Thuis
alle pijlers
Irritaties
donderdag 5 juni 2014 om 14:39
Ik moet even gillen, even mijn ei kwijt.
Want GVD wat ben ik het zat thuis. Zodra ik thuis ben is het van 'Doe dit, doe dat, doe nu, doe straks' Jezus zeg. Kan er niet een 'hallo, hoe gaat het van af. Wat heb je gedaan? Wat heb je niet gedaan? Nog iets nieuws gehoord, nog iets ouds gehoord, wist je dat, wist je dit' Ik wil een gesprek, niet gelijk een pokken bevel.
Ik krijg niet eens de kans om zelf iets te vragen. Het (ouderlijk)huis waar ik jaren lang woon, voelt niet langer als mijn thuis. Ik ben hier alleen maar geërgerd. Maar geld om op me(ons)zelf te gaan is er nog niet.
Ik ben er zo klaar mee
Want GVD wat ben ik het zat thuis. Zodra ik thuis ben is het van 'Doe dit, doe dat, doe nu, doe straks' Jezus zeg. Kan er niet een 'hallo, hoe gaat het van af. Wat heb je gedaan? Wat heb je niet gedaan? Nog iets nieuws gehoord, nog iets ouds gehoord, wist je dat, wist je dit' Ik wil een gesprek, niet gelijk een pokken bevel.
Ik krijg niet eens de kans om zelf iets te vragen. Het (ouderlijk)huis waar ik jaren lang woon, voelt niet langer als mijn thuis. Ik ben hier alleen maar geërgerd. Maar geld om op me(ons)zelf te gaan is er nog niet.
Ik ben er zo klaar mee
donderdag 5 juni 2014 om 14:55
Volgens mij is to al een eindje in de twintig, met een baan. Maar ik vermoed dat 'uit huis gaan' niet gaat inhouden 'een kamertje en dan maar zien hoe we verder komen', maar dat dat inhoudt dat er een complete eengezinswoning moet komen, ingericht en wel.
En tja, dan moet je accepteren dat je tot ruim in je volwassenheid bij pa en ma op de bank zit en dat je je dus ook te houden hebt aan hun regels en afspraken. Kwestie van keuzes en prioriteiten.
En tja, dan moet je accepteren dat je tot ruim in je volwassenheid bij pa en ma op de bank zit en dat je je dus ook te houden hebt aan hun regels en afspraken. Kwestie van keuzes en prioriteiten.
donderdag 5 juni 2014 om 14:56
donderdag 5 juni 2014 om 14:58
Wat is trouwens een 'daadwerkelijk huisje'?
Ik was 19 toen ik uit huis ging, op een kamer. Toen een soort grotere studentenkamer gevonden waar ik ben gaan samenwonen, toen met een kind verhuisd naar een appartement en uiteindelijk een eengezinswoning gekocht.
Is dat laatste dan pas een 'daadwerkelijk huisje'? En heb ik daarvoor al mijn geld weggegooid?
Woon je nu gratis dan, dat je zo hard kunt sparen?
Ik was 19 toen ik uit huis ging, op een kamer. Toen een soort grotere studentenkamer gevonden waar ik ben gaan samenwonen, toen met een kind verhuisd naar een appartement en uiteindelijk een eengezinswoning gekocht.
Is dat laatste dan pas een 'daadwerkelijk huisje'? En heb ik daarvoor al mijn geld weggegooid?
Woon je nu gratis dan, dat je zo hard kunt sparen?
donderdag 5 juni 2014 om 15:02
@Thordis, klopt ik ben 23 jaar. Een kamer huren vind ik persoonlijk iets voor pubers. Ik moet er niet aan denken, verschikkelijk. Is dat verwend? Nee hoor, nu moet ik ook van alles delen met anderen en daar heb ik totaal geen zin meer in, ik wil mijn eigen plek, mijn eigen wc. ( 
) Ik ben mij bewust dat ik hierdoor langer moet wachten en mij moet houden aan de regels van mijn ouders. Ik vind het ook totaal niet erg om te moeten helpen in het huishouden, dit snap ik ook wel. Maar ik hou er niet van dat mij dit opgedragen wordt, heb ik nooit van gehouden. En al helemaal niet als er niet eens een normaal gesprek van af kan. Ik ben toch geen sloof?
Met huisje bedoel ik een eengezinswoning. Waar we gelijk iets langer kunnen blijven. Zoveel sparen kan ik niet, daarom duurt het langer.
@Hyale Gezellig zo'n dochter? Wie zeg dat ik hier alleen slaap en eet? Als ik hier slaap, eet ik mee of kook ik daarbij help ik gewoon mee in het huishouden zoals ik zei. Bij mijn schoonouders precies het zelfde, slaap/eet ik daar, dan draag ik mijn steentje bij.
@Egidus: Waarom verwend?
) Ik ben mij bewust dat ik hierdoor langer moet wachten en mij moet houden aan de regels van mijn ouders. Ik vind het ook totaal niet erg om te moeten helpen in het huishouden, dit snap ik ook wel. Maar ik hou er niet van dat mij dit opgedragen wordt, heb ik nooit van gehouden. En al helemaal niet als er niet eens een normaal gesprek van af kan. Ik ben toch geen sloof?Met huisje bedoel ik een eengezinswoning. Waar we gelijk iets langer kunnen blijven. Zoveel sparen kan ik niet, daarom duurt het langer.
@Hyale Gezellig zo'n dochter? Wie zeg dat ik hier alleen slaap en eet? Als ik hier slaap, eet ik mee of kook ik daarbij help ik gewoon mee in het huishouden zoals ik zei. Bij mijn schoonouders precies het zelfde, slaap/eet ik daar, dan draag ik mijn steentje bij.
@Egidus: Waarom verwend?
donderdag 5 juni 2014 om 15:06
Je bent het kind van je ouders en dus hebben jullie een bepaalde manier van met elkaar omgaan. Jij bent ruimschoots volwassen en wilt wel de voordelen van het thuiswonen maar niet de nadelen. En het nadeel is dat je nog steeds behandeld wordt als het kind van je ouders.
Je kunt niet de volwassen grote meid uithangen en ondertussen verwachten dat je ouders voor je zorgen. En dat doen ze als je nog thuis woont. Al help je mee in het huishouden.
Overigens vind ik jouw redenatie meer iets voor pubers. 23 zijn en vinden dat je te volwassen bent voor een kamer huren en dus maar thuis blijven wonen voor pa en ma. En een kamer is het ene uiterste, maar een studio of appartementje is toch wel te vinden?
Je kunt niet de volwassen grote meid uithangen en ondertussen verwachten dat je ouders voor je zorgen. En dat doen ze als je nog thuis woont. Al help je mee in het huishouden.
Overigens vind ik jouw redenatie meer iets voor pubers. 23 zijn en vinden dat je te volwassen bent voor een kamer huren en dus maar thuis blijven wonen voor pa en ma. En een kamer is het ene uiterste, maar een studio of appartementje is toch wel te vinden?
donderdag 5 juni 2014 om 15:07
Ruzie maken met je ouders is ook redelijk puberaal. Te voorkomen doordat je op eigen benen gaat staan (bij je schoonouders geldt niet als op eigen benen).
Het zal voor je ouders ook best een opgave zijn, een volwassen kind wat niet wil uitvliegen. Zij moeten ook maar steeds rekening houden met jou. Een kind in huis is heel iets anders dan een volwassene in huis.
Het zal voor je ouders ook best een opgave zijn, een volwassen kind wat niet wil uitvliegen. Zij moeten ook maar steeds rekening houden met jou. Een kind in huis is heel iets anders dan een volwassene in huis.
donderdag 5 juni 2014 om 15:08
quote:depster schreef op 05 juni 2014 @ 14:53:
Ik studeer en heb een baan. Ik vertik het om een dure kamer te huren en daar mijn geld aan uit te geven ipv te sparen voor een daadwerkelijk huisje.
We zijn al zo veel mogelijk bij hem thuis. Het gaat vaak wel goed hoor, alleen nu weer even een KAK momentje.Dan mag je dus nu niet mee rklagen. Er is een escape, maar die pak je niet aan. Betaal je kostgeld of mogen je ouders als daklozenopvang fungeren (waar je overigens ook 5 euro per dag voor neer moet tellen)
Ik studeer en heb een baan. Ik vertik het om een dure kamer te huren en daar mijn geld aan uit te geven ipv te sparen voor een daadwerkelijk huisje.
We zijn al zo veel mogelijk bij hem thuis. Het gaat vaak wel goed hoor, alleen nu weer even een KAK momentje.Dan mag je dus nu niet mee rklagen. Er is een escape, maar die pak je niet aan. Betaal je kostgeld of mogen je ouders als daklozenopvang fungeren (waar je overigens ook 5 euro per dag voor neer moet tellen)
donderdag 5 juni 2014 om 15:21
quote:depster schreef op 05 juni 2014 @ 14:53:
Ik studeer en heb een baan. Ik vertik het om een dure kamer te huren en daar mijn geld aan uit te geven ipv te sparen voor een daadwerkelijk huisje.
We zijn al zo veel mogelijk bij hem thuis. Het gaat vaak wel goed hoor, alleen nu weer even een KAK momentje.
Zonder de rest gelezen te hebben, ik lees dit echt om de haverklap en ik vind het zo zonde en vooral zó verwend. Er is niks mis met alles zelf opbouwen en klein beginnen. En vooral op je eigen benen staan en zelf bepalen wat je doet in je eigen huis.
Het blijft me verbazen, elk topic weer.
Ik denk dat deze mensen later nooit hun huis en spullen waarderen zoals degenen die wat simpeler begonnen zijn...
Ik studeer en heb een baan. Ik vertik het om een dure kamer te huren en daar mijn geld aan uit te geven ipv te sparen voor een daadwerkelijk huisje.
We zijn al zo veel mogelijk bij hem thuis. Het gaat vaak wel goed hoor, alleen nu weer even een KAK momentje.
Zonder de rest gelezen te hebben, ik lees dit echt om de haverklap en ik vind het zo zonde en vooral zó verwend. Er is niks mis met alles zelf opbouwen en klein beginnen. En vooral op je eigen benen staan en zelf bepalen wat je doet in je eigen huis.
Het blijft me verbazen, elk topic weer.
Ik denk dat deze mensen later nooit hun huis en spullen waarderen zoals degenen die wat simpeler begonnen zijn...