer ooit goedkomt. Dat als hij wil dat het goedkomt hij duidelijk en snel moet zijn. en hij me anders met rust moet laten. En niet dat ik hem dwing om voor mij te kiezen, maar dat ik duidelijkheid wil (aangezien hij het haat om gedwongen te worden tot keuzes op dit gebied..)
Ik vind het alleen zo moeilijk om dit te sturen... ik ben zo bang om hem voorgoed kwijt te raken... Ergens vind ik het zo fijn om er op deze manier 'tussen in te hangen'. Ik vind het heerlijk om bij hem te zijn, het is zo vertrouwd en gezellig. en dan zit ie met me te flirten. Als ik er dan achteraf aan terug denk krijg ik serieus zo'n stomme glimlach op mn kop... Maar het contact gaat gewoon nergens heen... Het maakt me zo ongelooflijk onzeker en helemaal gek... Dit gaat zo al 4 maanden... en ik kan het ergens gewoon echt niet meer hebben
hoe fijn het ook is om bij hem te zijn.. het is niet op de manier zoals ik het zou willen...
En andersom vraag ik er niet naar, of hij al gezoend heeft. Telkens als hij er naar vraagt zeg ik dat ik dit niet leuk vind om over te hebben (waarop hij antwoord dat dat dus een slecht teken voor hem is..). Hij zegt dat hij zelf zoiets wel zou zeggen, en bang is dat ik het niet doe. Ik heb hem gezegd dat ik dit niet van hem wil weten, nu niet, nooit niet.
En een aantal keer heeft hij het dan toch gezegd: 'als er iets was.. maar nee'. En hij zegt dat hij dit van mij eigenlijk niet maar ook weer wel wilt weten als we weer wat beginnen... En juist dat zinnetje... dat geeft me steeds weer hoop dat het dus nog wel goed kan komen
Pfff, ik voel me zo'n softie he...
Dat ik me niet goed voel bij het contact dat nergens heen gaat. Dat ik me soms een stuk speelgoed voel dat hij op kan pakken wanneer hij er zin in heeft. En dat ik steeds bij mezelf denk, nee, zo is hij niet... maar toch gebeurt het. En dat ik het niet fijn vind dat hij steeds vraagt naar waar ik ben en met wie, en of ik al iets gedaan heb, voor als het miss weer ooit goedkomt. Dat als hij wil dat het goedkomt hij duidelijk en snel moet zijn. en hij me anders met rust moet laten. En niet dat ik hem dwing om voor mij te kiezen, maar dat ik duidelijkheid wil (aangezien hij het haat om gedwongen te worden tot keuzes op dit gebied..)
Ik vind het alleen zo moeilijk om dit te sturen... ik ben zo bang om hem voorgoed kwijt te raken... Ergens vind ik het zo fijn om er op deze manier 'tussen in te hangen'. Ik vind het heerlijk om bij hem te zijn, het is zo vertrouwd en gezellig. en dan zit ie met me te flirten. Als ik er dan achteraf aan terug denk krijg ik serieus zo'n stomme glimlach op mn kop... Maar het contact gaat gewoon nergens heen... Het maakt me zo ongelooflijk onzeker en helemaal gek... Dit gaat zo al 4 maanden... en ik kan het ergens gewoon echt niet meer hebben
hoe fijn het ook is om bij hem te zijn.. het is niet op de manier zoals ik het zou willen...En andersom vraag ik er niet naar, of hij al gezoend heeft. Telkens als hij er naar vraagt zeg ik dat ik dit niet leuk vind om over te hebben (waarop hij antwoord dat dat dus een slecht teken voor hem is..). Hij zegt dat hij zelf zoiets wel zou zeggen, en bang is dat ik het niet doe. Ik heb hem gezegd dat ik dit niet van hem wil weten, nu niet, nooit niet.
En een aantal keer heeft hij het dan toch gezegd: 'als er iets was.. maar nee'. En hij zegt dat hij dit van mij eigenlijk niet maar ook weer wel wilt weten als we weer wat beginnen... En juist dat zinnetje... dat geeft me steeds weer hoop dat het dus nog wel goed kan komen
Pfff, ik voel me zo'n softie he...
maandag 12 april 2010 om 15:03
Laat het los, meisje, laat het los. Je bent hem al kwijt. De relatie die jullie hadden, die is over. Daar mag je verdrietig over zijn. Probeer niet wanhopig terug te halen wat jullie hadden met elkaar, want dat bestaat al niet meer.
En dit is nou net het grijze tussengebied in relaties - het is uit, maar nog niet zo lang, jullie hebben nog gevoelens voor elkaar - waarin de hardste klappen kunnen vallen. Juist omdat verwachtingen en gevoelens niet hetzelfde zijn bij allebei.
Als jij denkt dat het sturen van die mail een goed idee is, dan moet je dat doen. En richt je dan op jezelf en op je leven zonder hem.
En dit is nou net het grijze tussengebied in relaties - het is uit, maar nog niet zo lang, jullie hebben nog gevoelens voor elkaar - waarin de hardste klappen kunnen vallen. Juist omdat verwachtingen en gevoelens niet hetzelfde zijn bij allebei.
Als jij denkt dat het sturen van die mail een goed idee is, dan moet je dat doen. En richt je dan op jezelf en op je leven zonder hem.
maandag 12 april 2010 om 15:42
quote:Meisje_x schreef op 12 april 2010 @ 14:54:
Nu heb ik net een email opgesteld, die ik hem wil sturen.
Dat ik me niet goed voel bij het contact dat nergens heen gaat. Dat ik me soms een stuk speelgoed voel dat hij op kan pakken wanneer hij er zin in heeft. En dat ik steeds bij mezelf denk, nee, zo is hij niet... maar toch gebeurt het. En dat ik het niet fijn vind dat hij steeds vraagt naar waar ik ben en met wie, en of ik al iets gedaan heb, voor als het miss weer ooit goedkomt. Dat als hij wil dat het goedkomt hij duidelijk en snel moet zijn. en hij me anders met rust moet laten. En niet dat ik hem dwing om voor mij te kiezen, maar dat ik duidelijkheid wil (aangezien hij het haat om gedwongen te worden tot keuzes op dit gebied..)
als we weer wat beginnen...
Prima idee, die mail. Je bent eerlijk en duidelijk over je gevoel en als hij echt onnadenkend is en niet manipulerend en niet met je wil spelen, dan zal dit hem wel wakker schudden. Sturen dus! Je moet in een relatie jezelf kunnen zijn en als je dit niet aan kan geven aan je partner, je eerlijke gevoel en twijfels, dan is hij niet de juiste partner voor je.
En over dat als we weer wat beginnen dat hij zegt, het klinkt manipulerend, maar het kan ook zijn dat hij het bedoeld als één mogelijkheid van de vele 100-en toekomstmogelijkheden. En dat dat misschien een kans van een procent is dat jullie weer samen komen. Maar jij lijkt in dat als meer een toekomst te horen die zeker weten gaat gebeuren en de als is niet een kans, maar de vraag is wanneer, hoe lang moet je erop wachten. Snap je het verschil?
Overigens vind ik de combinatie van dat zinnetje, wat hij zegt als je niet terug SMSt en heel jaloers zijn heel onprettig klinken. Hij wil controle hebben en houden over jou. Heel fout.
Ga lekker je eigen leven leiden. Liefdesverdriet is kut, maar het gaat over. Sterkte en maak er iets moois van, dat eigen leven.
Nu heb ik net een email opgesteld, die ik hem wil sturen.
Dat ik me niet goed voel bij het contact dat nergens heen gaat. Dat ik me soms een stuk speelgoed voel dat hij op kan pakken wanneer hij er zin in heeft. En dat ik steeds bij mezelf denk, nee, zo is hij niet... maar toch gebeurt het. En dat ik het niet fijn vind dat hij steeds vraagt naar waar ik ben en met wie, en of ik al iets gedaan heb, voor als het miss weer ooit goedkomt. Dat als hij wil dat het goedkomt hij duidelijk en snel moet zijn. en hij me anders met rust moet laten. En niet dat ik hem dwing om voor mij te kiezen, maar dat ik duidelijkheid wil (aangezien hij het haat om gedwongen te worden tot keuzes op dit gebied..)
als we weer wat beginnen...
Prima idee, die mail. Je bent eerlijk en duidelijk over je gevoel en als hij echt onnadenkend is en niet manipulerend en niet met je wil spelen, dan zal dit hem wel wakker schudden. Sturen dus! Je moet in een relatie jezelf kunnen zijn en als je dit niet aan kan geven aan je partner, je eerlijke gevoel en twijfels, dan is hij niet de juiste partner voor je.
En over dat als we weer wat beginnen dat hij zegt, het klinkt manipulerend, maar het kan ook zijn dat hij het bedoeld als één mogelijkheid van de vele 100-en toekomstmogelijkheden. En dat dat misschien een kans van een procent is dat jullie weer samen komen. Maar jij lijkt in dat als meer een toekomst te horen die zeker weten gaat gebeuren en de als is niet een kans, maar de vraag is wanneer, hoe lang moet je erop wachten. Snap je het verschil?
Overigens vind ik de combinatie van dat zinnetje, wat hij zegt als je niet terug SMSt en heel jaloers zijn heel onprettig klinken. Hij wil controle hebben en houden over jou. Heel fout.
Ga lekker je eigen leven leiden. Liefdesverdriet is kut, maar het gaat over. Sterkte en maak er iets moois van, dat eigen leven.
maandag 12 april 2010 om 16:55
19 'al' 
maar goed, dat maakt niet zo'n verschil he.
Wat denken jullie verder over de mail, als ik vragen mag?
quote:Meisje_x schreef op 12 april 2010 @ 14:54:
Dat ik me niet goed voel bij het contact dat nergens heen gaat. Dat ik me soms een stuk speelgoed voel dat hij op kan pakken wanneer hij er zin in heeft. En dat ik steeds bij mezelf denk, nee, zo is hij niet... maar toch gebeurt het. En dat ik het niet fijn vind dat hij steeds vraagt naar waar ik ben en met wie, en of ik al iets gedaan heb, voor als het miss weer ooit goedkomt. Dat als hij wil dat het goedkomt hij duidelijk en snel moet zijn. en hij me anders met rust moet laten. En niet dat ik hem dwing om voor mij te kiezen, maar dat ik duidelijkheid wil (aangezien hij het haat om gedwongen te worden tot keuzes op dit gebied..)
maar goed, dat maakt niet zo'n verschil he.Wat denken jullie verder over de mail, als ik vragen mag?
quote:Meisje_x schreef op 12 april 2010 @ 14:54:
Dat ik me niet goed voel bij het contact dat nergens heen gaat. Dat ik me soms een stuk speelgoed voel dat hij op kan pakken wanneer hij er zin in heeft. En dat ik steeds bij mezelf denk, nee, zo is hij niet... maar toch gebeurt het. En dat ik het niet fijn vind dat hij steeds vraagt naar waar ik ben en met wie, en of ik al iets gedaan heb, voor als het miss weer ooit goedkomt. Dat als hij wil dat het goedkomt hij duidelijk en snel moet zijn. en hij me anders met rust moet laten. En niet dat ik hem dwing om voor mij te kiezen, maar dat ik duidelijkheid wil (aangezien hij het haat om gedwongen te worden tot keuzes op dit gebied..)
maandag 12 april 2010 om 17:19
Meisje, ik heb ook zo'n ex... Die bleef contact met me houden, omdat hij bang was om me echt definitief kwijt te raken. Dat geldt waarschijnlijk ook voor jouw ex. Dat hij net als de mijne wel achter zijn keuze staat dat het uit is, maar dat hij tegelijktijd niet wil dat jij doorgaat met je leven, want dat betekent dat hij je echt kwijt is en dat er 'nooit' meer een weg terug is. Mijn ex ging zelfs zo ver dat hij na een voor hem hele belangrijke dag, terwijl hij al een nieuwe vriendin had, mij 's nachts (dronken natuurlijk) huilend opbelde dat hij het zo erg vond dat ik daar niet bij was.
Het enige wat je voor jezelf kan doen is echt het contact verbreken. Je hebt het al moeilijk genoeg zonder dat hij je nog extra in verwarring brengt. Scherpe messen maken schone wonden... Nu doet dat extra pijn, het is een super moeilijke keuze om degene die je juist zo graag bij je hebt uit je leven te zetten, maar alleen dan gun je jezelf de kans om er weer bovenop te komen en er sterker uit te komen.
Je mail is goed, maar ik vraag me wel af of je voor hem stellig genoeg bent. Maar dat merk je vanzelf, en mocht hij dan nog steeds aan je blijven trekken, kan je alsnog nog duidelijker zijn.
Sterkte de komende tijd, blijf voor jezelf kiezen!
Het enige wat je voor jezelf kan doen is echt het contact verbreken. Je hebt het al moeilijk genoeg zonder dat hij je nog extra in verwarring brengt. Scherpe messen maken schone wonden... Nu doet dat extra pijn, het is een super moeilijke keuze om degene die je juist zo graag bij je hebt uit je leven te zetten, maar alleen dan gun je jezelf de kans om er weer bovenop te komen en er sterker uit te komen.
Je mail is goed, maar ik vraag me wel af of je voor hem stellig genoeg bent. Maar dat merk je vanzelf, en mocht hij dan nog steeds aan je blijven trekken, kan je alsnog nog duidelijker zijn.
Sterkte de komende tijd, blijf voor jezelf kiezen!
dinsdag 13 april 2010 om 11:05
quote:Meisje_x schreef op 13 april 2010 @ 10:09:
en nu een sms van zijn moeder....
of ik weer gelukkig en blij ben (dat zal hij dan 'ook' wel weer zijn) en of ik wil gaan lunchen...
aaaaargh ze achtervolgen me allebei gewoon :S
ik wordt er echt gek van, dat nutteloze gedoe
Heb je de mail verstuurd? Ik vind hem goed, dat had ik al gezegd. Duidelijk en eerlijk en vanuit jezelf geschreven. Als je hem nog niet verstuurd heb zou ik dat zo snel mogelijk doen.
Ik zou z'n moeder netjes laten weten dat je behoefte hebt aan afstand en dat je dus ook niet met haar wilt lunchen. Denk aan jezelf. Dat gesprek zal weer over hem gaan en dat wil je niet, dat is niet goed voor de afstand waar jij nu behoefte aan hebt. Je bent zijn moeder niets verplicht hoor.
Sterkte. Het wordt beter hoor!
Het is
en nu een sms van zijn moeder....
of ik weer gelukkig en blij ben (dat zal hij dan 'ook' wel weer zijn) en of ik wil gaan lunchen...
aaaaargh ze achtervolgen me allebei gewoon :S
ik wordt er echt gek van, dat nutteloze gedoe
Heb je de mail verstuurd? Ik vind hem goed, dat had ik al gezegd. Duidelijk en eerlijk en vanuit jezelf geschreven. Als je hem nog niet verstuurd heb zou ik dat zo snel mogelijk doen.
Ik zou z'n moeder netjes laten weten dat je behoefte hebt aan afstand en dat je dus ook niet met haar wilt lunchen. Denk aan jezelf. Dat gesprek zal weer over hem gaan en dat wil je niet, dat is niet goed voor de afstand waar jij nu behoefte aan hebt. Je bent zijn moeder niets verplicht hoor.
Sterkte. Het wordt beter hoor!
Het is
dinsdag 13 april 2010 om 11:25
Ik heb zijn moeder idd vertelt dat ik dat wel lief vind, maar dat het niet verstandig is.
Ik heb de mail naar mijn ex verstuurd,
en nog geen 5 min later kreeg ik dit terug:
en dn denk je dt t weer langzamerhand goed gaat en dn BAM...!!
daar gaat t weer, door de wc...
en een kwartier daarop..:
maar als je t wil dan laat ik je wel met rust....
khad toch al gezegd dat als t weer wat zou worden dat langzaam moet gebeuren....
dan is dit doei... xx
Tja, hij zal wel boos zijn nu :S
ik hem hem terug gestuurd:
Wil je dan dat het goed gaat/komt..?
Want sorry, maar ik had niet het idee dat je echt weer verkering met me wil.
Snap je dat niet dat ik me er onzeker door voel?
Opnieuw proberen komt van 2 kanten, en als je dit zou willen moet je dat duidelijk zeggen.
Want ik weet totaal niet wat je nu wil.
Denk er eens even over na...
Zucht.. wat zijn jongens vermoeiend..
Ik heb de mail naar mijn ex verstuurd,
en nog geen 5 min later kreeg ik dit terug:
en dn denk je dt t weer langzamerhand goed gaat en dn BAM...!!
daar gaat t weer, door de wc...
en een kwartier daarop..:
maar als je t wil dan laat ik je wel met rust....
khad toch al gezegd dat als t weer wat zou worden dat langzaam moet gebeuren....
dan is dit doei... xx
Tja, hij zal wel boos zijn nu :S
ik hem hem terug gestuurd:
Wil je dan dat het goed gaat/komt..?
Want sorry, maar ik had niet het idee dat je echt weer verkering met me wil.
Snap je dat niet dat ik me er onzeker door voel?
Opnieuw proberen komt van 2 kanten, en als je dit zou willen moet je dat duidelijk zeggen.
Want ik weet totaal niet wat je nu wil.
Denk er eens even over na...
Zucht.. wat zijn jongens vermoeiend..
dinsdag 13 april 2010 om 12:35
Dan is hij maar boos. Hij kan niet én genieten van zijn vrijgezellenleven én jou aan het lijntje houden. Trouwens als hij zeker van zijn zaak was, zou hij meteen voor je gekozen hebben. Mijn idee is dat hij ondertussen ook verder aan het zoeken is en als hij iemand moet tegenkomen die hem echt wel interesseert, dan is het byebye voor jou. Dus nogmaals zeer goed dat je dit gedaan hebt en als je een zwak moment krijgt en/of hij weer op je inspeelt, vergeet dan niet: je bent nu geen prioriteit voor hem.
Je komt er wel!
Je komt er wel!
woensdag 14 april 2010 om 08:11
We hebben nog even heen en weer gemailt gister:
Ik dat ik duidelijkheid wil en niet wist dat ie wilde proberen en dat ik me er onzeker door voel.
Maar zijn mailtjes zijn zo bot en gemeen: dat dat een lelijke vraag is (of ie het wil proberen, wat is daar lelijk aan??)
en dat hij toch had gezegd dat als (let op ALS) we weer zouden proberen het toch langzaam moest
en 'alsof jij wel probeert, ik sms altijd als enige' (hij heeft het toch uitgemaakt, ik zie geen reden contact te zoeken als hij niet aangeeft het te willen proberen, wat van 2 kanten moeten komen lijkt me)
en dat hij toch niet kan weten of ie wil dat het goedkomt, dat voel je. (??) en als ik er zo over denk dt ik het zeker wil weten of het goedkomt, het weinig zin heeft.
waarop ik weer geantwoord heb dat ik niet wil weten of het goedkomt, want dat weet niemand. Maar dat ik wil weten of hij het wil proberen.
Hm, ik krijg steeds meer het idee dat ik te lief en te soft voor hem ben Gelukkig komt er steeds meer woede naar boven....
Ik dat ik duidelijkheid wil en niet wist dat ie wilde proberen en dat ik me er onzeker door voel.
Maar zijn mailtjes zijn zo bot en gemeen: dat dat een lelijke vraag is (of ie het wil proberen, wat is daar lelijk aan??)
en dat hij toch had gezegd dat als (let op ALS) we weer zouden proberen het toch langzaam moest
en 'alsof jij wel probeert, ik sms altijd als enige' (hij heeft het toch uitgemaakt, ik zie geen reden contact te zoeken als hij niet aangeeft het te willen proberen, wat van 2 kanten moeten komen lijkt me)
en dat hij toch niet kan weten of ie wil dat het goedkomt, dat voel je. (??) en als ik er zo over denk dt ik het zeker wil weten of het goedkomt, het weinig zin heeft.
waarop ik weer geantwoord heb dat ik niet wil weten of het goedkomt, want dat weet niemand. Maar dat ik wil weten of hij het wil proberen.
Hm, ik krijg steeds meer het idee dat ik te lief en te soft voor hem ben
Gelukkig komt er steeds meer woede naar boven....
woensdag 14 april 2010 om 10:04
Sorry hoor maar hij klinkt als een klein jengelend kind wat z'n zin niet krijgt (heb ik al eerder geschreven). Hij houdt jou in het ongewisse en als jij daar op een open manier het gesprek over aan wil gaan wordt hij boos.
Echt, laat die jongen, hij manipuleert je en heeft ondertussen controle over jouw leven en hoe jij je moet voelen. Hoe moeilijk het ook is, ik zou me focussen op dat je blij mag zijn dat je van hem af bent. Hij klinkt errug onvolwassen... Sterkte
Echt, laat die jongen, hij manipuleert je en heeft ondertussen controle over jouw leven en hoe jij je moet voelen. Hoe moeilijk het ook is, ik zou me focussen op dat je blij mag zijn dat je van hem af bent. Hij klinkt errug onvolwassen... Sterkte
woensdag 14 april 2010 om 10:35
Dankje!
Jullie reacties zijn zo.... verhelderend (nog eens: dankje!).
Toch pijnlijk om steeds meer te weten/geloven wat voor eikel hij (nu) is.
Ik snap hem echt niet meer.. ik herken hem helemaal niet meer.
Hij is nu zo impulsief, onnadenkend, gemeen, bot, houdt geen rekening met mijn gevoelens, luistert niet naar wat ik zeg,
wil alles alleen op zijn manier, praat mij een schuldgevoel aan... en ga zo maar door.
Ik kan dr met mijn hoofd echt niet bij... dat die lieve jongen van wie ik zoveel hield me nu zoveel pijn en verdriet doet he.
Ik wil ergens gewoon dat hij met enorm veel spijt en verdriet terug bij me komt en smeekt om hem te vergeven,
en aan de andere kant zou ik nu het liefst naar hem toe fietsen,
zijn huid vol schelden met de lelijkste woorden die ik maar kan bedenken, schreeuwen en janken als een baby,
en vervolgens de deur zo hard in zijn gezicht dicht smijten dat alle ramen kapot gaan... phoe, dat zou opluchten...
Ik ben bang dat als hij weer lief gaat doen, ik zo 'zwak' ben dat ik weer toe hap...
Maar dan zal ik 1st maar weer eens deze reacties lezen... dan komt alle woede vanzelf wel naar boven....
Jullie reacties zijn zo.... verhelderend (nog eens: dankje!).
Toch pijnlijk om steeds meer te weten/geloven wat voor eikel hij (nu) is.
Ik snap hem echt niet meer.. ik herken hem helemaal niet meer.
Hij is nu zo impulsief, onnadenkend, gemeen, bot, houdt geen rekening met mijn gevoelens, luistert niet naar wat ik zeg,
wil alles alleen op zijn manier, praat mij een schuldgevoel aan... en ga zo maar door.
Ik kan dr met mijn hoofd echt niet bij... dat die lieve jongen van wie ik zoveel hield me nu zoveel pijn en verdriet doet he.
Ik wil ergens gewoon dat hij met enorm veel spijt en verdriet terug bij me komt en smeekt om hem te vergeven,
en aan de andere kant zou ik nu het liefst naar hem toe fietsen,
zijn huid vol schelden met de lelijkste woorden die ik maar kan bedenken, schreeuwen en janken als een baby,
en vervolgens de deur zo hard in zijn gezicht dicht smijten dat alle ramen kapot gaan... phoe, dat zou opluchten...
Ik ben bang dat als hij weer lief gaat doen, ik zo 'zwak' ben dat ik weer toe hap...
Maar dan zal ik 1st maar weer eens deze reacties lezen... dan komt alle woede vanzelf wel naar boven....
woensdag 14 april 2010 om 10:38
hij praat jou geen schuldgevoel aan, jij krijgt een schuldgevoel door wat hij zegt. Dat is een groot verschil. En laat je dit gebeuren door iemand waar jij van houdt? Zou jij zo tegen jezelf doen? En zo nee, waarom mag een ander dat dan wel?
Ik hoop echt dat je vol houdt. Geloof me, daarna voel je je een stuk sterker!
Ik hoop echt dat je vol houdt. Geloof me, daarna voel je je een stuk sterker!
woensdag 14 april 2010 om 11:04
Meisje, ik denk dat je nú pas écht het verdriet begint te voelen van de verbroken relatie. En de kwaadheid die daarbij hoort. Dat is goed! Het doet pijn, maar het helpt je om over hem heen te komen.
Wat hij nu doet, naar je mailt, het is allemaal alleen maar zoals hij het wil. Jij mag blijkbaar niet aangeven wat je graag zou willen, je moet dankbaar zijn als hij je terugwil. Jo, dat is niet goed voor je en het gaat nergens heen.
Houd vol, je bent op de goede weg!
Wat hij nu doet, naar je mailt, het is allemaal alleen maar zoals hij het wil. Jij mag blijkbaar niet aangeven wat je graag zou willen, je moet dankbaar zijn als hij je terugwil. Jo, dat is niet goed voor je en het gaat nergens heen.
Houd vol, je bent op de goede weg!
woensdag 14 april 2010 om 13:57
Hmm.. het stomste is nog dat ik nu weer begin te twijfelen
Heb ik hier wel goed aan gedaan? Wat als het echt beter beter ging? als we samen waren was het namelijk super gezellig en was hij heel lief. (ook al liet hij dan weer eens een week niks horen... misschien omdat hij dacht dat ik maar eens als '1e' contact op moet nemen. Maar dat heb ik 1 x gedaan.. en toen had hij het afgewezen...
Misschien heb ik gewoon een zwak moment, een zwakke week omdat ik weer thuis ben voor 2 weken? Op zich ging het daarvoor nog wel, door de weeks dacht ik niet zoveel aan hem.. alleen zodra ik naar huis ging weer heel veel.. 'gaat ie bellen, zou hij langskomen, gaat het dit weekend weer beter worden' enz?
Wat als ik het nu echt verpest heb door die mail te sturen..? Ik ben dr nu zo bang voor..
Aan de andere kant weet ik dat ik niet veel verkeerds heb gedaan... Ik heb alleen naar duidelijkheid gevraagd. Of hij het weer wil proberen, want die indruk gaf hij, maar hij zei het niet...
Heb ik hier wel goed aan gedaan? Wat als het echt beter beter ging? als we samen waren was het namelijk super gezellig en was hij heel lief. (ook al liet hij dan weer eens een week niks horen... misschien omdat hij dacht dat ik maar eens als '1e' contact op moet nemen. Maar dat heb ik 1 x gedaan.. en toen had hij het afgewezen...
Misschien heb ik gewoon een zwak moment, een zwakke week omdat ik weer thuis ben voor 2 weken? Op zich ging het daarvoor nog wel, door de weeks dacht ik niet zoveel aan hem.. alleen zodra ik naar huis ging weer heel veel.. 'gaat ie bellen, zou hij langskomen, gaat het dit weekend weer beter worden' enz?
Wat als ik het nu echt verpest heb door die mail te sturen..? Ik ben dr nu zo bang voor..
Aan de andere kant weet ik dat ik niet veel verkeerds heb gedaan... Ik heb alleen naar duidelijkheid gevraagd. Of hij het weer wil proberen, want die indruk gaf hij, maar hij zei het niet...
donderdag 15 april 2010 om 12:50
Nee, je hebt niets verkeerd gedaan en je hebt niets verpest, want jullie hadden niets meer, remember? Omdat hij niet wist wat hij nu wou en jou liet bungelen.
Kijk eens goed naar jezelf en zeg dan in volle overtuiging: 'ik mag er zijn en ik wil iemand die 100% voor mij kan gaan.' Zo hoort het ook!
Laat hem nu maar eens goed nadenken dat jij iemand bent die niet meer met haar laat sollen. Nu kan je de mooie momenten tussen jullie misschien wel wat missen, maar als je heel eerlijk bent was je net zo vaak ongelukkig, omdat hij je niet gaf wat je echt wou. En voor minder moet je echt niet gaan! Hier is het niet 'beter iets dan niets'.
Dus probeer afleiding te zoeken, je hebt er ECHT goed aan gedaan, CHAPEAU! Niet vergeten!
Kijk eens goed naar jezelf en zeg dan in volle overtuiging: 'ik mag er zijn en ik wil iemand die 100% voor mij kan gaan.' Zo hoort het ook!
Laat hem nu maar eens goed nadenken dat jij iemand bent die niet meer met haar laat sollen. Nu kan je de mooie momenten tussen jullie misschien wel wat missen, maar als je heel eerlijk bent was je net zo vaak ongelukkig, omdat hij je niet gaf wat je echt wou. En voor minder moet je echt niet gaan! Hier is het niet 'beter iets dan niets'.
Dus probeer afleiding te zoeken, je hebt er ECHT goed aan gedaan, CHAPEAU! Niet vergeten!
donderdag 15 april 2010 om 15:21
Ja, dat is idd net wat ik nodig heb soms...
Vooral de 'beter iets dan niets'-opmerking, dankje mellie, daar heb je idd gelijk in. Zo denk ik er nu vaak over, maar dat hoort niet zo. Het is alles of niets. En helaas pindakaas voor hem dat hij er anders over denkt.
Ik heb nog wel 500 van zulke opmerkingen nodig om mijn zelfvertrouwen terug te winnen, en mijn verdriet en twijfels te doen verdwijnen. Want mijn zelfvertouwen is tot diep onder het nulpunt gezakt...
Maar ik zal het houden bij de reacties 500x per dag lezen, misschien helpt dat ook.
Bedankt voor de lieve reacties en steun iig!
Mocht er weer iets zijn, dan laat ik vanzelf weer wat horen denk ik..
Vooral de 'beter iets dan niets'-opmerking, dankje mellie, daar heb je idd gelijk in. Zo denk ik er nu vaak over, maar dat hoort niet zo. Het is alles of niets. En helaas pindakaas voor hem dat hij er anders over denkt.
Ik heb nog wel 500 van zulke opmerkingen nodig om mijn zelfvertrouwen terug te winnen, en mijn verdriet en twijfels te doen verdwijnen. Want mijn zelfvertouwen is tot diep onder het nulpunt gezakt...
Maar ik zal het houden bij de reacties 500x per dag lezen, misschien helpt dat ook.
Bedankt voor de lieve reacties en steun iig!
Mocht er weer iets zijn, dan laat ik vanzelf weer wat horen denk ik..
maandag 26 april 2010 om 08:58
Ik kom nog even van mijn afschrijven hoor, als dat geen probleem is...
Hij heeft me vrijdag aangesproken op msn. Hij vroeg wat over Koninginnedag, maar zei direct daarna al: 'oh wacht, ik mocht niks meer zeggen :S'
Ik heb er verder niet op gereageerd (ik stond zelfs 'afwezig'). Hij negeert mijn belangrijke vraag in mijn mail, maar denkt wel even te kunnen kletsen op msn.
Hij heeft me za.avond ook nog een smsje gestuurd: of ik nog 1 ding voor hem wil doen, als ik een vriendje heb, of ik dat dan aub even wil zeggen.
Nou ja, ik vond het werkelijk nergens op slaan. Hij wil niks weten van mijn gevoelens, mijn onzekerheid, mijn wensen tegenover hem/ons. Alleen maar of ik een vriendje heb... ik snap totaal niet waarom hij dit wilt weten. Wat heeft hij eraan? Hij kwelt zichzelf alleen met de gedachten. Ik heb daar overigens ook niet op gereageerd.
Maar het vervelende is dat ik nog steeds alles zó dubbel voel.
De ene keer heb ik een hekel aan hem zoals hij nu doet, de andere keer mis ik hem (of meer 'wat er was').
Ergens wil ik dat hij me nu met rust laat. Maar ik hoop ook weer dat hij over een paar weken weer opbelt dat hij me zo mist enz.
Aan de ene kant hoop ik dat ik hem dan niet meer terug wil. Maar aan de andere kant durf ik te wedden dat ik er weer 'in trap', dat ik hem weer geloof.
De vorige x na mijn negeren belde hij ook bijna huilend op en smste hij dingen als 'ik heb 2 jaar lang zoveel van je gehouden, en ik wou nog wel terug samen, en ik zal nooit spijt hebben van onze relatie'.
Toen geloofde ik hem, spraken we wat af, en toen ik vroeg waarom hij wou afspreken zei hij als 1e 'ja... die auto op jullie oprit...' ofwel: gewoon controleren. Maar hij zei al snel dat dat niet de enige reden was, maar dat ie dat andere niet kon zeggen, want hij kan moeilijk over gevoelens praten... (terwijl hij destijds 'officieel' verkering wou vragen, en nu niet durft te zeggen dat hij het wil proberen..?)
Maar ik ging er weer in geloven en was ervan overtuigd dat hij me wel terug wou, en ik kreeg weer super veel hoop..... maar nee hoor. Er veranderde niets. Als hij door had dat ik er 'nog voor hem was', liet hij weer tijden niks horen. En als dan zijn angst boven kwam omdat er bv een vreemde auto op onze oprit stond, smste/belde hij weer.
Ik snap niet waarom ik steeds denk: misschien is het deze keer anders, missschien meent hij het echt deze keer....
Het is zo rot dat ik al deze dingen niet meer echt tegen hem kan zeggen. Ik kan niet meer helemaal oprecht zeggen wat ik denk en voel.
Niet dat ik hem mis, en veel van hem heb gehouden, dat ik onzeker ben over ons, en hem soms wel terug wil, dat ik het nog steeds moeilijk heb en vaak over hem droom.
Dat is zo raar... ik kon altijd alles tegen hem zeggen... en nu gaat het gewoon niet meer. Dat ik zijn gedrag en zijn opmerkingen bot vind, en hij weinig denkt aan mijn gevoelens, dat ik hem niet meer herken soms...
Ik weet niet eens precies waarom niet meer.... Ja, omdat we geen vriendje-vriendinnetje meer zijn?
Nou ja, ik heb al een beetje gezegd hoe ik me voelde: een speeltje en onzeker... en daar reageerde hij heel bot en gemeen op.
Dus missschien ben ik gewoon bang om me te kwetsbaar op te stellen, en hij daar misschien misbruik van maakt...
He he.. dat lucht even op...
Hij heeft me vrijdag aangesproken op msn. Hij vroeg wat over Koninginnedag, maar zei direct daarna al: 'oh wacht, ik mocht niks meer zeggen :S'
Ik heb er verder niet op gereageerd (ik stond zelfs 'afwezig'). Hij negeert mijn belangrijke vraag in mijn mail, maar denkt wel even te kunnen kletsen op msn.
Hij heeft me za.avond ook nog een smsje gestuurd: of ik nog 1 ding voor hem wil doen, als ik een vriendje heb, of ik dat dan aub even wil zeggen.
Nou ja, ik vond het werkelijk nergens op slaan. Hij wil niks weten van mijn gevoelens, mijn onzekerheid, mijn wensen tegenover hem/ons. Alleen maar of ik een vriendje heb... ik snap totaal niet waarom hij dit wilt weten. Wat heeft hij eraan? Hij kwelt zichzelf alleen met de gedachten. Ik heb daar overigens ook niet op gereageerd.
Maar het vervelende is dat ik nog steeds alles zó dubbel voel.
De ene keer heb ik een hekel aan hem zoals hij nu doet, de andere keer mis ik hem (of meer 'wat er was').
Ergens wil ik dat hij me nu met rust laat. Maar ik hoop ook weer dat hij over een paar weken weer opbelt dat hij me zo mist enz.
Aan de ene kant hoop ik dat ik hem dan niet meer terug wil. Maar aan de andere kant durf ik te wedden dat ik er weer 'in trap', dat ik hem weer geloof.
De vorige x na mijn negeren belde hij ook bijna huilend op en smste hij dingen als 'ik heb 2 jaar lang zoveel van je gehouden, en ik wou nog wel terug samen, en ik zal nooit spijt hebben van onze relatie'.
Toen geloofde ik hem, spraken we wat af, en toen ik vroeg waarom hij wou afspreken zei hij als 1e 'ja... die auto op jullie oprit...' ofwel: gewoon controleren. Maar hij zei al snel dat dat niet de enige reden was, maar dat ie dat andere niet kon zeggen, want hij kan moeilijk over gevoelens praten... (terwijl hij destijds 'officieel' verkering wou vragen, en nu niet durft te zeggen dat hij het wil proberen..?)
Maar ik ging er weer in geloven en was ervan overtuigd dat hij me wel terug wou, en ik kreeg weer super veel hoop..... maar nee hoor. Er veranderde niets. Als hij door had dat ik er 'nog voor hem was', liet hij weer tijden niks horen. En als dan zijn angst boven kwam omdat er bv een vreemde auto op onze oprit stond, smste/belde hij weer.
Ik snap niet waarom ik steeds denk: misschien is het deze keer anders, missschien meent hij het echt deze keer....
Het is zo rot dat ik al deze dingen niet meer echt tegen hem kan zeggen. Ik kan niet meer helemaal oprecht zeggen wat ik denk en voel.
Niet dat ik hem mis, en veel van hem heb gehouden, dat ik onzeker ben over ons, en hem soms wel terug wil, dat ik het nog steeds moeilijk heb en vaak over hem droom.
Dat is zo raar... ik kon altijd alles tegen hem zeggen... en nu gaat het gewoon niet meer. Dat ik zijn gedrag en zijn opmerkingen bot vind, en hij weinig denkt aan mijn gevoelens, dat ik hem niet meer herken soms...
Ik weet niet eens precies waarom niet meer.... Ja, omdat we geen vriendje-vriendinnetje meer zijn?
Nou ja, ik heb al een beetje gezegd hoe ik me voelde: een speeltje en onzeker... en daar reageerde hij heel bot en gemeen op.
Dus missschien ben ik gewoon bang om me te kwetsbaar op te stellen, en hij daar misschien misbruik van maakt...
He he.. dat lucht even op...
maandag 26 april 2010 om 11:18
Lekker van je afschrijven hier, fijn dat het oplucht!
Als ik je bericht zo lees dan beschouwt jouw ex je een beetje als zijn bezit. Hij neemt contact op als hij bang is dat jij een ander hebt of een ander leuk vindt (andere auto op de oprit) en hij zijn macht over jou dus denkt kwijt te raken. Dat is geen liefde, dat gaat over macht en controle. Het is dus heel goed dat je niet meer met deze man samen bent.
Je doet het echt heel goed door niet te reageren en je eigen dingen te doen. Dat je twijfelt, dat je hem mist of jullie samen mist dat is heel normaal. Dat slijt met tijd, met je eigen dingen doen en met je op jezelf richten en op je eigen leven. Jullie hebben nog niet zo lang geen contact meer dus het is normaal dat je nog regelmatig aan hem terugdenkt. Dat gaat wel over op den duur. En dan komt er zoveel ruimte in je leven voor mensen die er echt voor jou zijn, je familie, vrienden, wellicht een nieuwe relatie. Mensen die geen macht over je willen maar het beste met je willen, omdat ze willen dat het met jou goed gaat, niet omdat ze controle over je willen, je willen bezitten of voor jou willen bepalen wat goed of slecht voor je is.
Je doet het echt goed, ga zo door! En lekker hier van je afschrijven als je je niet lekker voelt of even je hart wilt luchten.
Als ik je bericht zo lees dan beschouwt jouw ex je een beetje als zijn bezit. Hij neemt contact op als hij bang is dat jij een ander hebt of een ander leuk vindt (andere auto op de oprit) en hij zijn macht over jou dus denkt kwijt te raken. Dat is geen liefde, dat gaat over macht en controle. Het is dus heel goed dat je niet meer met deze man samen bent.
Je doet het echt heel goed door niet te reageren en je eigen dingen te doen. Dat je twijfelt, dat je hem mist of jullie samen mist dat is heel normaal. Dat slijt met tijd, met je eigen dingen doen en met je op jezelf richten en op je eigen leven. Jullie hebben nog niet zo lang geen contact meer dus het is normaal dat je nog regelmatig aan hem terugdenkt. Dat gaat wel over op den duur. En dan komt er zoveel ruimte in je leven voor mensen die er echt voor jou zijn, je familie, vrienden, wellicht een nieuwe relatie. Mensen die geen macht over je willen maar het beste met je willen, omdat ze willen dat het met jou goed gaat, niet omdat ze controle over je willen, je willen bezitten of voor jou willen bepalen wat goed of slecht voor je is.
Je doet het echt goed, ga zo door! En lekker hier van je afschrijven als je je niet lekker voelt of even je hart wilt luchten.
maandag 26 april 2010 om 11:34
Wat is de toegevoegde waarde voor hem om te weten of en wanneer je een nieuwe vriend hebt? Wil hij zijn cv dan natrekken ofzo?
Nog een toevoeging. Draai de boel eens om. Stel dat jij een leuke man tegen het lijf loopt en zijn ex stelt dezelfde eisen. Je Ik zou gillend weglopen, want zo'n iemand blijft zich met je leven bemoeien....
Nog een toevoeging. Draai de boel eens om. Stel dat jij een leuke man tegen het lijf loopt en zijn ex stelt dezelfde eisen. Je Ik zou gillend weglopen, want zo'n iemand blijft zich met je leven bemoeien....
Nope
