Thuis
alle pijlers
Emotionele memorabilia
zaterdag 26 februari 2011 om 22:11
Dit weekend ben ik begonnen om het huis op te ruimen. Eens in de zoveel tijd heb ik een drang om 'de zooi' te lijf te gaan. Het lukt me prima om praktische spullen weg te doen als ik ze niet meer gebruik. Maar met sommige spullen ligt dat anders. Zo heb ik een doos waar ik oude dagboeken, kaartjes en knipsels die ik wil bewaren met mooie teksten of inzichten. Net ben ik die doos doorgelopen en sommige dingen kunnen weg, maar ik hou toch nog een hoop over wat ik niet weg wil doen. Dagboeken bijvoorbeeld, als ik ze teruglees zijn het vaak niet de mooiste herinneringen en wil ik ze weg doen, maar ik doe het niet want het voelt toch niet goed.
Ik vroeg me af hoe anderen dat doen: heb je ook zo'n doos met dat soort spulletjes, bewaar je je oude dagboeken of gooi je ze na verloop van tijd weg? En hoe bewaar je dat soort spulletjes, in een mooie kist of gewoon ergens in een la? Kijk je er nog naar? En zijn er mensen die dit soort dingen niet bewaren?
Ik vroeg me af hoe anderen dat doen: heb je ook zo'n doos met dat soort spulletjes, bewaar je je oude dagboeken of gooi je ze na verloop van tijd weg? En hoe bewaar je dat soort spulletjes, in een mooie kist of gewoon ergens in een la? Kijk je er nog naar? En zijn er mensen die dit soort dingen niet bewaren?
zondag 27 februari 2011 om 00:41
zondag 27 februari 2011 om 00:52
Ik bewaar ook veel. Te veel eigenlijk, maar ik kan het ook echt leuk vinden om oude dingen weer te bekijken/lezen en even terug te gaan in de tijd.
Vriendinnenschriften van vroeger bijvoorbeeld. Met 4 vriendinnen hadden we een 'schriftje'. Heb nooit een dagboek bijgehouden maar wel die schriften. 1 op de 4 schriften hield je dan als ie vol was.
De vriendinnen hebben die schriften al lang weggegooid en dan denk ik eigenlijk: Ja maar ook mijn schrijfsels staan erin! Zonde!
Misschien is het maar goed dat zij ze nu weggegooid hebben anders had ik de hele verzameling nog bewaard
Vriendinnenschriften van vroeger bijvoorbeeld. Met 4 vriendinnen hadden we een 'schriftje'. Heb nooit een dagboek bijgehouden maar wel die schriften. 1 op de 4 schriften hield je dan als ie vol was.
De vriendinnen hebben die schriften al lang weggegooid en dan denk ik eigenlijk: Ja maar ook mijn schrijfsels staan erin! Zonde!
Misschien is het maar goed dat zij ze nu weggegooid hebben anders had ik de hele verzameling nog bewaard
zondag 27 februari 2011 om 11:02
@Moonlight:
Dat is balen zeg. Maar ja, aan de andere kant ga je dat dan wel weer opslaan, ja
Ik weet zeker dat mijn toenmalige vriendinnen die schriftjes ook nog hebben. Eens in het jaar komen we elkaar tegen en dan begint er altijd wel één over dat ze laatst die schriftjes weer tegenkwam en wat er allemaal in stond. Dat ging natuurlijk voornamelijk over de jongens in de klas. We wilden allemaal weten met wie we later zouden trouwen en kindjes mee zouden krijgen.
Geen van ons is trouwens met een klasgenootje getrouwd
Dat is balen zeg. Maar ja, aan de andere kant ga je dat dan wel weer opslaan, ja
Ik weet zeker dat mijn toenmalige vriendinnen die schriftjes ook nog hebben. Eens in het jaar komen we elkaar tegen en dan begint er altijd wel één over dat ze laatst die schriftjes weer tegenkwam en wat er allemaal in stond. Dat ging natuurlijk voornamelijk over de jongens in de klas. We wilden allemaal weten met wie we later zouden trouwen en kindjes mee zouden krijgen.
Geen van ons is trouwens met een klasgenootje getrouwd
Occam's razor
zondag 27 februari 2011 om 11:41
Leuk dat veel van jullie van die speciale vriendinnenschriften hadden, ik had die ook maar die heb ik dan blijkbaar wel een keer weggegooid, waarschijnlijk omdat ik me toen de waarde ervan nog niet kon inschatten tien of twintig jaar later. Dat is ook vaak het lastige met weggooien: dat je op dat moment nog niet de waarde ervan kan inschatten. Moet je je eens voorstellen dat je op je tachtigste die schriftjes kan inkijken, dat is toch geweldig!
zondag 27 februari 2011 om 11:41
Vorig jaar ben ik getrouwd en toen kreeg ik van mijn ouders mijn kindertekeningen in een grote vuilniszak (waar ik nu nog over nadenk: wat zal ik ermee doen? de mooiste bewaren en de rest fotograferen?) maar bijvoorbeeld ook een schoolschriftje met opstellen waar heel goed mijn karakter uit bleek als kind. Heel ontroerend, ik was blij dat ze dat bewaard hadden.
