Seks
alle pijlers
vriend geen zin
vrijdag 6 april 2007 om 15:05
Heeft iemand dit ook meegemaakt? Mijn vriend heeft erg weinig zin (na 3,5 jaar doen we het zo'n 2 keer per maand) en we hebben alleen sex als ik het voortouw neem. Ik word hier verdrietig van, weet niet wat ik er aan kan veranderen. Heb het al zo vaak met hem besproken, hij geeft aan gewoon minder vaak zin te hebben dan ik... Dat hij me niet verdrietig wil maken en dat het niet aan mij ligt, dat dat altijd zo is geweest. Ik weet dat hij porno kijkt en dat maakt me ook helemaal niks uit, word er alleen wel verdrietig van dat hij als hij zin heeft dus liever het net op gaat... Als we sex hebben is de sex wel goed, maar ik mis het gevoel dat hij mij ook wil en hij het voortouw neemt. Uit vorige relaties ben ik dit ook niet gewend en ik ben bang dat het op deze manier dood gaat bloeden tussen ons. Als dit nu al zo is hoe is het dan straks? Ik merk dat ik het fijn vind om van anderen aandacht te krijgen. Ik wil graag samen oud worden maar heb ook de spanning nodig. Iemand hier ervaring mee?
donderdag 17 april 2008 om 17:08
quote:voor_fun schreef op 17 april 2008 @ 12:15:
Hoi,
Ik denk dat het voor de vrouwen met dit probleem vooral belangrijk is de reden te weten? Dit zorgt voor minder onderlinge spanning.
Zelf heb ik ook een tijdje niet veel behoefte gehad. Bij mij kwam dit vooral door langdurige stress... Dit kenmerkt zich dan wel vaak door meerdere klachten zoals: vermoeidheid, prikkelbaar, onrustig, stiller dan normaal enz..
Als het hier aanligt is een huisartsenbezoekje geen overbodige luxe. Dit soort klachten gaan vaak namelijk niet vanzelf over...
Ik geloof, als de sex altijd goed is geweest, meer in dit soor theorieen bij mannen, dan een nieuwe relatie/geheime liefde of iets dergelijks..Oh, wat doet onze 28-jarige alround vrouwenkenner die alleen kennis van vrouwen heeft opgedaan door zijn moeder, zusters, 2 exen en een bezoekje aan een striptease toch wijs! Mmmmmmm, krijg bijna kotsneigingen!
Hoi,
Ik denk dat het voor de vrouwen met dit probleem vooral belangrijk is de reden te weten? Dit zorgt voor minder onderlinge spanning.
Zelf heb ik ook een tijdje niet veel behoefte gehad. Bij mij kwam dit vooral door langdurige stress... Dit kenmerkt zich dan wel vaak door meerdere klachten zoals: vermoeidheid, prikkelbaar, onrustig, stiller dan normaal enz..
Als het hier aanligt is een huisartsenbezoekje geen overbodige luxe. Dit soort klachten gaan vaak namelijk niet vanzelf over...
Ik geloof, als de sex altijd goed is geweest, meer in dit soor theorieen bij mannen, dan een nieuwe relatie/geheime liefde of iets dergelijks..Oh, wat doet onze 28-jarige alround vrouwenkenner die alleen kennis van vrouwen heeft opgedaan door zijn moeder, zusters, 2 exen en een bezoekje aan een striptease toch wijs! Mmmmmmm, krijg bijna kotsneigingen!
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
vrijdag 18 april 2008 om 13:09
En ik maar denken dat ik de enigste ben die dit probleem heeft. Ook er al vaak genoeg over gepraat en hele herkenbare dingen gelezen. Ook ik wil meer passie en weer eens een keer begeerd worden. Ik weet hoe dat voelt uit vorige relaties. Ik zit ook wel eens met de gedachte om er iemand bij te nemen voor de sex maar dat weegt er niet tegenop. Ook heb ik dat bij mijn partner aangegeven en elke keer komen er beloftes dat het nu echt gaat veranderen maar er veranderd niets. Hij kijkt ook graag naar porno en heeft soms alleen daarna zin en dan voel ik me niet zo happy omdat ik dan het idee heb dat hij niet van mij opgewonden raakt. Wij kijken soms ook samen maar ik wil ook wel eens een keer sex zonder porno. En bijkomend probleem bij ons is ook nog eens dat hij na een minuut of 2 al klaar komt. Dus dan zijn we eens bezig en dan is het zo gebeurt en dan is het voor hem ook klaar. Hij zegt dat hij het zelf ook niet leuk vind maar als ik dan zeg doe er dan iets mee, ga naar een dokter ofzo dan doet hij het niet (omdat hij bang is voor een dokter) dus dan vraag ik me af hoe erg hij het daadwerkelijk vind want als je iets graag wil ga je er toch iets mee doen lijkt mij.
Ik laat het onderwerp meestal rusten maar ja ik wil ook wel eens dus dan komt weer ter sprake. Ik voel me hier gewoon super gefrustreerd onder maar weet niet meer wat ik er aan moet doen.
Ik laat het onderwerp meestal rusten maar ja ik wil ook wel eens dus dan komt weer ter sprake. Ik voel me hier gewoon super gefrustreerd onder maar weet niet meer wat ik er aan moet doen.
vrijdag 18 april 2008 om 19:14
Hallo allemaal,
zat vandaag eignlijk voor het eerst te zoeken naar lotgenoten en kom deze topic tegen. Wist niet dat er zoveel vrouwen zijn met hetzelfde probleem.
Heel even snel mijn situatie, morgen meer, want moet nu de deur uit:
6 jaar samen, 2 jaar getrouwd, nog NOOIT sex. Begon al met niet willen/durven (geen idee) zoenen. Langzaam werd het wel iets meer en na de nodige huilbuien/woedeaanvallen/gesprekken/discussies/ruzies etc. zitten we op een punt waarbij er heeeeeeel af en toe en alleen als ik het expliciet vraag een soort van sex is, dat wil zeggen: komt naast me liggen, laat mij met zijn hand tot een orgasme komen, altijd op dezelfde manier en dan weer klaar.
Nooit iniitatief van zijn kant, nooit eens variatie, nooit een poging to "echte"sex.
Zoveel frustratie/verdriet etc van mijn kant. Altijd weer zijn tekst dat hij echt van me houdt en me niet kwijt wil en er echt wat aan gaat doen. Heb heel lang gedacht dat het goed zou komen, heb zelfs gedacht dat het uit zou maken of we getrouwd waren. Een deel van het probleem bleek echt lichamelijk (te nauwe voorhuid). Na jaren hierover discussieren heeft hij zich vorig jaar oktober hieraan laten helpen. Dit is inmiddels helemaal goed. Uiteraard de hoop van mijn kant dat dat de doorbraak zou worden, maar dus niet. Sterker nog, het lijkt wel nog minder te worden.
Altijd weer die beloftes, die niet nagekomen worden, ik weet echt niet hoe lang ik daar nog mee kan leven. Ik wil kinderen, hij zecht dat hij dat ook wil. Ja hoe???? Dan altijd weer de tekst: het komt goed. Ja hoe????
Ik zit stuk, ik weet het niet meer, alles geprobeerd. De boeken liggen in de kast, worden niet gelezen, er wordt niet gepraat (althans, niet door hem), er wordt niet gezocht naar hulp. Het lijkt wel of alles belangrijker is dan sex.
Heel in begin van dit topic staat een reactie van iemand met een aantal opties:
1. Accepteren dat ik nu 35 ben, al 6 jaar geen sex heb en dat de rest van m'n leven niet zal hebben (en dus kinderloos zal blijven).
2. De minnaar
3. Uit de relatie stappen (maar dat wil ik eigenlijk ook niet)
4. Het gewoon zo laten en altijd blijven hopen dat het nog goedkomt.
Ik weet het dus gewoon echt niet meer. Vanmiddag weer zo'n enorme uitbarsting met hysterische huilbuien, waardoor we nu de hele middag al tegen elkaar zwijgen....
Sorry voor dit warrige verhaal, maar nu ik een keer zat te typen, moest het er even uit. Ik blijf met belangstelling hier verder lezen.
zat vandaag eignlijk voor het eerst te zoeken naar lotgenoten en kom deze topic tegen. Wist niet dat er zoveel vrouwen zijn met hetzelfde probleem.
Heel even snel mijn situatie, morgen meer, want moet nu de deur uit:
6 jaar samen, 2 jaar getrouwd, nog NOOIT sex. Begon al met niet willen/durven (geen idee) zoenen. Langzaam werd het wel iets meer en na de nodige huilbuien/woedeaanvallen/gesprekken/discussies/ruzies etc. zitten we op een punt waarbij er heeeeeeel af en toe en alleen als ik het expliciet vraag een soort van sex is, dat wil zeggen: komt naast me liggen, laat mij met zijn hand tot een orgasme komen, altijd op dezelfde manier en dan weer klaar.
Nooit iniitatief van zijn kant, nooit eens variatie, nooit een poging to "echte"sex.
Zoveel frustratie/verdriet etc van mijn kant. Altijd weer zijn tekst dat hij echt van me houdt en me niet kwijt wil en er echt wat aan gaat doen. Heb heel lang gedacht dat het goed zou komen, heb zelfs gedacht dat het uit zou maken of we getrouwd waren. Een deel van het probleem bleek echt lichamelijk (te nauwe voorhuid). Na jaren hierover discussieren heeft hij zich vorig jaar oktober hieraan laten helpen. Dit is inmiddels helemaal goed. Uiteraard de hoop van mijn kant dat dat de doorbraak zou worden, maar dus niet. Sterker nog, het lijkt wel nog minder te worden.
Altijd weer die beloftes, die niet nagekomen worden, ik weet echt niet hoe lang ik daar nog mee kan leven. Ik wil kinderen, hij zecht dat hij dat ook wil. Ja hoe???? Dan altijd weer de tekst: het komt goed. Ja hoe????
Ik zit stuk, ik weet het niet meer, alles geprobeerd. De boeken liggen in de kast, worden niet gelezen, er wordt niet gepraat (althans, niet door hem), er wordt niet gezocht naar hulp. Het lijkt wel of alles belangrijker is dan sex.
Heel in begin van dit topic staat een reactie van iemand met een aantal opties:
1. Accepteren dat ik nu 35 ben, al 6 jaar geen sex heb en dat de rest van m'n leven niet zal hebben (en dus kinderloos zal blijven).
2. De minnaar
3. Uit de relatie stappen (maar dat wil ik eigenlijk ook niet)
4. Het gewoon zo laten en altijd blijven hopen dat het nog goedkomt.
Ik weet het dus gewoon echt niet meer. Vanmiddag weer zo'n enorme uitbarsting met hysterische huilbuien, waardoor we nu de hele middag al tegen elkaar zwijgen....
Sorry voor dit warrige verhaal, maar nu ik een keer zat te typen, moest het er even uit. Ik blijf met belangstelling hier verder lezen.
vrijdag 18 april 2008 om 22:10
ja jeetje..dan denk ik ineens..hmzz dan stel ik me wel heel erg aan... in vergelijking met jou verhaal siemoon
Ik snap precies hoe je je voelt..ookal is mijn verhaal een stuk minder heftig als die van jou. De mijne is een takje ervan. Je houd zoveel van elkaar, je deelt heel veel samen, het draait niet altijd om seks. Die band die je met elkaar hebt..daar gaat het om. Die knuffel of maar een heel klein gebaartje zoals uit zichzelf meteen de afwas doen na het eten, je naar je werk toe rijden als je even niet fit bent, tegen je aan hangen op de bank als je tv kijkt. Maar toch...seks blijft door je hoofd spoken pfffff!!!!!
maar ook nog even over mijn vriend met zijn suikerziekte.. Ik heb het er er met vriendinnen over gehad en die zeggen dat het inderdaad vaker voorkomt bij mensen met suikerziekte.
Mijn vriend heeft alleen geen erectieproblemen en lijkt eigenlijk ook nooit last te hebben van spanningen. Ik wou dat ik dat kon. Hij is altijd rustig en altijd overal optijd. Wel ligt hij al te slapen als hij alleen al zijn bed ziet. Dan kruipt ie overigens wel weer tegen mij aan hoor! wel prettig. Verder gebeurt er dan alleen nooit iets haha! Wel probeer ik een subtiel een poging te doen om er met hem over te praten. Valt niet mee, hij is echt een gesloten boek! wat zou ik nou eens graag willen weten wat er in zijn bolletje om gaat!
maarrrrr sterkte siemoon, ik hoop dat je eruit komt. Ik kan je er helaas niet bij helpen. Succes!
Ik snap precies hoe je je voelt..ookal is mijn verhaal een stuk minder heftig als die van jou. De mijne is een takje ervan. Je houd zoveel van elkaar, je deelt heel veel samen, het draait niet altijd om seks. Die band die je met elkaar hebt..daar gaat het om. Die knuffel of maar een heel klein gebaartje zoals uit zichzelf meteen de afwas doen na het eten, je naar je werk toe rijden als je even niet fit bent, tegen je aan hangen op de bank als je tv kijkt. Maar toch...seks blijft door je hoofd spoken pfffff!!!!!
maar ook nog even over mijn vriend met zijn suikerziekte.. Ik heb het er er met vriendinnen over gehad en die zeggen dat het inderdaad vaker voorkomt bij mensen met suikerziekte.
Mijn vriend heeft alleen geen erectieproblemen en lijkt eigenlijk ook nooit last te hebben van spanningen. Ik wou dat ik dat kon. Hij is altijd rustig en altijd overal optijd. Wel ligt hij al te slapen als hij alleen al zijn bed ziet. Dan kruipt ie overigens wel weer tegen mij aan hoor! wel prettig. Verder gebeurt er dan alleen nooit iets haha! Wel probeer ik een subtiel een poging te doen om er met hem over te praten. Valt niet mee, hij is echt een gesloten boek! wat zou ik nou eens graag willen weten wat er in zijn bolletje om gaat!
maarrrrr sterkte siemoon, ik hoop dat je eruit komt. Ik kan je er helaas niet bij helpen. Succes!
zaterdag 19 april 2008 om 14:09
@ Lavuera: het lijkt inderdaad wel op een soort a-sexualiteit. Het is net of het hem gewoon niet interesseert. Ik vergelijk het wel eens met zijn reacties op andere dingen: als hij iets groens op televisie ziet gaan de voetbal-voelsprieten meteen uit, als ik in lingerie langsloop is er totaal geen reactie. Heb ook heel lang gedacht dat het met iets uit het verleden te maken heeft, maar dat blijft hij zo hard ontkennen dat ik wel moet geloven dat dat het niet is. Het is wel zo dat ik niet de enige ben met wie hij dit had (of dus eigenlijk niet had), hij heeft nog nooit geneukt en wat er met mij qua seks wel gebeurt, heeft hij nog nooit eerder met anderen gedaan. (hij is 42 overigens).
@ Wanda: waarom ik in de relatie blijf? Omdat ik dus wel erg veel van hem hou en we het verder heel erg leuk hebben samen. Ik vind zelf seks niet het belangrijkste in een relatie (begrijp me niet verkeerd, vind het wel erg lekker) en ik vind dat je, zeker na zo'n periode, het samen moeten kunnen oplossen, als wordt dat steeds moeilijker. We zijn in een hele langzame slakkengang van helemaal niets gekomen waar we nu zijn en ik blijf blijkbaar hoop houden dat het toch nog beter wordt. We begonnen met helemaal niets en er is nu toch een soort van sex. Dat wil zeggen: ik moet beginnen, hij doet z'n dingetje, ik kom klaar en dat is het dan. Ik die vrijpartijtjes zijn we ook zeker wel met hem bezig en hij krijgt ook wel een stijve, zegt dat hij het lekker vindt (maar uit dat bijv. niet met kreunen o.i.d.), maar als hij dan vervolgens niet klaarkomt van het handwerk (zijn handen, al ik het doe lukt het al helemaal niet), vindt hij dat ook totaal niet erg.
Het lijkt er soms wel op alsof hij zijn gevoel niet kan uiten. Ik kan hem strelen, aftrekken of pijpen bijv en krijg dat de tekst. "dat is lekker", maar alsof hij een taartje eet. Als er bij voetbal een spannende wedstrijd is ervaart hij meer gevoel dan bij mij in bed denk ik weleens.
Gisteravond had ik een afspraak met een vriendin, maar op een rotmanier weggegaan. Later sms gestuurd, krijg ik lieve sms terug, verder was er 's avonds weinig communicatie meer. Vanmorgen kruipt hij tegen me aan, waarop ik uitleg dat het zo niet werkt, dat het niet zo kan zijn dat ik al het te lang duurt een woede-uitbarsting heb, waarna hij een sms stuurt en de volgende ochtend z'n ding doet, zodat we er weer een paar weken vanaf zijn. Ben dus uit bed gestapt met de melding dat ik er op die manier geen zin in had, dat er eerst maar eens gepraat moest worden en dat ik van hem wilde horen hoe het verder moet. En daar dus de hele dag al geen reactie op. Meneer doet van alles, als hij langsloop krijg ik een zoen en zegt verder niets.
Ik ben er eigenlijk heel erg klaar mee, ik heb zin om keihard te gaan gillen om in ieder geval een reactie te krijgen. Dat passieve gedoe.... aaaaahhhhh
@ Wanda: waarom ik in de relatie blijf? Omdat ik dus wel erg veel van hem hou en we het verder heel erg leuk hebben samen. Ik vind zelf seks niet het belangrijkste in een relatie (begrijp me niet verkeerd, vind het wel erg lekker) en ik vind dat je, zeker na zo'n periode, het samen moeten kunnen oplossen, als wordt dat steeds moeilijker. We zijn in een hele langzame slakkengang van helemaal niets gekomen waar we nu zijn en ik blijf blijkbaar hoop houden dat het toch nog beter wordt. We begonnen met helemaal niets en er is nu toch een soort van sex. Dat wil zeggen: ik moet beginnen, hij doet z'n dingetje, ik kom klaar en dat is het dan. Ik die vrijpartijtjes zijn we ook zeker wel met hem bezig en hij krijgt ook wel een stijve, zegt dat hij het lekker vindt (maar uit dat bijv. niet met kreunen o.i.d.), maar als hij dan vervolgens niet klaarkomt van het handwerk (zijn handen, al ik het doe lukt het al helemaal niet), vindt hij dat ook totaal niet erg.
Het lijkt er soms wel op alsof hij zijn gevoel niet kan uiten. Ik kan hem strelen, aftrekken of pijpen bijv en krijg dat de tekst. "dat is lekker", maar alsof hij een taartje eet. Als er bij voetbal een spannende wedstrijd is ervaart hij meer gevoel dan bij mij in bed denk ik weleens.
Gisteravond had ik een afspraak met een vriendin, maar op een rotmanier weggegaan. Later sms gestuurd, krijg ik lieve sms terug, verder was er 's avonds weinig communicatie meer. Vanmorgen kruipt hij tegen me aan, waarop ik uitleg dat het zo niet werkt, dat het niet zo kan zijn dat ik al het te lang duurt een woede-uitbarsting heb, waarna hij een sms stuurt en de volgende ochtend z'n ding doet, zodat we er weer een paar weken vanaf zijn. Ben dus uit bed gestapt met de melding dat ik er op die manier geen zin in had, dat er eerst maar eens gepraat moest worden en dat ik van hem wilde horen hoe het verder moet. En daar dus de hele dag al geen reactie op. Meneer doet van alles, als hij langsloop krijg ik een zoen en zegt verder niets.
Ik ben er eigenlijk heel erg klaar mee, ik heb zin om keihard te gaan gillen om in ieder geval een reactie te krijgen. Dat passieve gedoe.... aaaaahhhhh
zaterdag 19 april 2008 om 16:01
Jeetje, ik sta ervan te kijken dat er blijkbaar veel meer meiden met hetzelfde kampen in hun relatie.....
Ja, ik ben ook een 'ervaringsdeskundige', mijn partner is een mengeling tussen die van Siemoon en Winterzon (meen ik, in ieder geval die van het in 2 minuten klaarkomen en dat was het).
Hij zoent met zijn mond dicht en wat ik ook probeer, geen reactie op mijn initiatief om eens lekker te tongzoenen, dat vindt hij vies, van pijpen krijgt hij een slappe (doe ik iets niet goed of zo???), als hij wil knuffelen zit hij 10 minuten met een arm om me heen als een standbeeld op de bank en dat was het dan voor een aantal weken, áls we dan een keer een poging tot sex doen omdat hij iets wat op een erectie lijkt heeft moet het op zijn manier en snel, want anders is ie alweer slap, mijn borsten aanraken gaat nog net, verder raakt hij mij het liefst helemaal niet aan. En het vervelendste van alles ( maar wel eerlijk) is dat hij aangeeft dat hij het eigenlijk helemaal niet mist, hij ziet wel dat ik het heel vervelend vind allemaal, maar als het aan hem lag hadden we nooit meer sex of iedere andere vorm van intimiteit.
Tja, en wat doe je dan als partner nog....... Je erbij neerleggen, dat is echt re-te moeilijk heb ik ervaren, ik denk dat het nooit went. Het gemis slijt wel, maar soms komt in alle hevigheid naar boven dat ik mis in mijn relatie wat ik zelf eigenlijk heel belangrijk vind. En op zulke momenten zou ik eenzelfde soort post kunnen schrijven als Siemoon, en heel hard tegen mijn partner willen gillen: DOE IETS!!!!!
Mijn man wil er overigens wél aan werken, voor mij dan, we hebben al een traject achter de rug bij de sexuoloog en de huisarts, tot nu toe heeft dat niets geholpen. Nu is hij doorverwezen naar een uroloog om te onderzoeken of zijn geen zin een medische oorzaak heeft. Dat is dan in ieder geval nog iets.
Ik herken heel erg de gedachtengang van Siemoon, die ook tegen beter weten in blijft hopen op verbetering.
Mijn man is zonder meer mijn allerbeste vriend en maatje, maar hij had net zo goed mijn buurman kunnen en dat is knap frustrerend.....
Ja, ik ben ook een 'ervaringsdeskundige', mijn partner is een mengeling tussen die van Siemoon en Winterzon (meen ik, in ieder geval die van het in 2 minuten klaarkomen en dat was het).
Hij zoent met zijn mond dicht en wat ik ook probeer, geen reactie op mijn initiatief om eens lekker te tongzoenen, dat vindt hij vies, van pijpen krijgt hij een slappe (doe ik iets niet goed of zo???), als hij wil knuffelen zit hij 10 minuten met een arm om me heen als een standbeeld op de bank en dat was het dan voor een aantal weken, áls we dan een keer een poging tot sex doen omdat hij iets wat op een erectie lijkt heeft moet het op zijn manier en snel, want anders is ie alweer slap, mijn borsten aanraken gaat nog net, verder raakt hij mij het liefst helemaal niet aan. En het vervelendste van alles ( maar wel eerlijk) is dat hij aangeeft dat hij het eigenlijk helemaal niet mist, hij ziet wel dat ik het heel vervelend vind allemaal, maar als het aan hem lag hadden we nooit meer sex of iedere andere vorm van intimiteit.
Tja, en wat doe je dan als partner nog....... Je erbij neerleggen, dat is echt re-te moeilijk heb ik ervaren, ik denk dat het nooit went. Het gemis slijt wel, maar soms komt in alle hevigheid naar boven dat ik mis in mijn relatie wat ik zelf eigenlijk heel belangrijk vind. En op zulke momenten zou ik eenzelfde soort post kunnen schrijven als Siemoon, en heel hard tegen mijn partner willen gillen: DOE IETS!!!!!
Mijn man wil er overigens wél aan werken, voor mij dan, we hebben al een traject achter de rug bij de sexuoloog en de huisarts, tot nu toe heeft dat niets geholpen. Nu is hij doorverwezen naar een uroloog om te onderzoeken of zijn geen zin een medische oorzaak heeft. Dat is dan in ieder geval nog iets.
Ik herken heel erg de gedachtengang van Siemoon, die ook tegen beter weten in blijft hopen op verbetering.
Mijn man is zonder meer mijn allerbeste vriend en maatje, maar hij had net zo goed mijn buurman kunnen en dat is knap frustrerend.....
zaterdag 19 april 2008 om 22:54
En nog een lotgenoot meldt zich..
Mijn vriend heeft ook minder zin in seks dan ik. We zijn nog maar heel kort bij elkaar (bijna een half jaar), maar na 2 maanden begon het van zijn kant al af te nemen. En in het begin betrok ik het ook allemaal op mezelf, ik ben een onzeker type, ik had dit nog nooit mee gemaakt. Ik vond het vooral vervelend, omdat de keren dat we wél seks hadden heel fijn waren. Toen ik op een avond voor de zoveelste keer probeerde om hem op te winden en hij daar niet op in ging, ben ik in tranen uitgebarsten. Hij stond daar van te kijken en had het niet als een probleem gezien dat hij minder vaak wilde dan ik. Toen hij zag hoe onzeker het mij eigenlijk maakte, hebben we er over gepraat. Zijn redenen waren stress en vermoeidheid. Dat verbaasde me niets, omdat mijn vriend bestuurswerkzaamheden doet voor zijn studievereniging. Hij beloofde meer rust te nemen voor zichzelf en meer aandacht te besteden aan intimiteit.
En dat werkte! Ik denk dat we ons gemiddelde van 1 x per 2 weken hebben opgehoogd naar 2 a 3 x per week. Daar ben ik heel erg blij mee. Toch merk ik af en toe nog wel dat mijn vriend wel seks wil, maar geen uitgebreid voorspel. En daar doe ik het op zo'n moment mee, ik geniet immers ook van seks zonder voorspel. Op deze manier doen we dan allebei een beetje water bij de wijn..
Mijn vriend heeft ook minder zin in seks dan ik. We zijn nog maar heel kort bij elkaar (bijna een half jaar), maar na 2 maanden begon het van zijn kant al af te nemen. En in het begin betrok ik het ook allemaal op mezelf, ik ben een onzeker type, ik had dit nog nooit mee gemaakt. Ik vond het vooral vervelend, omdat de keren dat we wél seks hadden heel fijn waren. Toen ik op een avond voor de zoveelste keer probeerde om hem op te winden en hij daar niet op in ging, ben ik in tranen uitgebarsten. Hij stond daar van te kijken en had het niet als een probleem gezien dat hij minder vaak wilde dan ik. Toen hij zag hoe onzeker het mij eigenlijk maakte, hebben we er over gepraat. Zijn redenen waren stress en vermoeidheid. Dat verbaasde me niets, omdat mijn vriend bestuurswerkzaamheden doet voor zijn studievereniging. Hij beloofde meer rust te nemen voor zichzelf en meer aandacht te besteden aan intimiteit.
En dat werkte! Ik denk dat we ons gemiddelde van 1 x per 2 weken hebben opgehoogd naar 2 a 3 x per week. Daar ben ik heel erg blij mee. Toch merk ik af en toe nog wel dat mijn vriend wel seks wil, maar geen uitgebreid voorspel. En daar doe ik het op zo'n moment mee, ik geniet immers ook van seks zonder voorspel. Op deze manier doen we dan allebei een beetje water bij de wijn..
maandag 21 april 2008 om 08:33
Het kan dus altijd nog erger. Als ik jou verhaal lees siemoon dan schrik ik gewoon. Bij ons is het weinig maar als we het doen probeert hij wel een beetje zijn best te doen. Nadat er zaterdag middag weer een bom was gebarsten en ik aan heb gegeven dat ik het zo niet trok kwam er 's avonds wel initiatief van zijn kant. Ik was allang blij en het leek ook nog eens een keer op een echte sexpartij dus ook wat aandacht voor mij. Zelf was hij al weer zo opgewonden van het voorspel dat hij met een paar tellen met aftrekken al klaar kwam maar daarna is hij nog wel met mij bezig geweest.
Tja, is de relatie slecht als de sex slecht is... Ik denk het niet want wij hebben het verder hartstikke leuk, kan met alles bij hem terecht en hij staat altijd voor me klaar. Alleen hebben zijn vorige vriendinnen nooit geklaagt dus hij weet ook niet dat wat hij doet niet altijd lekker is. Ik probeer hem daarin een beetje bij te sturen want ik weet uit vorige relaties wel dat het beter kan. Maar verder knuffelen we wel vaak, liggen bijna altijd bij elkaar in bed krijg ik ook soms nog wel eens spontaan een zoen doen het is niet dat er helemaal niks is en daar moet ik het dan soms maar mee doen denk ik. Maar dat is lang niet zo erg als ik sommige stukjes lees.
Beukenootje: lijkt me helemaal vreselijk, je bent aan het pijpen en hij krijgt een slappe.
Waarom zijn wij vrouwen nou bijna allemaal zo onzeker als het hier op aan komt. Wij twijfelen heel wat af of wij het wel goed doen zo maar volgens mij houden die mannen zich daar helemaal niet mee bezig. Blijkt ook wel weer uit het verhaal van Cecileee. Pas als wij in tranen uitbarsten of boos worden vragen ze zich pas af wat er nou is.
Nou meiden heel veel sterkte allemaal in ieder geval.
Tja, is de relatie slecht als de sex slecht is... Ik denk het niet want wij hebben het verder hartstikke leuk, kan met alles bij hem terecht en hij staat altijd voor me klaar. Alleen hebben zijn vorige vriendinnen nooit geklaagt dus hij weet ook niet dat wat hij doet niet altijd lekker is. Ik probeer hem daarin een beetje bij te sturen want ik weet uit vorige relaties wel dat het beter kan. Maar verder knuffelen we wel vaak, liggen bijna altijd bij elkaar in bed krijg ik ook soms nog wel eens spontaan een zoen doen het is niet dat er helemaal niks is en daar moet ik het dan soms maar mee doen denk ik. Maar dat is lang niet zo erg als ik sommige stukjes lees.
Beukenootje: lijkt me helemaal vreselijk, je bent aan het pijpen en hij krijgt een slappe.
Waarom zijn wij vrouwen nou bijna allemaal zo onzeker als het hier op aan komt. Wij twijfelen heel wat af of wij het wel goed doen zo maar volgens mij houden die mannen zich daar helemaal niet mee bezig. Blijkt ook wel weer uit het verhaal van Cecileee. Pas als wij in tranen uitbarsten of boos worden vragen ze zich pas af wat er nou is.
Nou meiden heel veel sterkte allemaal in ieder geval.
maandag 21 april 2008 om 17:16
Wat een herkenning bij jullie verhalen.
Mijn man houdt alleen ook helemaal niet van knuffelen, dat doet hij wel, maar alleen omdat ik dat wil. Hij heeft zelf bij de sexuoloog aangegeven dat hij dat het liefst niet wil doen
Hij probeert heus zijn best te doen, daar ligt het niet echt aan, maar ik voel dat hij het eigenlijk niet wil en dat is niet fijn......
Gelukkig ontleen ik mijn eigenwaarde niet echt (meer) aan de frequentie waarmee wij intimteiten beleven, anders zou dat tot onder nul zijn gedaald. Als ik een scene maak wil mijn man nog wel eens toenadering zoeken, mij lijkt dat niet de juiste manier om een fijne relatie te onderhouden, eerst een scene maken voor we aan lichamelijk contact toekomen......
Verder weet ik het eigenlijk ook niet meer met mijn echtegenoot, ik vrees dat wij nooit een sexleven kunnen hebben waar we ons beiden prettig bij voelen, dat vind ik geen prettige gedachte voor de komende 40 jaar (ik ben nu 35). Ik zou me ook wel eens begeerd willen voelen, mannen krijgen dan zo'n speciale blik in hun ogen als ze dan naar je kijken, dat zie ik regelmatig bij andere mannen, maar nooit bij mijn echtegenoot. Die heeft alleen een blik in zijn ogen van: Help ik moet weer.
Mijn man houdt alleen ook helemaal niet van knuffelen, dat doet hij wel, maar alleen omdat ik dat wil. Hij heeft zelf bij de sexuoloog aangegeven dat hij dat het liefst niet wil doen
Hij probeert heus zijn best te doen, daar ligt het niet echt aan, maar ik voel dat hij het eigenlijk niet wil en dat is niet fijn......
Gelukkig ontleen ik mijn eigenwaarde niet echt (meer) aan de frequentie waarmee wij intimteiten beleven, anders zou dat tot onder nul zijn gedaald. Als ik een scene maak wil mijn man nog wel eens toenadering zoeken, mij lijkt dat niet de juiste manier om een fijne relatie te onderhouden, eerst een scene maken voor we aan lichamelijk contact toekomen......
Verder weet ik het eigenlijk ook niet meer met mijn echtegenoot, ik vrees dat wij nooit een sexleven kunnen hebben waar we ons beiden prettig bij voelen, dat vind ik geen prettige gedachte voor de komende 40 jaar (ik ben nu 35). Ik zou me ook wel eens begeerd willen voelen, mannen krijgen dan zo'n speciale blik in hun ogen als ze dan naar je kijken, dat zie ik regelmatig bij andere mannen, maar nooit bij mijn echtegenoot. Die heeft alleen een blik in zijn ogen van: Help ik moet weer.
maandag 21 april 2008 om 17:43
Beukenootje, ik heb met je te doen, maar eigenlijk zit ik in dezelfde situatie maar dan omgekeerd, ik man.Ik heb het opgegeven, altijd het initiatief moeten nemen om eens te vrijen,en dan dikwijls afgewezen worden. Jammer, jammer, maar je kan een persoon niet veranderen, en erover praten gaat ook al niet. Ja, wat te doen met zo mensen ? Ik weet het ook niet .Ik wens je veel moed en als je de oplossing hebt mag je mij altijd mailen.
mvg
mvg
maandag 21 april 2008 om 18:25
quote:Belgenmoppie schreef op 19 april 2008 @ 22:47:
Melkboer, als de seks slecht is, is de relatie niet goed.
Écht niet !
Inderdaad, dat denk ik ook!
Ik vind deze verhalen echt schrijnend, kan me niet voorstellen dat je jezelf zo lang kan wegcijferen.
Een relatie moet toch minstens iets toevoegen aan je leven en dan bedoel ik niet een hoop verdriet, frustratie en onzekerheid. Je moet je toch bemind, geliefd en gewild voelen...
Ik zou absoluut niet met zo'n man verder kunnen. Vraag me af hoe je relatie er dan verder uitziet zonder enige intimiteit... Als ik dit zo lees betreft het mannen met vreemde emotionele gedachten kronkels...
En begrijp me goed, wij seksen ook echt niet 2 x per week hoor, dat halen we vaak niet eens, maar als we seks hebben is dat passievolle seks die ons bindt. De volgende dag kijken we elkaar steels aan en ik krijg een klap op mijn kont als ik langsloop... we sturen elkaar sms-jes waar ik weer een glimlach van op mijn gezicht krijg en rooie oortjes.....
Ik wens al deze dames veel wijsheid, denk heel goed na over wat jij wilt voor jezelf..... Enne... de klok tikt door he..... Je leeft maar 1 x, zorg dat je geen spijt krijgt van verloren jaren......
Melkboer, als de seks slecht is, is de relatie niet goed.
Écht niet !
Inderdaad, dat denk ik ook!
Ik vind deze verhalen echt schrijnend, kan me niet voorstellen dat je jezelf zo lang kan wegcijferen.
Een relatie moet toch minstens iets toevoegen aan je leven en dan bedoel ik niet een hoop verdriet, frustratie en onzekerheid. Je moet je toch bemind, geliefd en gewild voelen...
Ik zou absoluut niet met zo'n man verder kunnen. Vraag me af hoe je relatie er dan verder uitziet zonder enige intimiteit... Als ik dit zo lees betreft het mannen met vreemde emotionele gedachten kronkels...
En begrijp me goed, wij seksen ook echt niet 2 x per week hoor, dat halen we vaak niet eens, maar als we seks hebben is dat passievolle seks die ons bindt. De volgende dag kijken we elkaar steels aan en ik krijg een klap op mijn kont als ik langsloop... we sturen elkaar sms-jes waar ik weer een glimlach van op mijn gezicht krijg en rooie oortjes.....
Ik wens al deze dames veel wijsheid, denk heel goed na over wat jij wilt voor jezelf..... Enne... de klok tikt door he..... Je leeft maar 1 x, zorg dat je geen spijt krijgt van verloren jaren......
maandag 21 april 2008 om 20:32
Hoi Beukenootje, wilde jouw man uit zichzelf naar de sexuoloog? Ik probeer die van mij namelijk ook zover te krijgen, door het te vragen, er boos over te worden, te zeggen dat ik vind dat het moet, te smeken of hij alsjeblieft wil gaan, maar boodschap komt niet aan.
Verder vind ik ook dat het niet zo is dat als de seks slecht is, je ook dus een slechte relatie hebt. Maar he, is er niet in iedere relatie een stukje wat niet helemaal goed loopt? Ken een stel met spetterende seks, liefst 3 x per dag, iedereen die het horen wilde moest het weten en mocht ook meedoen. Maar ondanks dat, is relatie nu stukgelopen op problemen over geld.
@ Goes: het is ook niet zo dat er geen enkele intimiteit is, die is er zeker wel. Wat er niet is, is platgezegd het neuken. Er is wel een vorm van seks, alleen bijna nooit en nog minder vaak op zijn initiatief
Afgelopen zaterdag is de bom dus weer eens gevallen, net als bij Winterzon. Uiteindelijk viel het kwartje en had ik verwacht dat er zaterdagavond actie zou komen. Die kwam ook, maar niet hoe ik het had bedacht. Werd uit eten en daarna filmpje en daarna was meneer moe. Heb dus vervolgens de hele zondag lopen aankondigen dat we 's avonds toch vooral poging tot sex zouden doen. Dat is dus gelukkig ook gebeurd. Niet neuken, zelfs niet proberen, maar toch, er was weer een vorm van....
Misschien nog een paar rare vragen: testen op testosteron... zou dat echt zo werken? iemand daar ervaring mee?
En nog een technische: als mijn man zich aftrekt, komt hij wel klaar, maar dat merk je haast niet aan hem (hij durft zich niet echt te laten gaan zeg maar), net of hij zich een beetje inhoudt ofzo. Al vaak genoeg gezegd en uitgelegd dat dat tocht echt niet hoeft, maar blijkbaar is dat nog niet helemaal doorgedrongen. Nu ljkt het ook wel of hij doordat hij zich gevoelmatig inhoudt, ook zijn zaadlozing inhoudt. Je kunt het echt nauwelijks een kwakje noemen. Nu weet ik ook niet echt wat normaal is (zoveel ervaring heb ik nu ook weer niet...), maar laten we het zo zeggen: hier heb je geen troep van...(en sterker nog, ik vraag me dan af: krijg ik hier wel een kind van....) Iemand ook deze ervaring?
Verder vind ik ook dat het niet zo is dat als de seks slecht is, je ook dus een slechte relatie hebt. Maar he, is er niet in iedere relatie een stukje wat niet helemaal goed loopt? Ken een stel met spetterende seks, liefst 3 x per dag, iedereen die het horen wilde moest het weten en mocht ook meedoen. Maar ondanks dat, is relatie nu stukgelopen op problemen over geld.
@ Goes: het is ook niet zo dat er geen enkele intimiteit is, die is er zeker wel. Wat er niet is, is platgezegd het neuken. Er is wel een vorm van seks, alleen bijna nooit en nog minder vaak op zijn initiatief
Afgelopen zaterdag is de bom dus weer eens gevallen, net als bij Winterzon. Uiteindelijk viel het kwartje en had ik verwacht dat er zaterdagavond actie zou komen. Die kwam ook, maar niet hoe ik het had bedacht. Werd uit eten en daarna filmpje en daarna was meneer moe. Heb dus vervolgens de hele zondag lopen aankondigen dat we 's avonds toch vooral poging tot sex zouden doen. Dat is dus gelukkig ook gebeurd. Niet neuken, zelfs niet proberen, maar toch, er was weer een vorm van....
Misschien nog een paar rare vragen: testen op testosteron... zou dat echt zo werken? iemand daar ervaring mee?
En nog een technische: als mijn man zich aftrekt, komt hij wel klaar, maar dat merk je haast niet aan hem (hij durft zich niet echt te laten gaan zeg maar), net of hij zich een beetje inhoudt ofzo. Al vaak genoeg gezegd en uitgelegd dat dat tocht echt niet hoeft, maar blijkbaar is dat nog niet helemaal doorgedrongen. Nu ljkt het ook wel of hij doordat hij zich gevoelmatig inhoudt, ook zijn zaadlozing inhoudt. Je kunt het echt nauwelijks een kwakje noemen. Nu weet ik ook niet echt wat normaal is (zoveel ervaring heb ik nu ook weer niet...), maar laten we het zo zeggen: hier heb je geen troep van...(en sterker nog, ik vraag me dan af: krijg ik hier wel een kind van....) Iemand ook deze ervaring?
dinsdag 22 april 2008 om 11:39
dinsdag 22 april 2008 om 11:59
Testosteron zal wel wat helpen. Sex drive neemt toe, maar de grote vraag is op wat of wie gaat ie dat dan uiten.
Bovendien wordt je er kaal van.
En om even terug te komen op het kwakje van siemoons ventje. kwaliteit is belangrijker als kwantiteit. een lage kwantiteit wordt vaak veroorzaakt door dat de vorige zaadlozing nog maar pas daarvoor is geweest.
Mijn ervaring is dat ongeveer 1 a 2 dagen onthouding en een start-stop techniek een prachtige geile kwak geeft (voor de liefhebbers althans).
Bovendien wordt je er kaal van.
En om even terug te komen op het kwakje van siemoons ventje. kwaliteit is belangrijker als kwantiteit. een lage kwantiteit wordt vaak veroorzaakt door dat de vorige zaadlozing nog maar pas daarvoor is geweest.
Mijn ervaring is dat ongeveer 1 a 2 dagen onthouding en een start-stop techniek een prachtige geile kwak geeft (voor de liefhebbers althans).
dinsdag 22 april 2008 om 17:56
donderdag 24 april 2008 om 19:53
Ik vraag me ook af wat het effect van testosteron nu is. Als mijn man dat meer zou hebben, wil ie dan wél met mij knuffelen enz.? Daar geloof ik eerlijk gezegd niets van.
Via de huisarts zijn we bij de sexuoloog terecht gekomen. Daar wilde mijn man zelf ook naar toe, het heeft alleen geen enkel effect gehad en nu heeft hij ook nog een stok extra om mee te slaan (liefje, ik heb er toch alles voor over?). Hij kan zich ook niet voorstellen dat andere stellen wél knuffelen en sex hebben. Voor hem is het heel normaal dat je daar geen behoefte aan hebt, zeker niet in een langere relatie.
Ik ben bang dat ik me er bij neer zal moeten leggen, dat het nooit wat fatsoenlijks wordt met zijn gevoel bij sex. En dat valt niet mee...... Het scheelt al om te weten dat ik in ieder geval niet de enige ben die er mee te kampen heeft, maar eigenlijk schieten we daar met zijn allen helemaal niets mee op.
Mijn man is echt mijn maatje, samen zijn we een team, we kunnen van elkaar op aan en we vullen elkaar aan. Ons gezin is dankzij ons beider inzet een geoliede machine, we hebben het samen echt gezellig. Zo ziet onze relatie er zonder sex uit, dat is echt niet alleen maar kommer en kwel hoor. Hoewel ik de intimiteit ontzettend mis, wil dat niet zeggen dat in een relatie alles afhankelijk is van sex.
Via de huisarts zijn we bij de sexuoloog terecht gekomen. Daar wilde mijn man zelf ook naar toe, het heeft alleen geen enkel effect gehad en nu heeft hij ook nog een stok extra om mee te slaan (liefje, ik heb er toch alles voor over?). Hij kan zich ook niet voorstellen dat andere stellen wél knuffelen en sex hebben. Voor hem is het heel normaal dat je daar geen behoefte aan hebt, zeker niet in een langere relatie.
Ik ben bang dat ik me er bij neer zal moeten leggen, dat het nooit wat fatsoenlijks wordt met zijn gevoel bij sex. En dat valt niet mee...... Het scheelt al om te weten dat ik in ieder geval niet de enige ben die er mee te kampen heeft, maar eigenlijk schieten we daar met zijn allen helemaal niets mee op.
Mijn man is echt mijn maatje, samen zijn we een team, we kunnen van elkaar op aan en we vullen elkaar aan. Ons gezin is dankzij ons beider inzet een geoliede machine, we hebben het samen echt gezellig. Zo ziet onze relatie er zonder sex uit, dat is echt niet alleen maar kommer en kwel hoor. Hoewel ik de intimiteit ontzettend mis, wil dat niet zeggen dat in een relatie alles afhankelijk is van sex.
vrijdag 25 april 2008 om 23:17
Topic van herkenning.
We hebben nu bijna zes jaar een relatie. In het begin was de sex geweldig. Meerdere keren per week en soms meerdere keren per avond. Nu we 2 jaar samenwonen is het afgenomen. Geloof dat de laatste keer sex in februari was (We doen het amper 1x in de 2 a 3 maanden). Ben er nu zat van om het initiatief te nemen. Heb dan telkens het gevoel een blauwtje te lopen als hij me weer afwijst (nu even niet of niet doen dat kietelt). Zelf porno kijken of mezelf maar helpen is nu het enige alternatief. Als ik erover begin dan maakt hij grapjes en zegt hij dat hij nu gewoon even minder zin heeft, maarja dat roept hij nu al twee jaar. Ben nu 23 jaar. Als we over een paar jaar kinderen willen, dan wordt het nog een hevige strijd. Hoe kunnen we dan zwanger worden als hij nooit wil? Heb geen idee hoe ik hem kan laten merken dat ik er echt heel erg mee zit en ik wil me zeker niet neerleggen bij deze situatie...
We hebben nu bijna zes jaar een relatie. In het begin was de sex geweldig. Meerdere keren per week en soms meerdere keren per avond. Nu we 2 jaar samenwonen is het afgenomen. Geloof dat de laatste keer sex in februari was (We doen het amper 1x in de 2 a 3 maanden). Ben er nu zat van om het initiatief te nemen. Heb dan telkens het gevoel een blauwtje te lopen als hij me weer afwijst (nu even niet of niet doen dat kietelt). Zelf porno kijken of mezelf maar helpen is nu het enige alternatief. Als ik erover begin dan maakt hij grapjes en zegt hij dat hij nu gewoon even minder zin heeft, maarja dat roept hij nu al twee jaar. Ben nu 23 jaar. Als we over een paar jaar kinderen willen, dan wordt het nog een hevige strijd. Hoe kunnen we dan zwanger worden als hij nooit wil? Heb geen idee hoe ik hem kan laten merken dat ik er echt heel erg mee zit en ik wil me zeker niet neerleggen bij deze situatie...
