Relaties
alle pijlers
zomaar weg
woensdag 11 augustus 2010 om 01:05
hallo allemaal,
heb veel zitten lezen op deze site en wil mijn verhaal eigenlijk even kwijt
in augustus 2007 leerde ik mijn vriend/ex kennen .
kort daarnaar werdt ik zwanger , en hebben beide ervoor gekozen om ervoor te gaan.
er was alleen 1 probleem we woonden beide bij mijn ouders.
maar die vonden het geen probleem dat we daar nog een tijdje zouden blijven en een babykamer zouden maken.
juni 2008 is ons zoontje geboren
in december 2008 kregen we een huisje toegewezen, maar in januari 2009liep de relatie stuk.
naar 3 weken hebben we besloten het toch te gaan proberen met zijn 3tje in het nieuwe huisje,
dit ging een tijdje goed , maar al snel kwamen er veel ruzie`s.
mijn vriend/ex wilde zijn vrijheid terug en keek weinig meer om naar mij en mijn zoontje.
altijd was hij maar weg met vrienden.
tot ik in oktober 2009 zoiets had van dit kan zo niet meer!
dus heb hem verteld dat het over was en beter was als hij zijn spullen zou pakken.
maar ik hielt nog wel van hem, het was mijn bedoeling om hem te laten schrikken .
de volgende dag hebben we samen gepraat , en dat ging eigenlijk heel goed en hij is terug gekomen.
tot mei 2010 is het goed gegaan maar toen kwam het gezeik weer .
tot gisteren...
we kwamen uit bed en er was niks aan de hand .
me vriend/ex ging zoals gewoonlijk xboxe en me zoontje en ik waren ons klaar aan het maken om naar mijn ouders te gaan.
ondertussen kwam er nog een maat van mijn vriend/ex langst om te xboxe, en ik ben weggegaan met mijn zoontje naar mijn ouders.
ik had hem eind van de middag een smsje gestuurd of hij thuis was , maar kreeg hier geen reactie op.
maar dacht er verder niet aan want dat gebeurde wel vaker.
tot ik savonds met mijn zoontje thuis kwam en het was donker in huis ,doe de voordeur open en het was stil.
dus ik dacht dat hij met vrienden weg was .
tot dat ik de woonkamer in kwam lopen en zag dat de televisie van de muur was.
het enige wat er nog hing was een beugel.
dus mijn eerste reactie was shiit er is ingebroken.
tot ik goed verder ging kijken en zag dat al zijn spullen weg waren
dus hop weer in de auto en hem proberen te bellen maar kreeg geen gehoor.
dus ben ik naar zijn moeder gegaan en gevraagd of zij van iets wist .
maar ze zei van niet en zou hem voor me bellen en vragen of hij mij wilde bellen.
onderweg naar huis belde hij me , en vertelde me dat hij het al gepland had om te vertrekken als ik er niet zou zijn .
en daar moest ik het mee doen.
vanmiddag is hij langst geweest om te praten maar het enige wat hij me zei was, dat het over was en dat ik zijn moeder niet meer lastig moet vallen door onverwacht aan de deur te staan.
en wat me het meeste pijn doet is dat hij geen woord over ons zoontje gezegt heeft.
en hoe moet ik ingodsnaam een kind van net 2 jaar uitleggen dat zijn papa weg is.
als hij een scooter ziet is het eerste wat hij doet is wijzen en roept papa papa
dan breekt mijn hart
ik heb hem nog een smsje gestuurd omdat hij zijn telefoon toch niet opneemt , met het verzoek om te prate over ons zoontje.
maar ook hierop kreeg ik geen gehoor.
het is een beetje een lang verhaal geworden maar moest het van me afschrijven en hoop eigenlijk een beetje op tips
heb veel zitten lezen op deze site en wil mijn verhaal eigenlijk even kwijt
in augustus 2007 leerde ik mijn vriend/ex kennen .
kort daarnaar werdt ik zwanger , en hebben beide ervoor gekozen om ervoor te gaan.
er was alleen 1 probleem we woonden beide bij mijn ouders.
maar die vonden het geen probleem dat we daar nog een tijdje zouden blijven en een babykamer zouden maken.
juni 2008 is ons zoontje geboren
in december 2008 kregen we een huisje toegewezen, maar in januari 2009liep de relatie stuk.
naar 3 weken hebben we besloten het toch te gaan proberen met zijn 3tje in het nieuwe huisje,
dit ging een tijdje goed , maar al snel kwamen er veel ruzie`s.
mijn vriend/ex wilde zijn vrijheid terug en keek weinig meer om naar mij en mijn zoontje.
altijd was hij maar weg met vrienden.
tot ik in oktober 2009 zoiets had van dit kan zo niet meer!
dus heb hem verteld dat het over was en beter was als hij zijn spullen zou pakken.
maar ik hielt nog wel van hem, het was mijn bedoeling om hem te laten schrikken .
de volgende dag hebben we samen gepraat , en dat ging eigenlijk heel goed en hij is terug gekomen.
tot mei 2010 is het goed gegaan maar toen kwam het gezeik weer .
tot gisteren...
we kwamen uit bed en er was niks aan de hand .
me vriend/ex ging zoals gewoonlijk xboxe en me zoontje en ik waren ons klaar aan het maken om naar mijn ouders te gaan.
ondertussen kwam er nog een maat van mijn vriend/ex langst om te xboxe, en ik ben weggegaan met mijn zoontje naar mijn ouders.
ik had hem eind van de middag een smsje gestuurd of hij thuis was , maar kreeg hier geen reactie op.
maar dacht er verder niet aan want dat gebeurde wel vaker.
tot ik savonds met mijn zoontje thuis kwam en het was donker in huis ,doe de voordeur open en het was stil.
dus ik dacht dat hij met vrienden weg was .
tot dat ik de woonkamer in kwam lopen en zag dat de televisie van de muur was.
het enige wat er nog hing was een beugel.
dus mijn eerste reactie was shiit er is ingebroken.
tot ik goed verder ging kijken en zag dat al zijn spullen weg waren
dus hop weer in de auto en hem proberen te bellen maar kreeg geen gehoor.
dus ben ik naar zijn moeder gegaan en gevraagd of zij van iets wist .
maar ze zei van niet en zou hem voor me bellen en vragen of hij mij wilde bellen.
onderweg naar huis belde hij me , en vertelde me dat hij het al gepland had om te vertrekken als ik er niet zou zijn .
en daar moest ik het mee doen.
vanmiddag is hij langst geweest om te praten maar het enige wat hij me zei was, dat het over was en dat ik zijn moeder niet meer lastig moet vallen door onverwacht aan de deur te staan.
en wat me het meeste pijn doet is dat hij geen woord over ons zoontje gezegt heeft.
en hoe moet ik ingodsnaam een kind van net 2 jaar uitleggen dat zijn papa weg is.
als hij een scooter ziet is het eerste wat hij doet is wijzen en roept papa papa
dan breekt mijn hart
ik heb hem nog een smsje gestuurd omdat hij zijn telefoon toch niet opneemt , met het verzoek om te prate over ons zoontje.
maar ook hierop kreeg ik geen gehoor.
het is een beetje een lang verhaal geworden maar moest het van me afschrijven en hoop eigenlijk een beetje op tips
woensdag 11 augustus 2010 om 01:35
quote:Enneaaa schreef op 11 augustus 2010 @ 01:31:
Mooi en hopelijk zijn petje ook..... wat een onverantwoordelijke kindman lijkt dit zeg. Misschien als je geen contact opneemt en wel naar rechtshulp zoekt en je zaken wat betreft je zoontje voor jezelf op een rijtje zet ,kan je na overleg met een advocaat of juridisch medewerker hem een voorstel doen inzake een omgangsregeling. Wellicht is hij dan ook meer tot rede in staat.
contact opnemen met hem dat vertik ik nou
ben niet vanplan om hem achter zen reet aan te blijven zitten
en van die omgangsregeling ga ik morgen op mijn gemakje is even uitzoeken
Mooi en hopelijk zijn petje ook..... wat een onverantwoordelijke kindman lijkt dit zeg. Misschien als je geen contact opneemt en wel naar rechtshulp zoekt en je zaken wat betreft je zoontje voor jezelf op een rijtje zet ,kan je na overleg met een advocaat of juridisch medewerker hem een voorstel doen inzake een omgangsregeling. Wellicht is hij dan ook meer tot rede in staat.
contact opnemen met hem dat vertik ik nou
ben niet vanplan om hem achter zen reet aan te blijven zitten
en van die omgangsregeling ga ik morgen op mijn gemakje is even uitzoeken
woensdag 11 augustus 2010 om 01:36
quote:mama__20 schreef op 11 augustus 2010 @ 01:35:
[...]
contact opnemen met hem dat vertik ik nou
ben niet vanplan om hem achter zen reet aan te blijven zitten
en van die omgangsregeling ga ik morgen op mijn gemakje is even uitzoekenheel goed, maar haal er een professional bij. Dat levert je meer op dan het je kost. En organiseer hulp van vriendinnen en ouders, het is niet niks in je eentje een kind.
[...]
contact opnemen met hem dat vertik ik nou
ben niet vanplan om hem achter zen reet aan te blijven zitten
en van die omgangsregeling ga ik morgen op mijn gemakje is even uitzoekenheel goed, maar haal er een professional bij. Dat levert je meer op dan het je kost. En organiseer hulp van vriendinnen en ouders, het is niet niks in je eentje een kind.
woensdag 11 augustus 2010 om 01:38
Goed dat je werkt.
Ik lees zo al een paar positieve punten. Je woonplekje is velig want op jouw naam, je werkt dus je kan voor je eigen inkomste zorgen ( en hij heeft gewoon kinderallimentatie te betalen, maak daar snel werk van! )
Biedt een omgangsregeling aan. Je zoontje heeft recht op contact met zijn vader. het is verder zijn verantwoordelijkheid of hij dat oppikt maar geef die ruimte.
Zet andere sloten op de deur.
Onbetrouwbaar als hij zonder overleg jullie huis leegrooft.
Ik lees zo al een paar positieve punten. Je woonplekje is velig want op jouw naam, je werkt dus je kan voor je eigen inkomste zorgen ( en hij heeft gewoon kinderallimentatie te betalen, maak daar snel werk van! )
Biedt een omgangsregeling aan. Je zoontje heeft recht op contact met zijn vader. het is verder zijn verantwoordelijkheid of hij dat oppikt maar geef die ruimte.
Zet andere sloten op de deur.
Onbetrouwbaar als hij zonder overleg jullie huis leegrooft.
woensdag 11 augustus 2010 om 01:40
quote:meds schreef op 11 augustus 2010 @ 01:34:
enne girl power hoor! Je bent heel erg jong en als je je schouders eronder zet komt het met jou en je kind allemaal dik in orde. Als je maar van je af bijt!
goed komen doet het zeker !
het leven gaat verder en ik kan natuurlijk niet als een zielig hoopje in elkaar zakken , en daar schiet je natuurlijk ook niks mee op
moet sterk zijn voor mijn zoontje
probeer zo min mogenlijk te laten merken en doe alles zo als gewoonlijk .
maar hoe dan ook hij weet toch dondersgoed dat het niet klopt
enne girl power hoor! Je bent heel erg jong en als je je schouders eronder zet komt het met jou en je kind allemaal dik in orde. Als je maar van je af bijt!
goed komen doet het zeker !
het leven gaat verder en ik kan natuurlijk niet als een zielig hoopje in elkaar zakken , en daar schiet je natuurlijk ook niks mee op
moet sterk zijn voor mijn zoontje
probeer zo min mogenlijk te laten merken en doe alles zo als gewoonlijk .
maar hoe dan ook hij weet toch dondersgoed dat het niet klopt
woensdag 11 augustus 2010 om 01:40
quote:mama__20 schreef op 11 augustus 2010 @ 01:05:
als hij een scooter ziet is het eerste wat hij doet is wijzen en roept papa papa
dan breekt mijn hart
Dat komt omdat jij beseft dat zijn papa is weggegaan. Hij ziet echt alleen een scooter waarop zijn papa ook zit. Hij voelt niet wat jij voelt wanneer hij zo vrolijk naar de scooter wijst. Zodra jij helemaal verdrietig hier van wordt weet hij wel (door jouw verdriet) dat er iets heel naars is. Hij is twee en kan er dan weinig mee. Hij snapthet niet maar voelt jouw verdriet wel. Dan ligt er voor een twee jarige verwarring op de loer. Jouw gedrag bepaald (voorlopig) hoe hij hier mee om gaat. Een twee-jarige kijkt naar zijn mama om te bepalen of iets leuk is, of iets eng is, of iets grappig is. Hij verkent zijn wereld en staaft deze aan jouw reactie er op.
Bijvoorbeeld: Scooter--> Jeey dat is papa---> mama huilen--> scooter niet leuk.
Tip: gewoon zeggen : ja papa heeft ook een scooter (ofzo).
als hij een scooter ziet is het eerste wat hij doet is wijzen en roept papa papa
dan breekt mijn hart
Dat komt omdat jij beseft dat zijn papa is weggegaan. Hij ziet echt alleen een scooter waarop zijn papa ook zit. Hij voelt niet wat jij voelt wanneer hij zo vrolijk naar de scooter wijst. Zodra jij helemaal verdrietig hier van wordt weet hij wel (door jouw verdriet) dat er iets heel naars is. Hij is twee en kan er dan weinig mee. Hij snapthet niet maar voelt jouw verdriet wel. Dan ligt er voor een twee jarige verwarring op de loer. Jouw gedrag bepaald (voorlopig) hoe hij hier mee om gaat. Een twee-jarige kijkt naar zijn mama om te bepalen of iets leuk is, of iets eng is, of iets grappig is. Hij verkent zijn wereld en staaft deze aan jouw reactie er op.
Bijvoorbeeld: Scooter--> Jeey dat is papa---> mama huilen--> scooter niet leuk.
Tip: gewoon zeggen : ja papa heeft ook een scooter (ofzo).
woensdag 11 augustus 2010 om 01:42
quote:mama__20 schreef op 11 augustus 2010 @ 01:40:
[...]
goed komen doet het zeker !
het leven gaat verder en ik kan natuurlijk niet als een zielig hoopje in elkaar zakken , en daar schiet je natuurlijk ook niks mee op
moet sterk zijn voor mijn zoontje
probeer zo min mogenlijk te laten merken en doe alles zo als gewoonlijk .
maar hoe dan ook hij weet toch dondersgoed dat het niet kloptgoed vrouw jij klinkt nuchter jij komt er wel
[...]
goed komen doet het zeker !
het leven gaat verder en ik kan natuurlijk niet als een zielig hoopje in elkaar zakken , en daar schiet je natuurlijk ook niks mee op
moet sterk zijn voor mijn zoontje
probeer zo min mogenlijk te laten merken en doe alles zo als gewoonlijk .
maar hoe dan ook hij weet toch dondersgoed dat het niet kloptgoed vrouw jij klinkt nuchter jij komt er wel
woensdag 11 augustus 2010 om 01:43
quote:Enneaaa schreef op 11 augustus 2010 @ 01:40:
[...]
Dat komt omdat jij beseft dat zijn papa is weggegaan. Hij ziet echt alleen een scooter waarop zijn papa ook zit. Hij voelt niet wat jij voelt wanneer hij zo vrolijk naar de scooter wijst. Zodra jij helemaal verdrietig hier van wordt weet hij wel (door jouw verdriet) dat er iets heel naars is. Hij is twee en kan er dan weinig mee. Hij snapthet niet maar voelt jouw verdriet wel. Dan ligt er voor een twee jarige verwarring op de loer. Jouw gedrag bepaald (voorlopig) hoe hij hier mee om gaat. Een twee-jarige kijkt naar zijn mama om te bepalen of iets leuk is, of iets eng is, of iets grappig is. Hij verkent zijn wereld en staaft deze aan jouw reactie er op.
Bijvoorbeeld: Scooter--> Jeey dat is papa---> mama huilen--> scooter niet leuk.
Tip: gewoon zeggen : ja papa heeft ook een scooter (ofzo).
ja daar heb je indd gelijk in
maar dat is je gevoel
maar ik ga er op letten
dankje
[...]
Dat komt omdat jij beseft dat zijn papa is weggegaan. Hij ziet echt alleen een scooter waarop zijn papa ook zit. Hij voelt niet wat jij voelt wanneer hij zo vrolijk naar de scooter wijst. Zodra jij helemaal verdrietig hier van wordt weet hij wel (door jouw verdriet) dat er iets heel naars is. Hij is twee en kan er dan weinig mee. Hij snapthet niet maar voelt jouw verdriet wel. Dan ligt er voor een twee jarige verwarring op de loer. Jouw gedrag bepaald (voorlopig) hoe hij hier mee om gaat. Een twee-jarige kijkt naar zijn mama om te bepalen of iets leuk is, of iets eng is, of iets grappig is. Hij verkent zijn wereld en staaft deze aan jouw reactie er op.
Bijvoorbeeld: Scooter--> Jeey dat is papa---> mama huilen--> scooter niet leuk.
Tip: gewoon zeggen : ja papa heeft ook een scooter (ofzo).
ja daar heb je indd gelijk in
maar dat is je gevoel
maar ik ga er op letten
dankje
woensdag 11 augustus 2010 om 01:48
quote:iry schreef op 11 augustus 2010 @ 01:38:
Goed dat je werkt.
Ik lees zo al een paar positieve punten. Je woonplekje is velig want op jouw naam, je werkt dus je kan voor je eigen inkomste zorgen ( en hij heeft gewoon kinderallimentatie te betalen, maak daar snel werk van! )
Biedt een omgangsregeling aan. Je zoontje heeft recht op contact met zijn vader. het is verder zijn verantwoordelijkheid of hij dat oppikt maar geef die ruimte.
Zet andere sloten op de deur.
Onbetrouwbaar als hij zonder overleg jullie huis leegrooft.
dankje voor je reacties
de sloten laat ik morgen ook indd vervangen want zijn sleutels zijn wel ingelevert maar zijn snel genoeg bij gemaakt natuurlijk
Goed dat je werkt.
Ik lees zo al een paar positieve punten. Je woonplekje is velig want op jouw naam, je werkt dus je kan voor je eigen inkomste zorgen ( en hij heeft gewoon kinderallimentatie te betalen, maak daar snel werk van! )
Biedt een omgangsregeling aan. Je zoontje heeft recht op contact met zijn vader. het is verder zijn verantwoordelijkheid of hij dat oppikt maar geef die ruimte.
Zet andere sloten op de deur.
Onbetrouwbaar als hij zonder overleg jullie huis leegrooft.
dankje voor je reacties
de sloten laat ik morgen ook indd vervangen want zijn sleutels zijn wel ingelevert maar zijn snel genoeg bij gemaakt natuurlijk
woensdag 11 augustus 2010 om 01:50
Mag ik dan nu nog even zeggen dat ik hem een ongelofelijke puberale onverantwoordelijke kloothannes van een xboxende dweil vindt?
Je kleintje op deze wijze behandelen....... en dan...grrrrrrr hoe kan hij met jullie kleintje erbij van die k*tspellen doen . Dat komt toch recht binnen bij die muppet van twee?
*zet frustratiestandje weer uit*
Daar kan je idd maar beter vanaf zijn.
Je kleintje op deze wijze behandelen....... en dan...grrrrrrr hoe kan hij met jullie kleintje erbij van die k*tspellen doen . Dat komt toch recht binnen bij die muppet van twee?
*zet frustratiestandje weer uit*
Daar kan je idd maar beter vanaf zijn.
woensdag 11 augustus 2010 om 01:53
woensdag 11 augustus 2010 om 01:55
quote:Enneaaa schreef op 11 augustus 2010 @ 01:50:
Mag ik dan nu nog even zeggen dat ik hem een ongelofelijke puberale onverantwoordelijke kloothannes van een xboxende dweil vindt?
Je kleintje op deze wijze behandelen....... en dan...grrrrrrr hoe kan hij met jullie kleintje erbij van die k*tspellen doen . Dat komt toch recht binnen bij die muppet van twee?
*zet frustratiestandje weer uit*
Daar kan je idd maar beter vanaf zijn.
hahaha leef je eigen uit zou ik zeggen
heb er zelf ook geen goed woord voor over
Mag ik dan nu nog even zeggen dat ik hem een ongelofelijke puberale onverantwoordelijke kloothannes van een xboxende dweil vindt?
Je kleintje op deze wijze behandelen....... en dan...grrrrrrr hoe kan hij met jullie kleintje erbij van die k*tspellen doen . Dat komt toch recht binnen bij die muppet van twee?
*zet frustratiestandje weer uit*
Daar kan je idd maar beter vanaf zijn.
hahaha leef je eigen uit zou ik zeggen
heb er zelf ook geen goed woord voor over
woensdag 11 augustus 2010 om 07:54
Aangifte doen bij de politie van diefstal. Hij heeft niet zomaar alle dure spullen mee te nemen waar jij aan mee betaald hebt.
En verder hij is de moeite van het omkijken niet waard. Ik zal het niet heel snel zeggen maar je zoontje is beter af zonder zo'n vader die zichzelf het allerbelangrijkste vind op deez'aard.
Wees nu slim en trap er niet nog een keertje in. Move on. Je hebt een baan, helemaal goed, je bent er wel voor je zoontje, ook helemaal goed, je komt er wel. Ook zonder hem.
Je kunt hem overigens wel verplichten om alimentatie voor jullie zoon te betalen, dat is hij verplicht naar het kind toe om een bijdrage te leveren in het onderhoud van het kind.
En verder hij is de moeite van het omkijken niet waard. Ik zal het niet heel snel zeggen maar je zoontje is beter af zonder zo'n vader die zichzelf het allerbelangrijkste vind op deez'aard.
Wees nu slim en trap er niet nog een keertje in. Move on. Je hebt een baan, helemaal goed, je bent er wel voor je zoontje, ook helemaal goed, je komt er wel. Ook zonder hem.
Je kunt hem overigens wel verplichten om alimentatie voor jullie zoon te betalen, dat is hij verplicht naar het kind toe om een bijdrage te leveren in het onderhoud van het kind.
woensdag 11 augustus 2010 om 08:03
woensdag 11 augustus 2010 om 08:05
Aangifte zou ik niet doen. Je haalt er heel veel me overhoop en die energie kun je beter ergens anders in steken. Daarbij een 2de hands tv en dvd hoeft niet zo duur te zijn. Ook voor de relatie vader/zoon lijkt mij dat niet verstandig.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 11 augustus 2010 om 08:26
Ik zou de politie niet bellen voor een televisie, en je hebt een prima baan je leven is op lapzwans na prima op orde lijkt me.
Gewoon de sloten veranderen, deze situatie, ook voor jezelf even laten ademen en daarna nog een keer proberen het gesprek aan tegaan over je kleine. Als papa lapzswans dan nog niks wil, is het aan hem.
Laat je nooit verleiden tot tegen acties dat is vreselijk zonde en voorkom dat je mee gezogen wordt in spelletjes.
Stuur zijn ouders een kaartje dat zij altijd welkom zijn bij hun kleine kleinzoon en laat het daar voorlopig even bij.
Gewoon de sloten veranderen, deze situatie, ook voor jezelf even laten ademen en daarna nog een keer proberen het gesprek aan tegaan over je kleine. Als papa lapzswans dan nog niks wil, is het aan hem.
Laat je nooit verleiden tot tegen acties dat is vreselijk zonde en voorkom dat je mee gezogen wordt in spelletjes.
Stuur zijn ouders een kaartje dat zij altijd welkom zijn bij hun kleine kleinzoon en laat het daar voorlopig even bij.
..popcorn?
woensdag 11 augustus 2010 om 08:37
quote:nola schreef op 11 augustus 2010 @ 08:26:
Ik zou de politie niet bellen voor een televisie, en je hebt een prima baan je leven is op lapzwans na prima op orde lijkt me.
Gewoon de sloten veranderen, deze situatie, ook voor jezelf even laten ademen en daarna nog een keer proberen het gesprek aan tegaan over je kleine. Als papa lapzswans dan nog niks wil, is het aan hem.
Laat je nooit verleiden tot tegen acties dat is vreselijk zonde en voorkom dat je mee gezogen wordt in spelletjes.
Stuur zijn ouders een kaartje dat zij altijd welkom zijn bij hun kleine kleinzoon en laat het daar voorlopig even bij.Eens.
Ik zou de politie niet bellen voor een televisie, en je hebt een prima baan je leven is op lapzwans na prima op orde lijkt me.
Gewoon de sloten veranderen, deze situatie, ook voor jezelf even laten ademen en daarna nog een keer proberen het gesprek aan tegaan over je kleine. Als papa lapzswans dan nog niks wil, is het aan hem.
Laat je nooit verleiden tot tegen acties dat is vreselijk zonde en voorkom dat je mee gezogen wordt in spelletjes.
Stuur zijn ouders een kaartje dat zij altijd welkom zijn bij hun kleine kleinzoon en laat het daar voorlopig even bij.Eens.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
