Thuis
alle pijlers
Ongeluk kitten
zondag 31 augustus 2014 om 10:28
Sinds ongeveer drie weken heb ik twee kittens. De oudste is inmiddels 4 maanden. We wilden al jaren een kat en hebben uiteindelijk de knoop doorgehakt. Uiteindelijk hebben we gekozen voor 2, omdat er ook uren op de dag zijn dat niemand thuis is zodat ze elkaar nog hebben.
Ik wilde het echt goed doen. We hebben kittens gehaald uit een kittenopvang center, gevaccineerd, gechipt en de beste voeding van de dierenarts. We wilden ze binnenhouden. Als het lukt altijd, maar in ieder geval de eerste periode omdat ze nog zo jong zijn. Zelfs mijn kleine van 5 hield goed rekening met ze. Niet zomaar deuren openen, lief met ze omgaan etc.
Gisteren kregen we bezoek met 4 kinderen. Ik woon niet zo heel groot en het was best een chaos. Toch ging het goed en iedereen hield rekening met de deur naar de tuin. We hebben de katten weggehouden van de woonkamer waar ze gewoon bij eten en drinken, kattenbak en de rest van het huis kunnen. Mijn zoon zei nog dat zijn dakraam openstond. Dat ding staat nooit ver open en heb er geen acht op geslagen. Nog geen kwartier na zijn opmerking zagen we haar (1 van de kittens) vallen, keihard op de grond via een tuinstoel. Ik snap nog steeds niet hoe ze erbij heeft kunnen komen. De afstand van meubels tot dat raam is zo groot en ik weet heel zeker dat niemand daar boven was die dom heeft gedaan of zo.
We zijn meteen naar de dierenarts gereden. Ze was gelukkig alert, leek niet in shock, maar bewoog haar achterkant niet. De dierenarts heeft haar onderzocht en ze lijkt wel pijn sensatie te voelen in haar achterpootjes. Het ene pootje lijkt wel zorgelijk, maar blijkt niet de grootste zorg.
Ze laat haar urine en poep lopen en haar anusje staat compleet open. Ze heeft de nacht doorgebracht bij de dierenarts en vanochtend was er nog geen verandering. Waarschijnlijk zijn de zenuwbanen van dat gebied kapot.
De dierenarts gaf aan dat hij nog wel een foto kan maken om dat te bevestigen, maar dat het beste is haar in te laten slapen. Ik ben er zo kapot van Ik heb aangegeven dat die foto er zeker moet komen omdat ik niet zomaar wil opgeven.
Ik wilde zo graag het allerbeste voor die katjes Ik voel me zo gefaald! Ik wil nog niet opgeven en haar het allerbeste geven maar ik weet niet hoe.
Het andere poesje is helemaal van slag. Ze loopt de hele dag te mauwen waar haar maatje nou is. Ik weet ook niet meer wat ik met haar moet, ik ben zo bang te falen in haar zorg. Ze zal zo eenzaam zijn hier. Het is echt een beestje wat een maatje nodig heeft maar ik ben bang dat ik het niet meer aandurf nog een katje erbij te nemen voor haar. Een beslissing die ik niet eens nu wil nemen omdat ik nog alles uit de kast wil halen voor de gewonde kitten
Ik wilde even van me afschrijven en vragen of jullie hier ervaring mee hebben en wat te doen
Ik voel me zo kut dat ik niet goed voor haar heb kunnen zorgen
Ik wilde het echt goed doen. We hebben kittens gehaald uit een kittenopvang center, gevaccineerd, gechipt en de beste voeding van de dierenarts. We wilden ze binnenhouden. Als het lukt altijd, maar in ieder geval de eerste periode omdat ze nog zo jong zijn. Zelfs mijn kleine van 5 hield goed rekening met ze. Niet zomaar deuren openen, lief met ze omgaan etc.
Gisteren kregen we bezoek met 4 kinderen. Ik woon niet zo heel groot en het was best een chaos. Toch ging het goed en iedereen hield rekening met de deur naar de tuin. We hebben de katten weggehouden van de woonkamer waar ze gewoon bij eten en drinken, kattenbak en de rest van het huis kunnen. Mijn zoon zei nog dat zijn dakraam openstond. Dat ding staat nooit ver open en heb er geen acht op geslagen. Nog geen kwartier na zijn opmerking zagen we haar (1 van de kittens) vallen, keihard op de grond via een tuinstoel. Ik snap nog steeds niet hoe ze erbij heeft kunnen komen. De afstand van meubels tot dat raam is zo groot en ik weet heel zeker dat niemand daar boven was die dom heeft gedaan of zo.
We zijn meteen naar de dierenarts gereden. Ze was gelukkig alert, leek niet in shock, maar bewoog haar achterkant niet. De dierenarts heeft haar onderzocht en ze lijkt wel pijn sensatie te voelen in haar achterpootjes. Het ene pootje lijkt wel zorgelijk, maar blijkt niet de grootste zorg.
Ze laat haar urine en poep lopen en haar anusje staat compleet open. Ze heeft de nacht doorgebracht bij de dierenarts en vanochtend was er nog geen verandering. Waarschijnlijk zijn de zenuwbanen van dat gebied kapot.
De dierenarts gaf aan dat hij nog wel een foto kan maken om dat te bevestigen, maar dat het beste is haar in te laten slapen. Ik ben er zo kapot van Ik heb aangegeven dat die foto er zeker moet komen omdat ik niet zomaar wil opgeven.
Ik wilde zo graag het allerbeste voor die katjes Ik voel me zo gefaald! Ik wil nog niet opgeven en haar het allerbeste geven maar ik weet niet hoe.
Het andere poesje is helemaal van slag. Ze loopt de hele dag te mauwen waar haar maatje nou is. Ik weet ook niet meer wat ik met haar moet, ik ben zo bang te falen in haar zorg. Ze zal zo eenzaam zijn hier. Het is echt een beestje wat een maatje nodig heeft maar ik ben bang dat ik het niet meer aandurf nog een katje erbij te nemen voor haar. Een beslissing die ik niet eens nu wil nemen omdat ik nog alles uit de kast wil halen voor de gewonde kitten
Ik wilde even van me afschrijven en vragen of jullie hier ervaring mee hebben en wat te doen
Ik voel me zo kut dat ik niet goed voor haar heb kunnen zorgen
maandag 8 september 2014 om 15:43
Wat een lieve reacties allemaal
Ik kom net van de dierenarts vandaan. We hebben een serieus gesprek gehad over hoop en opgeven. Ze heeft me beloofd eerlijk te zijn wanneer op te geven, ook al lijkt ze het goed te doen.
Maar ook zij krijgt nu hoop, want ze heeft gevoel in haar pootjes, zelfs bovenaan haar staart (geen pijn, wel reflex) en ze zag iets aan peristaltiek in haar anus. We gaan nu verder met vitamine B voor de zenuwbanen (krijg ik nog, ze is zo klein dat moet afgewogen worden). Goede hoop dus
Ik kom net van de dierenarts vandaan. We hebben een serieus gesprek gehad over hoop en opgeven. Ze heeft me beloofd eerlijk te zijn wanneer op te geven, ook al lijkt ze het goed te doen.
Maar ook zij krijgt nu hoop, want ze heeft gevoel in haar pootjes, zelfs bovenaan haar staart (geen pijn, wel reflex) en ze zag iets aan peristaltiek in haar anus. We gaan nu verder met vitamine B voor de zenuwbanen (krijg ik nog, ze is zo klein dat moet afgewogen worden). Goede hoop dus
maandag 8 september 2014 om 21:29
maandag 8 september 2014 om 21:47
Nou het klinkt toch hoopvol. En ik snap dat ze uit de bench wil maar misschien veel erbij zitten of bench naast jullie zetten bij de bank zodat ze het gevoel heeft er ook bij te horen. Of als de bank groot genoeg is in de avond naast je neer zetten op de bank? Geen idee of het kan hoor.
Nou het ziet er niet meer helemaal hopeloos uit als ik je hoor.
Hou vol met die lieve schat.
Nou het ziet er niet meer helemaal hopeloos uit als ik je hoor.
Hou vol met die lieve schat.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 8 september 2014 om 22:29
donderdag 11 september 2014 om 20:01
Hi allemaal
De situatie is redelijk stabiel. Je merkt dat ze het zat is om in de bench te zitten. Ik probeer haar wel zoveel mogelijk op schoot te nemen, met kraammatrasje. De kattenbak in haar bench gebruikt ze om in te liggen
Nog steeds houdt ze haar hok schoon en poept als ze eruit is. Op mijn schoot bijvoorbeeld en als ze heel even los is, kruipt ze graag ergens onder om te poepen. Niet erg handig, maar ik ben allang blij dat ze zich steeds bewuster is. De voorruitgang is nu minder spectaculair dan de eerste twee dagen na terugkomst, maar al met al gaat het goed Maandag weer naar de dierenarts. Ik ben benieuwd of zij al iets meer prikkels kan waarnemen.
De situatie is redelijk stabiel. Je merkt dat ze het zat is om in de bench te zitten. Ik probeer haar wel zoveel mogelijk op schoot te nemen, met kraammatrasje. De kattenbak in haar bench gebruikt ze om in te liggen
Nog steeds houdt ze haar hok schoon en poept als ze eruit is. Op mijn schoot bijvoorbeeld en als ze heel even los is, kruipt ze graag ergens onder om te poepen. Niet erg handig, maar ik ben allang blij dat ze zich steeds bewuster is. De voorruitgang is nu minder spectaculair dan de eerste twee dagen na terugkomst, maar al met al gaat het goed Maandag weer naar de dierenarts. Ik ben benieuwd of zij al iets meer prikkels kan waarnemen.
donderdag 11 september 2014 om 20:05
Tekenis, toch fijn om te horen. Als wegkruipt om te poepen, is er inderdaad steeds bewuster van! Fijn om te lezen dat je zo intensief met haar bezig bent, word ik helemaal warm en blij van. En.... Gaat ze ook echt Oplapje heten? Ik vind hem zo leuk!
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
