Seks
alle pijlers
Ik wil weer willen
dinsdag 10 juni 2014 om 13:30
Beste forummers,
Mijn vriend en ik zijn allebei 24 en zijn nu 2 en half jaar samen. Ons seksleven is op sterven na dood en ik wil er iets aan doen, maar ik weet niet precies hoe.
Vroeger hadden we veel seks, in het begin meerdere malen op de dag en waren we beiden ook initiatiefnemer hierin.
Nu hebben we vaak weken achter elkaar geen seks, hoofdzakelijk omdat ik geen zin heb. Nu zitten we op ongeveer 1 keer per maand en het moet altijd van mijn vriend komen. Bovendien lukt het me niet om van de seks te genieten - dit ligt niet aan de moeite die mijn vriend er in steekt, hij doet echt zijn best. Het lukt me op de een of andere manier alleen niet om behalve lichamelijk ook geestelijk opgewonden te worden en daarom is het allemaal meestal best wel een domper.
Dit is niet alleen zo bij seks met mijn vriend, maar ook als ik masturbeer (wat ik trouwens ook niet vaak meer doe). Ik kan soms lichamelijk wel de aandrang voelen, maar voel me geestelijk dan helemaal niet geil.
Ik voel me bij dit alles natuurlijk heel erg ongemakkelijk. Mijn vriend dringt zich absoluut niet aan me op en respecteert mijn wensen compleet. Maar hij mist het wel en zou graag vaker seks hebben. Ik herinner me seks natuurlijk ook als iets leuks waar ik "best graag" weer van zou willen kunnen genieten.
Ik ben niet aan de pil (al 3 jaar niet meer). Ik heb een tijd last gehad van depressieve klachten maar momenteel voel ik me los van dit alles eigenlijk best lekker. Wel werk ik op dit moment veel (6, 7 dagen per week) en hebben we wat geldproblemen. We knuffelen en kussen nog wel veel, al merk ik wel dat ik (ik denk als een soort anti-teleurstellingsmiddel) tongzoenen meestal onbewust uit de weg probeer te gaan.
Wie herkent zich in mijn verhaal en/of weet hoe ik dit het beste op kan lossen? Ik gun ons allebei weer lol in de slaapkamer!
Alvast bedankt!
Mijn vriend en ik zijn allebei 24 en zijn nu 2 en half jaar samen. Ons seksleven is op sterven na dood en ik wil er iets aan doen, maar ik weet niet precies hoe.
Vroeger hadden we veel seks, in het begin meerdere malen op de dag en waren we beiden ook initiatiefnemer hierin.
Nu hebben we vaak weken achter elkaar geen seks, hoofdzakelijk omdat ik geen zin heb. Nu zitten we op ongeveer 1 keer per maand en het moet altijd van mijn vriend komen. Bovendien lukt het me niet om van de seks te genieten - dit ligt niet aan de moeite die mijn vriend er in steekt, hij doet echt zijn best. Het lukt me op de een of andere manier alleen niet om behalve lichamelijk ook geestelijk opgewonden te worden en daarom is het allemaal meestal best wel een domper.
Dit is niet alleen zo bij seks met mijn vriend, maar ook als ik masturbeer (wat ik trouwens ook niet vaak meer doe). Ik kan soms lichamelijk wel de aandrang voelen, maar voel me geestelijk dan helemaal niet geil.
Ik voel me bij dit alles natuurlijk heel erg ongemakkelijk. Mijn vriend dringt zich absoluut niet aan me op en respecteert mijn wensen compleet. Maar hij mist het wel en zou graag vaker seks hebben. Ik herinner me seks natuurlijk ook als iets leuks waar ik "best graag" weer van zou willen kunnen genieten.
Ik ben niet aan de pil (al 3 jaar niet meer). Ik heb een tijd last gehad van depressieve klachten maar momenteel voel ik me los van dit alles eigenlijk best lekker. Wel werk ik op dit moment veel (6, 7 dagen per week) en hebben we wat geldproblemen. We knuffelen en kussen nog wel veel, al merk ik wel dat ik (ik denk als een soort anti-teleurstellingsmiddel) tongzoenen meestal onbewust uit de weg probeer te gaan.
Wie herkent zich in mijn verhaal en/of weet hoe ik dit het beste op kan lossen? Ik gun ons allebei weer lol in de slaapkamer!
Alvast bedankt!
dinsdag 10 juni 2014 om 14:50
dinsdag 10 juni 2014 om 15:17
beste Lilin,
Het zou natuurlijk goed kunnen dat de andere regeerders gelijk hebben en het vuur /de liefde over is. Jij weet dat het beste. Het lijkt er ook op dat je op de een of andere wijze moeite hebt met je opgewonden te voelen. Je schrijft ook een tegenstelling tussen lichamelijk en geestelijk geil zijn. Misschien moet je naar een hulpverlener om dit te onderzoeken. Misschien kun je zelf proberen om seks ( met jezelf of je vriend) te hebben als je echt super ontspannen bent en niet 6 dagen aan het werk bent.
Het zou natuurlijk goed kunnen dat de andere regeerders gelijk hebben en het vuur /de liefde over is. Jij weet dat het beste. Het lijkt er ook op dat je op de een of andere wijze moeite hebt met je opgewonden te voelen. Je schrijft ook een tegenstelling tussen lichamelijk en geestelijk geil zijn. Misschien moet je naar een hulpverlener om dit te onderzoeken. Misschien kun je zelf proberen om seks ( met jezelf of je vriend) te hebben als je echt super ontspannen bent en niet 6 dagen aan het werk bent.
dinsdag 10 juni 2014 om 15:30
Tja ik zou zeggen boek lekker een vakantie... als je dan geen zin in elkaar krijgt lijkt het mij dat het vuur gedoofd is. Maargoed dat is natuurlijk geen optie als je in financieel zwaar weer zit.
Ik heb het ook 1x eerder gehad toen ik 17 was... en toen vond ik mijn vriendje van toen gewoon niet leuk meer.
Verder kun je eens proberen om porno te kijken (al weet ik niet of dat voor veel vrouwen zo is), ik word er altijd wel opgewonden van.
Ik ben ook 24 en schrik van je verhaal. Het klinkt meer als een uitgebluste moeder van 37 met 3 kleine kinderen...
Ik heb het ook 1x eerder gehad toen ik 17 was... en toen vond ik mijn vriendje van toen gewoon niet leuk meer.
Verder kun je eens proberen om porno te kijken (al weet ik niet of dat voor veel vrouwen zo is), ik word er altijd wel opgewonden van.
Ik ben ook 24 en schrik van je verhaal. Het klinkt meer als een uitgebluste moeder van 37 met 3 kleine kinderen...
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
dinsdag 10 juni 2014 om 15:57
quote:sinnombre schreef op 10 juni 2014 @ 15:07:
Ik herken het uit het verleden.
Bij mij betekent het dat de liefde over is.
+1
Dit heb ik ook ooit gehad. alles geprobeerd, veel gepraat, mezelf gedwongen, echt alles wat ik maar kon bedenken.
Uiteindelijk was dit ook de rede dat hij vreemd is gegaan en zijn we uit elkaar gegaan.
Toen ik weer een nieuwe relatie kreeg was heel mijn libido weer terug ( tot aan de max)
Ik herken het uit het verleden.
Bij mij betekent het dat de liefde over is.
+1
Dit heb ik ook ooit gehad. alles geprobeerd, veel gepraat, mezelf gedwongen, echt alles wat ik maar kon bedenken.
Uiteindelijk was dit ook de rede dat hij vreemd is gegaan en zijn we uit elkaar gegaan.
Toen ik weer een nieuwe relatie kreeg was heel mijn libido weer terug ( tot aan de max)
dinsdag 10 juni 2014 om 16:12
Ik heb exact hetzelfde. En ik ben ook 24, dus het klinkt behoorlijk "schandalig." Mijn vriend en ik zijn nu iets meer dan 3 jaar samen. Ook door een depressie heengegaan, ook financieel niet al te makkelijk, echt, ik zou je openingspost zelf geschreven kunnen hebben. Ook het ontwijken van ietwat 'kleffer' gedrag dan normaal.. omdat je dan al weet dat je weer moet zeggen dat je zelf niet in de stemming bent.. En het is niet dat je niet wíl, maar dat je het gewoon niet vóélt. En dan nog het schuldgevoel tegenover je vriend wat er bij komt kijken.. man.
Ik heb mezelf steeds voorgehouden dat het aan de pil ligt en ga vanaf volgende maand over op de nuvaring. Maar ik heb al zoveel geprobeerd dat ik bang ben dat niks gaat werken. Stom he. Ben ook altijd op zoek naar redenen waarom het niet lukt. Misschien toch een gevalletje serotonine te kort oid? En het gevoel dat als je samen al door zo'n dagelijkse sleur gaat (geldproblemen, emotieproblemen, blabla) en dus niet meer 'alleen maar leuke dingen doet zoals vroeger', kan natuurlijk ook bijdragen. Je maakt elkaar ook mee in zwaardere tijden, en dan link je die persoon niet meer aan dingen waar je wel zin in hebt?... In ieder geval ook iets wat ik mezelf vertel...
Toch twijfel ik niet aan hoeveel ik om mijn vriend geef of hoe dol ik op hem ben. Jij hopelijk ook niet.
Ik heb mezelf steeds voorgehouden dat het aan de pil ligt en ga vanaf volgende maand over op de nuvaring. Maar ik heb al zoveel geprobeerd dat ik bang ben dat niks gaat werken. Stom he. Ben ook altijd op zoek naar redenen waarom het niet lukt. Misschien toch een gevalletje serotonine te kort oid? En het gevoel dat als je samen al door zo'n dagelijkse sleur gaat (geldproblemen, emotieproblemen, blabla) en dus niet meer 'alleen maar leuke dingen doet zoals vroeger', kan natuurlijk ook bijdragen. Je maakt elkaar ook mee in zwaardere tijden, en dan link je die persoon niet meer aan dingen waar je wel zin in hebt?... In ieder geval ook iets wat ik mezelf vertel...
Toch twijfel ik niet aan hoeveel ik om mijn vriend geef of hoe dol ik op hem ben. Jij hopelijk ook niet.
Another Tale of Infinite Dreams
dinsdag 10 juni 2014 om 16:32
Oh wat erg, hier nog een 24-jarige met een vergelijkbaar probleem! Ik heb ook een minder jaar achter de rug gehad (stress, mentale issues, energiegebrek), maar inmiddels gaat het alweer een stuk beter. Ik had gedacht dat m'n libido ook wel mee zou gaan, maar nee...
Ik herken wat je zegt over het mentaal niet opgewonden worden. Hoe zit het met jullie aantrekkingskracht tov je vriend? Bij mij wisselt dat heel erg. Eigenlijk is het zo dat zolang we in een niet-seksuele setting zitten, ik hem nog steeds heel leuk vind. Kan bv ook vlinders voelen als hij er leuk uit ziet of naar me lacht oid. Maar zodra er een seksuele tint over gaat denk ik, mwoah, nee...
Ik ga er soms trouwens wel van twijfelen. Maar dat is niet omdat ik niet blij ben met hem en onze relatie, maar meer omdat ik denk: dit kan toch niet kloppen? Er moet toch wel iets mis zijn? Maar dat is misschien een beetje overdreven...
Ik herken wat je zegt over het mentaal niet opgewonden worden. Hoe zit het met jullie aantrekkingskracht tov je vriend? Bij mij wisselt dat heel erg. Eigenlijk is het zo dat zolang we in een niet-seksuele setting zitten, ik hem nog steeds heel leuk vind. Kan bv ook vlinders voelen als hij er leuk uit ziet of naar me lacht oid. Maar zodra er een seksuele tint over gaat denk ik, mwoah, nee...
Ik ga er soms trouwens wel van twijfelen. Maar dat is niet omdat ik niet blij ben met hem en onze relatie, maar meer omdat ik denk: dit kan toch niet kloppen? Er moet toch wel iets mis zijn? Maar dat is misschien een beetje overdreven...
woensdag 11 juni 2014 om 13:46
Dank jullie wel voor alle reacties!
Ik snap wel dat veel van jullie zeggen dat de liefde over is, het zou een heel logische verklaring zijn. Maar nee, dat is niet het geval, tenminste, dat is absoluut niet hoe ik het voel.
Mijn vriend maakt me nog steeds ontzettend happy en ik heb nog echte vlinders voor hem. Niet meer de hele tijd natuurlijk, dat lijkt me niet zo raar. Maar inderdaad, als hij naar me lacht, bezig is met iets waarvan hij houdt of soms gewoon zo maar ben ik echt nog helemaal verliefd op hem!
In het verleden kon ik ook nog prima seksen met jongens die ik helemaal niet leuk meer vond of waarvan ik al wist dat ik het uit zou gaan maken. Niet dat in het verleden behaalde resultaten iets zeggen over, eh, nu, maar toch.
Suushi en Buaya... Hoe bizar. Wel fijn om te zien dat ik niet de enige ben. Misschien kunnen we een praatgroepje oprichten
Suushi, ik hoop dat het werkt, van de pil af gaan. Kan heel goed!!
Buaya, ik vind mijn vriend heel aantrekkelijk (hij heeft ook echt een adonislichaam, haha, dus dat scheelt ). Ik vind hem echt prachtig, vind het ook fijn om met hem te knuffelen en hem te voelen. Alleen zodra hij opgewonden begint te raken, word ik zenuwachtig.
Ik vind het heel lastig om te bedenken wat nou de kip en het ei is hier. Ten tijde van mijn depressie hebben we ons seksleven op een lager pitje gezet, het ging gewoon vaak niet. Ik denk dat dit nog steeds invloed uitoefent op het patroon zoals het nu is.
Als ik het hele proces in mijn hoofd vertraag denk ik dat ik het zo genant vind om hem af te wijzen (iets wat ik van hem in principe juist op elk moment mag doen) dat ik alle kans op seks liever gelijk in de kiem smoor. Wat natuurlijk niet helpt.
Ik kan me zelfs ook nog voorstellen dat ik, áls we dan seks hebben, dit gevoel zo erg mijn gedachten laat beinvloeden dat ik me niet echt kan laten gaan.
Maar misschien is dit ook wel helemaal niet wat er gebeurt. Het is in ieder geval een theorie.
Ik snap wel dat veel van jullie zeggen dat de liefde over is, het zou een heel logische verklaring zijn. Maar nee, dat is niet het geval, tenminste, dat is absoluut niet hoe ik het voel.
Mijn vriend maakt me nog steeds ontzettend happy en ik heb nog echte vlinders voor hem. Niet meer de hele tijd natuurlijk, dat lijkt me niet zo raar. Maar inderdaad, als hij naar me lacht, bezig is met iets waarvan hij houdt of soms gewoon zo maar ben ik echt nog helemaal verliefd op hem!
In het verleden kon ik ook nog prima seksen met jongens die ik helemaal niet leuk meer vond of waarvan ik al wist dat ik het uit zou gaan maken. Niet dat in het verleden behaalde resultaten iets zeggen over, eh, nu, maar toch.
Suushi en Buaya... Hoe bizar. Wel fijn om te zien dat ik niet de enige ben. Misschien kunnen we een praatgroepje oprichten
Suushi, ik hoop dat het werkt, van de pil af gaan. Kan heel goed!!
Buaya, ik vind mijn vriend heel aantrekkelijk (hij heeft ook echt een adonislichaam, haha, dus dat scheelt ). Ik vind hem echt prachtig, vind het ook fijn om met hem te knuffelen en hem te voelen. Alleen zodra hij opgewonden begint te raken, word ik zenuwachtig.
Ik vind het heel lastig om te bedenken wat nou de kip en het ei is hier. Ten tijde van mijn depressie hebben we ons seksleven op een lager pitje gezet, het ging gewoon vaak niet. Ik denk dat dit nog steeds invloed uitoefent op het patroon zoals het nu is.
Als ik het hele proces in mijn hoofd vertraag denk ik dat ik het zo genant vind om hem af te wijzen (iets wat ik van hem in principe juist op elk moment mag doen) dat ik alle kans op seks liever gelijk in de kiem smoor. Wat natuurlijk niet helpt.
Ik kan me zelfs ook nog voorstellen dat ik, áls we dan seks hebben, dit gevoel zo erg mijn gedachten laat beinvloeden dat ik me niet echt kan laten gaan.
Maar misschien is dit ook wel helemaal niet wat er gebeurt. Het is in ieder geval een theorie.
woensdag 11 juni 2014 om 14:08
Use it or loose it.
Ik ben ervan overtuigd dat het niet doen op een gegeven moment een gewoonte wordt.
Als het probleem hem niet zit in het niet meer aantrekkelijk vinden van je vriend, dan word het tijd om je gewoon over je tegenzin heen te zetten en het weer gewoon te doen.
Zet het op de agenda.
En nee, dat klinkt niet sexy. Maar hoe meer je het doet, hoe meer je het wilt.
Evt kun je beginnen met vaker een vluggetje, dan zit je er niet meteen een uur aan vast.
Ik ben ervan overtuigd dat het niet doen op een gegeven moment een gewoonte wordt.
Als het probleem hem niet zit in het niet meer aantrekkelijk vinden van je vriend, dan word het tijd om je gewoon over je tegenzin heen te zetten en het weer gewoon te doen.
Zet het op de agenda.
En nee, dat klinkt niet sexy. Maar hoe meer je het doet, hoe meer je het wilt.
Evt kun je beginnen met vaker een vluggetje, dan zit je er niet meteen een uur aan vast.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
woensdag 11 juni 2014 om 14:14
Helaas gedeeltelijk herkenbaar. Ik word niet (meer) geil en nat. Helaas zit ik ook een vicieuze cirkel waarbij seks pijn doet, maar hierdoor vind ik alles buiten penetreren om (wat we niet meer doen nu) ook niet fijn en het doet me niets. Ik maak altijd zin, maar toch moet ik het dan na een tijd afkappen, omdat het me gewoon niets doen.
Wij zitten voor de tweede maal bij een seksuoloog. Wellicht ook iets voor jou
Wij zitten voor de tweede maal bij een seksuoloog. Wellicht ook iets voor jou
woensdag 11 juni 2014 om 14:22
Hier eenzelfde situatie, die telkens opnieuw in relaties voorkwam.
Ik ben ook nog jong, rond de 30.
Maar ik ben in de fase dat ik niet meer achter een oplossing zoek.
Ik durf nu eerlijk bekennen dat ik seks gewoon niet zo bijzonder vind, ook masturbatie etc bijvoorbeeld niet. Ik heb geen slechte ervaringen, ben niet preuts, heb vanalle speeltjes uitgeprobeerd maar ik vind er gewoon niet veel aan. Dat staat los van de liefde voor mijn partner.
Uit ervaring weet ik dat mezelf forceren alleen maar negatief uitdraait, omdat dan de frustraties, pijn, en het gevoel van falen helemaal de bovenhand krijgen.
Toen ik een relatie begon met mijn vriend heb ik hem dit eerlijk verteld, en dus gezegd dat de kans bestaat dat we weinig/geen seks zouden hebben, dat hij moest beslissen of hij dat zag zitten of niet. Mijn vriend vind het zeker wel spijtig, maar blijft gelukkig voor mij toch bij mij.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er voor anderen geen oplossing voor het probleem bestaat, maar voor mij is dit persoonlijk de beste oplossing. En ik wou ook gewoon eens laten horen dat seks niet voor iedereen zaligmakend is.
Ik ben ook nog jong, rond de 30.
Maar ik ben in de fase dat ik niet meer achter een oplossing zoek.
Ik durf nu eerlijk bekennen dat ik seks gewoon niet zo bijzonder vind, ook masturbatie etc bijvoorbeeld niet. Ik heb geen slechte ervaringen, ben niet preuts, heb vanalle speeltjes uitgeprobeerd maar ik vind er gewoon niet veel aan. Dat staat los van de liefde voor mijn partner.
Uit ervaring weet ik dat mezelf forceren alleen maar negatief uitdraait, omdat dan de frustraties, pijn, en het gevoel van falen helemaal de bovenhand krijgen.
Toen ik een relatie begon met mijn vriend heb ik hem dit eerlijk verteld, en dus gezegd dat de kans bestaat dat we weinig/geen seks zouden hebben, dat hij moest beslissen of hij dat zag zitten of niet. Mijn vriend vind het zeker wel spijtig, maar blijft gelukkig voor mij toch bij mij.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er voor anderen geen oplossing voor het probleem bestaat, maar voor mij is dit persoonlijk de beste oplossing. En ik wou ook gewoon eens laten horen dat seks niet voor iedereen zaligmakend is.
woensdag 11 juni 2014 om 21:02
Lilin; Mijn vriend vindt het niet leuk, maar ook vooral niet leuk voor mij. Hij zegt dat ik altijd eerlijk moet zijn als ik niet wil, maar tegelijkertijd vind ik dat zo moeilijk! Ik merk het dondersgoed elke keer als ie eigenlijk wel zin heeft zeg maar.. En ik voel me dan echt niet oke om dat elke keer af te houden. Daarom probeer ik dus ook dat soort situaties te ontwijken. Ik moet spontaan even naar de wc, of water halen, of weetikveel wat. Erg he.
Ik hoop écht dat het iets hormonaals is, pil, after-dip effect, noem maar wat. Want ook ik heb met vorige partners, zelfs nadat ik er al niks meer voor voelde, geen enkel probleem gehad om zin te krijgen of maken. Zo stom. En ik voel me schuldig tegenover mijn vriend omdat ik het niet, zoals nephtys, vooraf aan heb kunnen geven. Er was toen niks aan de hand.
Zou je het sleur kunnen noemen? Geen idee.. ik ben ook echt nog dol op mijn vriend en hij op mij, aan romantiek schort t niets, het is ook niet langzaamaan afgenomen zoals bij een lang huwelijk oid (even steerotyp gesproken).. Dus ja. Bagger!
Het zal waarschijnlijk nog een paar weken duren, maar mocht ik iets merken van het stoppen met de pil dan laat ik het weten.
Ik hoop écht dat het iets hormonaals is, pil, after-dip effect, noem maar wat. Want ook ik heb met vorige partners, zelfs nadat ik er al niks meer voor voelde, geen enkel probleem gehad om zin te krijgen of maken. Zo stom. En ik voel me schuldig tegenover mijn vriend omdat ik het niet, zoals nephtys, vooraf aan heb kunnen geven. Er was toen niks aan de hand.
Zou je het sleur kunnen noemen? Geen idee.. ik ben ook echt nog dol op mijn vriend en hij op mij, aan romantiek schort t niets, het is ook niet langzaamaan afgenomen zoals bij een lang huwelijk oid (even steerotyp gesproken).. Dus ja. Bagger!
Het zal waarschijnlijk nog een paar weken duren, maar mocht ik iets merken van het stoppen met de pil dan laat ik het weten.
Another Tale of Infinite Dreams
woensdag 11 juni 2014 om 21:43
Kip en ei verhaal is hier ook totaal onduidelijk. Ik ben aan de pil, maar heb ook met pil periodes gehad dat m'n libido wel goed was. Ik heb een chronische ziekte en daardoor minder energie dan gemiddeld, maar toen wij elkaar net leerden kennen was ik echt ziek (nu niet) en had ik vaker zin. De laatste tijd begin ik een beetje te denken over mezelf zoals nephthys. Als ik heel eerlijk naar mezelf kijk mis ik het zin hebben in seks of de seks zelf ook niet echt. Ik ben nooit een heel seksueel persoon geweest, heb het nooit fantastisch of mijn favoriete bezigheid gevonden en denk nu wel eens dat die oplevingen van mijn libido tijdens verliefdheid/een beginnende relatie meer de uitzonderingen dan de regel waren. Het is meer door het beeld van hoe je seksleven eruit zou moeten zien dat ik krijg door de media, gemiddelden, verhalen van vriendinnen etc dat ik aan mezelf ga twijfelen. En ook wel omdat mijn vriend nu wel aangeeft dat hij het begint te missen. Eerder tijdens het afgelopen jaar, toen ik nog de koppeling met mijn psychische gesteldheid legde, vond hij het geen probleem. Maar nu het langer duurt en dit ook meer een chronisch iets begint te lijken begint hij wel aan te geven dat hij het mist. Maar hij wil me ook absoluut niet het gevoel geven dat hij me dwingt oid, of dat ik voor hem seks moet hebben. Dat zou ik ook nooit doen, hoor, tegen mijn zin seks hebben. Ik vind het ook niet moeilijk om hem af te wijzen, het is meer achteraf als we er over praten dat ik me er wel schuldig over kan voelen tegenover hem.
Als wij weer eens seks hebben is dat trouwens vaak een aantal dagen achter elkaar. Er is dan zeg maar een kleine opleving waarin we bv. 4 keer seks hebben in een week, of 2 dagen achter elkaar of zo. Dan zakt het weer in, is het een tijd stil (2 a 3 weken denk ik) en dan is er weer zo'n mini-opleving. De eerste keer van die opleving zet ik me er vaak toe of maak ik er bewust ruimte voor, de keer of keren die daarna komen krijg ik uit mezelf zin en dan is het voor mij wel weer goed geweest.
Ik vind het wel fijn om hier wat ervaringen te lezen van mensen bij wie het op vergelijkbare manier gaat. Vriendinnen met wie ik dit wel eens bespreek herkennen het niet, soms ga ik me er nog veel vreemder van voelen dan ik al doe. Eentje vind het nl. echt ongezond en twijfelt aan de oprechtheid van mijn liefde voor mijn vriend... Dat helpt niet echt.
Nephthys, ik heb nog wel een vraag voor jou. Hoe gaan jullie hier binnen je relatie mee om? Past je vriend zich aan aan jouw libido, zoeken jullie een soort middenweg (en hoe dan) of hebben jullie een andere oplossing om met dit verschil in libido om te gaan?
Als wij weer eens seks hebben is dat trouwens vaak een aantal dagen achter elkaar. Er is dan zeg maar een kleine opleving waarin we bv. 4 keer seks hebben in een week, of 2 dagen achter elkaar of zo. Dan zakt het weer in, is het een tijd stil (2 a 3 weken denk ik) en dan is er weer zo'n mini-opleving. De eerste keer van die opleving zet ik me er vaak toe of maak ik er bewust ruimte voor, de keer of keren die daarna komen krijg ik uit mezelf zin en dan is het voor mij wel weer goed geweest.
Ik vind het wel fijn om hier wat ervaringen te lezen van mensen bij wie het op vergelijkbare manier gaat. Vriendinnen met wie ik dit wel eens bespreek herkennen het niet, soms ga ik me er nog veel vreemder van voelen dan ik al doe. Eentje vind het nl. echt ongezond en twijfelt aan de oprechtheid van mijn liefde voor mijn vriend... Dat helpt niet echt.
Nephthys, ik heb nog wel een vraag voor jou. Hoe gaan jullie hier binnen je relatie mee om? Past je vriend zich aan aan jouw libido, zoeken jullie een soort middenweg (en hoe dan) of hebben jullie een andere oplossing om met dit verschil in libido om te gaan?
woensdag 11 juni 2014 om 21:48
woensdag 11 juni 2014 om 21:54
Herkenbaar.. Je bent duidelijk niet de enige.
Ik ben ook nog jong, en heb een hele lieve vriend. Ik heb ook al van alles geprobeerd om meer zin te krijgen. Ik krijg het idee dat het bij mij te maken heeft met medicatie, te weinig tijd echte tijd voor elkaar, en mijn eigen gemoedstoestand.
Ik heb ook gemerkt dat als mijn lijf weer eens is gestimuleerd het de volgende dag makkelijk en beter gaat. Eigenlijk zou ik dus gewoon elke dag seks moeten hebben, dan is er weinig aan de hand. Maar als ik een keer te moe ben, of het komt niet uit, dan is het daarna weer een enorme drempel om mezelf ertoe te zetten. Daarnaast vind ik het lastig om het dagelijkse leven niet mee te nemen naar de slaapkamer. Als ik die dag bijvoorbeeld de plee heb staan schrobben voel ik mij totaal niet sexy. Of als ik mijn vriend echt de hele dag niet heb gezien vind ik het ook moeilijk. Als we veel quality time met elkaar doorbrengen gaat het beter. Helaas lukt dat niet altijd.
Herken je iets hierin?
Ik ben ook nog jong, en heb een hele lieve vriend. Ik heb ook al van alles geprobeerd om meer zin te krijgen. Ik krijg het idee dat het bij mij te maken heeft met medicatie, te weinig tijd echte tijd voor elkaar, en mijn eigen gemoedstoestand.
Ik heb ook gemerkt dat als mijn lijf weer eens is gestimuleerd het de volgende dag makkelijk en beter gaat. Eigenlijk zou ik dus gewoon elke dag seks moeten hebben, dan is er weinig aan de hand. Maar als ik een keer te moe ben, of het komt niet uit, dan is het daarna weer een enorme drempel om mezelf ertoe te zetten. Daarnaast vind ik het lastig om het dagelijkse leven niet mee te nemen naar de slaapkamer. Als ik die dag bijvoorbeeld de plee heb staan schrobben voel ik mij totaal niet sexy. Of als ik mijn vriend echt de hele dag niet heb gezien vind ik het ook moeilijk. Als we veel quality time met elkaar doorbrengen gaat het beter. Helaas lukt dat niet altijd.
Herken je iets hierin?
woensdag 11 juni 2014 om 22:14
quote:buaya schreef op 11 juni 2014 @ 21:43:
Nephthys, ik heb nog wel een vraag voor jou. Hoe gaan jullie hier binnen je relatie mee om? Past je vriend zich aan aan jouw libido, zoeken jullie een soort middenweg (en hoe dan) of hebben jullie een andere oplossing om met dit verschil in libido om te gaan?
Hij past zich aan aan mijn libido.
Gelukkig heeft mijn vriend niet een libido waarbij hij elke dag zou willen, maar ik weet natuurlijk dat het voor hem niet gemakkelijk is. Hij heeft van mij ook de toestemming om het buiten de deur te zoeken, maar daar heeft hij tot nu toe nog geen behoefte aan zegt hij.
Nephthys, ik heb nog wel een vraag voor jou. Hoe gaan jullie hier binnen je relatie mee om? Past je vriend zich aan aan jouw libido, zoeken jullie een soort middenweg (en hoe dan) of hebben jullie een andere oplossing om met dit verschil in libido om te gaan?
Hij past zich aan aan mijn libido.
Gelukkig heeft mijn vriend niet een libido waarbij hij elke dag zou willen, maar ik weet natuurlijk dat het voor hem niet gemakkelijk is. Hij heeft van mij ook de toestemming om het buiten de deur te zoeken, maar daar heeft hij tot nu toe nog geen behoefte aan zegt hij.
maandag 16 juni 2014 om 01:11
Ik las dit artikel wat gepost werd door Cateautje ook met veel interesse. Misschien heeft iemand er iets aan. Het schijnt in ieder geval niet per se heel raar te zijn.
http://www.trouw.nl/tr/nl ... t-vrouwelijk-libido.dhtml
Ik ben wel een tiepje voor lange relaties, maar woon nu voor het eerst samen en dit is wel mijn langste relatie. Dus wie weet.
Nu een kakafonie aan reacties, sorry als ik iemand over heb geslagen:
quote:Suushi: Lilin; Mijn vriend vindt het niet leuk, maar ook vooral niet leuk voor mij. Hij zegt dat ik altijd eerlijk moet zijn als ik niet wil, maar tegelijkertijd vind ik dat zo moeilijk! Ik merk het dondersgoed elke keer als ie eigenlijk wel zin heeft zeg maar.. En ik voel me dan echt niet oke om dat elke keer af te houden. Daarom probeer ik dus ook dat soort situaties te ontwijken. Ik moet spontaan even naar de wc, of water halen, of weetikveel wat. Erg he.
Maar echt precies dit dus!! "Dus, wat zullen we vanavond gaan eten?"
Nepthys, ik denk dat jij jezelf misschien wel zou (kunnen) omschrijven als aseksueel, toch?
Ik denk Buaya, dat als je toch wel zin kunt krijgen uit jezelf (ook al is het nadat je eerst een keertje zin hebt gemaakt) je niet echt van aseksualiteit kan spreken.
Met mijn vriendinnen heb ik het er trouwens helemaal niet over. Ik schaam me er voor en ben ook bang dat ik het er niet "vrijblijvend" met ze over kan hebben - dat ik daarna bang moet zijn voor meewarige blikken bij seksgrapjes of als we het hebben over de pandapunten van de single meiden, dat soort dingen.
quote:Cupcakedive: Ik heb ook gemerkt dat als mijn lijf weer eens is gestimuleerd het de volgende dag makkelijk en beter gaat. Eigenlijk zou ik dus gewoon elke dag seks moeten hebben, dan is er weinig aan de hand. Maar als ik een keer te moe ben, of het komt niet uit, dan is het daarna weer een enorme drempel om mezelf ertoe te zetten. Daarnaast vind ik het lastig om het dagelijkse leven niet mee te nemen naar de slaapkamer. Als ik die dag bijvoorbeeld de plee heb staan schrobben voel ik mij totaal niet sexy. Of als ik mijn vriend echt de hele dag niet heb gezien vind ik het ook moeilijk. Als we veel quality time met elkaar doorbrengen gaat het beter. Helaas lukt dat niet altijd.
Herken je iets hierin?
Dat met de dag meenemen heb ik zelf niet zo, maar denk wel dat in ieder geval je laatste opmerking wel mee speelt. Ik heb het druk en zit met mijn gedachten onbewust echt wel veel bij de dagelijkse problemen ("we zitten nu al krap en over een paar maanden verliezen we een bron van inkomsten oh jee oh jee") en ik denk dat we daarom minder goed connecten. Ik blokkeer onze quality time eigenlijk. Niet omdat er problemen tussen ons zijn of er geen tijd is, maar omdat ik er met mijn hoofd niet goed bij ben.
quote:djubbles schreef op 11 juni 2014 @ 21:48:
Lilin, om het probleem aan te pakken moet je kijken waar het probleem precies begint. Je zegt dat jullie nog wel veel zoenen en knuffelen, voelt dit goed?
Wat vaak zo is dat vrouwen helemaal niet goed weten waar ze nou eigenlijk opgewonden van worden, weet jij dit wel van jezelf?
Ja, dat voelt helemaal goed. Eh, nou, ik werd het gewoon altijd uit mezelf. Vriend bespringen, spontane pijpbeurten, dat verhaal... Maar nu dus niet meer.
Ik merk trouwens bij mij dat ik vaak meer zin in seks heb als - oh ironie - ik ongesteld ben. Ben momenteel ongesteld en voel mijn lichaam weer een beetje tot leven komen, misschien duidelijker dan normaal omdat ik me dus sinds kort echt bewust probeer te zijn van hoe ik me voel met betrekking tot seks. Voel me weer echt aangetrokken door mijn vriend, en zelfs door knappe collega's Maar ja, ongesteld dus. Heb vriend wel meteen gepijpt, hij was er erg blij mee, haha.
http://www.trouw.nl/tr/nl ... t-vrouwelijk-libido.dhtml
Ik ben wel een tiepje voor lange relaties, maar woon nu voor het eerst samen en dit is wel mijn langste relatie. Dus wie weet.
Nu een kakafonie aan reacties, sorry als ik iemand over heb geslagen:
quote:Suushi: Lilin; Mijn vriend vindt het niet leuk, maar ook vooral niet leuk voor mij. Hij zegt dat ik altijd eerlijk moet zijn als ik niet wil, maar tegelijkertijd vind ik dat zo moeilijk! Ik merk het dondersgoed elke keer als ie eigenlijk wel zin heeft zeg maar.. En ik voel me dan echt niet oke om dat elke keer af te houden. Daarom probeer ik dus ook dat soort situaties te ontwijken. Ik moet spontaan even naar de wc, of water halen, of weetikveel wat. Erg he.
Maar echt precies dit dus!! "Dus, wat zullen we vanavond gaan eten?"
Nepthys, ik denk dat jij jezelf misschien wel zou (kunnen) omschrijven als aseksueel, toch?
Ik denk Buaya, dat als je toch wel zin kunt krijgen uit jezelf (ook al is het nadat je eerst een keertje zin hebt gemaakt) je niet echt van aseksualiteit kan spreken.
Met mijn vriendinnen heb ik het er trouwens helemaal niet over. Ik schaam me er voor en ben ook bang dat ik het er niet "vrijblijvend" met ze over kan hebben - dat ik daarna bang moet zijn voor meewarige blikken bij seksgrapjes of als we het hebben over de pandapunten van de single meiden, dat soort dingen.
quote:Cupcakedive: Ik heb ook gemerkt dat als mijn lijf weer eens is gestimuleerd het de volgende dag makkelijk en beter gaat. Eigenlijk zou ik dus gewoon elke dag seks moeten hebben, dan is er weinig aan de hand. Maar als ik een keer te moe ben, of het komt niet uit, dan is het daarna weer een enorme drempel om mezelf ertoe te zetten. Daarnaast vind ik het lastig om het dagelijkse leven niet mee te nemen naar de slaapkamer. Als ik die dag bijvoorbeeld de plee heb staan schrobben voel ik mij totaal niet sexy. Of als ik mijn vriend echt de hele dag niet heb gezien vind ik het ook moeilijk. Als we veel quality time met elkaar doorbrengen gaat het beter. Helaas lukt dat niet altijd.
Herken je iets hierin?
Dat met de dag meenemen heb ik zelf niet zo, maar denk wel dat in ieder geval je laatste opmerking wel mee speelt. Ik heb het druk en zit met mijn gedachten onbewust echt wel veel bij de dagelijkse problemen ("we zitten nu al krap en over een paar maanden verliezen we een bron van inkomsten oh jee oh jee") en ik denk dat we daarom minder goed connecten. Ik blokkeer onze quality time eigenlijk. Niet omdat er problemen tussen ons zijn of er geen tijd is, maar omdat ik er met mijn hoofd niet goed bij ben.
quote:djubbles schreef op 11 juni 2014 @ 21:48:
Lilin, om het probleem aan te pakken moet je kijken waar het probleem precies begint. Je zegt dat jullie nog wel veel zoenen en knuffelen, voelt dit goed?
Wat vaak zo is dat vrouwen helemaal niet goed weten waar ze nou eigenlijk opgewonden van worden, weet jij dit wel van jezelf?
Ja, dat voelt helemaal goed. Eh, nou, ik werd het gewoon altijd uit mezelf. Vriend bespringen, spontane pijpbeurten, dat verhaal... Maar nu dus niet meer.
Ik merk trouwens bij mij dat ik vaak meer zin in seks heb als - oh ironie - ik ongesteld ben. Ben momenteel ongesteld en voel mijn lichaam weer een beetje tot leven komen, misschien duidelijker dan normaal omdat ik me dus sinds kort echt bewust probeer te zijn van hoe ik me voel met betrekking tot seks. Voel me weer echt aangetrokken door mijn vriend, en zelfs door knappe collega's Maar ja, ongesteld dus. Heb vriend wel meteen gepijpt, hij was er erg blij mee, haha.
maandag 16 juni 2014 om 09:07
quote:lilin schreef op 16 juni 2014 @ 01:11:
Ik las dit artikel wat gepost werd door Cateautje ook met veel
Nepthys, ik denk dat jij jezelf misschien wel zou (kunnen) omschrijven als aseksueel, toch?Misschien wel, ik heb nog nooit echt wat onderzoek verricht. Wel is het zo dat ik (misschien tegenstrijdig) wel een grote fan ben van het hele verleidingsproces, flirten etc. Om het cru te zeggen, nadat ik iemand 'heb te pakken gekregen' interesseren de volgende stappen in het verleidingsproces (aka seks) me eigenlijk niet meer. Maar dat wil niet zeggen dat ik die persoon zelf niet meer wil, ik wil dan nog altijd bij die persoon zijn, kussen, knuffelen,...
Ik las dit artikel wat gepost werd door Cateautje ook met veel
Nepthys, ik denk dat jij jezelf misschien wel zou (kunnen) omschrijven als aseksueel, toch?Misschien wel, ik heb nog nooit echt wat onderzoek verricht. Wel is het zo dat ik (misschien tegenstrijdig) wel een grote fan ben van het hele verleidingsproces, flirten etc. Om het cru te zeggen, nadat ik iemand 'heb te pakken gekregen' interesseren de volgende stappen in het verleidingsproces (aka seks) me eigenlijk niet meer. Maar dat wil niet zeggen dat ik die persoon zelf niet meer wil, ik wil dan nog altijd bij die persoon zijn, kussen, knuffelen,...
maandag 16 juni 2014 om 10:16
Klik!quote:Verliefdheid wordt door aseksuelen trouwens net zo ervaren als voor niet-aseksuelen, alleen leidt een eventuele relatie dan bij voorkeur tot een seksloze.Ik ben dit zelf duidelijk niet, ik denk dat jij misschien wel onder die noemer valt. Aseksualiteit is een geaardheid, dus mocht het dit zijn, dan is het goed dat je er niks meer aan probeert te doen, het is namelijk gewoon wie je bent
maandag 16 juni 2014 om 10:36
Bij ons is het echt veel beter geworden toen ik een paar kilo afviel, en wat bruiner werd. (zelfbruiner of in bikini als het mooi weer is).
En ook eens wat mooier en beter zittend ondergoed had gekocht.
Mijn man (16 jaar samen) vindt mij altijd mooi, maar ik durfde me nooit helemaal te geven.
Nu dus wel, en ook het liefst overdag en niet in de slaapkamer.
Je zou hem orale seks kunnen geven, en dan vanzelf wel zien of je zin krijgt in meer.
En ook eens wat mooier en beter zittend ondergoed had gekocht.
Mijn man (16 jaar samen) vindt mij altijd mooi, maar ik durfde me nooit helemaal te geven.
Nu dus wel, en ook het liefst overdag en niet in de slaapkamer.
Je zou hem orale seks kunnen geven, en dan vanzelf wel zien of je zin krijgt in meer.
het is hier binnen beter dan buiten
