Relaties
alle pijlers
Zo teleurgesteld in vriend
zaterdag 11 augustus 2018 om 11:45
Ik ben zo teleurgesteld in mijn vriend en ik hoopte hier mijn verhaal te kunnen doen.
Ik ben 8+ jaar samen met hem samen en we hebben een dochtertje van 3. Ik heb steeds vaker het gevoel dat ik geen steun krijg van mijn vriend.
Een poos geleden was ik opgenomen in het ziekenhuis met een infectie. Ik weet dat de wereld dan niet stopt met draaien en dat er ergere dingen zijn, maar ik had toen helemaal niet het gevoel dat mijn vriend met mij inzat.
Hij kon mij niet komen halen uit het ziekenhuis omdat hij moest werken (hij heeft wel nog sociaal verlof staan). Ik heb zelf vervoer moeten regelen. Toen ik thuiskwam lag er een laag zichtbaar stof op de vloer (we hebben huisdieren die veel haar verliezen). Hij had niet één keer kunnen stofzuigen, terwijl mijn dochtertje wel op de zelfde vloer speelde. Hij had zelfs niets in huis gehaald om te eten (geen brood, geen beleg). Ik heb meestal iets in de diepvries staan om gewoon op te warmen als ik eens geen zin heb om te koken, maar ook dat had hij opgegeten.
We hebben hierna afgesproken om een avond samen door te brengen, omdat we elkaar lang niet hadden gezien. Na vijf minuten is hij in slaap gevallen op de bank. Toen ik zei dat ik dit jammer vond omdat we elkaar niet hadden gezien, kloeg hij dat hij wel twee weken alles alleen had kunnen toen (terwijl hij in het huishouden niets had gedaan). Het weekend erop was hij de hele tijd weg met een vriend (was al langer gepland, maar ik vond het wel spijtig dat ik hem weer niet had gezien). Toen hij thuiskwam wilde hij seks. Ik voelde mij niet lekker en we hadden bijna geen tijd met elkaar doorgebracht dus had ik geen zin. Hij zei dat ik altijd naar een reden zoek om boos te zijn, zodat ik niet zou 'moeten'. Dit is geen waar.
Ik vind het erg dat hij niet één keer kan vragen hoe het gaat met mij of of hij iets kan doen voor mij.
Ik heb het gevoel dat ik enkel maar goed ben voor de was, de plas en de seks.
Mijn vriend heeft mij nooit echt kunnen steunen.
Mijn moeder is gestorven toen ik jong was, mijn vader is 15 jaar samen geweest met mijn stiefmoeder, die twee jaar geleden ook gestorven is. Toen ik in die periode in een huilbui uitbarstte in de keuken, kwam mijn vriend kijken, hij haalde iets uit te kast om te eten en liep weer weg. Ik heb hem gevraagd of hij niet eens een knuffel kon geven of vragen wat er scheelt. Hij heeft geantwoord dat hij al wist waarom ik weende en dat het dus geen zin had om het te vragen.
Zolang ik het gezin laat draaien, loopt alles goed. Als ik iets lekker kook of een wijntje meebreng om samen te eten is het gezellig, maar hij doet nooit het omgekeerde voor mij. Als ik niet meer 'functioneer' zoals het moet (als ik ergens mee zit), dan moet ik er maar zelf zien uit te komen. Dat is toch geen relatie.
Ik heb steeds meer twijfels. Wat er nu gebeurd is, maakt dit alleen maar erger. Als ik hierover iets zeg in mijn omgeving, dan krijg ik te horen dat hij een binnenvetter is en dat ik dit maar moet aanvaarden.
Ik weet niet of ik dat nog kan/wil.
Ik kan gerust wat input gebruiken en hoor graag jullie reactie.
Ik ben 8+ jaar samen met hem samen en we hebben een dochtertje van 3. Ik heb steeds vaker het gevoel dat ik geen steun krijg van mijn vriend.
Een poos geleden was ik opgenomen in het ziekenhuis met een infectie. Ik weet dat de wereld dan niet stopt met draaien en dat er ergere dingen zijn, maar ik had toen helemaal niet het gevoel dat mijn vriend met mij inzat.
Hij kon mij niet komen halen uit het ziekenhuis omdat hij moest werken (hij heeft wel nog sociaal verlof staan). Ik heb zelf vervoer moeten regelen. Toen ik thuiskwam lag er een laag zichtbaar stof op de vloer (we hebben huisdieren die veel haar verliezen). Hij had niet één keer kunnen stofzuigen, terwijl mijn dochtertje wel op de zelfde vloer speelde. Hij had zelfs niets in huis gehaald om te eten (geen brood, geen beleg). Ik heb meestal iets in de diepvries staan om gewoon op te warmen als ik eens geen zin heb om te koken, maar ook dat had hij opgegeten.
We hebben hierna afgesproken om een avond samen door te brengen, omdat we elkaar lang niet hadden gezien. Na vijf minuten is hij in slaap gevallen op de bank. Toen ik zei dat ik dit jammer vond omdat we elkaar niet hadden gezien, kloeg hij dat hij wel twee weken alles alleen had kunnen toen (terwijl hij in het huishouden niets had gedaan). Het weekend erop was hij de hele tijd weg met een vriend (was al langer gepland, maar ik vond het wel spijtig dat ik hem weer niet had gezien). Toen hij thuiskwam wilde hij seks. Ik voelde mij niet lekker en we hadden bijna geen tijd met elkaar doorgebracht dus had ik geen zin. Hij zei dat ik altijd naar een reden zoek om boos te zijn, zodat ik niet zou 'moeten'. Dit is geen waar.
Ik vind het erg dat hij niet één keer kan vragen hoe het gaat met mij of of hij iets kan doen voor mij.
Ik heb het gevoel dat ik enkel maar goed ben voor de was, de plas en de seks.
Mijn vriend heeft mij nooit echt kunnen steunen.
Mijn moeder is gestorven toen ik jong was, mijn vader is 15 jaar samen geweest met mijn stiefmoeder, die twee jaar geleden ook gestorven is. Toen ik in die periode in een huilbui uitbarstte in de keuken, kwam mijn vriend kijken, hij haalde iets uit te kast om te eten en liep weer weg. Ik heb hem gevraagd of hij niet eens een knuffel kon geven of vragen wat er scheelt. Hij heeft geantwoord dat hij al wist waarom ik weende en dat het dus geen zin had om het te vragen.
Zolang ik het gezin laat draaien, loopt alles goed. Als ik iets lekker kook of een wijntje meebreng om samen te eten is het gezellig, maar hij doet nooit het omgekeerde voor mij. Als ik niet meer 'functioneer' zoals het moet (als ik ergens mee zit), dan moet ik er maar zelf zien uit te komen. Dat is toch geen relatie.
Ik heb steeds meer twijfels. Wat er nu gebeurd is, maakt dit alleen maar erger. Als ik hierover iets zeg in mijn omgeving, dan krijg ik te horen dat hij een binnenvetter is en dat ik dit maar moet aanvaarden.
Ik weet niet of ik dat nog kan/wil.
Ik kan gerust wat input gebruiken en hoor graag jullie reactie.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:00
In Vlaanderen is kloeg niet zo heel gek.SilverShadow schreef: ↑11-08-2018 11:58Hij KLOEG?
Ik snap niet dat je nog bij hem bent. Ik lees niets wat leuk aan hem is.
Ik lees ook niks leuks. Heb je werk? Op wiens naam staat het huis? Ga van daaruit eens stappen zetten om zonder hem verder te gaan. Aan één kind heb je wel genoeg, denk ik.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:01
Ja en? Dat is ie ook als jullie uit elkaar zijn. Hij is ook jouw partner, maar ziet jou totaal niet staan. Het zou wat zijn, dat je enkel bij elkaar MOET blijven omdat ie nou eenmaal een kind met je heeft gemaakt.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:04
Ooit was hij leuk genoeg om een kind mee te krijgen.
Ik zou het nooit kunnen verdragen dat een andere vrouw moeder speelt over mijn kind.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:05
Je bent getrouwd met een botte hork. Ik zou mezelf meer gunnen dan dat, dus ik vraag me af waarom jij dit blijkbaar goed genoeg vindt.
Je komt wat lijdzaam over, als iemand die baalt, maar het wel allemaal ondergaat en zichzelf zielig vindt. Kom op, geef jezelf een schop onder je gat en doe er wat mee, kom voor jezelf op! Zég hem hoe je het wil. Zeg hem hoe je je voelt.
Maar als ik heel eerlijk ben....deze man zal echt niet veranderen. Je kunt het natuurlijk proberen, maar ik denk dat jij beter af bent door je rug te rechten en een scheiding aan te vragen.
Werk je?
Oh, en trouwens, met 'een binnenvetter zijn' heeft dit niets te maken. B innenvetters kunnen ook gewoon stofzuigen. Dit heeft te maken met een lompe boer zijn.
Je komt wat lijdzaam over, als iemand die baalt, maar het wel allemaal ondergaat en zichzelf zielig vindt. Kom op, geef jezelf een schop onder je gat en doe er wat mee, kom voor jezelf op! Zég hem hoe je het wil. Zeg hem hoe je je voelt.
Maar als ik heel eerlijk ben....deze man zal echt niet veranderen. Je kunt het natuurlijk proberen, maar ik denk dat jij beter af bent door je rug te rechten en een scheiding aan te vragen.
Werk je?
Oh, en trouwens, met 'een binnenvetter zijn' heeft dit niets te maken. B innenvetters kunnen ook gewoon stofzuigen. Dit heeft te maken met een lompe boer zijn.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:08
Als je dit echt meent, oké, veel plezier de rest van je leven met deze hooibuil.
Maar echt, dat meen je toch niet? Hij is nú niet leuk. En jij pikt alles, dus hij verandert niet. En jíj bent de enige moeder van je kind, doe niet zo raar.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:10
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:11
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:13
das ook een keus, dan blijf je. Als je echt niks meer hebt om te blijven maak je vanzelf een andere keus. Hopelijk vergooi je daarmee niet de beste tijd van je leven.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:13
Er zijn dus 2 keuzes:
1. Accepteren dat vriend zo is
2. Uit elkaar
Welke keuze de beste is weet alleen jijzelf. Je vriend is zoals hij is, jij bent degene die veranderd is. Vroeger was hij al alleen met zichzelf bezig, jij wil nu wel steun van hem.
Dat je steun wil is ook logisch, je hebt alleen een partner die geen steun wil/kan geven. Al jaren niet, en dat gaat ook waarschijnlijk niet meer veranderen.
Je kan nog relatietherapie overwegen zodat vriend wat meer jou kant op beweegt, maar een attente zorgzame man zal het niet meer worden.
1. Accepteren dat vriend zo is
2. Uit elkaar
Welke keuze de beste is weet alleen jijzelf. Je vriend is zoals hij is, jij bent degene die veranderd is. Vroeger was hij al alleen met zichzelf bezig, jij wil nu wel steun van hem.
Dat je steun wil is ook logisch, je hebt alleen een partner die geen steun wil/kan geven. Al jaren niet, en dat gaat ook waarschijnlijk niet meer veranderen.
Je kan nog relatietherapie overwegen zodat vriend wat meer jou kant op beweegt, maar een attente zorgzame man zal het niet meer worden.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:17
Ik zou ook zeggen dat je van hem af moet. Maar ik vind scheiden met zulke jonge kinderen eigenlijk zó fout. Waarom letten mensen niet beter op met wie ze kinderen krijgen?
Dus als je zegt dat hij wel leuk genoeg was om kinderen mee te krijgen: wat is er veranderd? Waarom is hij veranderd? Hij heeft duidelijk geen zin om tijd met je door te brengen, het interesseert hem niet eens hoe het met je gaat. Is de liefde bij hem over?
Die vraag zou ik hem stellen.
Dus als je zegt dat hij wel leuk genoeg was om kinderen mee te krijgen: wat is er veranderd? Waarom is hij veranderd? Hij heeft duidelijk geen zin om tijd met je door te brengen, het interesseert hem niet eens hoe het met je gaat. Is de liefde bij hem over?
Die vraag zou ik hem stellen.
Voordat je door kunt gaan met het bezoeken van het forum, moet je je wachtwoord veranderen.
zaterdag 11 augustus 2018 om 12:18
