Relaties
alle pijlers
Wat te doen?
maandag 23 januari 2012 om 09:56
Ik wist niet zo goed bij welke pijler ik dit het beste kon plaatsen. Wanneer het verkeerd staat mag het verplaatst worden.
De vader van een vriendin van mij is 7 jaar geleden overleden. Dit was natuurlijk verschrikkelijk en iedereen was ontzettend verdrietig. Een aantal gezinsleden hebben hulp gehad, omdat ze doordat het overlijden zo plotseling was het moeilijk vonden om tot rouwverwerking te komen. Moeder heeft eerst heel goed haar schouders er onder gezet en haar best gedaan om met zijn allen proberen verder te gaan. Op een gegeven moment ging het steeds verder bergafwaarts en heeft ze om hulp gevraagd bij verschillende instanties. Deze hulp werd afgewezen en vanaf dat moment heeft ze alles laten vallen.
We zijn nu 6 jaar verder vanaf dat moment en moeder is enorm depressief. Inmiddels zijn zowel de broer en zus van mijn vriendin al het huis uit. Alleen haar broertje van 14, zij en haar vriend wonen nog bij haar moeder in. Vanaf het moment dat haar moeder geen hulp kreeg toegewezen heeft ze letterlijk alles laten vallen. Ze doet niks meer in huis. Doet af en toe nog boodschappen, maar dit bestaat vooral uit kant en klaar maaltijden en ongezond/makkelijk eten. Het is daar in huis ontzettend smerig en er staat regelmatig gewoon rottend eten in de koelkast. Ze verwaarloosd ook zichzelf enorm. Ze eet amper en drinkt alleen nog alcohol en sloten koffie en rookt als een ketter. De laatste keer dat ze gedoucht heeft is misschien 3 jaar geleden. Maar wat eigenlijk het ergste is is, dat ze niets meer aan de opvoeding van het broertje wat nog thuis woont doet. Hij komt en gaat wanneer hij wil, gaat ontzettend laat op bed, gaat al een paar jaar bijna nooit meer naar school, eet ongezond enz. HIj krijgt compleet geen sturing. Hij heeft door zijn ongezonde leefstijl ook een ik vermoed inmiddels gevaarlijk gewicht. Hij is nu in een leeftijd dat hij duidelijke grenzen nodig heeft en hij vraagt hier af en toe ook letterlijk om, maar het enige antwoord dat hij van zijn moeder krijgt is dat hij niet zo moet zeuren.
Hij heeft letterlijk geen moeder meer en krijgt al 6 jaar lang totaal geen opvoeding meer. Het gezin heeft een jaar lang hulp gehad van een instantie, maar op een gegeven moment kwam moeder daar gewoon niet meer opdagen en is de hulp stop gezet.
Ik ken het gezin al heel lang en ik vind het echt verschrikkelijk om te zien hoe iedereen de afgrond in gesleept word door moeder. Vooral het broertje van mijn vriendin. Die jongen zijn toekomst word nu gewoon vergooit door zijn moeder.
Nu vroeg ik me dus af wat ik hier aan kan doen. Ik heb er over nagedacht om een melding te maken bij het anoniem meldpunt van kindermishandeling, maar ik weet niet of dat wel de juiste instantie is om naar toe te gaan en of er dan wel echt wat mee gedaan word.
De vader van een vriendin van mij is 7 jaar geleden overleden. Dit was natuurlijk verschrikkelijk en iedereen was ontzettend verdrietig. Een aantal gezinsleden hebben hulp gehad, omdat ze doordat het overlijden zo plotseling was het moeilijk vonden om tot rouwverwerking te komen. Moeder heeft eerst heel goed haar schouders er onder gezet en haar best gedaan om met zijn allen proberen verder te gaan. Op een gegeven moment ging het steeds verder bergafwaarts en heeft ze om hulp gevraagd bij verschillende instanties. Deze hulp werd afgewezen en vanaf dat moment heeft ze alles laten vallen.
We zijn nu 6 jaar verder vanaf dat moment en moeder is enorm depressief. Inmiddels zijn zowel de broer en zus van mijn vriendin al het huis uit. Alleen haar broertje van 14, zij en haar vriend wonen nog bij haar moeder in. Vanaf het moment dat haar moeder geen hulp kreeg toegewezen heeft ze letterlijk alles laten vallen. Ze doet niks meer in huis. Doet af en toe nog boodschappen, maar dit bestaat vooral uit kant en klaar maaltijden en ongezond/makkelijk eten. Het is daar in huis ontzettend smerig en er staat regelmatig gewoon rottend eten in de koelkast. Ze verwaarloosd ook zichzelf enorm. Ze eet amper en drinkt alleen nog alcohol en sloten koffie en rookt als een ketter. De laatste keer dat ze gedoucht heeft is misschien 3 jaar geleden. Maar wat eigenlijk het ergste is is, dat ze niets meer aan de opvoeding van het broertje wat nog thuis woont doet. Hij komt en gaat wanneer hij wil, gaat ontzettend laat op bed, gaat al een paar jaar bijna nooit meer naar school, eet ongezond enz. HIj krijgt compleet geen sturing. Hij heeft door zijn ongezonde leefstijl ook een ik vermoed inmiddels gevaarlijk gewicht. Hij is nu in een leeftijd dat hij duidelijke grenzen nodig heeft en hij vraagt hier af en toe ook letterlijk om, maar het enige antwoord dat hij van zijn moeder krijgt is dat hij niet zo moet zeuren.
Hij heeft letterlijk geen moeder meer en krijgt al 6 jaar lang totaal geen opvoeding meer. Het gezin heeft een jaar lang hulp gehad van een instantie, maar op een gegeven moment kwam moeder daar gewoon niet meer opdagen en is de hulp stop gezet.
Ik ken het gezin al heel lang en ik vind het echt verschrikkelijk om te zien hoe iedereen de afgrond in gesleept word door moeder. Vooral het broertje van mijn vriendin. Die jongen zijn toekomst word nu gewoon vergooit door zijn moeder.
Nu vroeg ik me dus af wat ik hier aan kan doen. Ik heb er over nagedacht om een melding te maken bij het anoniem meldpunt van kindermishandeling, maar ik weet niet of dat wel de juiste instantie is om naar toe te gaan en of er dan wel echt wat mee gedaan word.
maandag 23 januari 2012 om 10:05
Hoe oud is je vriendin? Kunnen zij en haar vriend al zelfstandig gaan wonen? Misschien wil haar broertje dan bij hun komen wonen?
Ik weet niet of melding maken zin heeft, als moeder eerder al nul op rekest heeft gekregen bij allerlei instanties? Wordt broertje vanuit school niet gecontroleerd door een leerplichtambtenaar oid?
Ik weet niet of melding maken zin heeft, als moeder eerder al nul op rekest heeft gekregen bij allerlei instanties? Wordt broertje vanuit school niet gecontroleerd door een leerplichtambtenaar oid?
maandag 23 januari 2012 om 10:26
maandag 23 januari 2012 om 11:07
maandag 23 januari 2012 om 11:29
Vriendin en vriend zijn beide 21. Ze staan al 2 jaar ingeschreven voor een eigen huisje, maar helaas gaat dat niet zo snel. Zij zien inderdaad dat het zo niet gaat en hebben ook al van alles ondernomen. Zij zijn degenen die ervoor gezorgd hebben dat ze hulp kregen en in behandeling konden.
Dat haar broertje al zo lang zonder gevolgen niet naar school gaat komt doordat er vorig jaar een tijdje een maatschappelijk werker bij hun in het gezin kwam. Die maakte afspraken met het gezin enz. Ze hebben allang de leerplichtambtenaar op het dak gehad, maar die m'lijk werker heeft toen zowel naar school als de leerplichtambtenaar een brief gestuurd waarin van alles werd uitgelegd waarom haar broertje zo weinig naar school ging. Schijnbaar was dat afdoende Ik vind het verschrikkelijk dom dat hij dat heeft gedaan, omdat het gezin daarmee niet is geholpen. Tot nu toe heeft moeder alleen een boete gekregen. Die heeft ze netjes betaald en verder heeft het nog steeds geen gevolgen gehad. Dus zo erg zit de leerplichtambtenaar er dus niet bovenop.
Uiteindelijk heeft mijn vriendin de m'lijk werker de deur gewezen, omdat hij 1x per 2 weken langskwam en dan alleen maar zei dat ze de volgende keer toch echt de afspraken na moesten komen. Verder had het geen gevolgen en zat hij daar alleen maar gezellig thee te drinken.. Toen zijn ze dus ergens anders met het gezin in behandeling gegaan.
Ik ben regelmatig met haar en haar vriend in gesprek gegaan over wat hier aan gedaan kan worden. Ze willen ook graag dat het anders gaat, maar weten ook niet meer hoe ze dit voor elkaar moeten krijgen. Ze hebben al ontzettend veel gedaan, maar het lijkt gewoon geen verschil te maken. Ze hebben een tijdje geprobeert de huishouding en de opvoeding van haar broertje op zich te nemen, maar haar broertje luistert niet naar hun. Die zegt gewoon 'jullie zijn mijn ouders niet' en daar heeft hij groot gelijk in.
Daarnaast studeren ze beide en is het te zwaar om daarnaast alle ellende chaos die haar moeder veroorzaakt iedere keer op te ruimen. Het is ook niet hun taak om dat iedere keer te gaan doen. Ze hebben het heel lang geprobeerd, maar gingen er zelf op een gegeven moment ook aan onderdoor. Eigenlijk hebben zij en haar broertje (vooral haar broertje..) gewoon hun moeder weer nodig.
Dat haar broertje al zo lang zonder gevolgen niet naar school gaat komt doordat er vorig jaar een tijdje een maatschappelijk werker bij hun in het gezin kwam. Die maakte afspraken met het gezin enz. Ze hebben allang de leerplichtambtenaar op het dak gehad, maar die m'lijk werker heeft toen zowel naar school als de leerplichtambtenaar een brief gestuurd waarin van alles werd uitgelegd waarom haar broertje zo weinig naar school ging. Schijnbaar was dat afdoende Ik vind het verschrikkelijk dom dat hij dat heeft gedaan, omdat het gezin daarmee niet is geholpen. Tot nu toe heeft moeder alleen een boete gekregen. Die heeft ze netjes betaald en verder heeft het nog steeds geen gevolgen gehad. Dus zo erg zit de leerplichtambtenaar er dus niet bovenop.
Uiteindelijk heeft mijn vriendin de m'lijk werker de deur gewezen, omdat hij 1x per 2 weken langskwam en dan alleen maar zei dat ze de volgende keer toch echt de afspraken na moesten komen. Verder had het geen gevolgen en zat hij daar alleen maar gezellig thee te drinken.. Toen zijn ze dus ergens anders met het gezin in behandeling gegaan.
Ik ben regelmatig met haar en haar vriend in gesprek gegaan over wat hier aan gedaan kan worden. Ze willen ook graag dat het anders gaat, maar weten ook niet meer hoe ze dit voor elkaar moeten krijgen. Ze hebben al ontzettend veel gedaan, maar het lijkt gewoon geen verschil te maken. Ze hebben een tijdje geprobeert de huishouding en de opvoeding van haar broertje op zich te nemen, maar haar broertje luistert niet naar hun. Die zegt gewoon 'jullie zijn mijn ouders niet' en daar heeft hij groot gelijk in.
Daarnaast studeren ze beide en is het te zwaar om daarnaast alle ellende chaos die haar moeder veroorzaakt iedere keer op te ruimen. Het is ook niet hun taak om dat iedere keer te gaan doen. Ze hebben het heel lang geprobeerd, maar gingen er zelf op een gegeven moment ook aan onderdoor. Eigenlijk hebben zij en haar broertje (vooral haar broertje..) gewoon hun moeder weer nodig.
maandag 23 januari 2012 om 11:29
maandag 23 januari 2012 om 11:32
quote:mizuki schreef op 23 januari 2012 @ 10:26:
Kun je hierover het gesprek aangaan met jouw vriendin? Wat vindt zij ervan? En wat vinden haar broer en zus?
Ik neem aan dat zij ook alle drie zien wat er met moeder en broertje gebeurt, waarom ondernemen zij geen actie?
Broer is ook depressief en is het huis uit gegaan en bemoeit zich verder nergens meer mee. Zus heeft ook afstand genomen, omdat die ook van alles heeft geprobeert en niet mee gesleept wilde worden in alle ellende..
Ze willen allemaal niet bij bureau jeugdzorg o.i.d. aan de bel trekken, omdat ze bang zijn dat hun broertje dan uit huis geplaatst wordt wat hij zelf absoluut niet wil. Hij wil gewoon zijn moeder terug..
De enigen die hem eventueel in huis zouden willen nemen zijn vriendin en haar vriend, maar zij hebben nog geen eigen huisje. De broer en zus willen hem beide niet in huis nemen, omdat die de verantwoordelijkheid van het opvoeden van een puber niet op zich willen nemen.
Kun je hierover het gesprek aangaan met jouw vriendin? Wat vindt zij ervan? En wat vinden haar broer en zus?
Ik neem aan dat zij ook alle drie zien wat er met moeder en broertje gebeurt, waarom ondernemen zij geen actie?
Broer is ook depressief en is het huis uit gegaan en bemoeit zich verder nergens meer mee. Zus heeft ook afstand genomen, omdat die ook van alles heeft geprobeert en niet mee gesleept wilde worden in alle ellende..
Ze willen allemaal niet bij bureau jeugdzorg o.i.d. aan de bel trekken, omdat ze bang zijn dat hun broertje dan uit huis geplaatst wordt wat hij zelf absoluut niet wil. Hij wil gewoon zijn moeder terug..
De enigen die hem eventueel in huis zouden willen nemen zijn vriendin en haar vriend, maar zij hebben nog geen eigen huisje. De broer en zus willen hem beide niet in huis nemen, omdat die de verantwoordelijkheid van het opvoeden van een puber niet op zich willen nemen.
maandag 23 januari 2012 om 11:47
Ze betalen gewoon kostgeld, maar goed doet dat ertoe m.b.t. mijn openingspost? Daar gaat het in dit topic verder niet echt om denk ik. Daarom heb ik dat soort dingen ook niet vermeld. Die vriend woont daar niet voor niks. Daar zijn ook redenen voor. Hij had het liefst ook gewoon thuis gewoond totdat ze samen een huisje hadden gevonden, maar dat kon gewoon niet om bepaalde redenen. Daarom woont hij nu daar.
maandag 23 januari 2012 om 11:56
De huisarts is al meerdere keren ingeschakeld. Er is al een m'lijk werker in het gezin geweest en ze zijn al een jaar in behandeling geweest, maar moeder geeft overal de brui aan. Ze zegt gewoon dat ze het wel prima vind zo. Ze ziet eigenlijk wel dat het zo niet kan, maar ze wil het eigenlijk ook niet anders, omdat dat betekend dat er dan sommige dingen moeten veranderen. Dit is geen goed teken en om haar te ondersteunen en van de angst voor veranderingen af te helpen is ze in behandeling geweest, maar wanneer het zover komt dat ze ook echt een verandering door moet voeren komt ze niet meer opdagen en loopt ze ervoor weg.
Met andere woorden ze is gewoon knetterdepressief en het kan haar allemaal nog weinig schelen. Ze heeft zelfs al een paar keer in het ziekenhuis gelegen met hartklachten door haar slechte levenstijl, maar dat maakt haar allemaal niets uit. Ik zou ook niet meer weten hoe moeder nu nog geholpen kan worden. Haar kinderen, familie of wie dan ook dringen niet tot haar door. Iedereen heeft zich ontzettend in gezet om haar te helpen, maar ze neemt het gewoon niet aan.
Met andere woorden ze is gewoon knetterdepressief en het kan haar allemaal nog weinig schelen. Ze heeft zelfs al een paar keer in het ziekenhuis gelegen met hartklachten door haar slechte levenstijl, maar dat maakt haar allemaal niets uit. Ik zou ook niet meer weten hoe moeder nu nog geholpen kan worden. Haar kinderen, familie of wie dan ook dringen niet tot haar door. Iedereen heeft zich ontzettend in gezet om haar te helpen, maar ze neemt het gewoon niet aan.
maandag 23 januari 2012 om 12:03
Hoe kun je dat bewerkstelligen? Dat hij naar een internaat o.i.d. gaat? Dit is voor hem absoluut geen gezonde situatie, maar ik ben bang dat wanneer hij naar een internaat moet dat hem ook zal beschadigen, omdat hij dan waarschijnlijk het idee heeft dat hij in de steek word gelaten. Of zou dat wel mee vallen? Hij is ook enorm loyaal naar zijn moeder. Hij is eigenlijk heel boos op haar, omdat zij hem op dit moment geen liefde of wat dan ook schenkt (terwijl ik zeker weet dat ze echt wel van hem houd!) en geen moeder voor hem is, maar aan de andere kant weet hij ook dat zijn moeder verdrietig en depressief is en zich daardoor zo gedraagt.
Toen wij het met hem hebben gehad over bureau jeugdzorg zei hij ook meteen dat hij daar niks van wilde weten, omdat hij bang was dat hij uit huis geplaatst zou worden en hij wilde zijn moeder niet in de steek laten.
Toen wij het met hem hebben gehad over bureau jeugdzorg zei hij ook meteen dat hij daar niks van wilde weten, omdat hij bang was dat hij uit huis geplaatst zou worden en hij wilde zijn moeder niet in de steek laten.
maandag 23 januari 2012 om 12:11
Wat triest allemaal..
Moeder wil ook niet aan de anti-depressiva en therapie? Desnoods een opname om van de drank af te komen..en haar leven weer op peil te krijgen.
Blijft dus liever in de slachtofferrol zitten. Dat voelt veiliger dan proberen uit de ellende te komen. Klinkt hard, maar zo zie ik het.
Misschien wordt het tijd om dit ook tegen moeder te zeggen, als dat al niet gezegd is..
Maar denk eerlijk gezegd niet dat iets nog een verschil kan maken..
Moeder wil ook niet aan de anti-depressiva en therapie? Desnoods een opname om van de drank af te komen..en haar leven weer op peil te krijgen.
Blijft dus liever in de slachtofferrol zitten. Dat voelt veiliger dan proberen uit de ellende te komen. Klinkt hard, maar zo zie ik het.
Misschien wordt het tijd om dit ook tegen moeder te zeggen, als dat al niet gezegd is..
Maar denk eerlijk gezegd niet dat iets nog een verschil kan maken..
maandag 23 januari 2012 om 12:11
maandag 23 januari 2012 om 12:22
Moeder blijft inderdaad heel erg in de slachtofferrol hangen. Ze is wel aan de anti-depressiva, maar ik heb niet het idee dat dit een wereld van verschil maakt. Ze is in therapie geweest, maar is hier ook uiteindelijk zomaar weer mee gestopt. Toen ze met het gezin in therapie waren heeft vriendin geprobeerd moeder op te laten nemen, maar hier moest moeder zelf ook meer akkoord gaan en dat wilde ze uiteraard niet.
Er is al vaak tegen haar gezegd dat ze blijft hangen in haar slachtofferrol en dat ze haar eigen ellende in stand houd. Er is ook al vaker tegen haar gezegd dat wanneer haar man dit zou weten hij zich zou omdraaien in zijn graf. Dit maakt allemaal geen indruk op haar.
elninjoo: Het klinkt inderdaad zo en ik denk dat wanneer iedereen zelfstandig genoeg is om voor zichzelf te kunnen zorgen , ze ook vast niet meer lang leeft. Ze heeft ook regelmatig gezegd dat ze denkt dat ze dan ook niet meer nodig is, omdat haar kinderen dan voor zichzelf kunnen zorgen.
Ik denk niet dat moeder toestemming zal geven, maar kan het ook zonder toestemming? Ik ga in ieder geval het AMK bellen om een melding te maken van ernstige verwaarlozing.
Er is al vaak tegen haar gezegd dat ze blijft hangen in haar slachtofferrol en dat ze haar eigen ellende in stand houd. Er is ook al vaker tegen haar gezegd dat wanneer haar man dit zou weten hij zich zou omdraaien in zijn graf. Dit maakt allemaal geen indruk op haar.
elninjoo: Het klinkt inderdaad zo en ik denk dat wanneer iedereen zelfstandig genoeg is om voor zichzelf te kunnen zorgen , ze ook vast niet meer lang leeft. Ze heeft ook regelmatig gezegd dat ze denkt dat ze dan ook niet meer nodig is, omdat haar kinderen dan voor zichzelf kunnen zorgen.
Ik denk niet dat moeder toestemming zal geven, maar kan het ook zonder toestemming? Ik ga in ieder geval het AMK bellen om een melding te maken van ernstige verwaarlozing.
maandag 23 januari 2012 om 13:43
quote:mi-jo schreef op 23 januari 2012 @ 11:32:
[...]
De enigen die hem eventueel in huis zouden willen nemen zijn vriendin en haar vriend, maar zij hebben nog geen eigen huisje. De broer en zus willen hem beide niet in huis nemen, omdat die de verantwoordelijkheid van het opvoeden van een puber niet op zich willen nemen.Dat lijkt me niet zo reeël aangezien ze nu ook in 1 huis wonen en het nu ook allemaal niet lukt.
[...]
De enigen die hem eventueel in huis zouden willen nemen zijn vriendin en haar vriend, maar zij hebben nog geen eigen huisje. De broer en zus willen hem beide niet in huis nemen, omdat die de verantwoordelijkheid van het opvoeden van een puber niet op zich willen nemen.Dat lijkt me niet zo reeël aangezien ze nu ook in 1 huis wonen en het nu ook allemaal niet lukt.
maandag 23 januari 2012 om 22:40
quote:vrouwke_theelepel schreef op 23 januari 2012 @ 13:43:
[...]
Dat lijkt me niet zo reeël aangezien ze nu ook in 1 huis wonen en het nu ook allemaal niet lukt.Klopt, maar ik denk dat het nu ook absoluut niet lukt, omdat iedereen niet goed in zijn/haar vel zit en daardoor ook veel minder begrip en respect voor elkaar heeft. Hij zal toch uiteindelijk ergens naartoe moeten kunnen denk ik dan? Maar ik denk inderdaad dat het te betwijfelen is of het wel zou lukken wanneer ze niet meer bij hun moeder thuis wonen.
[...]
Dat lijkt me niet zo reeël aangezien ze nu ook in 1 huis wonen en het nu ook allemaal niet lukt.Klopt, maar ik denk dat het nu ook absoluut niet lukt, omdat iedereen niet goed in zijn/haar vel zit en daardoor ook veel minder begrip en respect voor elkaar heeft. Hij zal toch uiteindelijk ergens naartoe moeten kunnen denk ik dan? Maar ik denk inderdaad dat het te betwijfelen is of het wel zou lukken wanneer ze niet meer bij hun moeder thuis wonen.
