Geen libido, afgestompt zijn...

De realiteit blijkt behoorlijk anders dan de werkelijkheid.



Ik snap deze zin niet, is het een nieuwe gezegde?

want volgensmij is realiteit=werkelijkheid.



Voor de rest lijkt het mij handig om er eens een sexuloog er bij te halen.



Ik denk dat jou man uit liefde geaccepteerd heeft dat jij over zijn grens heen gaat, toen het gebeurd was kan het hem niet meer schelen. Heeft iets te maken met jou loslaten, alleen denk ik dat hierdoor wat verbindenis is verloren gegaan. Dit lijkt het probleem alleen maar erger te maken.



Maar ik loop ook maar wat te bedenken, het is beter als een deskundige er naar kijkt.

Als je lang denkt dat iets dé oplossing gaat zijn en dan blijkt het niet zo te zijn, is het niet gek om in zo'n gat te vallen. Ik denk dat wrs de kleine kinderen ook niet helpen, bijna iedereen die ik ken met kleine kinderen heeft in die periode niet het meest spetterende seksleven. Hoe was dat bij jullie voor de kinderen?



En ik vraag me af, zou het bij jullie miss helpen om het weer speciaal te maken, met z'n twee? Dus bijv een tijdje helemaal geen seks maar wel masseren, knuffelen, intiem praten. Seks kan iets heel "plats" (weet even geen beter woord, bedoel niet vulgair maar eerder leeg) zijn als je je niet betrokken voelt erbij. Volgens mij is het zaak om weer die betrokkenheid te ervaren, naar elkaar toe maar ook naar jezelf toe. Wat wil ik nou echt, waar verlang ik naar, wat stookt dat vuurtje weer op in mij?



Jullie hebben veel geprobeerd en gedaan en wellicht is het tijd om die periode af te sluiten en een nieuwe, geheel andere benadering te proberen.

Ik denk het wel (dat het omkeerbaar is).

Wat pastiche zegt is denk ik een goede richting.

Door niet te veel verwachtingen te hebben, leg je er ook minder druk op.

De grootste fout die mensen maken is denken dat dat swingen hun sexleven een boost zal geven.



Swingen zal alleen werken als beide het graag willen en als het een aanvulling is op een goed bestaand sexleven.



Ik denk daarom ook dat het goed is als jullie samen (en evt apart) gesprekken met een sexuoloog aangaan.

En idd probeer even niet teveel met sex bezig te zijn, maar juist meer de intimiteit met elkaar op te zoeken,



Maar als je van echt van elkaar houdt, kunnen jullie hier samen uitkomen (met hulp) Sterkte!

ik denk dat je voorlopig het eens niet buiten de deur moet zoeken en tuurlijk kun je het dood praten.

Daarom denk ik persoonlijk ook dat het heel goed is dat je hulp hebt gezocht bij een psych.



Weet je waarom je man niet naar een sexuoloog wil? Je bent over z'n grenzen heen gegaan, geef hem daarin dan de tijd om je te vergeven en om nader tot je te komen.



En idd, jullie hebben 2 kleintjes, ook dat speelt een rol. Neem voorlopig lekker de tijd voor knuffelen, zoenen, masseren, elkaas lichaam verwennen zonder sex. En wie weet komt dat weer terug.

Hoe was jullie sexleven voor de kinderen?

Ik bedoel niet te zeggen dat je express over zijn grenzen heen gegaan bent, maar hij ervaart het nu misschien wel zo.



En bedenk altijd; Jouw waarheid hoeft de zijne niet te zijn en andersom.

En er bestaat natuurlijk ook nog de mogelijkheid dat jullie sexwensen te ver uit elkaar liggen. Maar juist daarom is het heel goed om zelf hulp te zoeken.



Zaolang jullie van elkaar houden en er samen een oplossing willen vinden, geloof ik dat het goed komt. Maar verwacht ook van de psych geen kant en klare oplossing, zoiets heeft tijd nodig.

Wijze raad heb ik denk ik niet, maar ik vind het wel alvast van een goede relatie getuigen dat jullie dit samen in alle openheid hebben aangepakt. Dat je elkaars fantasieen kent en jullie elkaar die ruimte hebben gegeven om eea uit te proberen.



Ik denk wel dat de fase met kleine kinderen ermee te maken kan hebben, maar vaak geldt dit volgens mij met name de moeders, zeker als de combi werk-gezin veel organisatie en energie kost en er te weinig tijd en aandacht aan de partner geschonken wordt, of geen puf meer hebben en seks ergens achteraan de agenda belandt. En vaak ook te weinig me-time, waardoor je niet meer toekomt aan verlangen en fantaseren.



Hoe vaak hoor je niet van "zin moeten maken" voor seks en intimiteit? Dat wordt nog lastiger als je weinig libido hebt en te weinig lust aan beleeft, dan doe je het vaak nog uit liefde (uiten) voor elkaar.

In het algemeen gesteld zou je zeggen dat mannen daar minder last van hebben (ken genoeg uitzonderingen trouwens, vrouwen met gezond of zelfs hoog libido en ook mannen met laag libido).

Ik denk dat in een relatie seks en intimiteit seks zorgt voor verbondenheid, oa hechtingsstoffen vrijkomen als oxytocine. Dat komt ook vrij door knuffelen en misschien komt dat ook in voldoende mate vrij door verzorgen en knuffelen van je kinderen. Het schijnt dat mannen die een gezin hebben ook meer van die stoffen aanmaken, dan single mannen.



En dat is misschien door de natuur zo "geregeld" dat het wellicht zorgt voor een sterke hechting en bij hun gezin blijven, waar mannen in principe volgens wetenschappers in aanleg "hun zaad zouden willen verspreiden" qua evolutie, om zoveel mogelijk kans op nageslacht te hebben.



Geen idee of jullie werk en zorg een beetje gelijkelijk verdeeld hebben, maar kan ook gewoon zijn dat jullie chronisch (te) weinig tijd hebben om aan elkaar of jezelf toe te komen. Het is gewoon een heel hectische fase, "tropenjaren", zeker als je nog andere dingen doet, zoals sport, hobby, sociaal leven..



Maar gezien je verhaal maken jullie hier wel tijd voor en willen jullie er van alles aan doen om dit belangrijke aspect niet te verwaarlozen.



Qua fantasieen uitvoeren ben ik er zelf niet helemaal uit. Sommige mensen willen dat juist niet, omdat ze bang zijn voor wat jij beschrijft dat er idd kan gebeuren: dat de werkelijkheid het niet haalt bij de fantasie (oa alleen al omdat je je fantasie zelf kan sturen, dus anderen in je fantasie precies doen wat jij opwindend vindt, maar irl natuurlijk niet precies overeenkomt)..



Het sterke van fantasie kan misschien wel zijn dat het nooit uitkomt en je dus elke keer hetzelfde kan verlangen en elke keer opnieuw "werkt": eenzelfde fantasie kan jarenlang of zelfs levenslang geilheid opwekken.

Tja, ik ken mensen die hun fantasieen in praktijk hebben gebracht en dat geweldig vinden (maar dan viel het niet tegen irl), denk dat het dan meer gaat om bepaalde handelingen of sfeer of setting dan om bijv seks met een ander persoon (dan de partner).



Die handelingen zeggen namelijk wat over je voorkeuren, "een ander persoon" kan vrij anoniem zijn in je hoofd, maar is wel iemand van vlees en bloed in het echt, en misschien niet (helemaal) je smaak of reageert anders dan in je fantasie. Zo kan iemand wel jaren fantaseren over "een trio", waarbij die 3e dan geen gezicht heeft en ook precies aanvoelt wat je zou willen meemaken. En dan in werkelijkheid moet het je smaak maar zijn (voor beide partners) en ook gebeuren wat je ongeveer bedacht had en wijkt het af van je fantasieen.



Ik heb zelf ook wat fantasieen in praktijk gebracht en moet zeggen dat de laatste wel heel dicht in de buurt kwam, superseks was, maar ik sindsdien eigenlijk geen tot weinig behoefte meer heb, omdat (denk ik) het nu zo ingevuld is irl. Kan het ook niet anders verklaren. Maar moet erbij zeggen dat dat met een minnaar was, die eigenlijk mijn type en smaak niet is, ik verder geen gevoelens voor heb (en andersom), dus ergens meer het gevoel geeft van "technisch helemaal okay, maar soort trucendoos die "werkt" bij mij"..



En ik heb gemerkt dat dat me dus geen voldoening oplevert, dat het technisch okay is en eea overeenkwam met hoe ik dacht dat echt geile seks kan zijn. Het was me te anoniem of zo.. Je zou iha zeggen dat zeer bevredigende seks ervoor zorgt dat je meer zin krijgt in een volgende keer, maar na een paar keer was het gewoon uitgeblust. Ben er nog niet helemaal uit waarom, maar ik herken het dus wel.



Overigens had ik in jullie leeftijds- en levensfase ook heel weinig libido en dat was oa volgens mij omdat ik weinig tijd had/ maakte omdat er weinig privacy was. Altijd wel iemand om je heen, een kind wat opeens kan binnenlopen, maar ook dat je met kinderen niet zo snel in spannende setjes of op allerlei andere plekken in huis dan je slaapkamer alle tijd kan nemen om in de stemming te komen en wilde seks te hebben.



En ik heb tijd nodig om in de stemming te komen, te fantaseren, voorpret zeg maar, en ook voorbereiding waardoor je al in de sfeer kan komen. En dat begint pas (en nog steeds, nu oudere kinderen) als ik de "moederrol" kan loslaten. Ik vind het lastig om tegelijkertijd geil te zijn en bijv anderen te woord te moeten staan (zo ook gaat geil en werken niet samen bij mij, of in geile stemming in de supermarkt een praatje te maken met de cassiere).

Ik kan pas echt in die stemming zijn als ik privacy heb, bijv weet dat ik alleen thuis ben, en alle tijd om te fantaseren, alleen al daarvan te genieten en liefst in de wetenschap dat dat een paar uur later ook gaat gebeuren. Ernaar kunnen uitkijken dus, verheugen, verlangen..



Maar dat is hoe ik in elkaar zit, ik snap nooit dat mensen die vaak seks hebben, eigenlijk nooit tijd hebben om te verlangen, want het wordt telkens al ingevuld..want verlangen is voor mijn libido en opwinding het toverwoord..



En ergens zijn die fantasieen nog lang niet ingevuld, want wie dan ook je seks mee hebt, zal nooit precies reageren en aanvoelen zoals jij zelf kan sturen in fantasie. Ik heb weleens hele scenario's gedeeld, en dat zoiets dan ook waargemaakt werd, maar dan nog is het dan zo dat ik in feite de bepalende ben, terwijl ik me juist wil overgeven en die ander laten bepalen, als je nog snapt wat ik bedoel.. (zonder eerst te hoeven vertellen wat je wil dat er gebeurt, maar dat die ander de leidende is en "toevallig" precies die dingen doet die je zou willen). Op het moment dat je zelf aangeeft wat je wil, is dat stuk (dat die ander leidt/ domineert) al om zeep, want die volgt op dat moment jouw ideeen.



Dus misschien geloof ik niet meer zo in mijn fantasieen of zo, momenteel. Of werkt het voor mij niet als ik verder geen gevoelens heb voor diegene met wie ik seks heb, zonder dat ik eigenlijk de behoefte heb om werkelijk intiem te zijn met die persoon. Plain seks wel geil kan zijn, maar achteraf te beperkte bevrediging geeft, namelijk een heel scala mist aan genegenheid, aantrekking, gevoelens voor die persoon. Dus in die zin alsnog tegenvalt of zo.



Parenclubs zou niks voor mij zijn, ik ken wel mensen die swingen en naar die clubs gaan, en kan niet voor hun spreken (misschien kan je deze vraag ook stellen op het sekskletstopic?), maar denk dat die spanning vooraf, al in de mood brengt, het idee dat je het die avond met anderen gaat doen, als je mensen tegenkomt die je aantrekkelijk (genoeg) vindt.



Dan nog is de keuze natuurlijk beperkt tot degenen die daar die avond aanwezig zijn en kan het zijn dat er geen enkele echte klik is, dan zou het geforceerd zijn. Degenen die ik ken, moeten echt wel een klik voelen met de persoon/stel, het is niet zo dat ze zomaar met iedereen die er een beetje leuk uitziet ook seks kunnen en willen hebben..



Bovendien moet je dat allebei echt leuk-spannend vinden.. denk dat als je weet dat je partner dit niet van harte doet, maar voor jou, dat dat ook niet echt helpt..



Maar ik denk dat als je een paar keer hebt meegemaakt dat de werkelijkheid tegenviel tov je fantasie (en dat hoeft niet technisch tegen te vallen, maar qua personen of sfeer of setting) dat die fantasie dan aan kracht verliest..



De enige "wijze raad" van mijn kant zou zijn: zorg voor momenten/ avonden van privacy, niet alleen om met elkaar tijd te kunnen delen, maar ook om opnieuw tijd te nemen om echt uitgebreid te fantaseren (wie weet nieuwe die ontstaan?). Volgens mij is het enige wat je libido wat kan verhogen is dat je ermee bezig bent. Niet (zoals anderen vaak zeggen: gewoon beginnen en dan komt de zin vanzelf),door het te doen zonder al te veel zin, maar op allerlei manieren mee bezig te zijn: erover lezen, fantaseren, spullen/ lingerie uitzoeken, whatever, meer tijd nemen om "je hoofd ernaar te zetten" (want daar begint het toch, in je hoofd)..



Ik vind persoonlijk wel dat hoe meer van je fantasieen je uitleeft, dat het moeilijker wordt of steeds meer voor nodig is om het spannend te houden. Omdat lust het nogal van spannend moet hebben, van onvoorspelbaar, onverwacht, variatie. In een langere, vertrouwde relatie kan dat vertrouwde juist de lust "nekken", maar aan de andere kant ook juist zoveel vertrouwen in elkaar geven dat je eea durft te experimenteren met elkaar.



Maar ik ben weleens bang dat als er veel spanning voor nodig is, om echt opgewonden te worden en zin te hebben, dat daar een eind aan zit, en die variatie of "kick" dan uiteindelijk alleen nog te vinden is door variatie in partner..



Misschien ook een hormonale kwestie, of die stoffen dan zoals oxytocine, maar mijn libido is wel hoger geworden naarmate ik ouder werd, en de kinderen ook. Of dat nu uit "gebrek" voortkwam (nadat ik geen vaste partner meer had), dus veel tijd om te verlangen (en niet te krijgen), of meer privacy (eens per 2 weken een heel weekend alleen, dus alle ongestoorde tijd), is moeilijk te zeggen. En het wordt zeker aangewakkerd met een partner met wie je "elkaar kan opgeilen" (mailen, smsen) en het niet 2 of meer keer per week gebeurt, zodat de keren dat je seks hebt, het ook speciaal is en geen "gewoonte" of verwacht patroon is.



Maar goed, dit is persoonlijke ervaring. Genoeg stellen die er maar geen genoeg van krijgen, gemakkelijk zin krijgen, weinig voor nodig hebben en daar ben ik weleens jaloers op. Ik moet mijn libido echt een zetje geven, spontaan gebeurt er niet veel..

Ik heb nu juist weer meer behoefte aan intimiteit ipv "plain seks".. (misschien worden we ook overvoerd met "porneau", het anonimiseren van seks, plattere pornoseks, waar standjes en technische snufjes belangrijker lijken te worden voor opwinding, overal voorhanden lijkt te zijn en alle wensen werkelijkheid lijken te kunnen worden).



En misschien is het juist belangrijker de kwaliteit op te voeren, minder vaak te doen maar dan echt iets speciaals van te maken? En echte betrokkenheid te voelen, anders wordt het teveel "ego-daad", soort zelfbevrediging samen met een partner/ander, teveel bezig met/ gericht op eigen genot ipv echte intimiteit en dat echt willen delen met die ene speciale persoon?



Ik heb het antwoord dus ook niet.. Voor van alles geldt: oefening baart kunst, maar in geval van seks en opwinding is herhaling juist lustverlagend (want wordt sleur/ voorspelbaar). Variatie en verdieping, nieuwe dingen proberen is toch dan geboden. Of tevreden zijn en genoeg vinden die keren dat je echt geniet?

Wat ik bedoelde met die bindingsstof Oxytocine, is dat je daar dus al veel van aanmaakt vanuit je band en knuffelen en zorgen voor kinderen, en minder uit seks "hoeft te halen" in die fase van kleine kinderen. En ik vermoed dat vooral vrouwen daar gevoeliger voor zijn, maar kan ook zijn omdat het vaak nog steeds de vrouwen zijn die het grootste deel van het zorgen voor het gezin/ de kinderen op zich nemen..



En verder: ben je overwegend een rationeel persoon? Baan waar je je hersenen bij moet gebruiken? Ik ben iemand die altijd "in haar hoofd" zat, leefde heel erg op de rationele piloot. Hoe meer denkend werk en je leven overwegend bestaat uit regelen en organiseren enz, hoe minder je met voelen bezig bent, iha al. En dan moet "voelen" misschien wel meer ruimte krijgen in je leven, meer tijd/aandacht voor je gevoelens ook voelen.. ook lichamelijk voelen, contact met je lichaam.



Dat kan door van alles: langer geil zijn en dat dus langere tijd voelen, voor je er iets mee doet (niet meteen seks hebben als je maar even zo voelt, maar verder opvoeren door niet meteen aan toe te geven).



Maar ook alles wat goed is voor je lichaam en je lichaam positief weer voelen: massages, in bad gaan en uitgebreid verzorgen, sport, yoga, sauna, wat je maar kan bedenken aan prettigs.. niet alleen een goede conditie helpt mee, maar ook dus connectie met je lichaam voelen.



Je geest kan een hoop beinvloeden, dus ook overtuigingen "vastzetten" incl belemmeringen en beperkingen obv ervaringen. En zeker in libido kan dat hardnekkig zijn, maar niet onmogelijk, om dingen die je beperken toch te overstijgen (door je hoofd ernaar te zetten, te onderzoeken wat je weer wel opwindend kan vinden, fantaseren, lezen, mee bezig zijn dus).



Lichamelijk zou een haptonoom (ipv seksuoloog) kunnen helpen iha beter in contact te staan met je lichaam en je gevoelens. Denk dat een seksuoloog juist teveel gespecialiseerd kan zijn en het dus "seksgerelateerd" houdt, waar een haptonoom je meer iha kan leren om te voelen, dus hoe je "uit je hoofd" en "in je gevoel komt".



Ik denk dat de hectiek van alledag weinig ruimte laat om te voelen, tenzij er iets bijzonders gebeurt. Altijd op je verstand leven stompt gevoel af..

Heb even de voorgaande reacties gelezen en valt me op dat de aanrader daaruit vooral is: meer intimiteit!

Dat verrast me (aangenaam), want ik denk ook dat afgelopen jaren de nadruk veel te veel heeft gelegen op plattere seks als de oplossing, op technieken, oa omdat alles qua voorkeuren en behoeften mogelijk en te vinden/uitvoerbaar is (zeker sinds internet zijn intrede heeft gedaan), dat je dat dan ook kon/moest volgen om aan je trekken te komen..



Ik vind het eigenlijk wel mooi dat het sleutelwoord uit de reacties tot nu toe juist "meer intimiteit" blijkt te zijn.. (en daarvan kunnen genieten).