Thuis
alle pijlers
Kopieergedag
zondag 4 oktober 2015 om 20:33
Ik ben benieuwd hoe jullie over het volgende denken. Dit omdat de visie van mijn vrouw en mij op dit gebied nogal verschilt. Wil er ook weer geen drama van maken, maar merk wel dat ik volgende storend vind:
Mijn vrouw, haar zus en hun moeder vertonen alledrie nogal kopieergedrag van elkaar. Heeft de een een kastje gezien, vraagt de ander waar het gekocht is, en staat het een week later (al dan niet in een andere kleur) ook bij haar in huis. Of een dekentje voor op de bank. Of een trommeltje om snoep in te doen. Of een bepaalde manier van je meubels opstellen. Souvenirs op vakantie worden vaak in drievoud gekocht dus die zie je soms ook weer bij elkaar terug etc.
Vandaag de commode voor op de kamer van zoon opgesteld en oma kwam eventjes kijken. En meteen: "Oh ik zoek ook nog een dressoir/commode voor bij mij op de slaapkamer. Deze is mooi/handig." En ik zei: "Wilde je exact deze dan?" En volgens mij voelde ze zich toen een beetje aangevallen...
Van de week heeft schoonzusje ook exact dezelfde plaids/dekentjes voor op de bank voor zichzelf gekocht.
Ik weet 't. 't is een materialistisch non-problem om niks, 't zijn maar spullen etc etc en het is niet eens zo dat we stad en land afgaan om iets 'aparts' te kopen, maar toch. Ik merk toch dat ik het op een bepaalde manier vervelend vind.
Mijn vrouw zei zelfs dat ze in haar vorige appartement exact dezelfde laminaatvloer als haar zusje had uitgekozen omdat ze die zo mooi vond. Zij ziet het vooral als een compliment.
Zouden jullie het vervelend vinden als je (schoon)moeder, (schoon)zusje etc dit gedrag zou vertonen of denken jullie: NYC, waar maak je je in hemelsnaam druk om, 't gaat in een huis om een totaalplaatje dat de sfeer maakt (zoals mijn vrouw het ziet). Wees maar eerlijk hoor, ik kan het best hebben als het flauw van mij is dat ik dit gedrag vreemd vind. Of misschien is het gemakzucht?
Mijn vrouw, haar zus en hun moeder vertonen alledrie nogal kopieergedrag van elkaar. Heeft de een een kastje gezien, vraagt de ander waar het gekocht is, en staat het een week later (al dan niet in een andere kleur) ook bij haar in huis. Of een dekentje voor op de bank. Of een trommeltje om snoep in te doen. Of een bepaalde manier van je meubels opstellen. Souvenirs op vakantie worden vaak in drievoud gekocht dus die zie je soms ook weer bij elkaar terug etc.
Vandaag de commode voor op de kamer van zoon opgesteld en oma kwam eventjes kijken. En meteen: "Oh ik zoek ook nog een dressoir/commode voor bij mij op de slaapkamer. Deze is mooi/handig." En ik zei: "Wilde je exact deze dan?" En volgens mij voelde ze zich toen een beetje aangevallen...
Van de week heeft schoonzusje ook exact dezelfde plaids/dekentjes voor op de bank voor zichzelf gekocht.
Ik weet 't. 't is een materialistisch non-problem om niks, 't zijn maar spullen etc etc en het is niet eens zo dat we stad en land afgaan om iets 'aparts' te kopen, maar toch. Ik merk toch dat ik het op een bepaalde manier vervelend vind.
Mijn vrouw zei zelfs dat ze in haar vorige appartement exact dezelfde laminaatvloer als haar zusje had uitgekozen omdat ze die zo mooi vond. Zij ziet het vooral als een compliment.
Zouden jullie het vervelend vinden als je (schoon)moeder, (schoon)zusje etc dit gedrag zou vertonen of denken jullie: NYC, waar maak je je in hemelsnaam druk om, 't gaat in een huis om een totaalplaatje dat de sfeer maakt (zoals mijn vrouw het ziet). Wees maar eerlijk hoor, ik kan het best hebben als het flauw van mij is dat ik dit gedrag vreemd vind. Of misschien is het gemakzucht?
zondag 4 oktober 2015 om 22:53
zondag 4 oktober 2015 om 23:00
Iedereen kan inderdaad haar of zijn eigen smaak ontwikkelen, maar ook bij mijn zussen en mijn broer zie ik dat wij alle 4 dezelfde smaak hebben ( ontwikkeld ) en ook mijn vader ( en toen mijn moeder nog leefde ) doet ook gewoon mee. We vinden gewoon allemaal hetzelfde mooi en leuk. Tsja..
Voordeel bij ons is wel dat iedereen in een ander deel van het land woont,dus die paar keer per jaar dat wij in elkaars huis zijn doen we allemaal nieuwe ideeën op.
Voordeel bij ons is wel dat iedereen in een ander deel van het land woont,dus die paar keer per jaar dat wij in elkaars huis zijn doen we allemaal nieuwe ideeën op.
never a failure, always a lesson
zondag 4 oktober 2015 om 23:06
quote:Netel schreef op 04 oktober 2015 @ 22:56:
Je kunt ook expres iets lelijks kopen, laten zien en dan stiekem terugbrengen naar de winkel.
Neeneenee, zo erg is het nou allemaal ook weer niet en ten slotte is een ding gewoon een ding. Een lamp voor je licht, een deken om je warm te houden, een glas om uit te drinken etc. Het is me de tijd en moeite niet waard om "expres" iets lelijks te gaan kopen. Het is meer het soort van gevoel dat de dingen die mijn vrouw/schoonmoeder/schoonzus uitkiezen horen bij hen als zijnde "het gezin" waar ik het idee had dat mijn vrouw voor ons als stel/gezin iets hadden uitgekozen. Misschien een beetje een vage omschrijving zo...
Niet dat ik "binding met spullen" nou als zoiets prachtigs zie maar wanneer we zorgvuldig wat hebben uitgekozen (mijn vrouw en ik) voelt het alsof ons dat bindt. We vinden het allebei mooi, het hoort bij ons en bij ons huis. Zie ik hetzelfde (bewust) dan weer terug, dan verlies ik een beetje het gevoel dat het van mijn vrouw en mij samen was en zie ik het meer als "alleen van haar".
Je kunt ook expres iets lelijks kopen, laten zien en dan stiekem terugbrengen naar de winkel.
Neeneenee, zo erg is het nou allemaal ook weer niet en ten slotte is een ding gewoon een ding. Een lamp voor je licht, een deken om je warm te houden, een glas om uit te drinken etc. Het is me de tijd en moeite niet waard om "expres" iets lelijks te gaan kopen. Het is meer het soort van gevoel dat de dingen die mijn vrouw/schoonmoeder/schoonzus uitkiezen horen bij hen als zijnde "het gezin" waar ik het idee had dat mijn vrouw voor ons als stel/gezin iets hadden uitgekozen. Misschien een beetje een vage omschrijving zo...
Niet dat ik "binding met spullen" nou als zoiets prachtigs zie maar wanneer we zorgvuldig wat hebben uitgekozen (mijn vrouw en ik) voelt het alsof ons dat bindt. We vinden het allebei mooi, het hoort bij ons en bij ons huis. Zie ik hetzelfde (bewust) dan weer terug, dan verlies ik een beetje het gevoel dat het van mijn vrouw en mij samen was en zie ik het meer als "alleen van haar".
maandag 5 oktober 2015 om 03:07
Dit heb ik dus ook met m'n broer. Voor in de hal heeft hij laatst bijv hetzelfde kastje en dezelfde muur ook groen geverfd. Zo gaat dat regelmatig met allerlei dingen sinds we beide in ons nieuwe huis zitten. En ja ik vind het niet leuk, en man zeker niet!, maar we proberen ons er maar niet aan te storen. Zo doen wij hen ook weleens na - laatst toch ook maar gordijnen (ander soort en kleur) op slaapkamer opgehangen net als zij en een jaar na hen ook een hond gekocht. ach ja we blijven broer en zus en zet dit soort dingen maar gewoon van me af. Er zijn ergere dingen waar ik me druk over kan maken.
maandag 5 oktober 2015 om 06:57
Bepaalde dingen wil ik soms niet kopen omdat iedereen die al heeft voor mijn gevoel. Dus dat begrijp ik wel.
Maar kopieergedrag vind ik vleiend en ik doe dat ook wel met m'n oma, moeder & zusje. Vooral met handige/praktische dingen (allemaal dezelfde keukenschaar), maar ook soms met accessoires (dezelfde vaas).
Ik probeer ze ook dingen aan te smeren, dat is met de gedachte dat ik zelf blij van X word en dat ik dan hoop dat als zij X hebben ze ook blij zijn.
Toch lijken onze inrichtingen helemaal niet op elkaar, ook al vinden we vaak hetzelfde mooi en kopiëren we elkaar.
Maar kopieergedrag vind ik vleiend en ik doe dat ook wel met m'n oma, moeder & zusje. Vooral met handige/praktische dingen (allemaal dezelfde keukenschaar), maar ook soms met accessoires (dezelfde vaas).
Ik probeer ze ook dingen aan te smeren, dat is met de gedachte dat ik zelf blij van X word en dat ik dan hoop dat als zij X hebben ze ook blij zijn.
Toch lijken onze inrichtingen helemaal niet op elkaar, ook al vinden we vaak hetzelfde mooi en kopiëren we elkaar.
maandag 5 oktober 2015 om 07:03
quote:NYC schreef op 04 oktober 2015 @ 23:06:
[...]
Niet dat ik "binding met spullen" nou als zoiets prachtigs zie maar wanneer we zorgvuldig wat hebben uitgekozen (mijn vrouw en ik) voelt het alsof ons dat bindt. We vinden het allebei mooi, het hoort bij ons en bij ons huis. Zie ik hetzelfde (bewust) dan weer terug, dan verlies ik een beetje het gevoel dat het van mijn vrouw en mij samen was en zie ik het meer als "alleen van haar".
Nee, dat zie je verkeerd! Dat blijft van jullie samen. Je kopieert toch zelf ook wel eens wat je online ziet bijv. en anderen halen hun inspiratie meer IRL
Mijn moeder en zusje vroegen wat de mooiste stad in Europa was waar ik was geweest, want ze wilden samen op stedentrip. Nu zijn ze daar. Maar dat maakt ons weekje weg toch niet minder van ons samen? Zij maken daar hun eigen herinneringen. Zo is dat met spullen toch ook? De emotionele waarde kun je nooit kopiëren.
[...]
Niet dat ik "binding met spullen" nou als zoiets prachtigs zie maar wanneer we zorgvuldig wat hebben uitgekozen (mijn vrouw en ik) voelt het alsof ons dat bindt. We vinden het allebei mooi, het hoort bij ons en bij ons huis. Zie ik hetzelfde (bewust) dan weer terug, dan verlies ik een beetje het gevoel dat het van mijn vrouw en mij samen was en zie ik het meer als "alleen van haar".
Nee, dat zie je verkeerd! Dat blijft van jullie samen. Je kopieert toch zelf ook wel eens wat je online ziet bijv. en anderen halen hun inspiratie meer IRL
Mijn moeder en zusje vroegen wat de mooiste stad in Europa was waar ik was geweest, want ze wilden samen op stedentrip. Nu zijn ze daar. Maar dat maakt ons weekje weg toch niet minder van ons samen? Zij maken daar hun eigen herinneringen. Zo is dat met spullen toch ook? De emotionele waarde kun je nooit kopiëren.
maandag 5 oktober 2015 om 13:27
Sorende, ik bedoelde meer dat het gevoel van emotionele waarde van een 'ding' voor mij er vanaf gaat als het niet alleen bij ons huis hoort, maar ook bij dat van schoonmoeder of schoonzus. Maar misschien is zoiets ook wel helemaal niet erg, dat je geen emotionele binding meer voelt met de spullen die gekocht zijn, het zijn tenslotte gebruiksvoorwerpen dus eigenlijk zou het niet moeten uitmaken. Op een bank zit je, onder een dekbed slaap je etc.
Toch had ik met het dekentje van de week zoiets van: Help, welke kan/mag ik nu dan pakken? Ik wil een huisdekentje gewoon lekker tot onder mijn neus kunnen trekken, dan voelt het voor mij niet 'eigen' om ineens het parfum van mijn schoonzusje te ruiken als ik per ongeluk haar (zelfde) dekentje heb gepakt en wil ik 'mijn eigen dekentje'. Zoooo flauw misschien maar ja, zo voelt het.
Tip van irritatie omzetten in geamuseerde verwondering vind ik wel een goede. Ik ga proberen mij niet te veel meer te ergeren, zeker niet om kleine voorwerpen...
Grappig om te lezen dat sommige mensen het net als ik irritant vinden en anderen echt totaal niet of het zelf ook doen.
Voor velen dan ook de herkenning dat er zusjes vroeger in je kledingkast zaten om met jouw kleding en laarzen rond te gaan lopen, je kleding- en verzorgingsspullen te pakken etc? Scheen schoonzusje vroeger ook bij mijn vrouw te doen, toen 't tieners waren maar dat is dan eigenlijk ook normaal zussengedrag? Het lijkt mij vooral rete-vervelend!
Toch had ik met het dekentje van de week zoiets van: Help, welke kan/mag ik nu dan pakken? Ik wil een huisdekentje gewoon lekker tot onder mijn neus kunnen trekken, dan voelt het voor mij niet 'eigen' om ineens het parfum van mijn schoonzusje te ruiken als ik per ongeluk haar (zelfde) dekentje heb gepakt en wil ik 'mijn eigen dekentje'. Zoooo flauw misschien maar ja, zo voelt het.
Tip van irritatie omzetten in geamuseerde verwondering vind ik wel een goede. Ik ga proberen mij niet te veel meer te ergeren, zeker niet om kleine voorwerpen...
Grappig om te lezen dat sommige mensen het net als ik irritant vinden en anderen echt totaal niet of het zelf ook doen.
Voor velen dan ook de herkenning dat er zusjes vroeger in je kledingkast zaten om met jouw kleding en laarzen rond te gaan lopen, je kleding- en verzorgingsspullen te pakken etc? Scheen schoonzusje vroeger ook bij mijn vrouw te doen, toen 't tieners waren maar dat is dan eigenlijk ook normaal zussengedrag? Het lijkt mij vooral rete-vervelend!
maandag 5 oktober 2015 om 14:17
Maar je moet juist de emotionele waarde niet laten veranderen Het is nog steeds de commode die jullie samen hebben uitgezocht, die bij jullie past etc. Of hij nu toevallig ook bij oma op zolder staat, doet daar niks aan af. En dekentjes moet je gewoon verstoppen, ik hoef ook geen stinkdekentjes van anderen 
Haha ja dat van die kleren is ook herkenbaar. Nog steeds lenen ze wel eens wat, maar nu vragen ze het natuurlijk eerst. En dan heb ik wat en dan denk ik dat ik dat ene jasje aan ga trekken en dan hangt 'ie er niet. Zelf vergeet ik ook wel eens wat terug te brengen, hoor.
Haha ja dat van die kleren is ook herkenbaar. Nog steeds lenen ze wel eens wat, maar nu vragen ze het natuurlijk eerst. En dan heb ik wat en dan denk ik dat ik dat ene jasje aan ga trekken en dan hangt 'ie er niet. Zelf vergeet ik ook wel eens wat terug te brengen, hoor.
maandag 5 oktober 2015 om 15:33
Herkenbaar en idd irritant. Bij de mensen die ik ken die dit doen komt het op mij een beetje infantiel over, iets tussen bij elkaar klieken en jaloezie in.
Wat mij betreft is er ook een groot verschil tussen toevallig een keer inspiratie opdoen ("Goh, deze koffie is veel lekkerder, van welk merk is jouw apparaat?") en bewust kopieergedrag als patroon. Mijn schoonzus is bijvoorbeeld van achteren niet te herkennen want zij en haar zussen hebben allemaal dezelfde jas, laarzen en kapsel. In huis hebben ze ook dezelfde bank, wijnrek en dressoir. Daar zou ik echt kriegel van worden.
Mannen doen dit overigens ook, maar dan met TV's, laptops, auto's . Zag ik laatst bij mijn man, had de ene collega een nieuwe motor, binnen een week stonden er 3 van dat type.
Wat mij betreft is er ook een groot verschil tussen toevallig een keer inspiratie opdoen ("Goh, deze koffie is veel lekkerder, van welk merk is jouw apparaat?") en bewust kopieergedrag als patroon. Mijn schoonzus is bijvoorbeeld van achteren niet te herkennen want zij en haar zussen hebben allemaal dezelfde jas, laarzen en kapsel. In huis hebben ze ook dezelfde bank, wijnrek en dressoir. Daar zou ik echt kriegel van worden.
Mannen doen dit overigens ook, maar dan met TV's, laptops, auto's . Zag ik laatst bij mijn man, had de ene collega een nieuwe motor, binnen een week stonden er 3 van dat type.
maandag 5 oktober 2015 om 15:47
Mijn moeder heeft dit ook een beetje. Ziet ze iets wat ik gekocht hebt, zegt ze 'oh dat wil ik ook!!!'. Ik vind 't ook wel een beetje irritant. Mijn man grapt er ook vaak over. Bij mijn moeder komt het voornamelijk doordat ze eigenlijk zelf niet weet wat ze mooi vindt. Dat vind ik erg sneu dus ik laat het maar zo..
Ik kan me iig voorstellen dat het je stoort, NYC!
Ik kan me iig voorstellen dat het je stoort, NYC!