zomaar weg
woensdag 11 augustus 2010 om 01:05
hallo allemaal,
heb veel zitten lezen op deze site en wil mijn verhaal eigenlijk even kwijt
in augustus 2007 leerde ik mijn vriend/ex kennen .
kort daarnaar werdt ik zwanger , en hebben beide ervoor gekozen om ervoor te gaan.
er was alleen 1 probleem we woonden beide bij mijn ouders.
maar die vonden het geen probleem dat we daar nog een tijdje zouden blijven en een babykamer zouden maken.
juni 2008 is ons zoontje geboren
in december 2008 kregen we een huisje toegewezen, maar in januari 2009liep de relatie stuk.
naar 3 weken hebben we besloten het toch te gaan proberen met zijn 3tje in het nieuwe huisje,
dit ging een tijdje goed , maar al snel kwamen er veel ruzie`s.
mijn vriend/ex wilde zijn vrijheid terug en keek weinig meer om naar mij en mijn zoontje.
altijd was hij maar weg met vrienden.
tot ik in oktober 2009 zoiets had van dit kan zo niet meer!
dus heb hem verteld dat het over was en beter was als hij zijn spullen zou pakken.
maar ik hielt nog wel van hem, het was mijn bedoeling om hem te laten schrikken .
de volgende dag hebben we samen gepraat , en dat ging eigenlijk heel goed en hij is terug gekomen.
tot mei 2010 is het goed gegaan maar toen kwam het gezeik weer .
tot gisteren...
we kwamen uit bed en er was niks aan de hand .
me vriend/ex ging zoals gewoonlijk xboxe en me zoontje en ik waren ons klaar aan het maken om naar mijn ouders te gaan.
ondertussen kwam er nog een maat van mijn vriend/ex langst om te xboxe, en ik ben weggegaan met mijn zoontje naar mijn ouders.
ik had hem eind van de middag een smsje gestuurd of hij thuis was , maar kreeg hier geen reactie op.
maar dacht er verder niet aan want dat gebeurde wel vaker.
tot ik savonds met mijn zoontje thuis kwam en het was donker in huis ,doe de voordeur open en het was stil.
dus ik dacht dat hij met vrienden weg was .
tot dat ik de woonkamer in kwam lopen en zag dat de televisie van de muur was.
het enige wat er nog hing was een beugel.
dus mijn eerste reactie was shiit er is ingebroken.
tot ik goed verder ging kijken en zag dat al zijn spullen weg waren
dus hop weer in de auto en hem proberen te bellen maar kreeg geen gehoor.
dus ben ik naar zijn moeder gegaan en gevraagd of zij van iets wist .
maar ze zei van niet en zou hem voor me bellen en vragen of hij mij wilde bellen.
onderweg naar huis belde hij me , en vertelde me dat hij het al gepland had om te vertrekken als ik er niet zou zijn .
en daar moest ik het mee doen.
vanmiddag is hij langst geweest om te praten maar het enige wat hij me zei was, dat het over was en dat ik zijn moeder niet meer lastig moet vallen door onverwacht aan de deur te staan.
en wat me het meeste pijn doet is dat hij geen woord over ons zoontje gezegt heeft.
en hoe moet ik ingodsnaam een kind van net 2 jaar uitleggen dat zijn papa weg is.
als hij een scooter ziet is het eerste wat hij doet is wijzen en roept papa papa
dan breekt mijn hart
ik heb hem nog een smsje gestuurd omdat hij zijn telefoon toch niet opneemt , met het verzoek om te prate over ons zoontje.
maar ook hierop kreeg ik geen gehoor.
het is een beetje een lang verhaal geworden maar moest het van me afschrijven en hoop eigenlijk een beetje op tips
heb veel zitten lezen op deze site en wil mijn verhaal eigenlijk even kwijt
in augustus 2007 leerde ik mijn vriend/ex kennen .
kort daarnaar werdt ik zwanger , en hebben beide ervoor gekozen om ervoor te gaan.
er was alleen 1 probleem we woonden beide bij mijn ouders.
maar die vonden het geen probleem dat we daar nog een tijdje zouden blijven en een babykamer zouden maken.
juni 2008 is ons zoontje geboren
in december 2008 kregen we een huisje toegewezen, maar in januari 2009liep de relatie stuk.
naar 3 weken hebben we besloten het toch te gaan proberen met zijn 3tje in het nieuwe huisje,
dit ging een tijdje goed , maar al snel kwamen er veel ruzie`s.
mijn vriend/ex wilde zijn vrijheid terug en keek weinig meer om naar mij en mijn zoontje.
altijd was hij maar weg met vrienden.
tot ik in oktober 2009 zoiets had van dit kan zo niet meer!
dus heb hem verteld dat het over was en beter was als hij zijn spullen zou pakken.
maar ik hielt nog wel van hem, het was mijn bedoeling om hem te laten schrikken .
de volgende dag hebben we samen gepraat , en dat ging eigenlijk heel goed en hij is terug gekomen.
tot mei 2010 is het goed gegaan maar toen kwam het gezeik weer .
tot gisteren...
we kwamen uit bed en er was niks aan de hand .
me vriend/ex ging zoals gewoonlijk xboxe en me zoontje en ik waren ons klaar aan het maken om naar mijn ouders te gaan.
ondertussen kwam er nog een maat van mijn vriend/ex langst om te xboxe, en ik ben weggegaan met mijn zoontje naar mijn ouders.
ik had hem eind van de middag een smsje gestuurd of hij thuis was , maar kreeg hier geen reactie op.
maar dacht er verder niet aan want dat gebeurde wel vaker.
tot ik savonds met mijn zoontje thuis kwam en het was donker in huis ,doe de voordeur open en het was stil.
dus ik dacht dat hij met vrienden weg was .
tot dat ik de woonkamer in kwam lopen en zag dat de televisie van de muur was.
het enige wat er nog hing was een beugel.
dus mijn eerste reactie was shiit er is ingebroken.
tot ik goed verder ging kijken en zag dat al zijn spullen weg waren
dus hop weer in de auto en hem proberen te bellen maar kreeg geen gehoor.
dus ben ik naar zijn moeder gegaan en gevraagd of zij van iets wist .
maar ze zei van niet en zou hem voor me bellen en vragen of hij mij wilde bellen.
onderweg naar huis belde hij me , en vertelde me dat hij het al gepland had om te vertrekken als ik er niet zou zijn .
en daar moest ik het mee doen.
vanmiddag is hij langst geweest om te praten maar het enige wat hij me zei was, dat het over was en dat ik zijn moeder niet meer lastig moet vallen door onverwacht aan de deur te staan.
en wat me het meeste pijn doet is dat hij geen woord over ons zoontje gezegt heeft.
en hoe moet ik ingodsnaam een kind van net 2 jaar uitleggen dat zijn papa weg is.
als hij een scooter ziet is het eerste wat hij doet is wijzen en roept papa papa
dan breekt mijn hart
ik heb hem nog een smsje gestuurd omdat hij zijn telefoon toch niet opneemt , met het verzoek om te prate over ons zoontje.
maar ook hierop kreeg ik geen gehoor.
het is een beetje een lang verhaal geworden maar moest het van me afschrijven en hoop eigenlijk een beetje op tips
woensdag 11 augustus 2010 om 01:18
woensdag 11 augustus 2010 om 01:21
woensdag 11 augustus 2010 om 01:21
woensdag 11 augustus 2010 om 01:24
woensdag 11 augustus 2010 om 01:25
quote:meds schreef op 11 augustus 2010 @ 01:21:
een vader die op zo'n manier zijn gezin in de steek laat is natuurlijk geen traan waard. Ik heb het gevoel dat jullie heel jong zijn. Ik vraag me dan ook af hoe je de kost verdient.
Maak zsm afspraken over omgangsregeling met je ex. Je kind moet zijn vader wel blijven zien natuurlijk
hij is ook geen traan waard nee
wij zijn indd nog jong
ik werk op een kinderdagverblijf
ik zou wel een omgangregeling willen treffen maar als hij dat wilt moet hij er zelf mee komen .
ik heb het geprobeert meer kan ik nu niet doen
een vader die op zo'n manier zijn gezin in de steek laat is natuurlijk geen traan waard. Ik heb het gevoel dat jullie heel jong zijn. Ik vraag me dan ook af hoe je de kost verdient.
Maak zsm afspraken over omgangsregeling met je ex. Je kind moet zijn vader wel blijven zien natuurlijk
hij is ook geen traan waard nee
wij zijn indd nog jong
ik werk op een kinderdagverblijf
ik zou wel een omgangregeling willen treffen maar als hij dat wilt moet hij er zelf mee komen .
ik heb het geprobeert meer kan ik nu niet doen
woensdag 11 augustus 2010 om 01:27
quote:Enneaaa schreef op 11 augustus 2010 @ 01:24:
Heeft hij die Xbox ook meegenomen? Wel zo rustig lijkt me ook voor je zoontje hij is een beetje te klein om met dat soort spelletjes me te kijken of niet?
jaja die kon hij niet missen natuurlijk
en buiten dat heeft hij ook de televisie en de dvd speler mee genomen
Heeft hij die Xbox ook meegenomen? Wel zo rustig lijkt me ook voor je zoontje hij is een beetje te klein om met dat soort spelletjes me te kijken of niet?
jaja die kon hij niet missen natuurlijk
en buiten dat heeft hij ook de televisie en de dvd speler mee genomen
woensdag 11 augustus 2010 om 01:27
woensdag 11 augustus 2010 om 01:27
Ah, wat ellendig
Volgens mij zijn jullie nog heel jong. niet dat dat het minder erg maakt, maar ik hoop vreselijk dat je op jouw jonge leeftijd* er van uit gaande) niet te lang aan zo'n onvolwassen knul blijft hangen en trekken.Echt zonde van je tijd en van je leventje.
Gelukkig heb je het huis op jouw naam staan, mooi een vast plekje voor jou en je zoontje. Dat heb je alvast veilig.
Je gaat het redden meid, natuurlijk is je onbegrip en en verdiet nu te groot om die gedachte te hebben, maar als je weer wat helder in je koppie bent, ga voor het geluk van jou en je zoon! en dat is niet met hem vrees ik.
Bah, wat een nare situatie
Volgens mij zijn jullie nog heel jong. niet dat dat het minder erg maakt, maar ik hoop vreselijk dat je op jouw jonge leeftijd* er van uit gaande) niet te lang aan zo'n onvolwassen knul blijft hangen en trekken.Echt zonde van je tijd en van je leventje.
Gelukkig heb je het huis op jouw naam staan, mooi een vast plekje voor jou en je zoontje. Dat heb je alvast veilig.
Je gaat het redden meid, natuurlijk is je onbegrip en en verdiet nu te groot om die gedachte te hebben, maar als je weer wat helder in je koppie bent, ga voor het geluk van jou en je zoon! en dat is niet met hem vrees ik.
Bah, wat een nare situatie
woensdag 11 augustus 2010 om 01:31
Mooi en hopelijk zijn petje ook..... wat een onverantwoordelijke kindman lijkt dit zeg. Misschien als je geen contact opneemt en wel naar rechtshulp zoekt en je zaken wat betreft je zoontje voor jezelf op een rijtje zet ,kan je na overleg met een advocaat of juridisch medewerker hem een voorstel doen inzake een omgangsregeling. Wellicht is hij dan ook meer tot rede in staat.
woensdag 11 augustus 2010 om 01:31
quote:meds schreef op 11 augustus 2010 @ 01:27:
Je kan ervoor zorgen dat hij voor zijn kind gaat betalen, schakel daarom bureau rechtshulp in. Goed dat je werkt. Heb je ook opvang voor je zoon?
Heb jij meebetaalt aan de spullen die hij heeft meegenomen? Heeft hij ook spullen van jou meegenomen?
ja ik heb opvang voor mijn zoontje , die kan gewoon met mij mee naar het kinderdagverblijf .
ik heb ook meebetaald ja
Je kan ervoor zorgen dat hij voor zijn kind gaat betalen, schakel daarom bureau rechtshulp in. Goed dat je werkt. Heb je ook opvang voor je zoon?
Heb jij meebetaalt aan de spullen die hij heeft meegenomen? Heeft hij ook spullen van jou meegenomen?
ja ik heb opvang voor mijn zoontje , die kan gewoon met mij mee naar het kinderdagverblijf .
ik heb ook meebetaald ja
woensdag 11 augustus 2010 om 01:33