Thuis
alle pijlers
Ongelukkig op kamers
maandag 30 september 2019 om 21:31
Heyhey, normaal lees ik alleen mee maar nu zit ik met iets waarvan ik niet weet wat ik moet doen.
Sinds kort (2 maanden) woon ik op kamers in Amsterdam. Dit is de eerste keer dat ik op mezelf woon. Eerst was ik heel enthousiast over op mezelf wonen maar dat valt nu vies tegen. Ik woon met 2 jongens waar ik totaal geen klik mee heb. Bij alles wat ik zeg hebben ze wel wat negatiefs te zeggen en ze houden niet echt rekening met me. Ik merkte dat ik steeds vaker naar mijn ouderlijke huis begon te reizen omdat ik elke dag met een rotgevoel op mijn kamer zat. Als ik bij mijn ouders ben voel ik me blij en comfortabel, maar zodra ik weer in Amsterdam ben slaat dit hele gevoel compleet om. Het helpt ook niet mee dat ik in een nieuwe stad studeer waar ik niemand ken.. Ik voel me gewoon heel eenzaam hier.
Nu zit ik eraan te denken om weer te gaan wonen bij mijn ouders, maar dan moet ik onder het contract uit zien te komen en ik weet niet precies wat mijn rechten zijn. Ook weet ik niet of dit wel zo slim is aangezien ik dan elke dag moet gaan reizen en ik in de toekomst niet snel een andere kamer ga vinden in zo’n gewilde stad.
Heeft iemand misschien tips voor mij?
Groetjes
Sinds kort (2 maanden) woon ik op kamers in Amsterdam. Dit is de eerste keer dat ik op mezelf woon. Eerst was ik heel enthousiast over op mezelf wonen maar dat valt nu vies tegen. Ik woon met 2 jongens waar ik totaal geen klik mee heb. Bij alles wat ik zeg hebben ze wel wat negatiefs te zeggen en ze houden niet echt rekening met me. Ik merkte dat ik steeds vaker naar mijn ouderlijke huis begon te reizen omdat ik elke dag met een rotgevoel op mijn kamer zat. Als ik bij mijn ouders ben voel ik me blij en comfortabel, maar zodra ik weer in Amsterdam ben slaat dit hele gevoel compleet om. Het helpt ook niet mee dat ik in een nieuwe stad studeer waar ik niemand ken.. Ik voel me gewoon heel eenzaam hier.
Nu zit ik eraan te denken om weer te gaan wonen bij mijn ouders, maar dan moet ik onder het contract uit zien te komen en ik weet niet precies wat mijn rechten zijn. Ook weet ik niet of dit wel zo slim is aangezien ik dan elke dag moet gaan reizen en ik in de toekomst niet snel een andere kamer ga vinden in zo’n gewilde stad.
Heeft iemand misschien tips voor mij?
Groetjes
maandag 30 september 2019 om 21:33
Het went. 2 maanden is kort. Van thuis wonen naar studeren is een flinke stap. Geef het tijd. Zoek leuke mensen op, bezoek feestjes, wordt lid van je studievereniging, spreek af met jaargenoten, ga op sport (Skoll is een hele leuke club bijvoorbeeld), kom in je ritme. Bij je ouders terug gaan wonen zou ik na 2 maanden echt afraden. Dit hoort gewoon bij het wennen en je plek vinden.
maandag 30 september 2019 om 21:36
Ik zou je kamer aanhouden en in de tussentijd op zoek gaan naar een andee kamer. 2 maanden is nog niet zo lang, dus je zult vast en zeker nog mensen gaan ontmoeten. Eenzaamheid herken ik wel. Had ik ook vroeger op m'n kamer. Maar lang reizen is doodvermoeiend, dus als je dat niet dagelijks ziet zitten dan lekker verder zoeken tot je iets nieuws hebt.
maandag 30 september 2019 om 21:41
Ik heb 5 maanden knetterende heimwee gehad, tot het moment dat een goede vriendin van mijn ouders een keer koffie met me deed en me een hart onder de riem stak - in tegenstelling tot mijn ouders had zij ook op kamers gezeten, en wist ze hoe rot het was om uit een fijn thuis te kiepen en alles zelf te moeten doen. Daarna heb ik heerlijke jaren gehad. Blijf op kamers, zoek een leuke vereniging inderdaad, ga met anderen eten in plaats van alleen, en zoek rustig verder naar een nieuwe kamer als je huisgenoten vervelend blijven.
maandag 30 september 2019 om 21:41
Wat rot voor je! Ik kan me helemaal voorstellen dat als je geen klik hebt met je medebewoners, dat je er niet op je gemak zit.
Maar het kan zo leuk zijn op kamers in een studentenhuis! Alleen klinkt het alsof je niet op de juiste plek zit. Ik zou een andere kamer zoeken.
Verder: heb je geen introductie van je studie gehad? Ken je daar geen mensen van?
Ik woonde eerst ook niet op een fijne plek. Maar ik zorgde dan gewoon dat ik veel weg was. Op de uni, of in de bieb, of in de stad, of bij studiegenoten.
Dat is in het begin ook allemaal wennen, want je moet veel meer moeite doen om het leuk te hebben of jezelf te vermaken. Maar dat went.
Probeer het in de tussentijd gezellig te maken op je kamer. Lekker muziekje aan, potje thee erbij, geurkaars ofzo.
Het is ook echt wennen allemaal!
Maar het kan zo leuk zijn op kamers in een studentenhuis! Alleen klinkt het alsof je niet op de juiste plek zit. Ik zou een andere kamer zoeken.
Verder: heb je geen introductie van je studie gehad? Ken je daar geen mensen van?
Ik woonde eerst ook niet op een fijne plek. Maar ik zorgde dan gewoon dat ik veel weg was. Op de uni, of in de bieb, of in de stad, of bij studiegenoten.
Dat is in het begin ook allemaal wennen, want je moet veel meer moeite doen om het leuk te hebben of jezelf te vermaken. Maar dat went.
Probeer het in de tussentijd gezellig te maken op je kamer. Lekker muziekje aan, potje thee erbij, geurkaars ofzo.
Het is ook echt wennen allemaal!
maandag 30 september 2019 om 21:50
maandag 30 september 2019 om 21:52
Hoi TO. Wat dapper! Ik kan me voorstellen dat het een hele stap is om alleen in een vreemde stad te gaan wonen. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen, nieuwe studie. Alles is anders en dat is natuurlijk enorm wennen. Twee maanden is te kort om volledig gesetteld te zijn en een sociale kring op te bouwen. Eenzaamheid voelen in zo’n fase is heel normaal, het hoort erbij. Dat je niet klikt met je huisgenoten helpt natuurlijk niet mee. Waar je eerder nog je ouders, broers, zussen had ben je nu (tijdelijk) op jezelf aangewezen. De fase waar je nu in zit is enorm waardevol, al voelt het misschien ruk. Je leert namelijk super veel over jezelf (wie ben ik, wat vind ik belangrijk in het leven, wat wil ik graag) plus dat je leert om alleen te zijn en jezelf te vermaken.
Ik denk dat je het verstandig is om het nog even aan te kijken, proberen te wennen en vooral nieuwe mensen te leren kennen. Probeer je netwerk uit te breiden door erop uit te gaan, af te spreken met mensen van de opleiding waar het mee klikt of doormiddel van het nemen van een bijbaan (mocht je tijd over hebben).
En soms kom je erachter dat het na 7-8 maanden toch niet is wat je gehoopt had, dat kan ook. Maar dan heb je het iniedergeval toch een eerlijke kans gegeven.
Ik denk dat je het verstandig is om het nog even aan te kijken, proberen te wennen en vooral nieuwe mensen te leren kennen. Probeer je netwerk uit te breiden door erop uit te gaan, af te spreken met mensen van de opleiding waar het mee klikt of doormiddel van het nemen van een bijbaan (mocht je tijd over hebben).
En soms kom je erachter dat het na 7-8 maanden toch niet is wat je gehoopt had, dat kan ook. Maar dan heb je het iniedergeval toch een eerlijke kans gegeven.
anoniem_64901a3ee50c1 wijzigde dit bericht op 30-09-2019 21:56
Reden: Typo
Reden: Typo
0.89% gewijzigd
maandag 30 september 2019 om 21:56
Madeliefjees schreef: ↑30-09-2019 21:50Hoe lang is het reizen? En hoeveel dagen heb je les? Onze dochter had maar 2 dagen school in de week en een enkele reis van 1,5 uur. Dat vond ze heel goed te doen. In de trein werkte ze gewoon op haar laptop.
Bij het op kamers gaan "hoort" deze hobbel soms. Ik zou echt dringend afraden terug naar huis te gaan, ook als het om slechts 2 dagen reizen gaat. Als TO een netwerk opbouwt (en dat kan een paar maanden duren) dan is deze tijd op kamers zo waardevol en super gaaf! En ook nu al is jet waardevol. Eens écht op jezelf aangewezen zijn! Via een netwerk kom je ook sneller in een huis dat bij je past. Echt hoor, zo'n klote periode is alles behalve leuk. Wel heel leerzaam en leidt uiteindelijk vast tot iets heel moois. Hang in there TO!
maandag 30 september 2019 om 22:07
Oh dit is zo herkenbaar. Toen ik op kamers ging heb ik me echt heel rot gevoeld omdat ik zo eenzaam was, daar helemaal alleen in mijn studiotje. Je bent natuurlijk gewend dat er altijd wel iemand thuis is, en ineens zit je elke avond in je uppie. Ik vond van mezelf dat ik niet mocht opgeven. Dus ik ging echt alleen in het weekend terug naar huis. Ik heb echt geprobeerd om mijn medestudenten beter te leren kennen buiten de les/projectgroepen. En in ben bij mijn studievereniging actief geworden. Voor ik het wist had ik genoeg te doen om niet meer eenzaam te zijn. Succes! Geef het niet op 
maandag 30 september 2019 om 22:19
Ik herken dit eerlijk gezegd totaal niet, vond het fantastisch om op kamers te gaan. Wat voor een verwachtingen had je, van op kamers gaan? Ik zat bij een hospita dus had helemaal geen huisgenoten, maar als jij je huisgenoten een beetje kunt ontwijken, hoef je misschien geen last van ze te hebben. Of, waarom ben je bij hun gaan wonen? Als er in eerste instantie leuke dingen aan ze leken, kun je die misshcien wel weer boven tafel halen, gewoon door samen te eten ofzo.
Heb je op je studie nog niemand leren kennen? Je zult inmiddels toch wel een werkgroep of werkcollege hebben met mensen die je wat vaker hebt gezien? Nodig hun uit om samen te koken/eten/studeren. Ga sporten. Pak een hobby op die je bij je ouders ook leuk vond. Zoek een bijbaantje.
Sterkte!
Heb je op je studie nog niemand leren kennen? Je zult inmiddels toch wel een werkgroep of werkcollege hebben met mensen die je wat vaker hebt gezien? Nodig hun uit om samen te koken/eten/studeren. Ga sporten. Pak een hobby op die je bij je ouders ook leuk vond. Zoek een bijbaantje.
Sterkte!
maandag 30 september 2019 om 22:30
Kun je niet eens samen met je huisgenoten gaan eten om ze wat beter te leren kennen? Of vragen waar zij zoal heen gaan? (om te stappen)
Misschien voelen je huisgenoten zich ook wat opgelaten omdat je een meisje bent en zij daar ook aan moeten wennen?
Of even samen een biertje drinken? Of ga lekker koken in de (gezamenlijke? ) keuken en biedt ze wat te eten aan...
In elk geval, ga bij een studentenvereniging, spreek af met je klasgenoten, trek er op uit.
Misschien voelen je huisgenoten zich ook wat opgelaten omdat je een meisje bent en zij daar ook aan moeten wennen?
Of even samen een biertje drinken? Of ga lekker koken in de (gezamenlijke? ) keuken en biedt ze wat te eten aan...
In elk geval, ga bij een studentenvereniging, spreek af met je klasgenoten, trek er op uit.
Iedereen vlamt op zijn eigen moment.
maandag 30 september 2019 om 22:48
maandag 30 september 2019 om 23:15
Wow, heavy! Naast alle al gegeven tips: ga voor jezelf eens na of het misschien ook aan de locatie ligt? De een voelt zich thuis op plek A en de ander op plek B. Ga op verenigingen enz. en kijk of je vanuit daar misschien kamerruil kunt doen?
Een vast na lang zoeken gevonden kamer in Amsterdam geef je ook niet zomaar op. Hopelijk gaat het beter als je meer contacten opdoet en een sociaal leven opbouwt. Misschien is dat gewoon even doorzetten.
Lukt het na een halfjaar nog niet, kun je altijd die kamer opgeven. Een ander ervoor vinden en onder het contract uitkomen lijkt mij geen enkel probleem.
Een vast na lang zoeken gevonden kamer in Amsterdam geef je ook niet zomaar op. Hopelijk gaat het beter als je meer contacten opdoet en een sociaal leven opbouwt. Misschien is dat gewoon even doorzetten.
Lukt het na een halfjaar nog niet, kun je altijd die kamer opgeven. Een ander ervoor vinden en onder het contract uitkomen lijkt mij geen enkel probleem.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 1 oktober 2019 om 00:32
Ik zou het ook nog even de tijd geven. Hoe leuk is het om in Amsterdam een kamer te hebben! Genoeg te doen en genoeg potentiële vrienden. Sluit je aan bij een vereniging of beoefen een hobby/sport in groepsverband. Verwacht niet dat je binnen een maand vrienden hebt, maar geef het ook de kans en de tijd om te groeien.
Misschien moeten je huisgenoten ook aan jou wennen. Veranderd er niks na verloop van tijd, dan zou ik kijken naar een andere kamer.
Misschien moeten je huisgenoten ook aan jou wennen. Veranderd er niks na verloop van tijd, dan zou ik kijken naar een andere kamer.
dinsdag 1 oktober 2019 om 07:07
Toen ik studeerde en op kamers woonde, heb ik mij ook enorm eenzaam gevoeld. Er was wel iemand waarmee ik goed kon opschieten, maar op gegeven moment begon ik die ook te ontlopen ( hij vond mij iets te leuk en ik hem niet). Ik ben na 1,5 jaar weer tijdelijk thuis gaan wonen ( beviel me financieel beter en deed een studie dichterbij huis). Ik denk dat het heel veel uitmaakt in wat voor studentenhuis je woont en of je mensen kent ( ik kende ook niemand en voelde mij daarom ook eenzaam). Na korte tijd kwam ik mijn partner tegen en ben ik gaan samenwonen ( beviel mij een stuk beter en nog steeds 
)
)
Voor iedereen een groene tuin
dinsdag 1 oktober 2019 om 10:23
Ik zou het nog even de tijd geven. Je zit er pas 2 maanden en op kamers wonen kan echt geweldig zijn weet ik uit ervaring! Wie weet wat je allemaal mist als je jezelf niet nog even de kans geeft om te wennen. Probeer nieuwe mensen te leren kennen bij je studie en daar eens samen mee te eten of ergens wat te drinken, of ga bij een vereniging. Als je straks vrienden hebt die ook in Amsterdam wonen, dan is het veel leuker!
En wat betreft je kamer en huisgenoten: probeer je daar niet teveel aan te ergeren en ga terwijl je er woont op zoek naar iets anders. Maar ik zou die kamer nu zeker niet opzeggen!
En wat betreft je kamer en huisgenoten: probeer je daar niet teveel aan te ergeren en ga terwijl je er woont op zoek naar iets anders. Maar ik zou die kamer nu zeker niet opzeggen!