Thuis
alle pijlers
Mijn Jack Russell
zaterdag 26 juni 2010 om 21:55
Oh wat kan ik soms woedend worden op mijn eigenwijze, (te) waakse, dwingende, drukke en verharende Jack Russell, maar soms is hij ook zó schattig; nu ligt hij heerlijk naast mij te slapen op een tuinstoel. Opgekruld, oogjes dicht, diep in slaap en zijn koppie zo schattig scheef....soms kan ik 'm wel achter het behang plakken, maar soms kan het ook zo'n schatje zijn
zaterdag 26 juni 2010 om 22:04
zaterdag 26 juni 2010 om 22:08
Jaja, we (inmiddels ex en ik) roepen al wel 3 jaar dat ze de kerst niet meer meemaakt maar still going strong
Ze heeft staar, grotendeels doof, linkerachterpoot doet het niet meer zo goed, gezwel op haar wang en ze heeft last van haar maag maar nog steeds vrolijk en banjert nog doodleuk door mijn borders met plantjes
Is jouw Jack soms ook zo'n neuroot?
Soms ligt ze zo te trillen, geen idee waarom
Ze heeft staar, grotendeels doof, linkerachterpoot doet het niet meer zo goed, gezwel op haar wang en ze heeft last van haar maag maar nog steeds vrolijk en banjert nog doodleuk door mijn borders met plantjes
Is jouw Jack soms ook zo'n neuroot?
Soms ligt ze zo te trillen, geen idee waarom
zaterdag 26 juni 2010 om 22:14
Grappig dat je over dat neurotische begint. Die van mij komt soms zijn mand uit, gaat strak naast mij zitten en trilt dan over zijn hele lijfje....even trillen, even stoppen, even trillen, even stoppen. Net weer dus. Dan zit ik hem echt te bekijken waar hij nou eigenlijk last van heeft. Ook maakt hij dan van die hele zielige oogjes met zo'n wit randje aan de onderkant. Soms denk ik wel eens dat ik het hem 'aanpraat' door mijn gestaar naar hem.
zaterdag 26 juni 2010 om 22:48
quote:roef schreef op 26 juni 2010 @ 22:34:
Een Jack, de beste hond die je je kan voorstellen, super intelligent, trouw, lief, maar het trillen moet je erbij nemen, anders is het geen Jack.Klopt, al moet ik eerlijk bekennen dat ik niet weet of ik na deze nog een JR neem....hij maakt mij af en toe behoorlijk nerveus en ik hem ook. Voorbeeld; als ik visite verwacht, dan kijk ik continu door het raam of ze er al aankomen zodat ik de ergste blafaanval tegen kan houden (alvast naar de deur lopen met hem), op zijn beurt wordt hond erg nerveus van mijn naar buiten geloer waardoor hij constant tegen het raam/vensterbank opspringt...ik word dan weer boos en hij weer nerveus want hij voelt dat er iets is....wisselwerking.
Een Jack, de beste hond die je je kan voorstellen, super intelligent, trouw, lief, maar het trillen moet je erbij nemen, anders is het geen Jack.Klopt, al moet ik eerlijk bekennen dat ik niet weet of ik na deze nog een JR neem....hij maakt mij af en toe behoorlijk nerveus en ik hem ook. Voorbeeld; als ik visite verwacht, dan kijk ik continu door het raam of ze er al aankomen zodat ik de ergste blafaanval tegen kan houden (alvast naar de deur lopen met hem), op zijn beurt wordt hond erg nerveus van mijn naar buiten geloer waardoor hij constant tegen het raam/vensterbank opspringt...ik word dan weer boos en hij weer nerveus want hij voelt dat er iets is....wisselwerking.
zondag 27 juni 2010 om 10:34
quote:jackie23 schreef op 26 juni 2010 @ 22:48:
[...]
Klopt, al moet ik eerlijk bekennen dat ik niet weet of ik na deze nog een JR neem....hij maakt mij af en toe behoorlijk nerveus en ik hem ook. Voorbeeld; als ik visite verwacht, dan kijk ik continu door het raam of ze er al aankomen zodat ik de ergste blafaanval tegen kan houden (alvast naar de deur lopen met hem), op zijn beurt wordt hond erg nerveus van mijn naar buiten geloer waardoor hij constant tegen het raam/vensterbank opspringt...ik word dan weer boos en hij weer nerveus want hij voelt dat er iets is....wisselwerking.
Een Jack Russell voelt het aankomen als je visite verwacht, hij voelt je spanning gewoon aan.
Vooral niet te nerveus worden, en zeker niet tegen hem gaan schreeuwen, want dat geeft hem de indruk dat er zelfs heeeel veel volk gaat komen.
Het is het territorium van hem en zijn baasje, en hij is zeker niet gesteld op indringers, maar als ze dan terug vertrekken, heeft hij het er weer even moeilijk mee.
Als de lucht is geklaard, en de indringers zijn weer weg, valt hij gewoonlijk in slaap.
[...]
Klopt, al moet ik eerlijk bekennen dat ik niet weet of ik na deze nog een JR neem....hij maakt mij af en toe behoorlijk nerveus en ik hem ook. Voorbeeld; als ik visite verwacht, dan kijk ik continu door het raam of ze er al aankomen zodat ik de ergste blafaanval tegen kan houden (alvast naar de deur lopen met hem), op zijn beurt wordt hond erg nerveus van mijn naar buiten geloer waardoor hij constant tegen het raam/vensterbank opspringt...ik word dan weer boos en hij weer nerveus want hij voelt dat er iets is....wisselwerking.
Een Jack Russell voelt het aankomen als je visite verwacht, hij voelt je spanning gewoon aan.
Vooral niet te nerveus worden, en zeker niet tegen hem gaan schreeuwen, want dat geeft hem de indruk dat er zelfs heeeel veel volk gaat komen.
Het is het territorium van hem en zijn baasje, en hij is zeker niet gesteld op indringers, maar als ze dan terug vertrekken, heeft hij het er weer even moeilijk mee.
Als de lucht is geklaard, en de indringers zijn weer weg, valt hij gewoonlijk in slaap.
zondag 27 juni 2010 om 11:16
Dat trillen doet die van mij ook. Heeft iemand een verklaring?
Ik heb er hier eentje uit een broodfokkersschuur. Was overgebleven na overlijden van echtgenoot en zat jarenlang 24 uur per dag in een donkere schuur. Ik vroeg me altijd af welke hond altijd zo zat te blaffen......
Ze zit nu hier. Als ze geen jack russel was geweest, was ze een bange terughoudende hond geweest. Maar een jack russel gaat ervoor. Niets drukt ze naar beneden en ze houden vol. Het zijn karakterhonden.
En ze zijn trouw!
Ik noem haar wel eens "scrappy Doo", naar het dappere neefje van de bange Scooby Doo. Omdat ze wel eens denkt de wereld aan te kunnen en ze wel eens eventjes mores te leren. Als ze een harde knal hoort bijvoorbeeld, die mijn oudste hond bang maakt. DAn gaat ze er wild blaffend op af.
En achter de bal aan gaan he, eindeloos.... Niet van opgeven weten.
Ik heb er hier eentje uit een broodfokkersschuur. Was overgebleven na overlijden van echtgenoot en zat jarenlang 24 uur per dag in een donkere schuur. Ik vroeg me altijd af welke hond altijd zo zat te blaffen......
Ze zit nu hier. Als ze geen jack russel was geweest, was ze een bange terughoudende hond geweest. Maar een jack russel gaat ervoor. Niets drukt ze naar beneden en ze houden vol. Het zijn karakterhonden.
En ze zijn trouw!
Ik noem haar wel eens "scrappy Doo", naar het dappere neefje van de bange Scooby Doo. Omdat ze wel eens denkt de wereld aan te kunnen en ze wel eens eventjes mores te leren. Als ze een harde knal hoort bijvoorbeeld, die mijn oudste hond bang maakt. DAn gaat ze er wild blaffend op af.
En achter de bal aan gaan he, eindeloos.... Niet van opgeven weten.
zondag 27 juni 2010 om 12:18
quote:roef schreef op 27 juni 2010 @ 10:34:
[...]
Een Jack Russell voelt het aankomen als je visite verwacht, hij voelt je spanning gewoon aan.
Vooral niet te nerveus worden, en zeker niet tegen hem gaan schreeuwen, want dat geeft hem de indruk dat er zelfs heeeel veel volk gaat komen.
Het is het territorium van hem en zijn baasje, en hij is zeker niet gesteld op indringers, maar als ze dan terug vertrekken, heeft hij het er weer even moeilijk mee.
Als de lucht is geklaard, en de indringers zijn weer weg, valt hij gewoonlijk in slaap.
Hij voelt mij idd. feilloos aan...maar ik kan af en toe niet meer tegen dat geblaf en gespring tegen de vensterbank (hoeveel er al niet gesneuveld is tijdens zo'n actie). Daarom probeer ik hem al mee naar de voordeur te nemen voordat hij heeft gezien dat de visite de dam oploopt. Maargoed, ik verraad mijzelf door dat geloer
Hij is ook totaal niet vervelend bij visite, hij snuffelt/springt even en dan is het klaar, dan gaat hij lekker liggen of op zijn bot kauwen. No problem.
[...]
Een Jack Russell voelt het aankomen als je visite verwacht, hij voelt je spanning gewoon aan.
Vooral niet te nerveus worden, en zeker niet tegen hem gaan schreeuwen, want dat geeft hem de indruk dat er zelfs heeeel veel volk gaat komen.
Het is het territorium van hem en zijn baasje, en hij is zeker niet gesteld op indringers, maar als ze dan terug vertrekken, heeft hij het er weer even moeilijk mee.
Als de lucht is geklaard, en de indringers zijn weer weg, valt hij gewoonlijk in slaap.
Hij voelt mij idd. feilloos aan...maar ik kan af en toe niet meer tegen dat geblaf en gespring tegen de vensterbank (hoeveel er al niet gesneuveld is tijdens zo'n actie). Daarom probeer ik hem al mee naar de voordeur te nemen voordat hij heeft gezien dat de visite de dam oploopt. Maargoed, ik verraad mijzelf door dat geloer
Hij is ook totaal niet vervelend bij visite, hij snuffelt/springt even en dan is het klaar, dan gaat hij lekker liggen of op zijn bot kauwen. No problem.
